Adhyaya 75

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं शाकलकलेश्वरम् । शाकल्येश्वरनैरृत्ये धनुषां षष्टिभिः स्थितम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ «ရှာကလကလေရှ္ဝရ» ဟု ခေါ်သော လိင်္ဂသို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် «ရှာကလျေရှ္ဝရ» ၏ အနောက်တောင်ဘက်တွင် ဓနုသ် ခြောက်ဆယ်အကွာ၌ တည်ရှိသည်။

Verse 2

तच्चतुर्युगनामाढ्यं स्मृतं पातकनाशनम् । पूर्वं कामेश्वरंनाम त्रेतायां पुलहेश्वरम्

ထိုလိင်္ဂသည် ယုဂလေးပါးအလိုက် အမည်များစွာ ပါဝင်သည်ဟု မှတ်မိကြပြီး အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသူဟု ဆိုကြသည်။ ယခင်က «ကာမေရှ္ဝရ» ဟု ခေါ်ခဲ့ပြီး တ్రေတாယုဂ၌ «ပုလဟေရှ္ဝရ» ဟု ခေါ်ခဲ့သည်။

Verse 3

द्वापरे सिद्धिनाथं तु नारदेशं कलौ स्मृतम् । तथा कलकलेशं च नाम तस्यैव कीर्त्तितम्

ဒ్వာပရယုဂ၌ «စိဒ္ဓိနာထ» ဟု ခေါ်ကြပြီး ကလိယုဂ၌ «နာရဒေရှ» ဟု မှတ်မိကြသည်။ ထို့အပြင် ထိုလိင်္ဂအတွက် «ကလကလေရှ» ဟူသော အမည်လည်း ကြေညာထားသည်။

Verse 4

समुद्रे च महापुण्ये यस्मिन्काले सरस्वती । आगता सा महाभागा हृष्टा तुष्टा सरिद्वरा । तस्य तोयस्य शब्देन सागरस्य महात्मनः

အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်သော မဟာသမုဒ္ဒရာ၌၊ စရஸဝတီ မိခင်မြစ်တော် ရောက်လာသောအခါ—ကံကောင်းမြတ်နိုးဖွယ် မြစ်တော်သည် ဝမ်းမြောက်ကျေနပ်လျက်—မဟာသမုဒ္ဒရာ၏ ရေသံကြီးကြောင့်…

Verse 5

ततो देवाः सगन्धर्वा ऋषयः सिद्धचारणाः । नेदुः कलकलं तत्र तुमुलं लोमहर्षणम्

ထို့နောက် ဒေဝတားတို့သည် ဂန္ဓဗ္ဗတို့နှင့်အတူ၊ ရှိသီများ၊ စိဒ္ဓများ၊ စာရဏများပါဝင်၍ ထိုနေရာ၌ ကြီးမား၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ရင်ခုန်စေသော “ကလကလ” သံဟုန်းဟုန်းကို အလွန်တုန်လှုပ်စွာ ထုတ်လွှင့်ကြ၏။

Verse 6

तेन शब्देन महता मम मूर्त्तिः समुत्थिता । कल्कलेश्वरनामेति ततो लिंगं प्रकीर्तितम्

ထိုကြီးမားသော သံကြောင့် ငါ၏ ပေါ်ထွန်းသော ရုပ်သဏ္ဍာန် ပေါက်ဖွားထလာ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုလိင်္ဂသည် “ကလ္ကလေရှွရ” ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 7

इति ते पूर्ववृत्तांतं कथितं नामकार णम् । सांप्रतं तु यथा जातं पुनः कलकलेश्वरम् । तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमनाः प्रिये

ဤသို့ဖြင့် အတိတ်က ဖြစ်ရပ်နှင့် နာမကာရဏအကြောင်းကို သင့်အား ငါပြောပြီးပြီ။ ယခုမူ နောက်ကာလ၌ “ကလ္ကလေရှွရ” သည် မည်သို့ ပြန်လည် ပေါ်ထွန်းလာသနည်းကို ငါရှင်းပြမည်။ ချစ်သူရေ၊ စိတ်တစ်ခုတည်းဖြင့် နားထောင်လော့။

Verse 9

पुरा द्वापरसंधौ च प्रविष्टे तु कलौ युगे । नारदस्तु समागत्य क्षेत्रं प्राभासिकं शुभम् । संचकार तपश्चोग्रं तत्र लिंगसमीपतः

ရှေးကာလ၌ ဒွာပရယုဂ၏ ဆုံချက်တွင် ကလိယုဂ ဝင်ရောက်လာသောအခါ၊ နာရဒသည် လာရောက်၍ မင်္ဂလာရှိသော ပရာဘာသိက က్షೇತ್ರသို့ ရောက်ကာ လိင်္ဂအနီး၌ ထိုနေရာတွင် ပြင်းထန်သော တပသကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 10

ततो हृष्टमना भूत्वा तल्लिंगस्य समीपतः । स चकार महायज्ञं पौंडरीकमिति श्रुतम्

ထို့နောက် စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်လာ၍ ထိုလိင်္ဂအနီး၌ «ပေါုဏ္ဍရိက» ဟု အစဉ်အလာတွင် ကြားရသော မဟာယဇ္ဉကို ပြုလုပ်하였다။

Verse 11

देवदेवस्य तुष्ट्यर्थं स सदा भावितात्मवान् । समाहूय ऋषींस्तत्र ब्रह्मलोकात्सहस्रशः

ဒေဝတို့၏ ဒေဝတော်၏ ပျော်ရွှင်တော်မူစေရန်၊ စိတ်ဝိညာဉ်ကို အမြဲတမ်း သင်တန်းပေးထားသူဖြစ်သော သူသည် ဘြဟ္မလောကမှ ရှိသမျှ ဋ္ဌာနတော်သို့ ရိရှီများကို ထောင်ပေါင်းများစွာ ခေါ်ယူ하였다။

Verse 12

ततः संभृतसंभारो यज्ञोपकरणान्वितः । कृत्वा कुण्डादिकं सर्वं समारेभे ततः क्रतुम्

ထို့နောက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းအစုံကို စုဆောင်း၍ ယဇ္ဉကိရိယာများဖြင့် ပြည့်စုံစေကာ မီးကန် (ကுண္ဍ) စသည့် အရာအားလုံးကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ထိုကရတုကို စတင်하였다။

Verse 13

ततः संपूर्णतां प्राप्ते तस्मिन्क्रतौ वरानने

ထို့နောက် ထိုယဇ္ဉကရတုသည် ပြည့်စုံပြီးဆုံးသို့ ရောက်လာသောအခါ၊ မျက်နှာလှသော မိန်းမရေ။

Verse 14

अथागमंस्ततो विप्रास्तत्र क्षेत्रनिवासिनः । दक्षिणार्थं महदेवि शतशोऽथ सहस्रशः

ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ နေထိုင်သော ဗြာဟ္မဏများသည် ဒက္ခိဏာ (ယဇ္ဉအခ) ကို ရယူလို၍ ရာချီ၊ ထောင်ချီဖြင့် ထိုနေရာသို့ လာရောက်하였다။

Verse 15

ततः स कौतुकाविष्टस्तेषां युद्धार्थमेव हि । प्राक्षिपत्तत्र रत्नानि सुवर्णं च महीतले

ထို့နောက် သူသည် ကစားလိုသည့်စိတ်ကူးဝင်လာ၍ အမှန်တကယ် သူတို့ကို ရန်ဖြစ်စေလိုသဖြင့် ထိုနေရာမြေပေါ်သို့ ရတနာများနှင့် ရွှေကို ပစ်ချလိုက်သည်။

Verse 16

ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे युध्यमानाः परस्परम् । कोलाहलं परं चक्रुर्बहुद्रव्यपरीप्सया

ထို့နောက် ထိုဗြာဟ္မဏအားလုံးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး တိုက်ခိုက်ကြ၍ အလွန်ကြီးမားသော ဆူညံသံကို ဖြစ်စေခဲ့ကြသည်၊ များပြားသော ဥစ္စာကို ရယူလိုသည့် ဆန္ဒကြောင့်ပင်။

Verse 17

एके दिगंबरा देवि त्यक्तयज्ञोपवीतिनः । विकचाः केऽपि दृश्यंते त्वन्ये रुधिरविप्लवाः

အို မဟာဒေဝီ၊ အချို့ကို အဝတ်မဝတ်ဘဲ မြင်ရပြီး ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းကြိုး) ကို ပစ်ချထားကြသည်။ အချို့မှာ ဆံပင်ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကြပြီး၊ အချို့မှာ သွေးစက်သွေးပျံ့ လိမ်းကျန်နေကြသကဲ့သို့ ထိုနေရာ၌ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသည်။

Verse 18

अन्ये परस्परं जघ्नुर्मुष्टिभिश्चरणैस्तथा । एवं तत्र तदा क्षिप्तं यद्द्रव्यं नारदेन तु

အချို့ကလည်း တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးကို လက်သီးနှင့် ခြေထောက်ဖြင့် ထိုးကန်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုအချိန်၌ နာရဒက ပစ်ချထားသော ဥစ္စာကြောင့် ထိုသို့သော မြင်ကွင်း ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

Verse 19

अथाभावे तु वित्तस्य ये च विप्रा ह्यकिंचनाः । विद्याविनयसंपन्ना ब्राह्मणैर्जर्जरीकृताः

ထို့နောက် ဥစ္စာမရှိတော့သည့်အခါ အမှန်တကယ် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော်လည်း ပညာနှင့် ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့မှု ပြည့်စုံသော ဗြာဟ္မဏတို့ကို အခြားဗြာဟ္မဏများက ထိုးနှက်၍ ဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်ကြသည်။

Verse 20

ते तमूचुर्भृशं शांताः स्मयमानं मुहुर्मुहुः । कलहार्थं यतो दानं त्वया दत्तमिदं मुने

အလွန်တည်ငြိမ်၍ ထိန်းသိမ်းထားသောသူတို့သည် မကြာခဏ ပြုံးနေသော မုနိကို ပြောကြသည်– «အရှင်မုနိ၊ သင်ပေးအပ်သော ဤဒါနသည် အငြင်းပွားမှု၏ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာသဖြင့်…»

Verse 21

विद्यायुक्तान्परित्यज्य विधिं त्यक्त्वा तु याज्ञिकम् । तस्मादस्य मुने नाम ख्यातं कलकलेश्वरम्

«ပညာရှိသူတို့ကို လျစ်လျူရှု၍ ယဇ္ဉပူဇာ၏ သင့်တော်သော စည်းကမ်းကို စွန့်ပစ်သဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် အရှင်မုနိ၊ ဤနာမသည် ‘ကလကလေဿဝရ’—အလှုပ်အရှား၏ အရှင်ဟူ၍ ကျော်ကြားလာသည်»

Verse 22

तेन नाम्ना द्विजश्रेष्ठ लिंगमेतद्भविष्यति । एतस्मात्कारणाद्देवि जातं कलकलेश्वरम्

«ထိုနာမဖြင့်ပင်၊ ဒွိဇအမြတ်တို့၏ အကောင်းဆုံးအို၊ ဤလင်္ဂသည် သိကြားမည်။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင်၊ ဒေဝီအို၊ ‘ကလကလေဿဝရ’ ဟူ၍ ဖြစ်ပေါ်လာသည်»

Verse 23

यस्तं स्नाप्य नरो भक्त्या कुरुते त्रिः प्रदक्षिणम् । स गच्छेद्रुद्रलोकं तु त्वत्प्रसादादसंशयम्

မည်သူမဆို ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ထိုလင်္ဂကို ရေချိုးပူဇော်ကာ သုံးကြိမ် ပရဒက္ခိဏာ လှည့်လည်ပါက၊ သင်၏ ကရုဏာကြောင့် မသံသယဘဲ ရုဒ္ဒရလောကသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 24

यस्तं पूजयते भक्त्या गंधपुष्पानुलेपनैः । हेमं दत्त्वा द्विजातिभ्यः स गच्छेत्परमं पदम्

မည်သူမဆို ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် အနံ့သာ၊ ပန်းနှင့် လိမ်းဆေးတို့ဖြင့် ထိုလင်္ဂကို ပူဇော်ကာ ဒွိဇာတိတို့အား ရွှေကို ပေးလှူပါက၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 75

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कलकलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चसप्ततितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ကလကလေရှွရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၇၅ သည် ပြီးဆုံး၏။ ၎င်းသည် «သရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၏ «ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာ» အတွင်း၊ ပရဘာသခဏ္ဍ (အပိုင်း ၇) ထဲရှိ ပထမပိုင်း «ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ្យ» တွင် ဖြစ်၏။