Adhyaya 66

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महालिंगमर्घ्येश्वरमिति श्रुतम् । उत्तरे तु विशालाक्ष्या नातिदूरे व्यवस्थितम्

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်— ထို့နောက် အရ္ဃျေရှ్వర ဟုခေါ်သော မဟာလိင်္ဂသို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် ဝိသာလာက္ရှီ၏ မြောက်ဘက်၌ မဝေးလှစွာ တည်ရှိ၏။

Verse 2

लिंगं महाप्रभावं हि सुरगन्धर्वपूजितम् । यदा देवी समायाता वडवानलधारिणी

ထိုလိင်္ဂသည် အလွန်ကြီးမားသော အာနုဘော်ရှိ၍ နတ်တို့နှင့် ဂန္ဓဗ္ဗတို့က ပူဇော်ကြ၏။ ဒေဝီသည် ဝာဍဝာနလ (ပင်လယ်အောက်မီး) ကို ဆောင်ယူလျက် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသောအခါ…

Verse 3

प्रभासक्षेत्रमासाद्य दृष्ट्वा तत्र महोदधिम् । अर्घ्यं दत्तवती तत्र विधिना तन्महोदधेः

ပရဘာသက்ஷેત્રသို့ ရောက်ရှိကာ ထိုနေရာရှိ မဟာသမုဒ္ဒရာကို မြင်ပြီးနောက်၊ ထိုမဟာသမုဒ္ဒရာအား ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း အရ္ဃျ (ပူဇော်ရေ) ကို ပေးအပ်လေ၏။

Verse 4

प्रतिष्ठाप्य महल्लिंगं संपूज्य विधिना ततः । प्रविवेशाथ देवेशि स्नानार्थं च महोदधौ

မဟာလိင်္ဂကို တည်ထောင်၍ ထုံးတမ်းအတိုင်း ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အို ဒေဝီ၊ ထို့နောက် သန့်စင်ရေချိုးရန် မဟာသမုဒ္ဒရာထဲသို့ ဝင်ရောက်လေ၏။

Verse 5

यस्मादर्घ्यं पुरा दत्त्वा पश्चा दीशः प्रतिष्ठितः । तेनार्घ्येशेति विख्यातं लिंगं पापप्रणाशनम्

ရှေးက အရဃျ (ပူဇာရေ) ကို အရင်ပူဇာတင်ပြီးမှ နောက်တစ်ခါ သခင်ဘုရားကို တည်ထောင်ခဲ့သဖြင့် ထိုလင်္ဂသည် «အရဃျေရှ» ဟု ကျော်ကြားလာကာ အပြစ်ပျက်စီးစေသူ ဖြစ်၏။

Verse 6

पंचामृतेन संस्नाप्य विधिना यस्तमर्चयेत् । सप्तजन्मानि देवेशि स विद्यामधिगच्छति । सम्यक्छास्त्रप्रवक्ता च सर्वसंदेहवित्तमः

ဒေဝီရေ၊ စည်းကမ်းအတိုင်း ပဉ္စာမృత (နို့၊ ဒိန်ချဉ်၊ ဂျီ၊ ပျားရည်၊ သကြားရေ) ဖြင့် ဆေးကြောကာ ပူဇာပြုသူသည် ခုနစ်ဘဝတိုင်အောင် မှန်ကန်သော ဗိဒ္ဓာကို ရရှိပြီး၊ သာသ္တရများကို မှန်ကန်စွာ ဟောပြောနိုင်သူ ဖြစ်ကာ သံသယအားလုံးကို ဖြေရှင်းရာတွင် အထူးကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 66

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽर्घ्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्षष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏတွင်၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမစာအုပ် «ပရဘာသ ခဏ္ဍ» တွင်၊ ပထမပိုင်း «ပရဘာသက்னေတရ မာဟာတ္မယ» အောက်၌ «အရဃျေရှ္ဝရ မာဟာတ္မယ ဖော်ပြချက်» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ သုံးဆယ့်ခြောက်မဟုတ်၊ ခြောက်ဆယ့်ခြောက်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။