
ဤအဓ್ಯಾಯသည် ဣရှ္ဝရ (Īśvara) ၏ သင်ကြားမှုအဖြစ် ဖွဲ့စည်းထားပြီး ပရဘာသ-က்ஷೇತ್ರ (Prabhāsa-kṣetra) ၏ အာဂ္နေယ (အရှေ့တောင်) ဒిశာပိုင်းတွင် «ကရ္ကိုဋက-ရဝိ» (Karkoṭaka-ravi) ဟူသော နေဘုရား၏ သန့်ရှင်းသည့် ပုံသဏ္ဍာန်ကို တည်နေရာချထားသည်။ ထိုပုံသဏ္ဍာန်ကို ဒർശန (darśana) ဖြင့် မြင်မြောက်ရုံသာဖြင့်ပင် ဒေဝတားအားလုံး ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ကာ၊ တစ်နေရာတည်းရှိ သက်ဝင်ထင်ရှားမှုတစ်ခုက ဒေဝတားအပေါင်း၏ အတည်ပြုကောင်းချီးကို ဆုံချက်တစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်စေသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် အကျဉ်းချုပ် ပူဇော်နည်း (vidhi) ကို သတ်မှတ်သည်။ စပ္တမီ (saptamī) လပြည့်လကွယ်အလိုက် ၇ ရက်မြောက်နေ့က ရဝိဝါရ (ravivāra) တနင်္ဂနွေနှင့် တိုက်ဆိုင်သည့်အခါ၊ ဓူပ (dhūpa) မီးခိုးမွှေး၊ ဂန္ဓ (gandha) အနံ့သာ၊ အနုလေပန (anulepana) လိမ်းသုတ်အနံ့သာတို့ဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ရမည်ဟု ဆိုသည်။ အဓိက သင်ခန်းစာမှာ လက်တွေ့သန့်စင်မှုဖြစ်ပြီး—အချိန်မှန်ကန်ခြင်းနှင့် အလှူပစ္စည်းမှန်ကန်ခြင်းတို့ကြောင့် «ဆರ್ವ-ကိလ္ဗိသ» (sarva-kilbiṣa) ဟူသော အပြစ်အညစ်အကြေးအားလုံးမှ လွတ်မြောက်စေသည်ဟု ဖော်ပြသည်။ အဆုံးတွင် ဤအဓ್ಯಾಯသည် စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ (Skanda Mahāpurāṇa) ၈၁,၀၀၀ ရှလိုက စုစည်းမှုအတွင်း၊ ပရဘာသ ခဏ္ဍ (Prabhāsa Khaṇḍa) အတွဲ ၇၊ «Prabhāsakṣetramāhātmya» အပိုင်းတွင် အဓ್ಯಾಯ ၃၄၆ ဖြစ်ကြောင်း ကော်လိုဖွန်ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । तस्मादाग्नेयदिग्भागे स्थितः कर्कोटको रविः । पूर्वकल्पे महादेवि स्मृतः कर्कोटकान्वितः
ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်– “ထိုနေရာမှ အဂ္နေယဒိဂ် (အရှေ့တောင်) ဘက်၌ ကရ္ကောဋက ဟု ခေါ်သော နေမင်း တည်ရှိ၏။ အို မဟာဒေဝီ၊ ယခင်ကလ္ပတစ်ခု၌ သူသည် ကရ္ကောဋကနှင့် ဆက်နွယ်သူဟု မှတ်မိကြ၏။”
Verse 2
तस्य दर्शनमात्रेण प्रीताः स्युः सर्वदेवताः । सप्तम्यां रविवारेण धूप गंधानुलेपनैः । पूजयेद्यो विधानेन मुच्यते सर्वकिल्बिषैः
သူကို မြင်ရုံမျှဖြင့်ပင် ဒေဝတာအားလုံး ပီတိဖြစ်ကြသည်။ တနင်္ဂနွေနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သော သတ္တမီနေ့၌၊ နံ့သာ၊ အမွှေးအကြိုင်၊ လိမ်းသုတ်အနံ့တို့ဖြင့် စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်သူသည် အပြစ်အကုန်လုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။
Verse 346
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कर्कोटकार्कमाहात्म्यवर्णनंनाम षटचत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်မြတ်သော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ്യ၌၊ «ကရ္ကောဋကာရ္က၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် အခန်း ၃၄၆ ပြီးဆုံး၏။