Adhyaya 2
အခန်း ၂ ကို အာဏာရှိသော ထုတ်ဖော်ပြောကြားချက်အဖြစ် ဖွင့်လှစ်ထားသည်။ စကန္ဒက ဤမေးခွန်းသည် အလွန်နက်ရှိုင်း၍ သာမန်အကြောင်းပြချက်ဖြင့် မဖြေရှင်းနိုင်သော်လည်း၊ ဘုရားကရုဏာနှင့် ဝါစုဒေဝ၏ အနုဂ्रहကြောင့်သာ ပြောဆိုနိုင်ကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့နောက် မဟာကဗျာမှ ဥပမာတစ်ရပ်ကို ပြန်လည်ရည်ညွှန်းသည်—ဘာရတစစ်ပြီးနောက် ယုဓိဋ္ဌိရက အချျုတကို သမాధိဖြင့် စူးစိုက်နေသော ဘီရှ္မကို မေးသည်။ ဝဏ္ဏနှင့် အာရှ్రమ အားလုံးအတွက် လူ့ဘဝရည်မှန်းချက် လေးပါးကို ရရှိစေမည့် ဘုရားကို မည်သူကို ပူဇော်သင့်သနည်း၊ အတားအဆီးမရှိဘဲ အချိန်တိုအတွင်း အောင်မြင်ရန် မည်သို့လုပ်ရမည်နည်း၊ အနည်းငယ်သော ကုသိုလ်ကောင်းမှုကပင် မြင့်မြတ်သော အဆင့်သို့ မည်သို့တင်ပို့နိုင်သနည်းဟု မေးမြန်းသည်။ စကန္ဒ၏ အဆိုအရ ကృష్ణ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် ဘီရှ္မက “သရီ-ဝါစုဒေဝ-မာဟာတ္မယ” ကို သင်ကြားပေးပြီး၊ နာရဒမှတဆင့် ကုရုက္ခေတ္တရနှင့် ကိုင်လာသို့ ဆက်လက်ပို့ဆောင်ကာ ထိန်းသိမ်းသူ စဉ်ဆက်ကို တည်ထောင်သည်။ အဓိက သဒ္ဓါတရားမှာ ဝါစုဒေဝ/ကృష్ణသည် ပရဗြဟ္မန် ဖြစ်၍ ဆန္ဒမရှိသူနှင့် ဆန္ဒရှိသူ နှစ်မျိုးလုံးက ပူဇော်ထိုက်ကြောင်း၊ လူမှုအမျိုးအစားအားလုံးက မိမိ၏ ဓမ္မအတွင်းနေထိုင်ရင်း ဘက္တိဖြင့် ဘုရားကို ပျော်ရွှင်စေနိုင်ကြောင်း ဖြစ်သည်။ ကృష్ణနှင့် မဆက်နွယ်ဘဲ လုပ်သော ဝေဒိကကမ္မ၊ ပိတೃကမ္မ၊ လောကီကမ္မတို့သည် ပျက်စီးလွယ်၊ ကန့်သတ်ပြီး ချို့ယွင်းချက်နှင့် အတားအဆီးများကို ခံရနိုင်သော်လည်း၊ ကృష్ణ၏ ပျော်ရွှင်မှုအတွက် လုပ်လျှင် အကျိုးသက်ရောက်မှုအရ “နိရ္ဂုဏ” ဖြစ်ကာ အကျိုးကြီး၍ မလျော့နည်းဘဲ၊ ဘုရား၏ သတ္တိကြောင့် အတားအဆီးများ ပျောက်ကင်းသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် နာရဒက ဘဒရီအာရှ్రమရှိ နရ-နာရာယဏကို သွားရောက်တွေ့မြင်ပြီး သူတို့၏ နေ့စဉ်ပူဇော်ရေးရာများ တိကျသေချာမှုကို မြင်ကာ မေးမြန်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အီတိဟာသကိုလည်း စတင်တင်ပြသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.