Adhyaya 99

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यत्र चक्रधरः स्थितः । दंडपाणिश्च देवेशि यत्रैकस्थानसंस्थितः

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ စက္ကရဓရ တည်ရှိရာသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာတစ်ခုတည်း၌ပင် ဒဏ္ဍပာဏိ သည်လည်း၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝီရေ၊ တည်ထောင်တည်ရှိနေ၏။

Verse 2

चंद्रेशात्पूर्वदिग्भागे ।सोमेशादुत्तरेस्थितः । धनुषां पंचसंस्थाने गंधर्वेशात्समीपतः

ထိုနေရာသည် စန္ဒြေရှာ မှ အရှေ့ဘက်အပိုင်း၌ရှိ၍၊ ဆိုမေရှာ ၏ မြောက်ဘက်၌ တည်၏။ လေးမြားအလျား ငါးလက်မောင်းအကွာအဝေးခန့်တွင်၊ ဂန္ဓರ್ವေရှာ အနီး၌ ရှိ၏။

Verse 3

उमाया नैरृते भागे ब्रह्मदेवर्षिसंस्थितः । तस्योत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि सर्वपातकनाशिनीम्

ဉမာ၏ နైరဋိ (အနောက်တောင်) အပိုင်း၌ ဘြဟ္မဒေဝရ္ဓိ တည်ရှိနေ၏။ ယခု ငါသည် သူ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို ပြောကြားမည်—အပြစ်အကုန် ဖျက်ဆီးပေးသော အကြောင်းတရားဖြစ်၏။

Verse 4

पौंड्रको वासुदेवस्तु वाराणस्यां पुराऽभवत् । तेन श्रुतं पुराणं तु पठ्यमानं द्विजातिभिः

ရှေးကာလ၌ ပေါုဏ္ဍရက ဝါစုဒေဝ သည် ဝါရာဏသီ မြို့၌ နေထိုင်ခဲ့၏။ ထိုနေရာ၌ ဒွိဇာတိတို့က ပုရာဏကို ရွတ်ဖတ်နေသည်ကို သူ ကြားနာခဲ့၏။

Verse 5

कल्पादौ द्वापरांते तु क्षत्रियाणां निवेशने । अवतारं महाबाहुवासुदेवः करिष्यति

ကလ္ပ၏ အစ၌လည်း၊ ဒွာပရယုဂ၏ အဆုံး၌လည်း၊ လက်မောင်းကြီးသော ဝါစုဒေဝ သည် က္ଷတ္တရိယတို့၏ နေထိုင်ရာအတွင်းသို့ အဝတာရအဖြစ် ဆင်းသက်မည်။

Verse 6

स तु मूढमतिर्मेने अहं विष्णुरिति प्रिये । चिह्नानि धारयामास चक्रादीनि वरानने

သို့သော် မိုက်မဲသောစိတ်ရှိသူသည် «ငါသည် ဗိဿဏုဖြစ်သည်» ဟု ယုံကြည်လေ၏၊ ချစ်သူမေ။ ထို့နောက် မျက်နှာလှသူမေ၊ စက္ကာတို့ကဲ့သို့သော သင်္ကေတအမှတ်အသားများကို ဝတ်ဆင်လာ၏။

Verse 7

स दूतं प्रेषयामास द्वारकायां महोदरम् । स गत्वा प्राह विष्णुं वै चक्रादीनि परित्यज

သူသည် ဒွာရကာသို့ မဟောဒရ အမည်ရှိ သံတမန်ကို စေလွှတ်လေ၏။ ထိုသံတမန်သည် သွားရောက်ပြီး ဗိဿဏုအား «စက္ကာနှင့် အခြားသင်္ကေတများကို စွန့်လွှတ်ပါ» ဟု ပြောလေ၏။

Verse 8

इत्याह पौंड्रको राजा नचेद्वधमवा प्स्यसि । ततश्च भगवान्विष्णुः प्राहास्य रुचिरं वचः

ဤသို့ ပေါုဏ္ဍရက မင်းကြီးက ပြောလေ၏—«မဟုတ်လျှင် သေဒဏ်ကို မလွဲမသွေ ခံရမည်» ဟု။ ထို့နောက် ဘုရားသခင် ဗိဿဏုသည် ပြုံးလျက် သာယာလှပသော စကားဖြင့် ပြန်လည်မိန့်တော်မူ၏။

Verse 9

वाच्यः स पौंड्रको राजा त्वया हंत वचो मम । गृहीतचक्र एवाहं काशीमागम्य ते पुरीम्

«ပေါုဏ္ဍရက မင်းကြီးအား ငါ၏စကားကို သင်ပြောကြားလော့—‘စက္ကာကို လက်တွင်ကိုင်လျက် ကာရှီသို့၊ သင်၏မြို့တော်သို့ ငါလာမည်’» ဟု။

Verse 10

संत्यक्ष्यामि ततश्चक्रं गदां चेमामसंशयम् । तद्ग्राह्यं भवता चक्रमन्यद्वा यत्तवेप्सितम्

«ထို့နောက် သံသယမရှိဘဲ ဤစက္ကာနှင့် ဤဂဒါကို ငါစွန့်ပစ်မည်။ ထိုစက္ကာကို သင်ယူဆောင်လော့—သို့မဟုတ် သင်လိုလားသည့် အခြားလက်နက်မည်သည့်အရာမဆို» ဟု။

Verse 11

इत्युक्तेऽथ गते दूते संस्मृत्याऽभ्या गतं हरिः । गरुत्मन्तं समारुह्य त्वरितस्तत्पुरं ययौ

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် သံတမန်ထွက်ခွာသွားသော် ဟရီ (ဗိဿနု) သည် မိမိရည်ရွယ်ချက်ကို သတိရကာ ပြင်ဆင်ပြီး ဂရုဍပေါ်တက်စီး၍ ထိုမြို့သို့ လျင်မြန်စွာ သွားလေ၏။

Verse 12

मित्रस्नेहात्ततस्तस्य काशिराजः सहानुगः । सर्वसैन्यपरीवारस्ततः पौंड्रमुपाययौ

ထို့နောက် သူ့အပေါ် မိတ်သဟာယစိတ်ကြောင့် ကာသီဘုရင်သည် လိုက်ပါသူများနှင့်အတူ စစ်တပ်အင်အားအားလုံးဖြင့် ဝန်းရံကာ ပေါဏ္ဍရကို ကူညီထောက်ပံ့ရန် ထွက်ခွာလေ၏။

Verse 13

ततो बलेन महता काशिराजबलेन च । पौंड्रको वासुदेवोऽसौ केशवाभिमुखो ययौ

ထို့နောက် မိမိကိုယ်ကို “ဝါစုဒေဝ” ဟု ခေါ်ဆိုသော ပေါဏ္ဍရကသည် မိမိ၏ စစ်အင်အားကြီးနှင့် ကာသီဘုရင်၏ စစ်အင်အားတို့ကိုပါ ယူဆောင်ကာ ကေသဝကို ရင်ဆိုင်ရန် ချီတက်လေ၏။

Verse 14

तं ददर्श हरिर्दूराद्दुर्वारे स्यंदने स्थितम् । चक्रहस्तं गदाशार्ङ्गसंयुतं गरुडध्वजम्

ဟရီသည် အဝေးမှ သူ့ကို မြင်လေ၏—မဖောက်ဖျက်နိုင်သော စစ်ရထားပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး၊ လက်တွင် စက္ကရ၊ ဂဒါနှင့် ရှာရင်ဂါဓနုကို ဆောင်ထားကာ၊ ဂရုဍအလံကို ထူထားသူဖြစ်၏။

Verse 15

तं दृष्ट्वा भावगंभीरं जहास गरुडध्वजः । उवाच पौंड्रकं मूढमात्मचिह्नोपलक्षितम्

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ တည်ငြိမ်နက်ရှိုင်းမှုကို မြင်သော် ဂရုဍအလံတော်ရှင်သည် ရယ်မောကာ၊ မိမိ၏ သင်္ကေတများဖြင့် ကိုယ်ကို အမှတ်အသားတင်ထားသော မိုက်မဲသည့် ပေါဏ္ဍရကကို မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 16

पौंड्रकोक्तं त्वया यत्तु दूतवक्त्रेण मां प्रति । समुत्सृजेति चिह्नानि तच्च सर्वं त्यजाम्यहम्

ပေါင်ဒရကသည် သင်၏နှုတ်မှတဆင့် တမန်တော်အဖြစ် ငါ့အားပြောကြားခဲ့သော 'အမှတ်အသားများကို စွန့်လွှတ်လော့' ဟူသောစကားအတိုင်း၊ ထိုအရာအားလုံးကို ယခုငါစွန့်လွှတ်လိုက်ပြီ။

Verse 17

चक्रमेतत्समुत्सृष्टं गदेयं च विस र्जिता । गरुत्मानेष ते गत्वा समारोहतु वै ध्वजम्

ဤစက်လက်နက်ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ပြီ၊ ဤလေးလံသော နှောင်ကြိုးကိုလည်း လွှတ်လိုက်ပြီ။ သင်၏ ဂဠုန်သည် သွား၍ သင်၏အလံတော်ထက်၌ အမှန်တကယ် စံမြန်းပါစေ။

Verse 18

इत्युच्चार्य विमुक्तेन चक्रेणासौ निपातितः । रथश्च गदया भग्नो गजाश्चा श्वाश्च चूर्णिताः

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် ပစ်လွှတ်လိုက်သော စက်လက်နက်ထိမှန်၍ သူသည် လဲကျသွားလေသည်။ သူ၏ရထားသည် လက်နက်ဖြင့် ရိုက်ခွဲခံရပြီး ဆင်များနှင့် မြင်းများသည် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားလေသည်။

Verse 19

ततो हाहाकृते लोके काशिनाथो महाबली । युयुधे वासुदेवेन मित्रदुःखेन दुःखितः

ထို့နောက် လောကကြီးတစ်ခုလုံး ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်နေစဉ်တွင်၊ ကာသီပြည့်ရှင် မင်းကြီးသည် မိမိမိတ်ဆွေ၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကြောင့် စိတ်ထိခိုက်ကာ ဝါသုဒေဝနှင့် တိုက်ခိုက်လေသည်။

Verse 20

ततः शार्ङ्गविनिर्मुक्तैश्छित्त्वा तस्य शरैः शिरः । काशीपुर्यां स चिक्षेप कुर्वंल्लोकस्य विस्मयम्

ထို့နောက် သာရင်္ဂလေးတော်မှ ပစ်လွှတ်လိုက်သော မြားများဖြင့် သူ၏ခေါင်းကို ဖြတ်၍ ကာသီမြို့တွင်းသို့ ပစ်ချလိုက်ရာ လောကလူသားတို့ အံ့သြမှင်သက်သွားကြလေသည်။

Verse 21

हत्वा तु पौंड्रकं शौरिः काशिराजं च सानु गम् । पुनर्द्वारवतीं प्राप्तो मृगयाया गतो यथा

ပေါဏ္ဍရက (Pauṇḍraka) နှင့် ကာရှီမင်း (Kāśī) ကို သူ၏အဖော်အပါများနှင့်တကွ သော်ရီ (Śauri) သတ်ပြီးနောက်၊ သူသည် ဒွာရဝတီ (Dvāravatī) သို့ ထပ်မံပြန်ရောက်လာ၏၊ အမဲလိုက်သွားပြီး ပြန်လာသကဲ့သို့။

Verse 22

ततः काशिपतेः पुत्रः पितुर्दुःखेन दुःखितः । शंकरं तोषयामास स च तस्मै वरं ददौ

ထို့နောက် ကာရှီအရှင်၏သားသည် ဖခင်၏ဒုက္ခကြောင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးလျက်၊ ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို ပူဇော်ကာ စိတ်တော်ပျော်စေ၏။ ထိုအခါ ရှင်ကရသည် သူ့အား ဆုတောင်းအလိုတော်တစ်ပါး ပေးတော်မူ၏။

Verse 23

स वव्रे भगवन्कृत्या पितुर्हंतुर्वधाय मे । समुत्तिष्ठतु कृष्णस्य त्वत्प्रसादात्सुरेश्वर

သူသည် ဆုတောင်းအလိုတော်ကို ရွေးချယ်၍— “အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်၏ဖခင်ကို သတ်သူ ကృష్ణ (Kṛṣṇa) ကို သတ်ရန်၊ သုရေရှွရ (ဘုရားတို့၏အရှင်) အရှင်၏ကရုဏာတော်ဖြင့် ကෘတျယာ (Kṛtyā) ထမြောက်ပါစေ” ဟု တောင်းလျှောက်၏။

Verse 24

एवं भविष्यतीत्युक्ते दक्षिणाग्नेस्तु मध्यतः । महाकृत्या समुत्तस्थौ प्रस्थिता द्वारकां प्रति

“ဤသို့ ဖြစ်လိမ့်မည်” ဟု (ရှီဝ) မိန့်တော်မူသည့်အခါ၊ တောင်ဘက် သန့်ရှင်းသော မီးပူဇော်ရာ၏ အလယ်မှ မဟာကෘတျယာ (Kṛtyā) ထမြောက်လာ၍ ဒွာရကာ (Dvārakā) သို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 25

ज्वालामालाकरालां तां यादवा भयविह्वलाः । दृष्ट्वा जनार्द्दनं सर्वे शरणार्थमुपागताः

မီးလျှံပန်းကုံးများဖြင့် ဝန်းရံထားသော ထိုကြောက်မက်ဖွယ်အရာကို မြင်သော်၊ ယာဒဝ (Yādava) များသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ အားလုံးပင် ကယ်တင်ရာအဖြစ် ဇနာရ္ဒန (Janārdana) ထံသို့ ခိုလှုံရန် ချဉ်းကပ်လာကြ၏။

Verse 26

ततः सुदर्शनं तस्या मुमोच गरुडध्वजः । वधाय सा ततो भग्ना चक्रतेजोऽभिपीडिता

ထို့နောက် ဂရုဍအလံတင်သော ဟရီ (ကృష్ణ) သည် သူမကိုဖျက်ဆီးရန် စုဒർശနချက္ကရကို လွှတ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ သူမသည် ချက္ကရ၏ တောက်လောင်သော တေဇောဓာတ်ကြောင့် ဖိနှိပ်ကာ ကွဲကြေသွား၏။

Verse 27

कृत्यामनुजगामाशु विष्णोश्चक्रं सुदर्शनम् । कृत्या वाराणसीं प्राप्ता तस्याश्चक्रं तु पृष्ठतः

ဗိဿနု၏ စုဒর্শနချက္ကရသည် ကෘတျာကို လျင်မြန်စွာ လိုက်လံလိုက်စား하였다။ ကෘတျာသည် ဝါရာဏသီသို့ ရောက်သော်လည်း ချက္ကရသည် သူမ၏ နောက်ကပ်ကပ် လိုက်လာ၏။

Verse 28

ततः सा भयसंत्रस्ता शंकरं शरणं गता । सोमनाथं जगन्नाथं नान्यः शक्तो हि रक्षितुम्

ထို့နောက် သူမသည် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်ကာ ရှင်ကရကို အားကိုးရာအဖြစ် သွားရောက်ခိုလှုံ하였다။ စောမနာထ၊ လောကအရှင်—သူ့အပြင် ကာကွယ်နိုင်သူ မရှိကြောင်းပင်။

Verse 29

ततश्चक्रं वरैर्बाणैस्ताडयामास शंकरः । तच्च द्वारवतीं प्राप्तं शिवसायकमिश्रितम्

ထို့နောက် ရှင်ကရသည် အထူးကောင်းမွန်သော မြားများဖြင့် ချက္ကရကို ထိုးနှက်하였다။ ထိုချက္ကရသည် ရှိဝ၏ သာယက (မြားမစ်ဆိုင်) များနှင့် ရောနှောကာ ဒွာရဝတီသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 30

तद्दृष्ट्वा शिवनामांकैस्ताडितं भगवान्हरिः । चक्रं शरैस्ततः कुद्धो गृहीत्वा च करेण तत् । जगाम तत्र यत्रास्ते सोमेशः कालभैरवः

ရှင်ဝ၏ နာမတံဆိပ်ပါသော မြားများဖြင့် မိမိ၏ ချက္ကရကို ထိုးနှက်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ ဘဂဝန် ဟရီသည် ဒေါသထွက်하였다။ ထိုချက္ကရကို လက်ဖြင့် ကိုင်ယူကာ စောမေရှ—ကာလဘဲရဝ—တည်ရှိရာ အရပ်သို့ သွားရောက်၏။

Verse 31

स गत्वा रोष ताम्राक्षश्चक्रोद्यतकरः स्थितः । कृत्यां हंतुं मतिं चक्रे कालभैरवनिर्मिताम्

ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားပြီးနောက် ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲလျက်၊ စက္ကာကို ပစ်ရန် လက်ကို မြှောက်ကာ ရပ်တည်၍ ကာလဘဲရဝ ဖန်ဆင်းသော «ကృတ்யာ» ကို ဖျက်ဆီးမည်ဟု ဆုံးဖြတ်하였다။

Verse 32

दृष्टो देवैस्ततः सर्वैदंडपाणिगणेन च । देवानां प्रेक्षतां तत्र दण्डपाणिर्महागणः । चक्रोद्यतकरं दृष्ट्वा विष्णुं प्राहाब्जलोचनम्

ထို့နောက် ဘုရားအားလုံးနှင့် ဒဏ္ဍပာဏိ၏ ဂဏအဖွဲ့တို့က ထိုသူကို မြင်ကြသည်။ ဘုရားတို့ ကြည့်ရှုနေစဉ်၊ မဟာဂဏ ဒဏ္ဍပာဏိသည် စက္ကာပစ်ရန် လက်မြှောက်ထားသော ဗိဿနုကို မြင်၍ ကြာမျက်လုံးရှင်အား ပြောကြား하였다။

Verse 33

दंडपाणिरुवाच । मा क्रोधं कुरु देवेश कृत्यां प्रति जगत्प्रभो

ဒဏ္ဍပာဏိက ပြောသည်— “ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ လောက၏ အရှင်တော်၊ ထိုကṛတ்யာအပေါ် ဒေါသမပြုပါနှင့်။”

Verse 34

अमोघं युधि ते चक्रं कृत्या चापि च शांकरी । एवं चक्र विनिर्मुक्ते भवेत्कोधो हरे यदि । भविष्यति महद्दुःखं लोकानां संक्षयो हि वा

စစ်ပွဲ၌ သင်၏ စက္ကာသည် မလွဲမသွေ အောင်မြင်တတ်၏၊ ထို့ပြင် ရှင်ကရာမှ ပေါက်ဖွားသော ဤကṛတ்யာလည်း အလွန်ကြမ်းတမ်း၏။ ဟေး ဟရီ၊ စက္ကာကို လွှတ်ပြီးနောက်တောင် ဒေါသတည်နေသေးလျှင် လောကတို့အတွက် မဟာဒုက္ခ ဖြစ်ပေါ်မည်၊ သို့မဟုတ် လောကပျက်စီးခြင်းတိုင်အောင် ဖြစ်နိုင်သည်။

Verse 35

न मोक्तव्यमतश्चक्र शृणु भूयो वचश्च नः । अत्र स्थाने नियुक्तोऽहं शंकरेण पुरा हरे

ထို့ကြောင့် စက္ကာကို မလွှတ်သင့်ပါ—ကျွန်ုပ်၏ စကားကို ထပ်မံ နားထောင်ပါ။ ဟေး ဟရီ၊ ဤနေရာ၌ပင် ရှင်ကရာက ကျွန်ုပ်ကို ယခင်က တာဝန်ပေးအပ်ထားခဲ့သည်။

Verse 36

पापिनां रक्षणार्थं वै विघ्नार्थं दुष्टचेतसाम् । तस्मात्त्वं मम सांनिध्ये तिष्ठ चक्रधरो हरे

အမှန်တကယ်ပင်၊ အပြစ်ရှိသူတို့ကိုပင် ကာကွယ်ရန်နှင့် မကောင်းသောစိတ်ရှိသူတို့ကို တားဆီးရန် ငါကို ခန့်အပ်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် စက်ရကိုင်သော ဟရိဘုရား၊ ငါ၏ရှေ့မှောက်၌ ဤနေရာ၌ တည်နေပါ။

Verse 37

अत्र चक्रधरं देवं पूजयिष्यंति मानवाः । धूपमाल्योपहारैश्च नैवेद्यैर्विवि धैरपि

ဤနေရာ၌ လူသားတို့သည် စက်ရကိုင်သော ဘုရားကို နံ့သာမီး၊ ပန်းကုံး၊ ပူဇော်သက္ကာများနှင့် အမျိုးမျိုးသော နိုင်ဝေဒျ (အစားအစာပူဇော်) တို့ဖြင့် ပူဇော်ကြလိမ့်မည်။

Verse 38

विष्णुरुवाच । एष एव निवृत्तोहं तव वाक्यांकुशेन वै । अत्र चक्रोद्यतकरः स्थास्ये तव समीपतः

ဗိဿနုဘုရားက မိန့်တော်မူသည်– “သင်၏စကား၏ အင်္ကူရှ် (နှိုးဆော်တားမြစ်သည့် ချွန်တံ) တစ်ခုတည်းကြောင့်ပင် ငါသည် အမှန်တကယ် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာခဲ့သည်။ ဤနေရာ၌ လက်၌ စက်ရကို မြှောက်ထားလျက် သင်၏ဘေးနား၌ ငါတည်နေမည်” ဟု။

Verse 39

एवं हि स्थितोदेवस्तत्र चक्रधरः प्रिये । दंडपाणिश्च भगवान्मम रूपी गणेश्वरः

“ထိုသို့ပင်၊ ချစ်သူရေ၊ ထိုနေရာ၌ စက်ရကိုင်သော ဘုရားသည် တည်နေ၏။ ထို့အပြင် ထိုနေရာ၌ပင် ဒဏ္ဍပာဏိ—ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိသော ဂဏေရှဝရ—သည် ငါ၏ကိုယ်ပုံအဖြစ် တည်ရှိ၏” ဟု။

Verse 40

यस्तौ पूजयते भक्त्या दंडपाणिहरी क्रमात् । स पाप कंचुकैर्मुक्तो गच्छेच्छिवपुरं नरः

ထိုနှစ်ပါး—ဒဏ္ဍပာဏိနှင့် ဟရိ—ကို အစဉ်အတိုင်း ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်သူသည် အပြစ်၏ အဝတ်အစားကဲ့သို့သော အဖုံးအကာမှ လွတ်မြောက်၍ ရှိဝဘုရ (ရှီဝ၏ မြို့) သို့ သွားရောက်မည်။

Verse 41

माघे मासि चतुर्द्दश्यां कृष्णाष्टम्यां विशेषतः । गंधधूपोपहारैर्यः पूजयेद्दण्डनायकम् । तस्य क्षेत्रे निवसतो न विघ्नं जायते क्वचित्

မాఃဃလတွင် အထူးသဖြင့် လဆန်း/လဆုတ် တစ်ဆယ်လေးရက်နေ့နှင့် ကృష్ణာဩဋ္ဌမီနေ့၌၊ အနံ့သာ၊ မီးခိုး (ဓూప) နှင့် ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် သခင် ဒဏ္ဍနာယကကို ပူဇော်သူသည်၊ ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ နေထိုင်သမျှ အခက်အခဲ မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မပေါ်ပေါက်။

Verse 42

एकादश्यां जिताहारो योऽर्चयेच्चक्रपाणिनम् । स मुक्तः पातकैः सर्वैर्याति विष्णोः सलोकताम्

ဧကာဒశီနေ့၌ အစားအစာကို ထိန်းချုပ်၍ စက္ကရပာဏိ (လက်၌ စက္ကရကိုင်သော) ကို ပူဇော်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကာ ဗိṣ္ဏု၏ လောက၌ နေထိုင်ခွင့် (သလောကတာ) ကို ရရှိသည်။

Verse 43

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं चक्रपाणिनः । दण्डपाणिगणस्यापि श्रुतं पापौघनाशनम्

ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် စက္ကရပာဏိ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဆိုပြခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ဒဏ္ဍပာဏိ၏ အဖွဲ့အစည်းအကြောင်းကိုလည်း ကြားနာခဲ့ရပြီး၊ ထိုကഥာသည် အပြစ်အစုအဝေးကြီးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။