Adhyaya 79
ဤအဓျာယကို ဣရှ္ဝရက မိန့်ကြားရာတွင် ပရဘာသ-က்ஷೇತ್ರအတွင်း လကူလီရှ/လကူလီရှ္ဝရ ကို အလွန်လေးစားအပ်သော သာသနာတော်ရှိတော်မူသည့် အဖြစ် အာရုံစိုက်စေသည်။ ဘုရားတည်နေရာကို အနောက်ဘက်ဟု ညွှန်ပြပြီး «ဓနုရှာံ သပ္တကေ» ဟူသော အကွာအဝေးတိုင်းတာချက်ဖြင့် ဖော်ပြကာ၊ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို တည်ငြိမ်ကောင်းမြတ်၍ သတ္တဝါအားလုံး၏ အပြစ်ကိုဖယ်ရှားပေးသူ (pāpa-ghna) ဟု ထင်ရှားစွာ ချီးမွမ်းသည်။ ထိုနေရာကို မဟာသန့်ရှင်းမြေပြင်၌ ဘုရား၏ ဆင်းသက်ပေါ်ထွန်းမှု အကြောင်းအရာနှင့်လည်း ဆက်စပ်ဖော်ပြသည်။ ထို့နောက် လကူလီရှ၏ သာသနာ့သမဏနှင့် ဆရာတော်အဖြစ်ကို ရေးဆွဲပြသည်—တပစ် (tapas) ကို ပြင်းထန်စွာ ကျင့်သုံးခြင်း၊ တပည့်များအား ဒိက္ခာ (dīkṣā) ပေးခြင်း၊ နျာယနှင့် ဝိုင်ရှေသိက အပါအဝင် သာသနာ့ရှာစတြများစွာကို ထပ်ခါတလဲလဲ သင်ကြားပေးခြင်းတို့ဖြင့် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိ (parā siddhi) သို့ ရောက်စေသည်။ အဆုံးတွင် ဘက္တများက သင့်တော်စွာ ပူဇော်ရမည်ဟု ညွှန်ကြားပြီး ကာတ္တိကလနှင့် ဥတ္တရာယဏကာလတွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု ပိုမိုမြင့်မားကြောင်း ဆိုသည်။ ထို့ပြင် အရည်အချင်းပြည့်ဝသော ဗြာဟ္မဏအား ဗိဒ္ယာ-ဒါန (vidyā-dāna) ပြုရန် အကြံပြုကာ၊ အကျိုးတရားအဖြစ် ဉာဏ်ပညာနှင့် စည်းစိမ်ပြည့်စုံသော ဗြာဟ္မဏမျိုးရိုးများတွင် ကောင်းမွန်သည့် မွေးဖွားမှုများ ထပ်တလဲလဲ ရရှိမည်ဟု ဖလရှရုတိပုံစံဖြင့် ဖော်ပြသည်။
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लकुलीशं महाप्रभम् । तस्य पश्चिमदिग्भागे धनुषां सप्तके स्थितम्
ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူ၏—ထို့နောက်၊ မဟာဒေဝီရေ၊ တန်ခိုးကြီး၍ တောက်ပသော လကူလီရှ (Lakulīśa) ထံသို့ သွားရမည်။ ထိုသခင်သည် အနောက်ဘက်၌၊ မြားလေး (ဓနု) ခုနစ်လက်အကွာ၌ တည်ရှိ၏။
Verse 2
पापघ्नं सर्वजंतूनां शांतं मूर्तिस्थितं प्रभुम् । समायातं महाक्षेत्रे तत्र कायावरोहणात्
ထိုသန့်ရှင်းသော ကိုယ်တော်ဆင်းသက်ခြင်း (ကာယာဝရောဟဏ) ကြောင့်၊ သခင်ဘုရားသည်—ငြိမ်းချမ်း၍ ပုံရိပ်တော်ဖြင့် တည်ရှိကာ သတ္တဝါအားလုံး၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသူ—မဟာကွင်းမြေသန့် (မဟာက္ခေတ္တ/ပရဘာသ) သို့ ကြွရောက်တော်မူ၏။
Verse 3
कृत्वा तत्र तपश्चोग्रं दीक्षयित्वात्मशिष्य कान् । कुशकादींश्च चतुर उक्त्वा शास्त्राण्यनेकशः
ထိုနေရာ၌ သခင်သည် ပြင်းထန်သော တပသ (အာဓိဋ္ဌာန်) ကို ကျင့်တော်မူ၍၊ ကိုယ်တော်၏ သစ္စာတပည့်များကို ဒီက္ခာပေးတော်မူ၏။ ထို့ပြင် ကုရှက (Kuśaka) မှ စ၍ ကျွမ်းကျင်သူ လေးဦးကို သင်ကြားကာ၊ သာသနာကျမ်းများကို အကြိမ်ကြိမ် ဟောကြားတော်မူ၏။
Verse 4
न्यायवैशेषिकादीनि ततः सिद्धिं परां गतः । एवं ज्ञात्वा तु यः सम्यक्तं समर्चयते नरः
နျာယ (Nyāya)၊ ဝိုင်ရှေသိက (Vaiśeṣika) စသည့် ပညာရပ်များကို တည်ထောင်၍ သင်ကြားပြီးနောက်၊ ထိုသခင်သည် အမြင့်ဆုံးသော စိဒ္ဓိသို့ ရောက်တော်မူ၏။ ဤအကြောင်းကို သိရှိ၍ မှန်ကန်စွာ နားလည်ကာ ကိုးကွယ်ပူဇော်သူသည် အမှန်တကယ်သော ပူဇော်ခြင်းကို ပြုသူဖြစ်၏။
Verse 5
कार्त्तिक्यां तु विशेषेण अयने चोत्तरेपि वा । विद्यादानं च तत्रैव दद्याद्विप्राय शालिने
အထူးသဖြင့် ကာတ္တိကလတွင် သို့မဟုတ် ဥတ္တရာယဏာကာလ၌ ထိုနေရာ၌ပင် ပညာဒါနကို ပေးလှူကာ စည်းကမ်းရှိ၍ သင့်တော်သော ဗြာဟ္မဏအား ဆက်ကပ်ရမည်။
Verse 6
सप्तजन्मानि विप्रस्य धनाढ्यस्य कुले शुभे । जायते मतिमान्धीमाञ्छ्रीमानेवं पुनःपुनः
ခုနစ်ဘဝတိုင်တိုင် ထပ်ခါထပ်ခါ မွေးဖွားလာကာ ငွေကြေးပြည့်စုံ၍ မင်္ဂလာရှိသော ဗြာဟ္မဏမိသားစု၌ ပညာရှိ၊ ဉာဏ်ကောင်း၊ သာယာချမ်းမြေ့မှုနှင့် ပြည့်စုံသူအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
Verse 79
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये लकुलीश्वरमाहात्म्य वर्णनंनामैकोनाशीतितमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိစ్కန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ အရှစ်တစ်ထောင်တစ်ရာ (၈၁,၀၀၀) ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ ခုနှစ်မြောက် ပရဘာသခဏ္ဍ၏ ပထမ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರမဟာတ္မ్యంలో «လကူလီဤશ્વရ မဟာတ္မ၏ ဖော်ပြချက်» ဟူသော ခုနစ်ဆယ့်ကိုးမြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။