Adhyaya 1
အခန်း (၁) တွင် ရှောနကသည် စူတအား မေးမြန်းသည်—ဓမ္မ၊ ဉာဏ်၊ ဝိရာဂျ၊ ယောဂကျင့်စဉ်တို့ကို သမိုင်းပုံပြင်များစွာတွင် သိရှိကြသော်လည်း အတားအဆီးများနှင့် အောင်မြင်ရန် အချိန်ရှည်လိုသောကြောင့် လူအများအတွက် ခက်ခဲသည်။ ထို့ကြောင့် အဆင့်အတန်းမျိုးစုံ၊ လူမှုအခြေအနေမျိုးစုံအတွက်ပါ လက်တွေ့ကျ လုပ်ဆောင်နိုင်သော “သု-ကရောပါယ” (လွယ်ကူသောနည်းလမ်း) ကို တောင်းဆိုသည်။ စူတက ယခင်က ရှေ့တော်မူသော မေးခွန်းတူကို ရှင်သန်တော် စာဝရဏီက စကန္ဒ (ဂုဟာ/ကာတ္တိကေယ) ထံ မေးခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။ စကန္ဒသည် နှလုံးတွင် ဝါစုဒေဝကို သမဓိပြု၍၊ ဘုရားနှင့် ဆက်နွယ်စွာ ပြုလုပ်သော သေးငယ်သည့် ကုသိုလ်တောင် အတားအဆီးမရှိ ကြီးမားသော အကျိုးပေးသဖြင့် ဒေဝတာပူဇာ/ပရိသတ်တော်ကို ပျော်ရွှင်စေခြင်းသည် မောက္ခသို့ သွားရာတွင် အလွယ်ကူဆုံးနည်းဟု သင်ကြားသည်။ ဒေဝရေး၊ ပိတೃရေး၊ သို့မဟုတ် တာဝန်ဓမ္မဆိုင်ရာ လုပ်ရပ်များလည်း ဘုရားနှင့် ချိတ်ဆက်လျှင် မြန်မြန်ထိရောက်လာပြီး၊ စာင်ခယ၊ ယောဂ၊ ဝိရာဂျကဲ့သို့ ခက်ခဲသောလမ်းများလည်း ဘက္တိအခြေခံဖြင့် လွယ်ကူလာသည်ဟု ဆိုသည်။ စာဝရဏီက ထပ်မံသေချာမေးသည်—ဒေဝတာများစွာနှင့် ပူဇာနည်းများစွာသည် အချိန်ကန့်သတ်သော အကျိုးသာပေးသဖြင့်၊ ကြောက်ရွံ့မှုမရှိ၊ မပျက်မယွင်းသော အကျိုးပေး၊ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖယ်ရှားပေးပြီး ဘက္တများကို ချစ်မြတ်နိုးသော ဒေဝတာနှင့်၊ ရိုးရှင်း၍ အာဏာရှိသော ပူဇာနည်းကို ပြောပြရန်။ အခန်းအဆုံးတွင် စကန္ဒသည် ကောင်းမြတ်သော စိတ်ထားဖြင့် ဖြေကြားရန် ပြင်ဆင်သည်။
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.