Adhyaya 12
စကန္ဒသည် ကာရှျပေယအုပ်စုများ (ဒေဝနှင့် အဆုရ) တို့က နို့ပင်လယ်ကို ထပ်မံမွှေကြသည့် ပင်လယ်မွှေဖြစ်ရပ်ကို ပြောကြားသည်။ အစပိုင်းတွင် မွှေသူများ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာ၍ ဝါဆုကီ နာကျင်ကာ မန္ဒရတောင်သည် မတည်ငြိမ်နိုင်။ ဗိဿနု၏ ခွင့်ပြုချက်ဖြင့် ပရဒျုမနသည် ဒေဝ၊ အဆုရနှင့် နဂါးမင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ အင်အားဖြည့်တင်းပေးပြီး အနိရုဒ္ဓသည် မန္ဒရကို ဒုတိယတောင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စေသည်။ နာရာယဏ၏ အနုဘာဝကြောင့် အားလုံး ပင်ပန်းမှုကင်းစင်ကာ ဆွဲအားညီမျှ၍ မွှေခြင်း ပြန်လည်ပြင်းထန်လာသည်။ ထို့နောက် ဆေးဓာတ်အနှစ်များ၊ လ၊ ကာမဓေနု (ဟဝိရ္ဓာနီ)၊ အဖြူရောင် သာမန်မဟုတ်သော မြင်း၊ အဲရာဝတ၊ ပါရိဇာတပင်၊ ကောသ္တုဘ မဏိ၊ အပ္စရာများ၊ ဆူရာ၊ ရှာရင်္ဂ ဓနု၊ ပာဉ္စဇနျ သံခွံ စသည့် ရတနာများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အဆုရတို့က ဝါရုဏီနှင့် မြင်းကို သိမ်းယူကြပြီး၊ ဟရိ၏ သဘောတူညီချက်ဖြင့် အိန္ဒြာသည် အဲရာဝတကို ယူသည်။ ကောသ္တုဘ၊ ဓနုနှင့် သံခွံတို့သည် ဗိဿနုထံသို့ ရောက်ပြီး၊ ကာမဓေနုကို တပသီများထံ ပေးအပ်သည်။ ထို့နောက် သုံးလောကလုံးကို တောက်ပစေသော သရီ (လက္ခမီ) ပေါ်ထွန်းလာ၍ သူမ၏ ရောင်ခြည်ကြောင့် မည်သူမျှ မနီးကပ်နိုင်၊ ပင်လယ်သည် “ငါ၏ သမီး” ဟု ထိုင်ခုံပေးသည်။ မွှေခြင်း ဆက်လက်ရှိသော်လည်း အမృత မပေါ်သေးဘဲ၊ ကရုဏာရှင် ဘုရားသခင်က ကိုယ်တိုင် ပျော်ရွှင်စွာ မွှေတော်မူရာ ဘြဟ္မာနှင့် ရှင်သန်သူ ရှင်တော်များ ချီးမွမ်းကြသည်။ ထိုအခါ ဓနွန္တရီသည် အမృతအိုးကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပေါ်ထွန်း၍ သရီထံသို့ ယူဆောင်သွားသည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.