Adhyaya 352

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि सुपर्णेलां च भैरवीम् । दुर्गकूटाद्दक्षिणतो धनुःपंचशतांतरे

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်— “ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ သုပါဏေလာ ဟူသော ဘဲရဝီသို့ သွားရမည်။ သူမသည် ဒုရ္ဂကူဋာ၏ တောင်ဘက်တွင်၊ ဓနု ငါးရာအကွာ၌ တည်ရှိသည်။”

Verse 2

सुपर्णेन पुरा देवि पातालादमृतं हृतम् । गृहीत्वा तत्र मुक्तं तु नागानां पश्यतां किल

ရှေးကာလ၌ ဒေဝီရေ၊ သုပါဏက ပာတာလာမှ အမృతကို ခိုးယူသွားခဲ့သည်။ ယူဆောင်ပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ပင် နာဂတို့ ကြည့်ရှုနေစဉ် အမృతကို လွှတ်ချထားခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 3

ततो देव्या तदा दृष्ट्वा रक्षितं नागपार्श्वतः । ततः सुपर्णेलेत्येवं ख्याता सा वसुधातले

ထို့နောက် ဒေဝီက နာဂတို့အနီး၌ ထိုအရာကို ကာကွယ်ထားသည်ကို မြင်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် မြေပြင်လောက၌ သူမကို “သုပါဏေလာ” ဟူသော နာမဖြင့် ထိုအခါမှစ၍ ကျော်ကြားလာသည်။

Verse 4

इला तु कथ्यते भूमिः सुपर्णेन प्रतिष्ठिता । ततः सुपर्णेलेत्येव नाम्ना पातकनाशिनी

ဤမြေကို «ဣလာ» ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ စုပဏ္ဏ (ဂရုဍ) က တည်ထောင်ထားသည်။ ထို့ကြောင့် «စုပဏ္ဏေလာ» ဟူသော အမည်ဖြင့်—အပြစ်ပယ်ဖျက်သူ—ဟု သိကြသည်။

Verse 5

सुपर्णकुण्डे तत्रैव स्नात्वा तां पूजयेन्नरः । विप्रेभ्यो भोजनं दद्यान्नापद्भिर्म्रियते नरः । जीववत्सा भवेन्नारी आत्मजैश्चाप्यलंकृता

ထိုနေရာတည်းက စုပဏ္ဏကுண္ဍ၌ ရေချိုးပြီးနောက် ယောက်ျားသည် နာမတော်ရှိသော မိခင်ကို ပူဇော်ကာ ဗြာဟ္မဏများအား အစာပေးလှူရမည်။ ထိုသူသည် ဘေးအန္တရာယ်ကြောင့် မသေဘဲ၊ မိန်းမသည်လည်း အသက်ရှင်သော သားသမီးများရ၍ သားများဖြင့်လည်း တင့်တယ်လှပမည်။

Verse 351

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सुपर्णेलामाहात्म्यवर्णनंनामैकपञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ရိုသေလေးစားအပ်သော စ္ကန္ဒမဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စလိုကာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မယ၌ «စုပဏ္ဏေလာ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၃၅၂ သည် ပြီးဆုံး၏။