Adhyaya 351

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तस्माद्वै कौरवेश्वरीम् । यस्य नाम्ना कुरुक्षेत्रं तेन साराधिता पुरा

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူ၏—“ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ထိုနေရာမှ ကောရဝေရှ္ဝရီထံ သွားရမည်။ သူမ၏ နာမတော်ကြောင့် ကုရုက္ခေတ္တရသည် ထင်ရှားလာပြီး၊ ရှေးကာလကပင် အပြည့်အဝ ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ခံခဲ့သူဖြစ်၏။”

Verse 2

आराधिताऽसौ भीमेन कृत्वा क्षेत्रस्य रक्षणम् । महानवम्यां यत्नेन यस्तां पूजयते नरः । तं पुत्रमिव कल्याणी रक्षते नात्र संशयः

သူမကို ဘီမက သန့်ရှင်းသော က్షేత్రကို ကာကွယ်ရန် တာဝန်ယူပြီးနောက် ပူဇော်ခဲ့၏။ မဟာနဝမီနေ့တွင် ကြိုးစား၍ သူမကို ပူဇော်သော လူသည် ကလျာဏီက မိမိသားကဲ့သို့ ကာကွယ်ပေးမည်—မသံသယရှိ။

Verse 3

भोजनं तत्र दातव्यं दंपतीनां न संशयः । दिव्यैर्भक्ष्यैः सुमिष्टान्नैः सा तुष्यति ततः स्तुता

ထိုနေရာ၌ လင်မယားစုံတွဲတို့အား အစာကို မလွဲမသွေ ပေးလှူရမည်။ အလွန်မြတ်သော အရသာရှိသည့် အစားအစာများနှင့် ချိုမြိန်ကောင်းမွန်စွာ ပြင်ဆင်ထားသော မုန့်ချိုများကို ပူဇော်လျှင် နတ်သမီးသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကာ ထို့နောက် စတုတ္ထာများဖြင့် ချီးမွမ်းရမည်။

Verse 350

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कौरवेश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းမြတ်သော စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပရဘာသက္ခေတ္တ မာဟာတ္မယ အတွင်းရှိ «ကೌရဝေśဝရī၏ မဟာဂုဏ်တော်ကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရ အခန်း ၃၅၁ သည် ပြီးဆုံး၏။