Adhyaya 354
Prabhasa KhandaPrabhasa Kshetra MahatmyaAdhyaya 354

Adhyaya 354

ဤအဓျာယတွင် ဣရှ္ဝရသည် ဒေဝီအား “ကර්ဒမာလာ” ဟူသော တီရ္ထ၏ မဟာတ္မကို သာသနာတော်အဖြစ် ဟောကြားသည်။ ထိုနေရာသည် လောကသုံးပါးတွင် ကျော်ကြား၍ အပြစ်ပာပအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော တီရ္ထဟု ဆိုသည်။ ပရလယကာလ “ဧကာဏဝ” တွင် မြေကြီးသည် ရေထဲသို့ မြုပ်နှံကာ အလင်းရောင်တို့လည်း ပျက်ကွက်နေစဉ်၊ ဇနာရ္ဒန (ဗိṣṇု) သည် ဝရာဟ ရုပ်ကို ခံယူ၍ မြေကြီးကို သံခေါင်းပေါ်တင်ကာ ထူထောင်ပြန်လည်ထားပေးသည်။ ထို့နောက် ဗိṣṇုသည် ဤနေရာ၌ စည်းကမ်းတကျ၊ ရေရှည်တည်ရှိမည်ဟု ကြေညာသည်။ တီရ္ထ၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ပိတೃကရိယာများနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ကර්ဒမာလာ၌ တർပဏ ပြုလျှင် ပိတೃများကို ကလ္ပတစ်ကာလလုံး စိတ်ကျေနပ်စေသည်ဟု ဆိုပြီး၊ စိမ်းရွက်၊ အမြစ်၊ အသီးတို့ကဲ့သို့ ရိုးရိုးပူဇော်ပစ္စည်းဖြင့်ပင် śrāddha ပြုလျှင် တီရ္ထအားလုံး၌ ပြုသကဲ့သို့ တူညီသည်ဟု ချီးမြှောက်သည်။ ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒർശန ပြုခြင်းတို့သည် မြင့်မြတ်သော လမ်းကြောင်းများသို့ ပို့ဆောင်ကာ နိမ့်ကျသော ပြန်လည်မွေးဖွားမှုများမှ လွတ်မြောက်စေသည်ဟု ဖလာश्रုတိက ဆိုသည်။ ထို့နောက် အံ့ဖွယ်ကഥာတစ်ပုဒ်တွင် မုဆိုးများက လိုက်ဖမ်းသဖြင့် ကြောက်ရွံ့နေသော သမင်အုပ်သည် ကර්ဒမာလာထဲ ဝင်သွားရာ ချက်ချင်း လူအဖြစ် ရရှိကြပြီး၊ မုဆိုးများလည်း လက်နက်ကို စွန့်ကာ ရေချိုး၍ အပြစ်မှ လွတ်မြောက်ကြသည်။ ဒေဝီက မူလနှင့် နယ်နိမိတ်ကို မေးမြန်းသဖြင့် ဣရှ္ဝရသည် “လျှို့ဝှက်” အကြောင်းကို ဖော်ပြသည်။ ဝရာဟကို ယဇ్ఞ-သင်္ကေတ အင်္ဂါရပ်များဖြင့် ရှည်လျားစွာ ဖော်ညွှန်းကာ ဝေဒအင်္ဂါများနှင့် ပူဇော်ပစ္စည်းအစိတ်အပိုင်းများကို ကိုယ်ခန္ဓာအဖြစ် သတ်မှတ်သည်။ သံခေါင်းအစွန် (daṃṣṭrāgra) သည် ပရဘာသ က్షೇತ್ರ၌ ရွံ့လိမ်းနေသဖြင့် “ကර්ဒမာလာ” ဟူသော အမည်ရလာသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ပြင် မဟာကුණ္ဍ ရေကန်ကြီးနှင့် ဂင်္ဂါအဘိṣeka ကြီးမားသကဲ့သို့ ရေစီးရင်းမြစ်ကို ဖော်ပြကာ ဗိṣṇု၏ သန့်ရှင်းနယ်မြေ အတိုင်းအတာကို သတ်မှတ်ပြီး၊ ကလိယုဂတွင် “စောကရ” က్షेत्रမှတစ်ဆင့် မုက္ခ လွတ်မြောက်ခြင်းသည် ထူးခြားကြောင်းကို အဆုံးသတ်အဖြစ် အခိုင်အမာ ဆိုထားသည်။

Shlokas

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कर्दमालमनुत्तमम् । तीर्थं त्रैलोक्यविख्यातं सर्वपातकनाशनम्

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက်၊ မဟာဒေဝီရေ၊ အထူးအမြတ်ဆုံး ကရ္ဒမာလ သို့ သွားရမည်။ ထိုသည် သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားသော တီရ္ထဖြစ်၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 2

तस्मिन्नेकार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजंगमे । चन्द्रार्कतपने नष्टे ज्योतिषि प्रलयं गते

ကြောက်မက်ဖွယ် တစ်ခုတည်းသော သမုဒ္ဒရာသာ ကျန်ရစ်သောအခါ—လှုပ်ရှားသတ္တဝါနှင့် မလှုပ်ရှားသတ္တဝါတို့ ပျက်စီးသွားသောအခါ; လ၊ နေ နှင့် အပူရောင်ခြည်တို့ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ; ကြယ်နက္ခတ်အလင်းများသည် ပရလယသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ—

Verse 3

रसातलगतामुर्वीं दृष्ट्वा देवो जनार्दनः । वाराहं रूपमास्थाय दंष्ट्राग्रेण वरानने । उत्क्षिप्य धरणीं मूर्ध्ना स्वस्थाने संन्यवेशयत्

မြေကြီးသည် ရသာတလသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်ကို မြင်သော ဘုရား ဇနာရ္ဒနသည် ဝရာဟ (ဝက်တော) ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူ하였다။ မျက်နှာလှသူရေ၊ သူသည် သွားစွယ်ထိပ်ပေါ်တွင် မြေကြီးကို မြှောက်တင်ကာ ခေါင်းပေါ်တွင် ထမ်းဆောင်ပြီး မူလနေရာသို့ ပြန်လည် တည်စေ하였다။

Verse 4

उद्धृत्य भगवान्विष्णुर्वाक्यमेतदुवाच ह

ထိုသို့ သူမကို မြှောက်တင်ပြီးနောက်၊ ဘုရားသခင် ဗိဿဏုသည် ဤစကားများကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 5

अत्र स्थाने स्थितेनैव मया त्वं देवि चोद्धृता । ममात्र नियतं वासः सदैवायं भविष्यति

ဤနေရာတော်၌ပင် ငါသည် ဒီမှာရပ်နေစဉ် သင်ကိုလည်း မြှောက်တင်ခဲ့သည်၊ အို ဒေဝီ။ ထို့ကြောင့် ငါ၏ နေထိုင်ရာသည် ဤနေရာ၌ အမြဲတမ်း သတ်မှတ်ထားပြီး ထာဝရ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 6

ये पितॄंस्तर्पयिष्यंति कर्दमाले वरानने । आकल्पं तर्पितास्तेन भविष्यंति न संशयः

အို မျက်နှာလှသော ဒေဝီ၊ ကရ္ဒမာလာ၌ ဘိုးဘွားပိတೃတို့အား တရ္ပဏ (ရေဖြင့် ပူဇော်ခြင်း) ပြုမည့်သူတို့သည် ထိုကောင်းမှုကြောင့် ကလ္ပတစ်လျှောက်လုံး ဘိုးဘွားတို့ စိတ်ကျေနပ်နေမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 7

तत्र श्राद्धं करिष्यंति शाकैर्मूलफलेन वा । भविष्यति कृतं श्राद्धं सर्वतीर्थेषु वै शुभे

အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ ထိုနေရာ၌ ရွက်ပင်၊ အမြစ်၊ အသီးတို့ဖြင့်ပင် ဖြစ်စေ śrāddha (ရှရဒ္ဓ) ကို ပြုလုပ်ကြလျှင် ထို śrāddha သည် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထအားလုံး၌ ပြုလုပ်သကဲ့သို့ အကျိုးရှိမည်။

Verse 8

अत्र तीर्थे नरः स्नात्वा यो मां पश्यति मानवः । अपि कीटपतंगा ये निधनं यांति मानवाः । ते मृतास्त्रि दिवं यान्ति सुकृतेन यथा द्विजाः

ဤတီရ္ထသန့်ရှင်း၌ ရေချိုးပြီးနောက် ငါ့ကို မြင်တွေ့သော လူသည်—အမှန်တကယ်ပင် ဤနေရာ၌ ပိုးမွှား သို့မဟုတ် ငှက်အဖြစ် သေဆုံးသွားသူတို့တောင်—ထိုကုသိုလ်ကြောင့် သေပြီးနောက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်ရောက်ကြမည်၊ ကောင်းမှုရှိသော ဒွိဇတို့ကဲ့သို့ပင်။

Verse 9

ततो द्वीपेषु जायन्ते धनाढ्याश्चोत्तमे कुले । दंष्ट्राभेदेन यत्तोयं निर्गतं ते शरीरतः

ထို့နောက် သူတို့သည် ဒွီပများ၌ မွေးဖွားလာကြ၍ ငွေကြေးပြည့်စုံကာ အထူးကောင်းမြတ်သော မျိုးရိုးကောင်း၌ ဖြစ်ကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူတို့၏ အစွယ်ကွဲသွားသောအခါ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ထွက်စီးလာသော ရေကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 10

तत्र स्नात्वा नरो देवि तिर्यग्योनौ न जायते

အို ဒေဝီ၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသော လူသည် တိရစ္ဆာန်ဝမ်း၌ ထပ်မံမွေးဖွားခြင်း မရှိတော့ပါ။

Verse 11

ईश्वर उवाच । शृणु देवि यथावृत्तमाश्चर्यं तत्र वै पुरा । मृगयूथं सुसन्त्रस्तं लुब्धकैः परिपीडितम् । प्रविष्टं कर्दमाले तु सद्यो मानुषतां गतम्

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်—အို ဒေဝီ၊ ရှေးက ထိုနေရာ၌ ဖြစ်ပွားခဲ့သော အံ့ဩဖွယ်ရာကို နားထောင်လော့။ မုဆိုးတို့က ဝိုင်းနှိပ်၍ အလွန်ကြောက်လန့်နေသော သမင်အုပ်တစ်အုပ်သည် ကර්ဒမာလာသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ချက်ချင်း လူအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲရရှိ하였다။

Verse 12

अथ ते लुब्धका दृष्ट्वा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । अपृच्छंत च संभ्रातास्तान्मर्त्यान्वरवर्णिनि

ထို့နောက် မုဆိုးတို့သည် ထိုသူတို့ကို မြင်၍ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးထွက်ကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးလျက် ထိုလူများကို မေးမြန်းကြသည်၊ အို အလှရောင်စုံလင်သော မိန်းမမြတ်။

Verse 13

मृगयूथमनुप्राप्तं केन मार्गेण निर्गतम् । अथोचुस्ते वयं प्राप्ता मानुषं मृगरूपिणः

“ကျွန်ုပ်တို့ လိုက်လံလိုက်ဖမ်းနေသော သမင်အုပ်သည် ဘယ်လမ်းကြောင်းကနေ ထွက်လာသနည်း” ဟု မေးကြ၏။ ထို့နောက် သူတို့က “ကျွန်ုပ်တို့သည် သမင်ရုပ်ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း ယခု လူအဖြစ်ကို ရရှိလာပါပြီ” ဟု ဖြေကြသည်။

Verse 14

एतत्तीर्थप्रभावोऽयं न विद्मो ह्यात्म कारणम् । ततस्ते लुब्धकास्त्यक्त्वा धनूंषि सशराणि च । तत्र स्नात्वा महाभागे मुक्ताश्च सर्वपातकैः

“ဤသည်မှာ ဤတီရ္ထ၏ အာနုဘော်တန်ခိုးဖြစ်၏။ မိမိတို့အတွင်း၌ ကိုယ်ပိုင်အကြောင်းရင်းကို မသိနိုင်ကြ” ဟုဆိုကြ၏။ ထို့နောက် မုဆိုးတို့သည် လေးနှင့် မြားတို့ကို စွန့်ပစ်ကာ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကြသဖြင့်၊ အို မဟာကံကောင်းရှင်၊ အပြစ်အကုန်မှ လွတ်မြောက်ကြ၏။

Verse 15

पार्वत्युवाच । भगवन्विस्तरं ब्रूहि कर्दमालमहोदयम् । उत्पत्तिं च विधानं च क्षेत्रसीमादिकं क्रमात्

ပါရဝတီက မိန့်ကြားသည်။ “အရှင်ဘုရား၊ ကရ္ဒမာလာ၏ မဟာဂုဏ်တော်ကို အသေးစိတ် မိန့်ကြားပါ။ ၎င်း၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံ၊ ထုံးတမ်းဝိဓာန်တို့နှင့် အစဉ်လိုက် သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ နယ်နိမိတ် စသည်တို့ကိုပါ” ဟု။

Verse 16

ईश्वर उवाच । शृणु देवि रहस्यं तु कर्द मालसमुद्भवम् । गूढं ब्रह्मर्षिसर्वस्वं न देयं कस्यचित्त्वया

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ “ဒေဝီ၊ ကရ္ဒမာလာ၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံနှင့် ဆိုင်သော ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို နားထောင်လော့။ ဤသည်မှာ ဖုံးကွယ်ထားသော သင်ခန်းစာ၊ ဗြဟ္မရ္ဩိတို့၏ အဖိုးတန်ဘဏ္ဍာဖြစ်သဖြင့် မည်သူမဆိုအား မလွယ်ကူစွာ မပေးရ” ဟု။

Verse 17

पूर्वमेकार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजंगमे । चन्द्रार्कपवने नष्टे ज्योतिषि प्रलयं गते

ရှေးကာလ၌ ကြောက်မက်ဖွယ် တစ်လုံးတည်းသော သမုဒ္ဒရာသာ ကျန်ရစ်၍၊ တည်ငြိမ်သောအရာနှင့် လှုပ်ရှားသောသတ္တဝါ အားလုံး ပျက်စီးသွားကာ၊ လ၊ နေ နှင့် လေတို့ ပျောက်ကွယ်၍ အလင်းရောင်တို့သည် ပရလယသို့ ဝင်ရောက်သွားသောအခါ—

Verse 18

एकार्णवं जगदिदं ब्रह्मापश्यदशेषतः । तस्मिन्वसुमती मग्ना पातालतलमागता

ဗြဟ္မာသည် ဤလောကတစ်ခုလုံးကို တစ်လုံးတည်းသော သမုဒ္ဒရာအဖြစ် အကုန်အစင် မြင်တော်မူ၏။ ထိုရေလွှမ်းမိုးမှုအတွင်း မြေမိခင် ဝသုမတီသည် နစ်မြုပ်ကာ ပါတာလာ၏ အလွှာအဆင့်များသို့ ရောက်သွား၏။

Verse 19

ततो यज्ञवराहोऽसौ कृत्वा यज्ञमयं वपुः । उद्दधार महीं कृत्स्नां दंष्ट्राग्रेण वरानने

ထို့နောက် ယဇ္ဉ-ဝရာဟာသည် ယဇ္ဉဖြစ်သော ကိုယ်တော်ကို ခံယူကာ၊ လှပမျက်နှာရှိသူရေ၊ ကမ္ဘာမြေတစ်လုံးလုံးကို သူ၏စွယ်ထိပ်ပေါ်တွင် မြှောက်တင်ခဲ့သည်။

Verse 20

ईश्वर उवाच । वेदपादो यूपदंष्ट्रः क्रतुदंतःस्रुचीमुखः । अग्निजिह्वो दर्भरोमा ब्रह्मशीर्षा महातपाः

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်– «သူ၏ခြေသည် ဝေဒများ၊ သူ၏စွယ်များသည် ယူပ (ယဇ္ဉတိုင်) များ၊ သွားများသည် ကရတု (အခမ်းအနား) များ၊ ပါးစပ်သည် စရုချီ (ယဇ္ဉဇွန်း) ဖြစ်၏။ လျှာသည် အဂ္နိ၊ အမွှေးသည် ဒರ್ಭ (ကူရှမြက်)၊ ခေါင်းသည် ဘြဟ္မာ—သူသည် တပဿာကြီးမြတ်သူ»။

Verse 21

ईश्वर उवाच । अहोरात्रेक्षणपरो वेदांगश्रुतिभूषणः । आज्यनासः स्रुवतुडः सामघोषस्वनो महान्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်– «နေ့နှင့်ညသည် သူ၏ကြည့်ရှုခြင်း၊ ဝေဒಾಂಗနှင့် ရှရုတိသည် သူ၏အလှဆင်။ အာဇျ (ဂျီ) သည် သူ၏အနံ့၊ စရုဝ (ဇွန်းငယ်) သည် သူ၏မောင်းတံ၊ စာမန်သံချန့်၏အသံသည် သူ၏ကြီးမားသောဟိန်းသံ»။

Verse 22

प्राग्वंशकायो द्युतिमान्मात्रादीक्षाभिरावृतः । दक्षिणा हृदयो योगी महासत्रमहो महान्

သူသည် တောက်ပလင်းလက်၍ ပရာဂ္ဝံရှ (ယဇ္ဉခန်းမ၏ အရှေ့တန်း) ကို ကိုယ်ခန္ဓာအဖြစ်ထားကာ၊ မာတြာ-ရိတုများမှ စသော ဒိက္ခာ (သန့်စင်အပ်နှံခြင်း) များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထား၏။ သူ၏နှလုံးသည် ဒက္ခိဏာ (ယဇ္ဉဒါန) ဖြစ်၏။ သူသည် ယောဂီ—မဟာသတ္တရ ယဇ္ဉ၏ မဟာဂုဏ်တော်တည်းဟူသော ကြီးမြတ်သူ။

Verse 23

उपाकर्मोष्ठरुचकः प्रवर्ग्यावर्तभूषणः । नानाच्छन्दोगतिपथो ब्रह्मोक्तक्रमविक्रमः

သူ၏နှုတ်ခမ်းသည် ဥပာကာရ္မန်ကဲ့သို့ တောက်ပ၍၊ ပရဝဂ္ယ ရိတု၏ လှည့်ပတ်မှုများဖြင့် အလှဆင်ထား၏။ သူ၏လမ်းကြောင်းများသည် ဝေဒ ချန္ဒ (မီတာ) များ၏ အမျိုးမျိုးသော လှုပ်ရှားရာလမ်းများဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ခြေလှမ်းများသည် ဘြဟ္မာက ကြေညာသော အစဉ်အလာတကျ အစီအစဉ်များဖြစ်၏။

Verse 24

भूत्वा यज्ञवराहोऽसावुद्दधार महीं ततः । तस्योद्धृतवतः पृथ्वीं दंष्ट्राग्रं निर्गतं बहिः

ထိုအခါ ဘုရားသည် ယဇ္ဉ-ဝရာဟ အဖြစ်ဖြစ်တည်ကာ မြေကြီးကို မြှောက်တင်하였다။ ကမ္ဘာကို မြှောက်တင်စဉ် သူ၏ အံတံထိပ်သည် အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 25

तस्मिन्प्राभासिके क्षेत्रे कर्द्दमेन विलेपितम् । तद्दंष्ट्राग्रं यतो देवि कर्द्दमालं ततः स्मृतम्

ပရဘ္ဟာသိက သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ၌ ထိုအံတံထိပ်သည် ရွံ့ဖြင့် လိမ်းကပ်သွား၏။ ထို့ကြောင့် ဟေ ဒေဝီ၊ ၎င်းကို “ကဒ္ဒမာလ” ဟု မှတ်မိကြ၏။

Verse 26

दण्डोद्भेदं महाकुण्डं यत्र दंष्ट्रा सुसंस्थिता । तद्दंष्ट्रयोद्धृतं तोयं कोटिगंगाभिषेकवत्

“ဒဏ္ဍောဒ္ဘေဒ” ဟုခေါ်သော မဟာကန်ကြီးတစ်ခုရှိ၍ ထိုနေရာ၌ (ဝရာဟ၏) အံတံသည် ခိုင်မြဲစွာ တည်ရှိ၏။ ထိုအံတံက မြှောက်တင်သော ရေသည် ဂင်္ဂါမြစ်၌ ကောဋိကြိမ် အဘိသေကရေချိုးသကဲ့သို့ တန်ဖိုးတူဟု မှတ်ယူကြ၏။

Verse 27

तत्र गव्यूति मात्रं तु विष्णुक्षेत्रं सनातनम् । देशांतरं गता ये च दण्डोद्भेदे म्रियंति वै । यावत्कल्पसहस्राणि विष्णुलोकं व्रजंति ते

ထိုနေရာ၌ ဂဗျူတိ တစ်မတ်တည်းအကျယ်ရှိသော အနန္တ ဝိષ્ણုက்ஷೇತ್ರ ရှိ၏။ အခြားဒေသများမှ လာသူတို့ပင် ဒဏ္ဍောဒ္ဘေဒ၌ သေဆုံးလျှင် ကလ္ပ ထောင်ပေါင်းများတိုင်အောင် ဝိષ્ણုလောကသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 28

यस्तु पश्येन्महादेवि कर्दमाले तु सूकरम् । कोटिहिंसायुतो वापि स प्राप्स्यति परां गतिम्

ဟေ မဟာဒေဝီ၊ ကဒ္ဒမာလ၌ ဝရာဟ (ဝက်တော်) ကို မြင်သူမည်သူမဆို၊ ကောဋိပမာဏ အကြမ်းဖက်မှု၏ အပြစ်ကို ထမ်းထားသော်လည်း အမြင့်မြတ်ဆုံး ဂတိကို ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 29

दशजन्मकृतं पापं नश्येत्तद्दर्शनात्प्रिये । जन्मान्तरसहस्रेषु यत्कृतं पापसंचयम्

အချစ်တော်ရေ၊ ထိုအရာကို တစ်ကြိမ်မြင်ရုံဖြင့် မွေးဖွားမှု ဆယ်ဘဝအတွင်း ပြုခဲ့သော အပြစ်တို့ ပျက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့ပြင် အခြား မွေးဖွားမှု ထောင်ပေါင်းများအတွင်း စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်အစုကြီးလည်း ချုပ်ငြိမ်းသွားသည်။

Verse 30

कर्दमाले तु वाराहं दृष्ट्वा तन्नाशमेष्यति । हेमकोटिसहस्राणि गवां कोटिशतानि च

ကဒ္ဒမာလာ၌ ဝရာဟာကို မြင်လျှင် ထိုအပြစ်အစုသည် ပျက်စီးသွားမည်။ ထိုကောင်းမှုသည် လှူဒါန်းရာတွင် ရွှေကုဋိထောင်ပေါင်းများနှင့် နွားကုဋိရာပေါင်းများကို ပေးလှူသကဲ့သို့ တန်ဖိုးရှိ၏။

Verse 31

दत्त्वा यल्लभते पुण्यं सकृद्वाराहदर्शनात् । कलौ युगे महारौद्रे प्राणिनां च भयावहे । नान्यत्र जायते मुक्तिर्मुक्त्वा क्षेत्रं तु सौकरम्

လှူဒါန်းခြင်းဖြင့် ရရှိသမျှ ကုသိုလ်ကို၊ ဝရာဟာကို တစ်ကြိမ်သာ ဖူးမြင်ရုံဖြင့်ပင် ထိုတူညီသော ကုသိုလ်ရသည်။ ကလိယုဂ်သည် ကြမ်းတမ်း၍ သတ္တဝါတို့အတွက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသဖြင့်၊ စောကရ က్షೇತ್ರ (ဝက်သရုပ်၏ သန့်ရှင်းရာဒေသ) ကို မလွဲလျှင် အခြားနေရာ၌ မုက္ခတရား မပေါ်ပေါက်။

Verse 32

एतत्सारतरं देवि प्रोक्तमुद्देशतस्तव । कर्द्दमालस्य माहात्म्यं सर्वपातकनाशनम्

အို ဒေဝီ၊ ဤသည်ကို သင့်အား အကျဉ်းချုပ်၍ အနှစ်သာရအဖြစ် ပြောကြားပြီးပြီ။ ကဒ္ဒမာလာ၏ မဟာတန်ခိုးသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။