Adhyaya 30

Verse 1

देव्युवाच । स्नात्वा तत्राग्नितीर्थेषु कं देवं पूर्वमर्च्चयेत् । निर्विघ्ना जायते येन यात्रा नृणां सुरेश्वर । तन्मे यात्राविधानं तु यथावद्वक्तुमर्हसि

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်။ အဂ္နိတီရ္ထများ၌ ရေချိုးပြီးနောက်၊ လူတို့၏ ယာတရာ (ဘုရားဖူးခရီး) ကို အတားအဆီးမရှိစေသော ဘုရားမည်သူကို အရင်ဆုံး ပူဇော်ရမည်နည်း၊ ဒေဝတားတို့၏ အရှင်ရေ။ ထို့ကြောင့် ယာတရာပြုနည်းကို မှန်ကန်သကဲ့သို့ အပြည့်အစုံ မိန့်ကြားပေးပါ။

Verse 2

ईश्वर उवाच । एवं स्नात्वा विधानेन दत्त्वार्घ्यं च महोदधौ । संपूज्य गंधपुष्पैश्च वस्त्रैः पुष्पावलेपनैः

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ ဤသို့ သတ်မှတ်ထားသော နည်းအတိုင်း ရေချိုးပြီး၊ မဟာသမုဒ္ဒရာသို့ အရ္ဃျ (ဂုဏ်ပြုရေ) ကို ဆက်ကပ်ကာ၊ အနံ့သာနှင့် ပန်းများ၊ အဝတ်အစားများ၊ ပန်းအနံ့သာလိမ်းပွဲတို့ဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 3

हिरण्मयं यथाशक्त्या प्रक्षिपेत्तत्र कंकणम् । ततः पितॄंस्तर्पयित्वा गच्छेद्देवं कपर्दिनम्

မိမိတတ်နိုင်သမျှအတိုင်း ထိုနေရာ၌ ရွှေကွင်း (လက်ကောက်) တစ်ခုကို ဆက်ကပ်ပေးရမည်။ ထို့နောက် ပိတೃများကို တရ္ပဏ (ရေဖြင့် အာဟာရပေးခြင်း) ဖြင့် ကျေနပ်စေပြီး၊ ဆံပင်ချည်ထုံးရှိသော ကပရ္ဒိန်ဘုရား (ရှီဝ) ထံသို့ သွားရမည်။

Verse 4

पुष्पैर्धूपैस्तथा गन्धैर्वस्त्रैः संपूज्य भक्तितः । गणानां त्वेति मन्त्रेण अर्घ्यं चास्मै निवेदयेत्

ယုံကြည်ကိုးကွယ်မှုဖြင့် ပန်းများ၊ မီးခိုး (ဓူပ)၊ အနံ့သာများ၊ အဝတ်အစားများဖြင့် ဘုရားကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် “gaṇānāṃ tv…” ဟူသော မန္တရအစဖြင့် အရ္ဃျ (ဂုဏ်ပြုရေ) ကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 5

शूद्राणामथ देवेशि मंत्रश्चाष्टाक्षरः स्मृतः । तत्र सोमेश्वरं गच्छेद्देवं पापहरं परम्

ဒေဝီရေ၊ ရှူဒြများအတွက် အက္ခရာရှစ်လုံးပါ မန္တရတစ်ပုဒ်ကို သတ်မှတ်ထားသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ထို့နောက် အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘုရား သောမေရှ္ဝရ ထံသို့ သွားရမည်။

Verse 6

स्नापयित्वा विधानेन जपेच्च शतरुद्रियम् । तथा रुद्रान्सपञ्चांगास्तथान्या रुद्रसंहिताः

ထုံးတမ်းအတိုင်း ဘုရားကို ရေချိုးပူဇော်ပြီးနောက် «ရှတရုဒြီယ» ကို ဇပကာ ရွတ်ဆိုရမည်။ ထို့အပြင် အင်္ဂါငါးပါသော ရုဒြမန်တရများနှင့် ရုဒြသံဟိတ အခြားစုစည်းချက်များကိုလည်း ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 7

स्नापयेत्पयसा चैव दध्ना घृतयुतेन च । मधुनेक्षुरसेनैव कुंकुमेन विलेपयेत्

ဘုရားကို နို့ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဂီနှင့်ရောထားသော ဒဟိ (ယိုဂတ်/နို့ချဉ်) ဖြင့်လည်းကောင်း ရေချိုးပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် ပျားရည်နှင့် ကြံရည်ဖြင့်လည်းကောင်း၊ ကေသရ (ဆာဖရန်) ဖြင့်လည်းကောင်း လိမ်းပူဇော်ရမည်။

Verse 8

कर्पूरोशीरमिश्रेण मृगनाभियुतेन च । चन्दनेन सुगन्धेन पूज्यं संपूजयेत्ततः

ထို့နောက် ကမ္ဖာ၊ ဥရှီရ (vetiver) နှင့် ရောစပ်ထားပြီး မုစ် (musk) ပါဝင်သော မွှေးကြိုင်သစ်စန္ဒကူးဖြင့် ပူဇော်ထိုက်သော ဘုရားကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 9

धूपैर्बहुविधैर्देवं धूपयित्वा यथाविधि । वस्त्रैः संवेष्टयेत्पश्चाद्दद्यान्नैवेद्यमुत्तमम्

နည်းလမ်းတကျ အမျိုးမျိုးသော အမွှေးတိုင်များဖြင့် ဘုရားကို အမွှေးတိုင်ပူဇော်ပြီးနောက်၊ အဝတ်အစားများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းဝတ်ဆင်ပေးကာ အကောင်းဆုံး နైవေဒျ (အစားအစာပူဇော်) ကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 10

आरार्तिकं ततः कृत्वा नृत्यं कुर्याद्यथेच्छया । अष्टांगं प्रणिपत्यैवं गीतवाद्यादिकं ततः

ထို့နောက် အာရတီ (ārārtika) ကို ပြုလုပ်ပြီး မိမိစိတ်ကြိုက် ကနိုင်သည်။ ထို့အတိုင်း အင်္ဂါရှစ်ပါးဖြင့် ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ပြီးနောက် သီချင်းဆိုခြင်း၊ တူရိယာတီးခြင်း စသဖြင့် ဘုရားဂုဏ်တော်ကို ချီးမွမ်းဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 11

धर्मश्रवणसंयुक्तं कार्यं प्रेक्षणकं विभोः । ततो दद्याद्द्विजातिभ्यस्तपस्विभ्यश्च शक्तितः

ဓမ္မကို နားထောင်ခြင်းနှင့် တွဲဖက်၍ သခင်ဘုရားအတွက် ပူဇော်ပွဲကို စီစဉ်ရမည်။ ထို့နောက် ကိုယ့်အင်အားအတိုင်း ဒွိဇာတိများနှင့် တပသီများအား လှူဒါန်းရမည်။

Verse 12

दीनांधकृपणेभ्यश्च दानं कार्पटिकेषु च । वृषभस्तत्र दातव्यः प्रवृत्ते क्रूरकर्मणि । उपवासं ततः कुर्यात्तस्मिन्नहनि भामिनि

ဆင်းရဲသူ၊ မျက်မမြင်သူ၊ အားနည်းသူတို့နှင့် လိုအပ်နေသော တောင်းရမ်းသူများထံ သဒ္ဒါဖြင့် လှူဒါန်းရမည်။ ထိုနေရာ၌ ကရုဏာမဲ့သော အမှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည့်အခါ နွားထီးတစ်ကောင်ကို လှူဒါန်းရမည်။ ထို့နောက် အလှမယ်ရေ၊ ထိုနေ့၌ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုရမည်။

Verse 13

यस्मिन्नहनि पश्येत देवं सोमेश्वरं नरः । सा तिथिर्वर्षमेकं तु उपोष्या भक्तितत्परैः

လူတစ်ယောက်သည် သောမေရှွရ ဘုရားကို မြင်တွေ့သော မည်သည့်နေ့မဆို ထိုတိထိ (လ)နေ့ကို ဘက္တိ၌ တည်ကြည်သူတို့က တစ်နှစ်ပတ်လုံး ဥပဝါသဖြင့် စောင့်ထိန်းရမည်။

Verse 14

एवं कृत्वा नरो भक्त्या लभते जन्मनः फलम् । तथा च सर्वतीर्थानां सकलं लभते फलम्

ဤသို့ ဘက္တိဖြင့် ပြုလုပ်သောသူသည် လူ့ဘဝမွေးဖွားခြင်း၏ အမှန်တကယ် အကျိုးကို ရရှိသည်။ ထို့အပြင် တီရ္ထအားလုံး၏ ကုသိုလ်အကျိုးကိုလည်း ပြည့်စုံစွာ ရရှိသည်။

Verse 15

उद्धरेत्पितृवर्गं च मातृवर्गं च भामिनि । बाल्ये वयसि यत्पापं वार्धक्ये यौवनेऽपि वा

အလှမယ်ရေ၊ သူသည် ဖခင်ဘက် မျိုးရိုးကိုလည်း မိခင်ဘက် မျိုးရိုးကိုလည်း မြှောက်တင်ကယ်တင်သည်။ ထို့ပြင် ကလေးဘဝ၌ဖြစ်စေ၊ လူရွယ်ဘဝ၌ဖြစ်စေ၊ အိုမင်းချိန်၌ဖြစ်စေ ပြုမိသော အပြစ်ဟူသမျှ—

Verse 16

क्षालयेच्चैव तत्सर्वं दृष्ट्वा सोमेश्वरं नरः । न दुःखितो न दारिद्रो दुर्भगो वा न जायते

သောမေရှ్వర (Someśvara) ကို ဖူးမြင်သောသူသည် အပြစ်အကုန်လုံးကို ဆေးကြောပယ်ရှားနိုင်၏။ ထိုသူသည် ဒုက္ခ၊ ဆင်းရဲခြင်း၊ ကံမကောင်းခြင်းတို့ဖြင့် မမွေးဖွားတော့။

Verse 17

सप्तजन्मान्तरेणैव दृष्टे सोमेश्वरे विभौ । धनधान्यसमायुक्ते स्फीते सञ्जायते कुले

တန်ခိုးကြီးသော သောမေရှවර (Someśvara) ကို—even ခုနစ်ဘဝကွာ၍ပင်—ဖူးမြင်လျှင်၊ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံပြည့်စုံ၍ စည်ပင်သော မျိုးရိုးအိမ်ထောင်၌ မွေးဖွားလာ၏။

Verse 18

भक्तिर्भवति भूयोऽपि सोमनाथं प्रति प्रभुम् । क्षीरेण स्नपनं पूर्वं ततो धारासमुद्भवम्

အရှင် သောမနာထ (Somanātha) ထံသို့ ဘက္တိ (bhakti) သဒ္ဓါသည် ပိုမိုတိုးပွားလာ၏။ အရင်ဆုံး နို့ဖြင့် အဘိသေက စနာန (ရေချိုးပူဇော်) ပြု၍၊ ထို့နောက် ပူဇော်သက္ကာ၏ စီးဆင်းသော သာရာသည် ဆက်လက်ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 19

प्रथमे प्रथमे यामे महास्ना नमतः परम् । मध्याह्ने देवदेवस्य ये प्रपश्यन्ति मानवाः । संध्यामारार्तिकं भूयो न जायन्ते च मानुषाः

နေ့၏ ပထမယာမတိုင်းတွင် မဟာစနာန (အဘိသေကကြီး) ပြု၍ ဦးညွှတ်ပူဇော်သူတို့၊ နေ့လယ်၌ ဒေဝဒေဝ (ဘုရားတို့၏ဘုရား) ကို ဖူးမြင်သူတို့၊ ထို့ပြင် ညနေ အာရတီ (ārati) ကို ထပ်မံမြင်သူတို့သည် လူအဖြစ် ပြန်လည်မမွေးဖွားတော့။

Verse 20

मत्वा कलियुगं रौद्रं बहुपापं वरानने । नान्येन तरते दुर्गां कर्मणा दुर्गतिं नरः

ကလိယုဂ (Kali-yuga) သည် ကြမ်းတမ်း၍ အပြစ်များစွာပြည့်နှက်သည်ဟု သိမြင်လျက်၊ အလှမျက်နှာရှင်မ၊ လူသည် ကံကြောင့် ဖြစ်လာသော ဤဒုರ್ಗတိ (ဆိုးရွားသောကံကြမ္မာ) ဟူသော ခက်ခဲသောလမ်းကို အခြားနည်းဖြင့် မကူးနိုင်။

Verse 30

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये सोमेश्वरमाहात्म्ये सोमेश्वरपूजामाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिंशोध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိစကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ဧကာသီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ မာဟာတ္မ្យအတွင်းရှိ သိုမေရှ್ವರ မာဟာတ္မ្យ၌ «သိုမေရှ్వర ပူဇာ၏ မဟာဂုဏ်ကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ သုံးဆယ်မြောက် အခန်း ပြီးဆုံး၏။