
ဣရှ္ဝရသည် မဟာဒေဝီအား မိန့်ကြား၍ ပရဘာသ-က்ஷೇತ್ರအတွင်းရှိ အထူးသန့်ရှင်းသော တီရ္ထဖြစ်သည့် ဥတ္တင်ကေရှ္ဝရသို့ ဘုရားဖူးခရီးကို ညွှန်ပြသည်။ ထိုဘုရားကျောင်းသည် ယခင်ဖော်ပြခဲ့သည့်နေရာ၏ တောင်ဘက်တွင်ရှိပြီး မဝေးကြောင်းကိုလည်း ဆိုကာ ခရီးလမ်းညွှန်သဘောဖြင့် ဖော်ပြထားသည်။ ဤလင်္ဂကို မဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသော ဘက္တဖြစ်သည့် ဥတ္တင်ကာက မိမိကိုယ်တိုင် ဘက္တိဖြင့် တည်ထောင်ထားကြောင်း ဆိုသည်။ ဘုရားဖူးသူသည် စိတ်တည်ငြိမ်၍ အာရုံစူးစိုက်ကာ ဒർശနပြုခြင်း၊ ထိတွေ့ခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဗိဓိဝတ်အတိုင်း ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် အပြစ်အနာအဆာ အညစ်အကြေးအားလုံးမှ လွတ်မြောက်သန့်စင်မည်ဟု ကတိပြုထားသည်။ အဆုံးတွင် စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသ ခဏ္ဍအတွင်း ဥတ္တင်ကေရှ္ဝရ မာဟာတ္မယကို ဖော်ပြသော အဓျာယ ၇၇ ဟု ကော်လိုဖွန်ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि उत्तंकेश्वरमुत्तमम् । तस्यैव दक्षिणे भागे नातिदूरे व्यवस्थितम् । स्थापितं च स्वयं भक्त्या उत्तंकेन महात्मना
ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူ၏—ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ အလွန်မြတ်သော ဥတ္တင်္ကေရှ္ဝရ သို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် တောင်ဘက်တွင် မဝေးလှစွာ တည်ရှိပြီး၊ မဟာစိတ်ဓာတ်ရှိသော ဥတ္တင်္က ကိုယ်တိုင် ဘက္တိဖြင့် တည်ထောင်ထားသည်။
Verse 2
तद्दृष्ट्वा तु महादेवि स्पृष्ट्वा च सुसमाहितः । संपूज्य विधिवद्भक्त्या मुच्यते सर्वकिल्बिषात्
မဟာဒေဝီရေ၊ ၎င်းကို မြင်ပြီးနောက် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ထိတွေ့ကာ၊ ထုံးတမ်းအတိုင်း ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်လျှင်—အပြစ်အနာအဆာ အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ရသည်။
Verse 77
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उत्तंकेश्वरमाहात्म्य वर्णनंनाम सप्तसप्ततितमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «ဥတ္တင်္ကေရှ္ဝရ၏ မဟာဂုဏ်တော် ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါသော အခန်း ၇၇ သည်၊ ရှရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသခဏ္ဍအတွင်းရှိ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ မာဟာတ္မယ၌ အဆုံးသတ်လေ၏။