Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 4
कालांतरे महादेवि अहं तत्र समागतः । तेषां जिज्ञासया देवि ततस्ते रोषिता भवन् । शप्तस्ततोऽहं देवेशि चक्रुर्मे लिंगपातनम्
kālāṃtare mahādevi ahaṃ tatra samāgataḥ | teṣāṃ jijñāsayā devi tataste roṣitā bhavan | śaptastato'haṃ deveśi cakrurme liṃgapātanam
အချိန်ကြာပြီးနောက်၊ အို မဟာဒေဝီ၊ ငါသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။ အို ဒေဝီ၊ ငါ့ကို စမ်းသပ်သိလိုသော စိတ်ကြောင့် သူတို့သည် ဒေါသထွက်လာကြ၏။ ထို့နောက် အို ဒေဝတို့၏ အရှင်မ၊ ငါသည် ကျိန်စာခံရပြီး၊ သူတို့က ငါ့လိင်္ဂကို ပစ်ချစေခဲ့ကြ၏။
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Mūlacaṇḍīśa (etiology via curse)
Type: kshetra
Listener: Devī (Pārvatī)
Scene: Śiva arrives at the sages’ forest hermitage; the sages, intent on testing him, flare into anger; a curse is pronounced; the liṅga is cast down—an intense moral drama in a sacred grove.
FAQs
Spiritual pride and suspicion can lead to adharma (cursing, hostility), while the divine still turns such episodes into sacred instruction through tīrtha-history.
The Devadāruvana-linked locus within Prabhāsa Kṣetra where the liṅga-pātana episode is remembered as part of Mūlacaṇḍīśa’s origin.
None; the verse narrates the cause-and-effect leading to liṅga-pātana.