Adhyaya 362

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मण्डूकेश्वरमित्यपि । मांडूक्यायननाम्ना वै लिंगं तत्र प्रतिष्ठितम्

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီ၊ «မဏ္ဍူကေရှ္ဝရ» ဟုခေါ်သော သရဏာသို့လည်း သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ «မာဏ္ဍူက്യာယန» အမည်ဖြင့် လိင်္ဂကို အမှန်တကယ် ပရတိဋ္ဌာပနာ ပြုထား၏။

Verse 2

तत्र कोटिह्रदो देवि तथा कोटीश्वरः शिवः । तत्र मातृगणश्चैव स्थितः कामफलप्रदः

ထိုနေရာ၌ ဒေဝီ၊ «ကိုဋိဟ္ရဒ» ဟူသော ရေကန်ရှိပြီး၊ ထို့အပြင် «ကိုဋီရှ္ဝရ» အဖြစ် သီဝရှင်တော်လည်း ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ မာတೃဂဏ အမိတော်များ၏ အဖွဲ့လည်း တည်ရှိ၍ လိုလားသည့် ဆန္ဒ၏ အကျိုးကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 3

स्नात्वा कोटि ह्रदे तीर्थे तल्लिंगं यः प्रपूजयेत् । मातॄस्तत्रैव संपूज्य दुःखशोकाद्विमुच्यते

ကိုဋိဟ္ရဒ တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ထိုလင်္ဂကို ပူဇော်သူသည်၊ ထိုနေရာတည်းမှာပင် မာတೃများကိုလည်း သင့်တော်သကဲ့သို့ ပူဇော်လျှင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒုက္ခဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 4

तस्मात्पूर्वेण देवेशि योजनैकेन निर्मलम् । त्रितकूपेति विख्यातं सर्वपातकनाशनम् । सर्वेषां देवि तीर्थानां यत्तत्रैव व्यवस्थितिः

ထိုနေရာမှ အရှေ့ဘက်သို့၊ ဒေဝတို့၏ မိခင်မဟာဒေဝီ၊ ယောဇနတစ်ခုအကွာ၌ သန့်ရှင်းသော အရပ်တစ်ခုရှိ၍ “ထရိတကူပ” (Tritakūpa) ဟု ကျော်ကြားကာ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။ ဒေဝီ၊ တီရ္ထအားလုံး၏ သန့်ရှင်းသတ္တိသည် ထိုနေရာတည်းတွင် စုပေါင်းတည်ရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 361

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कोटिह्रद मण्डूकेश्वरमाहात्म्य वर्णनं नामैकषष्ट्युत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့်၊ သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စ္လောကပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၏ ပထမပိုင်း ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ்ய၌ “ကိုဋိဟ္ရဒ နှင့် မဏ္ဍူကေရှ္ဝရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၃၆၁ ကို ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်၏။