Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 112
पितुर्वधात्क्रोधकृतावधानं मत्वा सुरा रौद्रमतीव घोरम् । समेत्य सर्वे पुरुषं पुराणं समाश्रितास्ते सहसा सभार्याः
piturvadhātkrodhakṛtāvadhānaṃ matvā surā raudramatīva ghoram | sametya sarve puruṣaṃ purāṇaṃ samāśritāste sahasā sabhāryāḥ
အဖေကို သတ်ခြင်းကြောင့် ဒေါသက အာရုံကို ဖမ်းဆီးကာ အလွန်ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ဖြစ်နေသည်ဟု သိကြသဖြင့်၊ နတ်တို့အားလုံး စုဝေးလာပြီး မိမိတို့၏ မဟေသီများနှင့်တကွ ရှေးဦးပုရုရှ (ပုရုရှပူရာဏ) ထံ ချက်ချင်း ခိုလှုံကြ၏။
Sūta (deduced)
Tirtha: Prabhāsa-kṣetra
Type: kshetra
Listener: Naimiṣāraṇya ṛṣis (frame)
Scene: All the gods, accompanied by their consorts, rush together in fear and bow to the Primeval Person—an immense, serene cosmic form—while the background still hints at the raging threat; the contrast is peace amid storm.
FAQs
When disorder rises through wrath and vengeance, śaraṇāgati—taking refuge in the Supreme—restores balance and protection.
Prabhāsa-kṣetra; its māhātmya integrates both Śaiva and Vaiṣṇava theological motifs to magnify the site’s sanctity.
No explicit ritual; the act highlighted is śaraṇāgati (seeking divine refuge).