Adhyaya 59
ဤအধ্যာယသည် ရှီဝ–ဒေဝီ သဘောတရားဆိုင်ရာ ဆွေးနွေးပွဲအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားပြီး အထူးသိဒ္ဓိဒေါက်ထရင်းကို ပရဘာသ ဒေသ၏ သန့်ရှင်းမြေဧရိယာနှင့် ပူဇော်ပွဲ၏ ကုသိုလ်အကျိုးများနှင့် ချိတ်ဆက်ဖော်ပြသည်။ ဣရှ္ဝရက «တတိယ ဉာဏ-ရှက္တိ» ကို ရှီဝအာနုဘော်ဖြင့် ပြည့်ဝ၍ ပရဘာသ၌ တည်ရှိကာ ဆင်းရဲခက်ခဲမှုကို ဖယ်ရှားပေးသူဟု မိတ်ဆက်သည်။ ဒေဝီက ရှီဝ၏ မျက်နှာများအကြောင်း မေးမြန်းပြီး ဆဋ္ဌမမျက်နှာ၏ အမည်နှင့် ထိုမျက်နှာမှ အဇာဒေဝီ မည်သို့ ပေါ်ထွန်းလာသည်ကို စူးစမ်းသည်။ ဣရှ္ဝရက အလျှို့ဝှက်သဘောတရားကို ဖော်ထုတ်ကာ ယခင်က မျက်နှာ ၇ ခု ရှိခဲ့ကြောင်း၊ ထိုထဲမှ «အဇာ» မျက်နှာသည် ဘြဟ္မာနှင့် ဆက်နွယ်ပြီး «ပိစု» မျက်နှာသည် ဗိෂ္ဏုနှင့် ဆက်နွယ်သဖြင့် ယခုကာလတွင် ရှီဝကို ပဉ္စဝက္တရ (မျက်နှာ ၅ ခု) အဖြစ်သာ ထင်ရှားကြောင်း ဆိုသည်။ အဇာမျက်နှာမှ အဇာဒေဝီသည် အန္ဓာသူရနှင့် တိုက်ပွဲကြမ်းတမ်းစဉ် ပေါ်ထွန်းလာ၍ ဓားနှင့် ကာကွယ်ကွင်းကို ကိုင်ဆောင်ကာ စင်္ဟာစီး၍ ဒေဝတားရှက္တိများ အစုအဝေးနှင့် အတူ လှုပ်ရှားသည်။ ထွက်ပြေးသည့် အသူရများကို တောင်ဘက်ပင်လယ်သို့ လိုက်လံနှိမ်နင်းကာ ပရဘာသဒေသထဲသို့ ရောက်လာပြီး ဖျက်ဆီးပြီးနောက် ဒေဝီသည် ထိုကွင်းမြေ၏ သန့်ရှင်းမှုကို သိမြင်ကာ ဆိုမေရှအနီး၊ ဆော်ရီရှနှင့် ဆက်စပ်သည့် နေရာတိတိကျကျ၌ တည်နေသည်။ ထို့နောက် ဖလသရုတိကို ရှင်းလင်းသည်။ ဒေဝီကို ဒർശနပြုခြင်းဖြင့် မွေးဖွား ၇ ဘဝတိုင် မင်္ဂလာဂုဏ်များ ရရှိမည်၊ တေးဂီတ/အက ပြုလုပ်ပူဇော်လျှင် မိသားစုမျိုးရိုး၌ အမင်္ဂလာကင်းမည်၊ အနီရောင် မီးချည်ပါသော ဂီလမ်းမီးကို ပူဇော်လျှင် မီးချည်အရေအတွက်နှင့် အညီ မင်္ဂလာတိုးပွားမည်၊ အထူးသဖြင့် လဆန်း တတိယနေ့ (တṛတီယာ) တွင် ဖတ်ကြားနားထောင်လျှင် လိုရာဆန္ဒ ပြည့်စုံမည်ဟု ဆိုသည်။ နိဂုံးတွင် ယာထရာ၏ အပြည့်အဝအကျိုးကို လိုသူများအတွက် ဤရှက္တိများကို အရင်ပူဇော်ကာ နောက်တစ်ဆင့် ဆိုမေရှကို ပူဇော်ရန် ညွှန်ကြားသည်။
Shlokas
Verse 1
ईश्वर उवाच । अथ वच्मि तृतीयां ते ज्ञानशक्तिं शिवात्मिकाम् । प्रभासक्षेत्रमध्यस्थां दारिद्र्यौघविनाशिनीम्
ဣရှွရက ပြော၏—ယခု သင်အား တတိယသော အင်အား၊ ရှိဝ၏ သဘာဝဖြစ်သော ဉာဏသက္တိကို ငါ ပြောမည်။ ၎င်းသည် ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ၏ အလယ်၌ တည်ရှိ၍ ဆင်းရဲခြင်း၏ လှိုင်းလုံးကြီးများကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။
Verse 2
अजेति नाम्नीं तां देवीं राह्वीशाद्दक्षिणे स्थिताम् । मम वक्त्राद्विनिष्क्रांता षष्ठाद्वै विष्णुपूजितात्
ထိုဒေဝီကို အဇေတီ ဟု ခေါ်သည်။ ရာဟ္ဝီဣရှ၏ တောင်ဘက်၌ တည်၏။ မိမိ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်—အမှန်တကယ် ဗိဿနုက ပူဇော်သော ဆဋ္ဌမ မျက်နှာမှ ဖြစ်၏။
Verse 3
देव्युवाच । पंचवक्त्राणि देवेश प्रसिद्धानि तव प्रभौ । षष्ठं यद्वदनं देव तस्य किं नाम संस्मृतम् । समुत्पन्ना कथं तस्मादजादेवीति या श्रुता
ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်။ အို ဒေဝတို့၏ အရှင်၊ အို အမိန့်တော်ရှင်—သင်၏ မျက်နှာငါးပါးသည် လူသိများလှ၏။ သို့ရာတွင် အို ဘုရား၊ ဆဋ္ဌမ မျက်နှာ၏ အမည်ကို မည်သို့ မှတ်မိကြသနည်း။ ထို့မျက်နှာမှ «အဇာ ဒေဝီ» ဟု ကြားသိရသော နတ်မသည် မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း။
Verse 4
ईश्वर उवाच । साधु पृष्टं त्वया देवि यद्गोप्यं स्वसुतेष्वपि । तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि अप्रसिद्धागमोदितम्
ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ ကောင်းလှ၏၊ ဒေဝီ၊ သင်မေးမြန်းခြင်းသည်—ဤအကြောင်းသည် ကိုယ့်သားသမီးတို့အတွင်း၌ပင် လျှို့ဝှက်ထားရသောအရာ။ ယခု ငါသည် လူသိနည်းသော အာဂမ သင်ကြားချက်အတိုင်း သင့်အား ရှင်းလင်းပြောကြားမည်။
Verse 5
वक्त्राणि मम देवेशि सप्तासन्पूर्वमेव हि । सद्योजातादिपंचैव षष्ठं स्मृतमजेति च
ဒေဝီမဟာမိခင်၊ အတိတ်ကာလ၌ ငါ့မျက်နှာများသည် အမှန်တကယ် ခုနှစ်ပါးရှိခဲ့သည်။ စဒ္ယောဇာတ စသည့် ငါးမျက်နှာနှင့်အတူ ဆဋ္ဌမမျက်နှာကိုလည်း «အဇ» ဟု မှတ်ယူကြသည်။
Verse 6
सप्तमं पिचुनामेति सप्तैवं वदनानि मे । तेभ्योऽजं ब्रह्मणे दत्तं पिचुवक्त्रं तु विष्णवे
ခုနှစ်မြောက်မျက်နှာကို «ပိစု» ဟု ခေါ်ကြ၏—ဤသို့ ငါ့မျက်နှာများသည် ခုနှစ်ပါးရှိသည်။ ထိုတို့အနက် «အဇ» မျက်နှာကို ဗြဟ္မာအား ပေးအပ်ခဲ့ပြီး «ပိစု» မျက်နှာကိုမူ ဗိෂ္ဏုအား ပေးအပ်ခဲ့သည်။
Verse 7
तस्मादहं महादेवि पंचवक्त्रोऽधुनाऽभवम् । अजस्तु ब्रह्मा सञ्जज्ञे पिचुर्विष्णुरजायत
ထို့ကြောင့် မဟာဒေဝီ၊ ယခု ငါသည် မျက်နှာငါးပါးရှိသော မဟာဒေဝ ဖြစ်လာ၏။ «အဇ» သည် ဗြဟ္မာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး «ပိစု» သည် ဗိෂ္ဏု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
Verse 8
अजवक्त्रान्महादेवि अजा जाता महाप्रभा । अन्धासुररणे घोरे मम क्रोधेन भामिनि
အို ကြီးမြတ်သောမယ်တော်၊ အန္ဓာသုရနှင့် ဖြစ်ပွားသော ကြောက်မက်ဖွယ်စစ်ပွဲတွင် ငါ၏အမျက်ဒေါသကြောင့် အဇာမျက်နှာတော်မှ တန်ခိုးကြီးသော အဇာနတ်သမီး ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။
Verse 9
खड्गचर्मधरादेवी सुरूपा सिंहवाहिनी । मर्द्दयन्ती महादैत्यान्देवीकोटिसमन्विता
ဓားနှင့် ဒိုင်းလွှားကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လှပသော ရုပ်သွင်ရှိကာ ခြင်္သေ့စီးသော ထိုမယ်တော်သည် နတ်သမီးကုဋေပေါင်းများစွာ ခြံရံလျက် ကြီးမားသော ဒါနဝါတို့ကို နှိမ်နင်းတော်မူ၏။
Verse 10
तस्या भयेन ये दैत्या विद्रुता दक्षिणार्णवम् । पृष्ठतोऽनुययौ तान्वै सा देवी सिंहवाहिनी
ထိုမယ်တော်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ထိုဒါနဝါတို့သည် တောင်ဘက်သမုဒ္ဒရာသို့ ထွက်ပြေးကြရာ ခြင်္သေ့စီးသော မယ်တော်သည် နောက်မှလိုက်လံ တိုက်ခိုက်လေသည်။
Verse 11
इतस्ततस्ते धावन्तो मार्यमाणाश्च तद्गणैः । प्रभास क्षेत्रसंप्राप्ता नश्यमाना महार्णवम्
ဟိုဟိုသည်သည် ပြေးလွှားရင်း မယ်တော်၏ နောက်လိုက်များ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရကာ ပရာဘာသ နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိပြီး မဟာသမုဒ္ဒရာထဲတွင် ပျက်စီးဆုံးပါးသွားကြသည်။
Verse 12
केचित्तत्र हता दैत्याः केचित्पातालमाययुः । निःशेषान्निहतान्दृष्ट्वा सा देवी सिंहवाहिनी
အချို့သော နတ်ဆိုးများသည် ထိုနေရာတွင် အသတ်ခံရပြီး အချို့မှာ ပါတာလမြေအောက်ကမ္ဘာသို့ ရောက်သွားကြသည်။ ၎င်းတို့ အကုန်အစင် ပျက်စီးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ခြင်္သေ့စီးသော မယ်တော်သည် ကျေနပ်တော်မူ၏။
Verse 13
क्षेत्रं पवित्रमाज्ञाय तत्र स्थाने स्थिता शुभा । सोमेशादीशकोणस्था सौरीशादुत्तरे स्थिता
ဤကေတ္တရကို သန့်ရှင်းမြတ်စွာဟု သိမြင်၍ မင်္ဂလာရှိသော ဒေဝီသည် ထိုနေရာ၌ပင် တည်နေ၏—ဆိုမေရှမှ အီရှာနာဒిశ၌၊ စောရီရှ၏ မြောက်ဘက်၌ တည်နေသည်။
Verse 14
यस्तां तत्र स्थितां पश्येद्योषिद्वाथ नरोऽपि वा । स भूयात्सत्त्वसौभाग्यैः सप्तजन्मानि संयुतः
ထိုနေရာ၌ တည်နေသော ဒေဝီကို မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ မြင်တွေ့သူသည် သီလနှင့် ကံကောင်းခြင်းတို့ဖြင့် ခုနှစ်ဘဝတိုင်တိုင် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။
Verse 15
गीतवाद्यादिकं नृत्यं यस्तत्र कुरुते नरः । तस्यान्वये न दौर्भाग्यं भूयात्तस्याः प्रसादतः
ထိုနေရာ၌ သီချင်းနှင့် တူရိယာတို့ဖြင့် တွဲဖက်ကာ ကပြုလုပ်သူသည်—ဒေဝီ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့်—သူ၏ မျိုးရိုးအတွင်း မကံဆိုးမှု မပေါ်ပေါက်လိမ့်မည်။
Verse 16
घृतेन दीपकं तत्र या नारी संप्रयच्छति । रक्तवर्त्या महादेवि यावंतस्तत्र तंतवः । तावज्जन्मांतराण्येव सा सौभाग्यमवाप्नुयात्
အို မဟာဒေဝီ၊ ထိုနေရာ၌ ဂျီ(ghṛta)ဖြင့် မီးအိမ်တစ်လုံးကို အနီရောင် မီးကြိုးဖြင့် ပူဇော်ပေးသော မိန်းမသည်—မီးကြိုးထဲရှိ အမျှင်အရေအတွက် များသလောက်—အနာဂတ်ဘဝများတွင် ကံကောင်းခြင်းကို ရရှိလိမ့်မည်။
Verse 17
यश्चैतत्तु पठेन्नित्यं तृतीयायां विशेषतः । शृणुयाद्वाऽपि यो भक्त्या स कामानखिलाल्लंभेत्
ဤအကြောင်းကို နေ့စဉ် ရွတ်ဖတ်သူသည်—အထူးသဖြင့် လဆန်း/လဆုတ် တတိယနေ့တွင်—သို့မဟုတ် ဘုရားသဒ္ဓါဖြင့် နားထောင်သူသည် လိုအင်ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိလိမ့်မည်။
Verse 18
इति संक्षेपतः प्रोक्तो रुद्रशक्तित्रयक्रमः
ဤသို့ အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် ရုဒြ (Rudra) ၏ သက္တိ (Śakti) သုံးပါးဆိုင်ရာ အစဉ်အလာနည်းလမ်းကို ဖော်ပြပြီးလေပြီ။
Verse 19
एताः शक्तीः पूजयित्वा सोमेशं पूजयेत्ततः । सम्यग्यात्राफलापेक्षी एकां वा वरदामथ
ဤသက္တိတို့ကို ပူဇော်ပြီးနောက် ထို့နောက် ဆိုမေရှ (Someśa) ကို ပူဇော်ရမည်။ ယာတြာ၏ အပြည့်အဝ အကျိုးကို မျှော်လင့်သော ဘုရားဖူးသည် ထိုသို့ ပြုရမည်၊ သို့မဟုတ် အနည်းဆုံး ပေးကမ်းကောင်းချီးပေးသော ဒေဝီတစ်ပါးကို ပူဇော်ရမည်။
Verse 59
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्येऽजादेवीमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनषष्टितमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ (Śrī Skanda Mahāpurāṇa) ၏ ပြဘာသခဏ္ဍ (Prabhāsa Khaṇḍa) ခုနစ်မမြောက်တွင်၊ ပထမပိုင်း ပြဘာသက္ခေတ္တ မာဟာတ္မျ (Prabhāsakṣetra Māhātmya) အတွင်းရှိ «အဇာဒေဝီ (Ajādevī) ၏ မဟာတန်ခိုး ဖော်ပြချက်» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၅၉ သည် အဆုံးသတ်လေပြီ၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါ စံဟိတာအရ။