Adhyaya 85

Verse 1

देव्युवाच । तत्र संनिहिता प्रोक्ता या त्वया वृषभध्वज । कथं देव समायाता कुरुक्षेत्रान्महानदी । किं प्रभावा तु सा प्रोक्ता फलं स्नानादिकेन किम्

ဒေဝီက မေးလေ၏— “ဝೃಷဘဓွဇ အရှင်၊ သင်က ထိုနေရာ၌ သာန္နိဟိတာဟု ခေါ်သော မြစ်ရှိသည်ဟု ဆိုခဲ့သည်။ အို ဒေဝ၊ ကုရုက္ရှေတရမှ ထိုမဟာမြစ်သည် မည်သို့ ရောက်လာသနည်း။ ထိုမြစ်၏ အာနုဘော်သည် အဘယ်နည်း၊ ရေချိုးခြင်း စသည်တို့မှ အကျိုးကား အဘယ်နည်း?”

Verse 2

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि यत्र संनिहिता शुभा । पापघ्नी सर्वजंतूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि

ဣရှွရက ဆိုလေ၏— “နားထောင်ပါ ဒေဝီရေ၊ ကောင်းမြတ်သော သာန္နိဟိတာ ရှိရာကို ငါရှင်းပြမည်။ သူမသည် သတ္တဝါအားလုံး၏ အပြစ်ကို မြင်ရုံ၊ ထိရုံဖြင့်ပင် ဖျက်ဆီးနိုင်သည်။”

Verse 3

आदिनारायणाद्देवि पश्चिमे धनुषां त्रये । संस्थिता सा महादेवी सरिद्रूपा महानदी

အို ဒေဝီ၊ အာဒိနာရာယဏမှ အနောက်ဘက် သံတံသုံးတံအကွာ၌ မဟာဒေဝီသည် တည်ရှိ၏—မြစ်ရေစီးအဖြစ် ရုပ်ယူသော မဟာနဒီတော် ဖြစ်၏။

Verse 4

कथयामि समासेन तदुत्पत्तिं शृणु प्रिये । जरासंधभयाद्देवि विष्णुः परिजनैः सह

သူမ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံကို အကျဉ်းချုပ် ပြောမည်—ချစ်သူမ၊ နားထောင်ပါ။ အို ဒေဝီ၊ ဇရာသန္ဓ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ဗိဿဏုသည် မိမိ၏ အဖော်အပါများနှင့်အတူ…

Verse 5

गृहीत्वा यादवान्सर्वान्बालवृद्धवणिग्जनान् । स शून्यां मथुरां कृत्वा प्रभासं समुपागतः

ယာဒဝအားလုံး—ကလေးများ၊ အိုမင်းသူများနှင့် ကုန်သည်လူမျိုးတို့ကို စုစည်းကာ မထုရာကို လူမရှိအောင် ထားပြီးနောက် ပရဘာသသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 6

समुद्रं प्रार्थयामास स्थानं संवासहेतवे । एतस्मिन्नेव काले तु देवदेवो दिवाकरः

နေထိုင်ရန် သင့်တော်သော နေရာတစ်ခုအတွက် သမုဒ္ဒရာကို ဆုတောင်းတောင်းပန်၏။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ဒေဝဒေဝဖြစ်သော နေမင်းသည်လည်း…

Verse 7

संग्रस्तो राहुणा देवि पर्वकाले ह्युपस्थिते । तं दृष्ट्वा यादवाः सर्वे विषादं परमं गताः

အို ဒေဝီ၊ ပရဝန်ကာလ (နေကြတ်ချိန်) ရောက်လာသော် ရာဟုက နေမင်းကို ဖမ်းဆီးနှိပ်စက်၏။ ထိုကိုမြင်၍ ယာဒဝအားလုံးသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းခြင်းသို့ ကျရောက်ကြ၏။

Verse 8

अप्राप्ताः संनिहित्यायां तानुवाच जनार्द्दनः । मा विषादं यदुश्रेष्ठा व्रजध्वं मयि संस्थिते

သူတို့သည် သံနိဟိတီသို့ မရောက်သေးခင်၊ ဇနာရ္ဒနက သူတို့အား မိန့်တော်မူ၏— «ယဒုတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးတို့၊ မဝမ်းနည်းကြနှင့်; ငါ၌ စိတ်တည်ကာ ဆက်လက်သွားကြလော့»။

Verse 9

दृश्यतां मत्प्रभावोऽद्य धर्मा र्थमिह भूतले । आनयिष्याम्यहं सम्यक्पुण्यं सांनिहितं सरः

«ယနေ့ ဤမြေပြင်ပေါ်၌ ဓမ္မအကျိုးအတွက် ငါ၏ အာနုဘော်ကို မြင်ကြစေ။ ငါသည် ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော သံနိဟိတ ရေကန်(တီရ္ထ)ကို အမှန်တကယ် ပေါ်ထွန်းစေမည်»။

Verse 10

एवमुक्त्वा स भगवान्समाधिस्थो बभूव ह । एवं संध्यायतस्तस्य विष्णोरमिततेजसः

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ အရှင်ဘုရားသည် သမာဓိသို့ ဝင်ရောက်တော်မူ၏။ ထိုအတိုင်း တောက်ပမှု မတိုင်းတာနိုင်သော ဗိဿဏုသည် ဓ్యာနပြုနေစဉ်—

Verse 11

प्रादुर्भूता ततस्तस्य वारिधाराऽग्रतः शुभा । बिभेद्य धरणीपृष्ठं स्नानार्थं चासुरद्विषः

ထို့နောက် သူ၏ရှေ့တွင် မင်္ဂလာရှိသော ရေစီးတစ်စင်း ပေါ်ထွန်းလာ၍ မြေမျက်နှာပြင်ကို ခွဲဖောက်ကာ— အဆုရတို့၏ ရန်သူတော်က ရေချိုးရန် နေရာကို ပေးအပ်စေရန် ဖြစ်၏။

Verse 12

तत स्ते यादवाः सर्वे रामसांबपुरोगमाः । चक्रुः स्नानं महादेवि राहुग्रस्ते दिवाकरे

ထို့နောက် ရာမနှင့် သာမ္ဗာတို့ ဦးဆောင်သော ယဒဝတို့ အားလုံးသည်— အို မဟာဒေဝီ— ရာဟုက နေကို ဖမ်းယူထားသည့်အခါ (နေကြတ်ချိန်) တွင် သန့်ရှင်းသော ရေချိုးကာ ပူဇော်သကာ ပြုကြ၏။

Verse 13

प्राप्तपुण्या बभूवुस्ते संनिहित्यासमुद्भवम् । कुरुक्षेत्रस्य यात्रायाः प्राप्य सम्यक्फलं हि ते

သူတို့သည် စာန်နိဟိတီမှ ပေါ်လာသော ကုသိုလ်ပုဏ္ဏကို ရရှိကြ၍၊ ကုရုက္ခေတ္တရ သီလယာဉ်၏ အကျိုးကို ပြည့်စုံစွာ ရရှိကြ၏။

Verse 14

एवं तत्समनुप्राप्तं पुण्यं सान्निहितं सरः । तत्र स्नात्वा महादेवि राहुग्रस्ते दिवाकरे । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोत्यशेषतः

ဤသို့ ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော စာန်နိဟိတ ရေကန်ကို ရရှိလာ၏။ အို မဟာဒေဝီ၊ ရာဟုက နေကို ဖမ်းဆီးသည့်အခါ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ္ဉ၏ အကျိုးကို အပြည့်အဝ မကျန်မရှိ ရရှိ၏။

Verse 15

यस्तत्र भोजयेद्विप्रं षड्रसं विधिपूर्वकम् । एकेन भोजितेनैव कोटिर्भवति भोजिता

ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏကို အရသာခြောက်မျိုးဖြင့် ဓမ္မနည်းတကျ ကျွေးမွေးသူသည်၊ တစ်ယောက်တည်းကို ကျွေးရုံဖြင့်ပင် ကုသိုလ်သည် ကောဋိတစ်ကောဋိကို ကျွေးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 16

यस्तत्र कारयेद्धोमं संनिहित्यासमीपतः । एकैकाहुतिदानेन कोटिहोमफलं लभेत्

ထိုနေရာ၌ စာန်နိဟိတျာအနီးတွင် ဟိုးမ (homa) ကို ပြုလုပ်စေသူသည်၊ အာဟုတိတစ်ခုချင်း ပူဇော်ခြင်းဖြင့်ပင် ကောဋိဟိုးမ၏ အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 17

मन्त्रजाप्यं तु कुरुते तत्र स्थाने स्थितो यदि । एकैकमंत्रजाप्येन कोटिजाप्यफलं लभेत्

ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကာ မန္တရဇပ (mantra-japa) ကို ပြုလုပ်သူသည်၊ မန္တရတစ်ကြိမ်ချင်း ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့်ပင် ကောဋိကြိမ် ရွတ်ဆိုသကဲ့သို့ အကျိုးကို ရရှိ၏။

Verse 18

सुवर्णदानं दातव्यं तत्र यात्राफलेप्सुभिः । स्नात्वा संपूजनीयश्च आदिदेवो जनार्द्दनः

ထိုဘုရားဖူးခရီး၏ အပြည့်အဝအကျိုးကို လိုလားသူတို့သည် ထိုနေရာ၌ ရွှေဒါန ပေးလှူရမည်။ ရေချိုးသန့်စင်ပြီးနောက် အာဒိဒေဝ ဂျနာဒ္ဒန (Janārdana) ကို ထိုက်တန်စွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 19

इति वै कथितं सम्यक्फलं सांनिहितं तव । श्रुतं पापहरं नृणां सम्यक्छ्रद्धावतां प्रिये

ဤသို့ သင်အတွက် သံနိဟိတျာ (Saṃnihityā) ၏ အမှန်တကယ်အကျိုးကို မှန်ကန်စွာ ပြောကြားပြီးပြီ။ ချစ်သူရေ၊ စစ်မှန်သော သဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်လျှင် လူတို့၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 85

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये संनिहित्यामाहात्म्यवर्णनंनाम पंचाशीतितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် “သံနိဟိတျာ၏ မဟာဂုဏ်တော် ဖော်ပြချက်” ဟု အမည်ရသော အခန်း ၈၅ သည် ပြီးဆုံး၏။ ၎င်းသည် ဧကာသီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာအတွင်းရှိ သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပရဘာသက္ခေတ္တ မာဟာတ္မယ ပထမပိုင်း၌ ဖြစ်၏။