Adhyaya 68

Verse 1

ईश्वर उवाच । इति प्रोक्तानि ते देवि वक्त्रलिंगानि पंच वै । अथ ते संप्रवक्ष्यामि यत्र गौर्यास्तपो वनम् । स्थानं महाप्रभावं हि सुरसिद्धनिषेवितम्

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်— “ဤသို့ဖြင့် အို ဒေဝီ၊ ‘ဝက္တရ-လိင်္ဂ’ ဟုခေါ်သော လိင်္ဂငါးပါးကို သင်အား ရှင်းပြပြီးပြီ။ ယခုမှစ၍ ဂေါရီက တပသ (အာစေတနာ) ပြုခဲ့သော တပောဝန—အာနုဘော်ကြီးမား၍ နတ်တို့နှင့် စိဒ္ဓတို့ လာရောက်ဆည်းကပ်သည့် ထိုနေရာကို သင်အား ငါရှင်းလင်းပြမည်။”

Verse 2

सोमेशात्पूर्वदिग्भागे षष्टिधन्वंतरे स्थितम् । यत्र देव्या तपस्तप्तं सत्या वै पूर्वजन्मनि

သောမေရှာ၏ အရှေ့ဘက်တွင် လေးတံအလျား ခြောက်ဆယ်အကွာ၌ ထိုနေရာရှိ၏—အတိတ်ဘဝ၌ စတီအဖြစ် နတ်မိခင်က တပသကို ကျင့်ခဲ့သောနေရာတည်း။

Verse 3

कृत्वा च प्रणयात्कोपं मया सार्द्धं वरानने । प्रभासक्षेत्रमासाद्य संस्थिता सा तपस्विनी

အလှမျက်နှာရှင်မယ်၊ ချစ်ခြင်းကြောင့် ငါနှင့်အတူ မနာလိုဒေါသဖြစ်ပြီးနောက်၊ ထိုတပသရှင်မိန်းမသည် ပရဘာသက္ခေတ်ရသို့ ရောက်လာကာ တပသ၌ တည်ကြည်စွာ နေထိုင်လေ၏။

Verse 4

देव्युवाच । किमर्थं सा परित्यज्य सती त्वां तपसि स्थिता । कस्मिन्स्थाने स्थिता देवी एतन्मे विस्तराद्वद

နတ်မိခင်က မေးလေ၏—“စတီသည် အဘယ်ကြောင့် (အခြေအနေဟောင်းကို) စွန့်လွှတ်၍ သင့်အတွက် တပသ၌ တည်နေသနည်း။ ထိုနတ်မိခင်သည် မည်သည့်နေရာ၌ တည်နေသနည်း။ ဤအကြောင်းကို အသေးစိတ် ပြောပြပါ။”

Verse 5

ईचरौवाच । पुराऽसीस्त्वं महादेवि श्यामवर्णा मनस्विनी । नामार्थं च मया प्रोक्ता कालीति रहसि स्थिता

ဣရှ္ဝရက ပြောလေ၏—“အတိတ်ကာလ၌ မဟာဒေဝီ၊ သင်သည် အမဲရောင်သဏ္ဌာန်နှင့် စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသူ ဖြစ်၏။ သင်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နေထိုင်စဉ်၊ သင်၏နာမ၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ‘ကာလီ’ ဟု ငါ လျှို့ဝှက်စွာ ပြောကြားခဲ့၏။”

Verse 6

सा श्रुत्वा विस्मयं वाक्यं भृशं रोषपरायणा । अब्रवीत्परुषं वाक्यं भृकुटी कुटिलानना

ထိုအံ့ဩဖွယ်စကားကို ကြားသော်၊ သူမသည် အလွန်အမင်း ဒေါသသို့ လှည့်မူ၏။ မျက်ခုံးချိုင့်၍ မျက်နှာတင်းမာကာ ကြမ်းတမ်းသောစကားကို ပြောလေ၏။

Verse 7

यस्मात्कालीत्यहं प्रोक्ता त्वया शंभोऽतिविप्लवात् । तस्माद्यास्यामि गौरीति भविष्यामि च यत्र हि

«အို သမ္ဘု၊ မသင့်လျော်မှုကြီးစွာသော အခိုက်အတန့်၌ သင်သည် ငါ့ကို ‘ကာလီ’ ဟု ခေါ်ခဲ့သဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် ငါသည် ထွက်ခွာ၍ ငါတည်ရာ ထိုနေရာ၌ပင် ‘ဂေါရီ’ ဟု အမည်ထင်ရှားလာမည်»။

Verse 8

एवमुक्त्वा महाभागा सखीगणसमावृता । गत्वा प्रभासक्षेत्रं सा प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम् । गौरीश्वरेति विख्यातं पूजयंती विधानतः

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် ကံကောင်းမြတ်သော ဒေဝီသည် မိတ်သဟာယအဖွဲ့တို့ ဝန်းရံလျက် ပရဘာသ က္ရှೇತ್ರသို့ သွား၏။ ထိုနေရာ၌ မဟေရှဝရကို (လိင်္ဂအဖြစ်) တည်ထောင်ကာ ‘ဂေါရီရှဝရ’ ဟု ထင်ရှားစေပြီး ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ကန်တော့하였다။

Verse 9

ततो लिंगसमीपस्था एकपादे स्थिता सती । लिंगमाराधयंती सा चकार सुमहत्तपः

ထို့နောက် လိင်္ဂအနီး၌ နေထိုင်လျက် စတီသည် ခြေတစ်ဖက်တည်းဖြင့် ရပ်တည်၏။ လိင်္ဂကို အာရాధနာပြုကာ အလွန်ကြီးမားသော တပဿကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 10

पंचाग्निसाधिका देवी ग्रीष्म जाप्यपरायणा । वर्षास्वाकाशशयना हेमंते सलिलाशया

ဒေဝီသည် ငါးမီးတပဿကို ကျင့်၏။ နွေရာသီ၌ ဇပ (မန္တရရွတ်) ကို အထူးအာရုံစိုက်၏။ မိုးရာသီ၌ မိုးကာမရှိ အဖွင့်ကောင်းကင်အောက်၌ အိပ်၏၊ ဆောင်းရာသီ၌ ရေထဲ၌ နေ၏။

Verse 11

यथा यथा तपो वृद्धिं याति तस्या महाप्रभा । तथातथा शरीरस्य गौरत्वं प्रतिपद्यते

သူမ၏ မဟာတေဇောတပဿသည် တိုးပွားသလို၊ ထိုနည်းတူ သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည်လည်း ပိုမိုဖြူဝင်း၍ တောက်ပလာ하였다။

Verse 12

कालेन महता गौरी सर्वांगेणाथ साऽभवत् । ततो विहस्य भगवानुवाच शशिशेखरः

ကာလကြာမြင့်ပြီးနောက် သူမသည် ကိုယ်အင်္ဂါအစုံအလင်ဖြင့် ဂေါရီအဖြစ် ပြည့်စုံလာ၏။ ထို့နောက် လမောက်တော်ဆောင် ရှင်ဘုရား (ရှီဝ) သည် ပြုံး၍ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 13

गौरीति च मुहुर्वाक्यमुत्तिष्ठ व्रज मन्दिरम् । वरं वरय कल्याणि यत्ते मनसि वर्त्तते

ထပ်ခါထပ်ခါ “ဂေါရီ” ဟု ခေါ်မိန့်၍ “ထ၍ သင်၏နန်းတော်သို့ သွားလော့။ ကလျာဏီရေ၊ သင်၏စိတ်၌ ရှိသမျှအတိုင်း ဆုတောင်းတော်ကို ရွေးချယ်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 14

गौर्युवाच । यो मामत्र स्थितां पश्येन्नारी वा पुरुषोऽथ वा । स भूयात्सुतसौभाग्यैः सप्तजन्मानि संयुतः

ဂေါရီမိန့်တော်မူသည်— “ဤနေရာ၌ ငါတည်ရှိနေစဉ် ငါကို မြင်သူ မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ၊ ထိုသူသည် ခုနစ်ဘဝတိုင်တိုင် သားသမီးကံကောင်းခြင်းနှင့် ပြည့်စုံစေမည်” ဟု။

Verse 15

गीतवाद्यादिकं नृत्यं यः कुर्यात्पुरतो मम । तस्यान्वये न दौर्भाग्यं भूयात्तव प्रसादतः

“ငါ့ရှေ့၌ သီချင်း၊ တူရိယာနှင့် အခြားအရာတို့ဖြင့် တွဲဖက်ကာ အကပြုသူရှိလျှင်၊ သင်၏ကရုဏာကြောင့် ထိုသူ၏ မျိုးရိုးအတွင်း မကောင်းကံ မပေါ်ပေါက်စေ” ဟု။

Verse 16

मया प्रतिष्ठितं लिंगं पूर्वमभ्यर्च्य मां ततः । पूजयिष्यति यो भक्त्या स यास्यति परं पदम्

“ငါတည်ထောင်ထားသော လင်္ဂကို အရင်ဆုံး ပူဇော်ကာ၊ ထို့နောက် ငါကိုလည်း ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်လိမ့်မည်” ဟု။

Verse 17

गौरीश्वरेति विख्यातं नाम तस्य भवेत्प्रभो । तथेत्यहं प्रतिज्ञाय तत्र स्थाने स्थितो ऽभवम्

“အရှင်ဘုရား၊ ထိုနေရာ၏ ကျော်ကြားသောနာမကို ‘ဂေါရီဣශ්ဝရ’ ဟု ဖြစ်စေပါ” ဟုဆို၏။ “ထိုသို့ဖြစ်စေ” ဟု ကတိပြုကာ ထိုနေရာ၌ပင် နေထိုင်လာခဲ့၏။

Verse 18

देव्या सह महादेवि प्रहृष्टेनांतरात्मना । अद्यापि अयने प्राप्ते उत्तरे दक्षिणेऽपि वा

“မဟာဒေဝီ အရှင်မ၊ ယနေ့တိုင်အောင် အယန (ဆော်လ်စတစ်) ရောက်လာသော်—မြောက်အယနဖြစ်စေ တောင်အယနဖြစ်စေ—ကျွန်ုပ်သည် ဒေဝီနှင့်အတူ အတွင်းစိတ်ပျော်ရွှင်လျက် လာရောက်၏။

Verse 19

गौरींस्थानं समभ्येति तत्र देव गुणैर्युतः । तस्मिन्नहनि यस्तत्र विशिष्टानि फलानि च । संप्रयच्छति विप्रेभ्यस्तस्य पुत्रा भवंति च

သူသည် ဂေါရီ၏ သန့်ရှင်းသော အဘိဓာန်နေရာသို့ ရောက်ရှိကာ ဒေဝဂုဏ်များနှင့် ပြည့်စုံလာ၏။ ထိုနေ့၌ပင် ထိုနေရာတွင် ရွေးချယ်ထားသော အသီးအနှံများကို ဗြာဟ္မဏများအား လှူဒါန်းသူအတွက်လည်း သားသမီးများ ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 20

पुत्रहीना तु या नारी नालिकेरं प्रयच्छति । पुत्रं सा लभते शीघ्रं सबलं लक्षणान्वितम्

သားမရှိသော မိန်းမတစ်ဦးသည် နာလိကေရ (အုန်းသီး) ကို လှူဒါန်းပါက မကြာမီ အားကောင်း၍ မင်္ဂလာလက္ခဏာများပါသော သားကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 21

घृतेन दीपकं तत्र या नारी संप्रयच्छति । रक्तवर्त्त्या महादेवि यावत्तस्यैव तंतव

“မဟာဒေဝီ အရှင်မ၊” ထိုနေရာ၌ ဂျီ (ghṛta) ဖြင့် ပြည့်သော မီးအိမ်ကို အနီရောင် ဝတ်တီဖြင့် လှူဒါန်းသော မိန်းမသည်—ထိုဝတ်တီ၏ အမျှင်များ တည်ရှိသမျှကာလ…

Verse 22

तावज्जन्मांतराण्येव सा सौभाग्यमवाप्नुयात्

ထိုမျှသော ဆက်တိုက်မွေးဖွားမှုများအတွင်း၌ သူမသည် အမှန်တကယ် မင်္ဂလာကံကောင်းခြင်းကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 23

या नृत्यं कुरुते तत्र भक्त्या परमया युता । आरोग्यसुखसौभाग्यैः संयुक्ता सा भवेच्चिरम्

ထိုနေရာ၌ အမြင့်မားဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ကပြုသူ မိန်းမသည် ကျန်းမာခြင်း၊ ချမ်းသာခြင်းနှင့် မင်္ဂလာကံကောင်းခြင်းတို့နှင့် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပေါင်းစည်းနေမည်။

Verse 24

तत्रांते सुमहत्कुडं तीर्थं स्वच्छोदपूरितम् । यः स्नानमाचरेत्तत्र मुच्यते सर्वपातकैः

ထိုနေရာ၏ အဆုံးဘက်၌ ရေကြည်ဖြင့် ပြည့်နှက်သော အလွန်ကြီးမားသည့် တီရ္ထ (သန့်ရှင်းရေကန်) တစ်ခု ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူ မည်သူမဆို အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 25

यः श्राद्धं कुरुते तत्र पितॄनुद्दिश्य भक्तितः । स याति परमं स्थानं पितृभिः सह पुण्यभाक्

ထိုနေရာ၌ ပိတೃများ (ဘိုးဘွား) ကို ရည်ညွှန်း၍ ဘက္တိဖြင့် ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်သူ မည်သူမဆို ကုသိုလ်ပြည့်ဝကာ ပိတೃတို့နှင့်အတူ အမြင့်ဆုံးသော အဘောဒ်သို့ ရောက်သည်။

Verse 26

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन श्राद्धं तत्र समाचरेत् । गीतवाद्यादिभिर्नृत्यै रात्रौ कुर्वीत जागरम्

ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရှရဒ္ဓကို သေချာစွာ ဆောင်ရွက်သင့်သည်။ ထို့ပြင် ညအချိန်၌ သီချင်းဆိုခြင်း၊ တူရိယာတီးခြင်းနှင့် ကခြင်းတို့ဖြင့် ဂျာဂရမ် (ညလုံးနိုးကြားခြင်း) ကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 27

दंपत्योः परिधानं च तत्र देयं सदक्षिणम् । यश्चैतत्पठते नित्यं तृतीयायां विशेषतः । पार्वत्याः पुरतो देवि स सौभाग्यमवाप्नुयात्

ထိုနေရာ၌ လင်မယားအတွက် ဝတ်စုံကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူရမည်၊ ထို့ပြင် သင့်တော်သော ဒက္ခိဏာ (dakṣiṇā) ကိုလည်း ပေးရမည်။ ဤဂါထာကို နေ့စဉ် ရွတ်ဖတ်သူသည်—အထူးသဖြင့် တတိယလ (tṛtīyā) တွင်—ပါရဝတီ မိခင်တော်၏ ရှေ့၌ ရွတ်ဖတ်လျှင်၊ အို ဒေဝီ၊ ကံကောင်းခြင်း (saubhāgya) ကို ရရှိမည်။

Verse 28

शृणुयाद्वाऽपि यो भक्त्या सम्यग्भक्तिपरायणः । सोऽपि सौभाग्यमाप्नोति यावज्जीवं न संशयः

ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်ရုံသာဖြစ်စေ၊ ဘက္တိ (bhakti) ကို အမှန်တကယ် အားထားသူဖြစ်လျှင်၊ သူလည်း အသက်တစ်လျှောက် ကံကောင်းခြင်း (saubhāgya) ကို ရရှိမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 68

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये गौरीतपोवनमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टषष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါသော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမသော ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမသော ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မယ၌ «ဂေါရီ၏ တပေါဝန မဟာတ္မယကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းအမည်ရှိ အခန်း ၆၈ ပြီးဆုံး၏။