Adhyaya 304

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि गंगां त्रिपथगामिनीम् । संगालेशादथैशान्यां धनुषां सप्तके स्थिताम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—“ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ သုံးလမ်းစီးဆင်းသော ဂင်္ဂါသို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် စင်္ဂါလေရှ္ဝရ၏ အရှေ့မြောက်ဘက်၌၊ လေးမြားအလျား ခုနစ်လုံးအကွာတွင် တည်ရှိသည်။”

Verse 2

तस्यां त्रिनेत्रा मत्स्याः स्युर्नित्यमांभसिकाः प्रिये । कलौयुगेऽपि दृश्यंते सत्यंसत्यं मयोदितम्

အို ချစ်သူရေ၊ ထိုမြစ်ထဲ၌ မျက်စိသုံးလုံးရှိသော ငါးတို့သည် ရေထဲ၌ အမြဲနေထိုင်ကြ၏။ ကလိယုဂ၌ပင် မြင်တွေ့ရသေးသည်—ဤသည်မှာ အမှန်တရား၊ အမှန်တရားဟု ငါဆိုခဲ့၏။

Verse 3

तस्यां स्नात्वा महादेवि मुच्यते पञ्चपातकैः

အို မဟာဒေဝီ၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် အလွန်ကြီးမားသော အပြစ်ငါးပါးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 4

सूत उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा विस्मिता गिरिजा सती । उवाच तं द्विजश्रेष्ठाः प्रचलच्चंद्रशेखरम्

စူတက ပြော၏။ ထိုစကားကို ကြားသော် စတီ—ဂိရိဇာ—အံ့ဩလွန်စွာ ဖြစ်၏။ ထို့နောက် လှုပ်ရှားနေသော ဇဋာဆံပင်နှင့် လမောက်တင်သခင် ခန္ဓာရှင်ကို၊ ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသောသူထံသို့ မေးမြန်း၍ ပြောလေ၏။

Verse 5

पार्वत्युवाच । कथं तत्र समायाता गंगा त्रिपथगामिनी । कथं त्रिनेत्राः संजाता मत्स्या आंभसिकाः शिव

ပါရဝတီက ပြော၏။ လမ်းသုံးလမ်းသို့ စီးဆင်းသော ဂင်္ဂါသည် ထိုနေရာသို့ မည်သို့ ရောက်လာသနည်း။ ထို့ပြင် ရေတွင်းသတ္တဝါဖြစ်သော မျက်စိသုံးလုံးငါးတို့သည် မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း၊ အို ရှိဝရေ။

Verse 6

एतद्विस्तरतो ब्रूहि यद्यहं ते प्रिया विभो

အို အင်အားကြီးသော သခင်၊ ငါသည် သင်၏ ချစ်သူအမှန်ဖြစ်လျှင် ဤအကြောင်းကို အသေးစိတ် အပြည့်အစုံ ပြောပြပါ။

Verse 7

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि यदि पृच्छसि मां शुभे । आस्तिकाः श्रद्दधानाश्च भवंतीति मतिर्मम

ဣශ්ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ နားထောင်လော့၊ ဒေဝီမြတ်ရေ; မင်္ဂလာရှိသူမ၊ သင်မေးသောကြောင့် ငါရှင်းပြမည်။ ငါ၏အမြင်၌ သင်သည် သဒ္ဓါရှိ၍ ယုံကြည်ခြင်းပြည့်ဝသူ ဖြစ်၏။

Verse 8

यदा शप्तो महादेवो ह्यज्ञानतिमिरावृतैः । ऋषिभिः कोपयुक्तैश्च कस्मिंश्चित्कारणांतरे

တစ်ခါတစ်ရံ အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် မဟာဒေဝသည် အဝိဇ္ဇာ၏အမှောင်ကာလွှမ်းမိုးခံရ၍ ဒေါသတက်နေသော ရှိသီများ၏ ကျိန်စာကို ခံရ၏။

Verse 9

तदा ते मुनयः सर्वे शप्तं ज्ञात्वा महेश्वरम् । निरानंदं जगत्सर्वं दृष्ट्वा चात्मानमेव च

ထို့နောက် မုနိတို့အားလုံးသည် မဟေရှ္ဝရသည် ကျိန်စာခံရကြောင်း သိမြင်ကာ၊ လောကတစ်လောကလုံး အာနန္ဒကင်းမဲ့သွားသည်ကို မြင်၍၊ မိမိတို့၏အပြစ်ကိုလည်း သတိပြုကြ၏။

Verse 10

आराध्य परमेशानं दधतं गजरूपकम् । उन्नतं स्थानमानीय सानंदं चक्रिरे द्विजाः

ထို့နောက် ဒွိဇတို့သည် ဆင်ရုပ်ကို ခံယူထားသော ပရမေရှာနကို အာရాధနာပြုကာ၊ မြင့်မြတ်သောနေရာသို့ ပို့ဆောင်၍ လောကကို ပြန်လည် အာနန္ဒဖြစ်စေကြ၏။

Verse 11

ततः प्रभृति सर्वे ते शिवद्रोहकरं परम् । आत्मानं मेनिरे नित्यं प्रसन्नेऽपि महेश्वरे

ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့အားလုံးသည် မဟေရှ္ဝရ ပျော်ရွှင်ကြင်နာလာသော်လည်း၊ မိမိတို့ကို ရှိဝအား ပြင်းထန်စွာ ပြစ်မှားသူဟု အမြဲတမ်း မှတ်ယူကြ၏။

Verse 12

महोदयान्महातीर्थं सर्व आगत्य सत्वरम् । तपस्तेपुर्महाघोरं संगालेश्वरसन्निधौ

ထို့ကြောင့် သူတို့အားလုံးသည် မဟောဒယာဟုခေါ်သော မဟာတီရ္ထသို့ အလျင်အမြန် ရောက်လာကာ စင်္ဂါလေရှ္ဝရ၏ ရှေ့မှောက်၌ အလွန်ပြင်းထန်သော တပဿကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 13

संगालेश्वरनामानं सर्वे पूज्य यथाविधि । भृगुरत्रिस्तथा मंकिः कश्यपः कण्व एव च

သူတို့အားလုံးသည် စင်္ဂါလေရှ္ဝရဟု အမည်ရသော ဘုရားကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ပူဇော်ကြ၏—ဘൃဂု၊ အတြိ၊ မင်္ကိ၊ ကശ്യပ နှင့် ကဏ္ဝ တို့လည်း ပါဝင်ကြ၏။

Verse 14

गौतमः कौशिकश्चैव कुशिकश्च महातपाः । शूकरोऽथ भरद्वाजो भार्गविश्च महातपाः

ဂေါတမ၊ ကೌသိက၊ ကုသိက တို့သည် မဟာတပဿများဖြစ်၍၊ ထို့အပြင် ရှူကရ၊ ဘရဒ္ဝါဇ နှင့် ဘာရ္ဂဝိ တို့လည်း တပဿအားကြီးသူများအဖြစ် (ထိုနေရာသို့) ရောက်လာကြ၏။

Verse 15

जातूकर्ण्यो वसिष्ठश्च सावर्णिश्च पराशरः । शांडिल्यश्च पुलस्त्यश्च वत्सश्चैव महातपाः

ဇာတူကဏ္ဏျ၊ ဝသိဋ္ဌ၊ သာဝဏ္ဏိ နှင့် ပရာသရ၊ ထို့ပြင် ရှာဏ္ဍိလျ၊ ပုလသ္တျ နှင့် ဝတ္ဆ တို့လည်း မဟာတပဿများအဖြစ် (ထိုနေရာ၌) ရှိကြ၏။

Verse 16

एते चान्ये च बहवो ह्यसंख्याता महर्षयः

ဤသူတို့နှင့် အခြားများစွာသော မဟာရိရှီတို့သည် ရေတွက်မရအောင် အနန္တအရေအတွက်ဖြစ်ကြ၏။

Verse 17

संगालेश्वरमासाद्य प्रभासे पापनाशने । तपः कुर्वंति सततं प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम्

ပရဘာသ—အပြစ်ပျက်စီးစေသောနေရာ၌ စင်္ဂါလေရှ္ဝရသို့ ရောက်ပြီးနောက် မဟေရှ္ဝရ (ရှီဝ) ကို ထိုနေရာတွင် တည်ထောင်ကာ အမြဲတမ်း တပဿ (အာသီတ) ကို ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 18

ततः कालेन महता ते सर्वे मुनिपुंगवाः । ध्यानात्त्रिलोचनस्यैव अदृष्टे तु महेश्वरे

ထို့နောက် အချိန်ကြာမြင့်သွားသော်လည်း မဟေရှ္ဝရ မပေါ်ထွန်းသေးချိန်တွင်ပင်၊ ထိုမုနိပုင်္ဂဝ အားလုံးသည် သုံးမျက်စိရှင် (တရိလိုချန) ကိုသာ ဓ్యာနဖြင့် အာရုံစိုက်ကာ အံ့ဖွယ်အခြေအနေသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 19

त्रिनेत्रत्वमनुप्राप्तास्तपोनिष्ठास्तपोधनाः । परस्परं वीक्षमाणास्त्रिनेत्रस्याभिशंकया

တပဿ၌ တည်ကြည်၍ တပဿဓန ပြည့်ဝသောသူတို့သည် သုံးမျက်စိဖြစ်ခြင်းကို ရရှိကြပြီး၊ အချင်းချင်း ကြည့်ရှုကာ သုံးမျက်စိရှင်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာကြသလားဟု သံသယဖြစ်ကြသည်။

Verse 20

स्तुवंति विविधैः स्तोत्रैर्मन्यमाना महेश्वरम् । ज्ञात्वा ध्यानेन देवस्य त्रिनेत्रत्वमुपागताः

ထိုအခြေအနေကို မဟေရှ္ဝရ၏ ကရုဏာဟု ယူဆကာ မျိုးစုံသော စတိုးတရများဖြင့် ချီးမွမ်းကြသည်။ ဒေဝကို ဓ్యာနဖြင့် သိမြင်ပြီးနောက် သုံးမျက်စိဖြစ်ခြင်းသို့ ရောက်လာကြသည်။

Verse 21

चकुरुग्रं तपस्ते तु पूजां देवस्य शूलिनः । तेषु वै तप्यमानेषु कृपाविष्टो महेश्वरः

သူတို့သည် ပြင်းထန်သော တပဿကို ဆောင်ရွက်ကာ သုံးလှံတံကိုင်သော ဒေဝ (ရှီဝ) ကို ပူဇော်ကြသည်။ ထိုသို့ တပဿပြုနေစဉ် မဟေရှ္ဝရသည် သူတို့အပေါ် ကရုဏာဖြင့် ပြည့်ဝလာသည်။

Verse 22

उवाच तान्मुनीन्सर्वाञ्छृणुध्वं वरमुत्तमम् । प्रसन्नोऽहं मुनिश्रेष्ठास्तपसा पूजयापि च

မဟေရှဝရက မုနိအပေါင်းတို့အား မိန့်တော်မူသည်— «အမြတ်ဆုံးသော အပေးအယူကို နားထောင်ကြလော့။ မုနိမြတ်တို့၊ သင်တို့၏ တပသ (အာသီတ) နှင့် ပူဇာကြောင့် ငါ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၏»။

Verse 23

ऋषय ऊचुः । यदि प्रसन्नो देवेश वरं नो दातुमर्हसि । गंगामानय वेगेन ह्यभिषेकाय नो हर

ရိရှိတို့က လျှောက်ကြသည်— «အို ဒေဝေရှ၊ သင် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ပါက ငါတို့အား အပေးအယူ ပေးရန် သင့်တော်ပါ၏။ အို ဟရ၊ ငါတို့၏ အဘိသေက (သန့်စင်အလိမ်းအကျွတ်) အတွက် ဂင်္ဂါမြစ်ကို အလျင်အမြန် ဆောင်ယူလာပါ»။

Verse 24

तस्यां कृताभिषेकास्तु तव द्रोहकरा वयम् । अज्ञानभावात्पूतत्वं यास्यामः पृथिवीतले

ထိုသန့်ရှင်းသောနေရာ၌ အဘိသေက ခံပြီးနောက်၊ သင့်အပေါ် သစ္စာဖောက်ခဲ့သော ငါတို့သည်—အဝိဇ္ဇာကြောင့်—ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် သန့်စင်မှုသို့ ရောက်ကြမည်။

Verse 25

ईश्वर उवाच । यूयं पवित्रकरणाः पावनानां च पावनाः । गंगां चैवानयिष्यामि युष्माकं चित्ततुष्टये

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်— «သင်တို့သည် သန့်ရှင်းမှုကို ဖြစ်စေသူများ၊ သန့်စင်သူတို့အထဲတွင်ပင် သန့်စင်သူများ ဖြစ်ကြ၏။ သင်တို့၏ စိတ်ကို ပျော်ရွှင်စေရန် ဂင်္ဂါကို ကိုယ်တိုင် ငါ ဆောင်ယူလာမည်»။

Verse 26

पावित्र्याद्भवतां जातं त्रैनेत्र्यं मुनिसत्तमाः । एवमुक्त्वा ततः शंभुर्ध्यानस्तिमितलोचनः । सस्मार क्षणमात्रेण गंगां मीनकुलावृताम्

«မုနိမြတ်တို့၊ သင်တို့၏ သန့်ရှင်းမှုမှ ‘သုံးမျက်စိရှိခြင်း’ ဟူသော အခြေအနေ ပေါ်ပေါက်လာ၏» ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ သမ္ဘုသည်—သမာဓိ၌ မျက်လုံးတည်ငြိမ်လျက်—တစ်ခဏအတွင်း ငါးအုပ်များ ဝန်းရံနေသော ဂင်္ဂါကို သတိရခေါ်ယူတော်မူ၏။

Verse 27

स्मृतमात्रा तदा देवी गंगा त्रिपथगामिनी । भित्वा भूमितलं प्राप्ता तत्र मीनकुलावृता

ထိုအခါ သတိရမိသက်သက်ဖြင့်ပင် လမ်းသုံးလမ်းစီးဆင်းသော မဟာဒေဝီ ဂင်္ဂါသည် မြေပြင်ကိုဖောက်ထွင်းကာ ထိုနေရာသို့ ရောက်လာပြီး ငါးအစုအဝေးများက ဝိုင်းရံနေ하였다။

Verse 28

ऋषिभिश्च यदा दृष्टा गंगा मीनयुता शुभा । दृष्टमात्रास्तु ते मत्स्यास्त्रिनेत्रत्वमुपागताः

ထို့နောက် ရှင်တော်များက ငါးတို့နှင့်အတူရှိသော မင်္ဂလာသဖွယ် ဂင်္ဂါကို မြင်သောအခါ ထိုငါးတို့သည် မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် သုံးမျက်စိဖြစ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိ하였다။

Verse 29

ईश्वर उवाच । युष्माकं दर्शनाद्विप्रास्त्रिनेत्रत्वमुपागताः । एतन्निदर्शनं सर्वं लोकानां च प्रदर्शनम्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—“ဗြာဟ္မဏတို့၊ သင်တို့ကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် သူတို့သည် သုံးမျက်စိဖြစ်ခြင်းကို ရရှိ하였다။ ဤအရာသည် လောကတို့အတွက် သင်ခန်းစာအဖြစ် ပြသထားသော ပြည့်စုံသည့် သက်သေတရားဖြစ်သည်။”

Verse 30

ऋषय ऊचुः । अस्मिन्कुंडे महादेव मत्स्यानां संततिः सदा । त्रिनेत्रा त्वत्प्रसादेन भूयात्सर्वा युगेयुगे

ရှင်တော်များက လျှောက်ကြသည်—“မဟာဒေဝါ၊ ဤကန်၌ ငါးမျိုးဆက်သည် အစဉ်မပြတ် တည်တံ့ပါစေ။ သင်၏ကရုဏာတော်ကြောင့် ယုဂတိုင်းယုဂတိုင်း၌ ငါးအားလုံး သုံးမျက်စိဖြစ်ပါစေ။”

Verse 31

अस्मिन्कुंडे समागत्य नरः स्नानं करोति यः । ददाति हेम विप्राय गाश्च वस्त्रं तथा तिलान्

ဤပူဇော်ထိုက်သော ကန်သို့ လာရောက်၍ ဤနေရာ၌ ရေချိုးသူ မည်သူမဆို၊ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ရွှေကို လှူဒါန်းပြီး နွားများ၊ အဝတ်အထည်များနှင့် နှမ်းကိုလည်း ပေးလှူပါက—

Verse 32

अमावास्यां विशेषेण त्रिनेत्रः स प्रजायताम् । एवं भविष्यतीत्युक्त्वा ह्यन्तर्धानं गतो हरः

အမావာသျာ လကွယ်နေ့၌ အထူးသဖြင့် ထိုသူသည် မျက်စိသုံးလုံးဖြင့် မွေးဖွားပါစေ။ «ဤသို့ပင် ဖြစ်လိမ့်မည်» ဟု မိန့်တော်မူပြီးနောက် ဟရ (ရှီဝ) သည် မျက်မြင်မှ ပျောက်ကွယ်သွားတော်မူ၏။

Verse 33

ब्राह्मणास्तुष्टिसंयुक्ता गताः सर्वे महोदयम्

ထိုဗြာဟ္မဏတို့အားလုံးသည် စိတ်ကျေနပ်မှုဖြင့် ပြည့်ဝကာ မဟာအောင်မြင်ခြင်းနှင့် မြင့်မားသော ကောင်းကျိုးသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 34

एतत्ते कथितं देवि गंगामाहात्म्यमुत्तमम् । श्रुतं पापप्रशमनं सर्वकामफलप्रदम्

အို ဒေဝီ၊ ဂင်္ဂါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာတန်ခိုးကို သင့်အား ဤသို့ ငါ ပြောပြပြီးပြီ။ ၎င်းကို ကြားနာလျှင် အပြစ်ကို သက်သာပျောက်ကင်းစေပြီး မှန်ကန်သော ဆန္ဒအားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတော်မူ၏။

Verse 304

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये संगालेश्वरसमीपवर्ति गंगामाहात्म्यवर्णनंनाम चतुरुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စ္လိုကာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ ပထမ ပရဘာသက္ခေတ္တ မာဟာတ္မယ၌ «စင်္ဂါလေရှ္ဝရ အနီးရှိ ဂင်္ဂါမဟာတ္မယ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အခန်း ၃၀၄ ပြီးဆုံး၏။