Adhyaya 98

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि चंडेश्वरमिति श्रुतम् । सोमेशाद्वायवे भागे धनुषां षष्टिभिः स्थितम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ချန်ဒေရှ္ဝရဟု ခေါ်သော ဘုရားဌာနသို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် စိုးမေရှ္ဝရမှ လေဓာတ် (ဝါယု) ဦးတည်ရာဘက်သို့ ဓနုသ် ခြောက်ဆယ် အကွာ၌ တည်ရှိသည်။

Verse 2

दिव्यं लिंगं महादेवि सर्वपातकनाशनम् । तत्पूर्वे तु युगे ख्यातं मनोः स्वायंभुवांतरे

အို မဟာဒေဝီ၊ ဤသည်မှာ ဒိဗ္ဗလိင်္ဂ ဖြစ်၍ အပြစ်အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော အရာတော် ဖြစ်သည်။ ယခင်ယုဂ၌ စွာယမ္ဘုဝ မနု၏ မနွန္တရကာလအတွင်း ထင်ရှားကျော်ကြားခဲ့သည်။

Verse 3

त्रेतायुगमुखे देवि पृथिव्या संप्रतिष्ठितम् । पूर्वमन्वंतरे चास्मिंल्लिङ्गं पृथ्वीश्वरं प्रिये

တရေတားယုဂ၏ အစဦး၌၊ ဒေဝီရေ၊ မြေမိခင်က ထိုလိင်္ဂကို တည်ထောင်ပူဇော်ခဲ့သည်။ ဤယခင် မနွန္တရ၌လည်း၊ ချစ်သူရေ၊ ထိုလိင်္ဂကို ပೃഥဝီဣශ්ဝရ ဟု ခေါ်ကြသည်။

Verse 4

पुनश्चंद्रेण तत्प्राप्तं लिंगं चंद्रेश्वरं प्रिये । ब्रह्महत्यादिपापानां नाशनं पुण्यवर्द्धनम्

ထို့နောက် ချစ်သူရေ၊ ထိုလိင်္ဂကို လမင်းက ရရှိ၍ ခန္ဒြေဣශ්ဝရ ဟု ထင်ရှားလာသည်။ ၎င်းသည် ဘြဟ္မဟတ္ယာ စသော အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးကာ ကုသိုလ်ပွားစေသည်။

Verse 5

तं दृष्ट्वा मानवो देवि सप्तजन्मसमुद्भवैः । मुच्यते कल्मषैः सर्वैः कृतकृत्यस्तु जायते

ဒေဝီရေ၊ ထိုအရာကို မြင်ရုံသာဖြင့် လူတစ်ဦးသည် မွေးဖွားမှု ခုနှစ်ဘဝအတွင်း စုဆောင်းလာသော အညစ်အကြေးအပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ပြီး၊ လုပ်စရာပြီးမြောက်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 6

देव्युवाच । कथं पृथ्वीश्वरं ख्यातं तल्लिंगं पाप नाशनम् । कथं पुनः समाख्यातं चन्द्रेश्वरमिति प्रभो । एतद्विस्तरतो ब्रूहि श्रोतुकामाहमादरात्

ဒေဝီက မေးလျှောက်သည်— အို प्रभု၊ အပြစ်ဖျက်လိင်္ဂတော်သည် ဘယ်လိုကြောင့် ပṛthvīśvara ဟု ကျော်ကြားလာသနည်း။ ထို့ပြင် ဘယ်လိုကြောင့် Candreśvara ဟု ထပ်မံ ခေါ်ဆိုကြသနည်း။ ဤအကြောင်းကို အသေးစိတ် မိန့်ကြားပါ၊ ကျွန်မသည် ရိုသေစွာ နားထောင်လိုပါသည်။

Verse 7

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि कथा पापप्रणाशिनीम् । यां श्रुत्वा मुच्यते जंतुस्त्रिविधैः कर्मबन्धनैः

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ နတ်မယ်တော်၊ နားထောင်ပါ; အပြစ်ပျက်စီးစေသော ပုံပြင်တစ်ပုဒ်ကို ငါဟောမည်။ ထိုကို ကြားနာလျှင် သတ္တဝါသည် ကမ္မချည်နှောင်မှု သုံးမျိုးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 8

आसीत्पूर्वं महादेवि दैत्यभारार्द्दिता मही साऽधो व्रजंती सहसा गोरूपा संबभूव ह

ရှေးကာလ၌ မဟာဒေဝီ၊ မြေကြီးသည် ဒေဝတမန်တို့၏ အလေးချိန်ကြောင့် ဖိနှိပ်ခံရ၏။ အောက်သို့ ကျဆင်းသွားစဉ် ချက်ချင်းပင် နွားရုပ်ကို ဆောင်ယူခဲ့၏။

Verse 9

इतस्ततो धावमाना न लेभे निर्वृतिं क्वचित् । ततो वर्षशते पूर्णे भ्रममाणा क्वचित्क्वचित्

ဒီဘက်ဒီနား ပြေးလွှားသော်လည်း မည်သည့်နေရာ၌မျှ ငြိမ်းချမ်းမှု မတွေ့ရ။ ထို့နောက် နှစ်တစ်ရာ ပြည့်သွားသော်လည်း နေရာတစ်နေရာမှ တစ်နေရာသို့ ဆက်လက် လှည့်လည်နေ၏။

Verse 10

आससाद महाक्षेत्रं प्रभासमिति विश्रुतम् । देवदानवगंधर्वैः सेवितं पापनाशनम्

ထို့နောက် ‘ပရဘာသ’ ဟု ကျော်ကြားသော မဟာကွင်းမြေသန့်သို့ ရောက်ရှိ၏။ ထိုနေရာသည် နတ်များ၊ ဒာနဝများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများက ဆည်းကပ်ဂုဏ်ပြုကြပြီး အပြစ်ကို ပျက်စီးစေသော အရပ်ဖြစ်၏။

Verse 11

तत्र स्थित्वा महाक्षेत्रे कृत्वा मनसि निश्चयम् । लिंगं प्रतिष्ठयामास भक्त्या परमया युता

ထိုမဟာသန့်မြေ၌ နေထိုင်ကာ စိတ်၌ အဆုံးအဖြတ် ခိုင်မာစွာ ချမှတ်ပြီး၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် လင်္ဂကို တည်ထောင်ပူဇော်ခဲ့၏။

Verse 12

वर्षाणां च शतं साग्रं कृते तपसि दुश्चरे । तुतोष भगवान्रुद्रो धरित्रीं वाक्यमब्रवीत्

ခက်ခဲသော တပဿာကို နှစ်တစ်ရာကျော် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဘုရား ရုဒ္ဒရ သဘောတူပျော်ရွှင်၍ မြေမယ်တော် ဓရိတရီအား စကားတော် မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 13

देवि विश्वंभरे सर्वं तपः सुचरितं त्वया । मा शोकं कुरु कल्याणि भविष्यति तवेप्सितम्

«ဒေဝီ၊ ကမ္ဘာလောကကို ထမ်းဆောင်သူမ၊ သင်၏ တပဿာသည် ကောင်းမွန်စွာ ပြုလုပ်ပြီးပြီ။ မစိုးရိမ်ပါနှင့်၊ မင်္ဂလာရှိသူမ—သင်လိုလားသမျှ အမှန်တကယ် ပြည့်စုံလိမ့်မည်»။

Verse 14

दैत्या नाशं गमिष्यंति विष्णुना निहता भुवि । भवित्री त्वं महादेवि दैत्यभारविवर्जिता

«ဒိုင်တျာတို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဗိဿဏု၏ လက်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခံကာ ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။ မဟာဒေဝီ၊ သင်သည် ဒိုင်တျာတို့၏ အလေးအနက်မှ ကင်းလွတ်လာလိမ့်မည်»။

Verse 15

इदं त्वया स्थापितं यल्लिंगं परमशोभनम् । धरित्रीनाम्ना विख्यातं लोके ख्यातिं गमिष्यति

«သင်တည်ထောင်ထားသော အလွန်တင့်တယ်တောက်ပသည့် လင်္ဂသည် လောက၌ ‘ဓရိတရီ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားလာလိမ့်မည်»။

Verse 16

अत्राहं संस्थितो नित्यं लिंगरूपी महाप्रभुः । स्थास्यामि कल्पेकल्पे वै नृणां पापापहारकः

«ဤနေရာ၌ ငါသည် လင်္ဂရূপဖြင့် မဟာပရဘုအဖြစ် အစဉ်တည်ရှိမည်။ ကလ္ပတိုင်း ကလ္ပတိုင်း၌ ငါနေထိုင်ကာ လူတို့၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးမည်»။

Verse 17

मूर्त्यष्टकसमायुक्तो लिंगे ऽस्मिन्संस्थितः सदा । नृणां नाशयिता पापं पूर्वजन्मशतार्जितम्

«နတ်မူရတိရှစ်ပါးနှင့် ပေါင်းစည်းလျက် ဤလိင်္ဂ၌ အစဉ်တည်ရှိနေပြီး လူတို့၏ အတိတ်ဘဝရာချီက စုဆောင်းလာသော အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေး၏»။

Verse 18

भाद्रे कृष्णतृतीयायां यश्चैतं पूजयिष्यति । सोऽश्वमेधसहस्रस्य फलमाप्स्यत्यसंशयम्

«ဘဓ္ရပဒလတွင် အမှောင်ပက္ခ၏ တတိယတိထီနေ့၌ ဤလိင်္ဂကို ပူဇော်သူ မည်သူမဆို သံသယမရှိဘဲ အရှွမေဓယဇ္ဈ တစ်ထောင်၏ အကျိုးကို ရရှိမည်»။

Verse 19

सर्वतीर्थाभिषेकस्य सर्वेषां दानकर्मणाम् । भविष्यति फलं तस्य लिंगस्यैवास्य पूजनात्

ဤလိင်္ဂကိုပင် ပူဇော်ခြင်းကြောင့် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထအားလုံး၌ အဘိသေက (ရေချိုးသန့်စင်) ပြုခြင်းနှင့် ဒါနကర్మ အမျိုးမျိုး ပြုခြင်းတို့မှ ရသော အကျိုးတူကို ရရှိမည်။

Verse 20

धनुषां षोडशं यावत्समंतात्परिमंडलम् । क्षेत्रमस्य समाख्यातं प्राणिनां मुक्तिदायकम्

ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသည် အရပ်လေးမျက်နှာပတ်လုံး ဝိုင်းဝန်း၍ ဓနုအလျား တစ်ဆယ့်ခြောက်အထိ ကျယ်ဝန်းကြောင်း ကြေညာထားပြီး သတ္တဝါတို့အား မုတ်တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ပေးတတ်၏။

Verse 21

तस्मिन्मृताः प्राणिनो ये कामतो वाप्यकामतः । कृमि कीटसमा वापि ते यांति परमां गतिम्

ထိုနေရာ၌ သေဆုံးသော သတ္တဝါတို့သည် စိတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ မစိတ်ဖြင့်ဖြစ်စေ၊ ပိုးကောင် ပုရွက်ဆိတ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သော်လည်း အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 22

यो दद्यात्काञ्चनं मेरुं कृत्स्नां वाऽपि वसुन्धराम् । यः पूजयति पृथ्वीशं स तयोरधिकः स्मृतः

ရွှေမေရုတောင်ကိုပင် လှူဒါန်းနိုင်သော်လည်း၊ သို့မဟုတ် မြေကမ္ဘာတစ်လုံးလုံးကိုပင် ပေးလှူနိုင်သော်လည်း၊ ပૃഥဝီရှ ကို ပူဇော်ဝတ်ပြုသူသည် ထိုနှစ်ခုထက် ပိုမိုမြတ်ကြောင်း မှတ်ယူကြသည်။

Verse 23

ईश्वर उवाच । इति दत्त्वा वरान्देवस्तत्रैवांतरधीयत । पृथिवीश्वरनामाभूत्तत्प्रभृत्येव शंकरः

ဣရှွရက ပြောသည်– “ဤသို့ ကောင်းချီးများကို ပေးအပ်ပြီးနောက်၊ ထိုဘုရားသည် ထိုနေရာ၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို ‘ပૃഥဝီရှွရ’ ဟူသော နာမဖြင့် ခေါ်ကြ၏။”

Verse 24

पुनरस्मिन्महाकल्पे वाराह इति विश्रुते । कदाचिद्दक्षशापेन क्षीणश्चन्द्रो बभूव ह

ထပ်မံ၍ ‘ဝါရာဟ ကလ္ပ’ ဟု ကျော်ကြားသော ဤမဟာကလ္ပ၌ တစ်ခါတစ်ရံ ဒက္ခ၏ ကျိန်စာကြောင့် လမင်းသည် လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

Verse 25

पपात भूतले देवि यक्ष्मणा पीडितः शशी । क्षेत्रं प्रभासमासाद्य तन्महोदधिसंनिधौ

အို ဒေဝီ၊ ယက္ခမာ (ရောဂါ) ကြောင့် နာကျင်ပင်ပန်းသော လမင်းသည် မြေပြင်သို့ ကျသွားပြီး၊ ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ သို့ ရောက်ကာ မဟာသမုဒ္ဒရာအနီး၌ နေထိုင်ခဲ့သည်။

Verse 26

दृष्ट्वा पृथ्वीश्वरं लिंगं सप्रभावं महाप्रभम् । तत्पूजानिरतो भूत्वा वर्षाणां तु सहस्रकम्

အာနုဘော်ကြီး၍ တောက်ပလှသော ပૃഥဝီရှွရ လင်္ဂကို မြင်ပြီးနောက်၊ လမင်းသည် ထိုပူဇော်မှု၌ စိတ်တည်ကြည်ကာ နှစ်တစ်ထောင် ပြည့်စုံအောင် ဝတ်ပြုခဲ့သည်။

Verse 27

अतपत्स तपो रौद्रं शीर्णपर्णांबुभक्षकः । यतः समभवद्दीप्त्या सर्वाह्लादकरः शशी

သူသည် ပြင်းထန်သော တပဿာကို ဆောင်ရွက်၍ ကျသွားသော ရွက်နှင့် ရေကိုသာ စားသောက်နေထိုင်하였다။ ထိုတပဿာ၏ အာနုభာဝကြောင့် လသည် ထပ်မံ တောက်ပလာကာ အလုံးစုံကို ပျော်ရွှင်စေ하였다။

Verse 28

तल्लिंगस्यैव माहात्म्यात्ततश्चंद्रेश्वरोऽभवत् । तस्य लिंगस्य माहात्म्याच्चंद्रमा गतकल्मषः

ထိုလိင်္ဂ၏ မဟာတန်ခိုးကြောင့် သူသည် နောက်တစ်ဖန် “စန္ဒ္ရေශ්ဝရ” ဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရ하였다။ ထိုလိင်္ဂ၏ မဟာတန်ခိုးကြောင့်ပင် လသည် အညစ်အကြေးမှ ကင်းစင်သွား하였다။

Verse 29

अवाप सिद्धिमत्युग्रां स्पर्शलिंगप्रकाशिनीम् । सोमनाथेति यां प्राहुः प्रसिद्धां लिंगरूपिणीम्

သူသည် အလွန်ပြင်းထန်၍ ထူးကဲသော စိဒ္ဓိတန်ခိုးကို ရရှိ하였다—ထိတွေ့ခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်သော လိင်္ဂ၏ ဂုဏ်တော်ကို ထင်ရှားစေသူ၊ လိင်္ဂရূপဖြင့် ကျော်ကြား၍ “ဆိုမနာထ” ဟု ခေါ်ကြသော အရာတည်း။

Verse 30

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं चन्द्रदैवतम् । श्रुतं हरति पापानि तथाऽरोग्यं प्रयच्छति

ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် လဒေဝတ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဆိုပြ하였다။ ကြားနာသူ၏ အပြစ်များကို ဖျက်ဆီးပြီး ကျန်းမာရေး၊ ရောဂါကင်းစင်မှုကိုလည်း ပေးတတ်သည်။

Verse 98

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मध्ययात्रायां पृथ्वीश्वर माहात्म्यवर्णनंनामाष्टनवतितमोध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ဂါထာပါသော သံဟိတာ၌၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರမဟာတ္မ്യ၊ မဓ္ယယာထရာ အပိုင်းတွင် “ပೃഥ்வီဤश्वर မဟာတ္မ्य ဖော်ပြခြင်း” ဟု အမည်ရသော ကိုးဆယ်ရှစ်မြောက် အဓ್ಯಾಯ ပြီးဆုံး၏။