Adhyaya 279

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि च्यवनार्कमनुत्तमम् । हिरण्यापूर्वभागस्थं च्यवनेन प्रतिष्ठितम्

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်—ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ ဟိရဏ္ယာ၏ အရှေ့ဘက်၌ တည်ရှိ၍ ချျဝနက တည်ထောင်ထားသော အထူးမြတ်ဆုံး ချျဝနာရ္က (နေဘုရား၏ သာယာသန့်ရှင်းရာ) သို့ သွားရမည်။

Verse 2

सर्वकामप्रदं नृणां पूजितं विधिवन्नरैः । सप्तम्यां च विधानेन यः स्तोष्यति रविं नरः

လူတို့၏ ဆန္ဒအလိုအလျောက် အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို ပေးစွမ်းသဖြင့်၊ လူများက ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ကောင်းမွန်စွာ ပူဇော်ကြသည်။ ထို့ပြင် သတ္တမီ (လဆန်း/လဆုတ် ၇ ရက်) တွင် သတ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းဖြင့် ရဝိ (နေဘုရား) ကို ချီးမွမ်းသော ယောကျ်ားသည်…

Verse 3

अष्टोत्तरशतैर्नाम्नां सम्यक्छ्रद्धासमन्वितः । शृणु तानि महादेवि शुचिर्भूत्वा समाहितः

ယုံကြည်ခြင်းမှန်ကန်စွာဖြင့် ပြည့်စုံလျက်၊ (နေဘုရားကို) နာမတော် ၁၀၈ ပါးဖြင့် ချီးမွမ်း၏။ အို မဟာဒေဝီ—သန့်ရှင်းစင်ကြယ်၍ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ နေပြီး ထိုနာမတော်တို့ကို နားထောင်လော့။

Verse 4

क्षणं त्वं कुरु देवेशि सर्वं वक्ष्याम्यशेषतः । धौम्येन तु यथापूर्वं पार्थाय सुमहात्मने

အို နတ်တို့၏ မိဖုရား၊ ခဏလေးသာ အခွင့်ပေးပါ။ အရာအားလုံးကို မကျန်မလပ် ပြောကြားမည်—ယခင်က ဓောမ്യက စိတ်ကြီးမြတ်သော ပါရ္ထ (အာర్జုန) အား သင်ကြားခဲ့သကဲ့သို့။

Verse 5

नामाष्टशतमाख्यातं तच्छृणुष्व महामते । सूर्योऽर्यमा भगस्त्वष्टा पूषाऽर्कः सविता रविः

နာမတော် ၁၀၈ ပါးကို ကြေညာပြီးပြီ; ဉာဏ်ကြီးသူရေ၊ နားထောင်ပါ— စူရျ, အရျမာ, ဘဂ, တွෂ္ဋာ, ပူရှန်, အရ္က, စဝိတೃ, ရဝိ။

Verse 6

गभस्तिमानजः कालो मृत्युर्द्धाता प्रभाकरः । पृथिव्यापश्च तेजश्च खं वायुश्च परायणः

သူသည် ဂဘස්တိမာန်၊ အဇ၊ ကာလ၊ မృတျု၊ ဓာတೃ၊ ပရဘာကရ ဖြစ်တော်မူ၏; ထို့ပြင် မြေ၊ ရေ၊ အလင်း/မီး၊ အာကာသ၊ လေ—အမြင့်ဆုံး အားကိုးရာလည်း ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 7

सोमो बृहस्पतिः शुक्रो बुधोंऽगारक एव च । इन्द्रो विवस्वान्दीप्तांशुः शुचिः सौरिः शनैश्चरः

သူသည် စောမ (လ)၊ ဗြဟස්ပတိ၊ သုကြ၊ ဗုဓ၊ အင်္ဂါရက ဟူ၍ ချီးမွမ်းခံရ၏; အင်္ဒြ ဟူ၍လည်း; မီးတောက်ရောင်ခြည်တောက်ပသော ဝိဝස්ဝန် ဟူ၍လည်း; သန့်ရှင်းသူ ဟူ၍လည်း; စောရီ—ရှနೈශ්ចရ ကိုယ်တော်တိုင် ဟူ၍လည်း။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ကို အုပ်စိုးသော အင်အားများအားဖြင့် သခင်ကို ဂုဏ်ပြုသီဆိုကြ၏။

Verse 8

ब्रह्मा रुद्रश्च विष्णुश्च स्कन्दो वैश्रवणो यमः । वैद्युतो जाठरश्चाग्निरिंधनस्तेजसां पतिः

သူသည် ဗြဟ္မာ၊ ရုဒြ၊ ဝိષ્ણု ဖြစ်တော်မူ၏; စကန္ဒ၊ ဝိုင်ශ්ရဝဏ (ကူဗေရ) နှင့် ယမ လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ သူသည် မိုးကြိုးမီး၊ အစာချေမီး၊ ယဇ္ဉမီး၊ ထိုမီးကို အားပေးသော လောင်စာတိုင်ပင်၊ ထွန်းလင်းတောက်ပမှု အားလုံး၏ အရှင်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 9

धर्मध्वजो वेदकर्त्ता वेदांगो वेदवाहनः । कृतं त्रेता द्वापरश्च कलिः सर्वामराश्रयः

သူသည် ဓမ္မ၏ အလံတော်; ဝေဒကို ဖန်ဆင်းသူ; ဝေဒ၏ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း; ဝေဒကို ဆောင်ယူထမ်းပိုးသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ သူသည် ကృత၊ တ్రေတா၊ ဒ్వာပရ၊ ကလိ—အမရတို့ အားလုံး၏ အားကိုးရာ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 10

कलाकाष्ठामुहूर्त्ताश्च पक्षा मासा अहर्निशाः । संवत्सरकरोऽश्वस्थः कालचक्रो विभावसुः

ထိုဘုရားသည် ကလာ၊ ကာဋ္ဌာ၊ မုဟူရ္တ ဖြစ်တော်မူ၏။ ပက္ခ၊ လ၊ နေ့နှင့်ညတို့လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ နှစ်ကိုဖန်ဆင်းတော်မူသူ၊ အမြဲတည်တံ့သော အရှွသ္ထ၊ ကာလစက်ဝိုင်းနှင့် တောက်ပစွာအလင်းပေးသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 11

पुरुषः शाश्वतो योगी व्यक्ताव्यक्तः सनातनः । लोकाध्यक्षः प्रजाध्यक्षो विश्वकर्मा तमोनुदः

ထိုဘုရားသည် ပုရုရှ (Puruṣa) အနန္တကာလတည်တံ့၍ အမြင့်မြတ်ဆုံး ယောဂီ ဖြစ်တော်မူ၏။ ထင်ရှားသောအဖြစ်နှင့် မထင်ရှားသောအဖြစ်၊ အစဉ်မပြတ်သော ပုရాణ ဖြစ်တော်မူ၏။ လောကတို့၏ အုပ်စိုးရှင်၊ သတ္တဝါတို့၏ အုပ်စိုးရှင်၊ ဗိශ්ဝကರ್ಮာ ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာ လက်ရာရှင်၊ အမှောင်ကို ပယ်ဖျက်သူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 12

वरुणः सागरोंशुश्च जीवन्तो जीवनोऽरिहा । भूताश्रयो भूतपतिः सर्वभूतनिषेवितः

ထိုဘုရားသည် ဝရုဏ (Varuṇa) ဖြစ်တော်မူ၏; သမုဒ္ဒရာနှင့် ၎င်း၏ တောက်ပသော ရောင်ခြည်လည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ အသက်ရှင်သူ၊ အသက်တော်တည်းဟူသော အသက်၊ ရန်သူဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ သတ္တဝါတို့၏ အားကိုးရာ၊ သတ္တဝါတို့၏ အရှင်၊ သတ္တဝါအားလုံးက ဝတ်ပြုဆည်းကပ်သူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 13

स्रष्टा संवर्त्तको वह्निः सर्वस्यादिकरोऽमलः । अनंतः कपिलो भानुः कामदः सर्वतोमुखः

ထိုဘုရားသည် ဖန်ဆင်းရှင် (Sraṣṭā) နှင့် အဆုံးသတ်သို့ ဆောင်ရွက်သူ (Saṃvarttaka) ဖြစ်တော်မူ၍၊ ဝဟ္နိ—မီးလည်း ဖြစ်တော်မူ၏။ အရာအားလုံး၏ အစပြုသူ၊ အညစ်အကြေးမရှိသော သန့်ရှင်းသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ အနန္တ (Ananta)၊ ကပိလ (Kapila)၊ ဘာနု (Bhānu) ဖြစ်တော်မူ၍၊ ဆန္ဒကို ပေးသနားသူနှင့် အရပ်ရပ်တွင် မျက်နှာရှိသကဲ့သို့ အရာရာ၌ တည်ရှိသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 14

जयो विषादो वरदः सर्वधातुनिषेवितः । समः सुवर्णो भूतादिः शीघ्रगः प्राणधारकः

ထိုဘုရားသည် အောင်မြင်ခြင်း (Jaya) နှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ဖယ်ရှားသူ ဖြစ်တော်မူ၏။ ကောင်းချီးပေးသူ (Varada) ဖြစ်တော်မူ၍ ကိုယ်ခန္ဓာ၏ ဓာတ်အစိတ်အပိုင်း အားလုံးတွင် ပြည့်နှံ့တော်မူ၏။ မျှတညီမျှသူ၊ ရွှေရောင်တောက်ပသူ၊ သတ္တဝါတို့၏ အစပြုသူ၊ လျင်မြန်စွာ သွားလာသူ၊ နှင့် ပရာဏ—အသက်ရှုအားကို ထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်တော်မူ၏။

Verse 15

धन्वंतरिर्धूमकेतुरादिदेवोऽदितेः सुतः । द्वादशात्माऽरविंदाक्षः पिता माता पितामहः

ထိုအရှင်သည် ဓနွန္တရီ ဖြစ်၏၊ ဓူမကေတု ဖြစ်၏၊ အာဒိဒေဝ—အဒိတိ၏ သားတော် ဖြစ်၏။ ဒွါဒသအာတ္မာ—သဘောတရား ဆယ့်နှစ်ပါးရှိ၍၊ ကြာပန်းမျက်စိရှိကာ၊ အဖ၊ အမိ၊ အဘိုး—မျိုးရိုးအားလုံး၏ အရင်းအမြစ် ဖြစ်၏။

Verse 17

एतद्वै कीर्तनीयस्य सूर्यस्यामिततेजसः । नाम्नामष्टोत्तरशतं प्रोक्तं शक्रेण धीमता

ဤသို့ပင် အမြဲတမ်း ချီးမွမ်းထိုက်သော အမိတတေဇသ်ရှိသည့် စူရျ—သူ၏ နာမတော် ၁၀၈ ပါးကို ဉာဏ်ပညာရှိသော သက္ကရ (ဣန္ဒြ) က ကြေညာဟောပြောခဲ့၏။

Verse 18

शक्राच्च नारदः प्राप्तो धौम्यस्तु तदनन्तरम् । धौम्याद्युधिष्ठिरः प्राप्य सर्वान्कामानवाप्तवान्

သက္ကရ (ဣန္ဒြ) ထံမှ နာရဒ ထံသို့ ရောက်လာပြီး၊ ထို့နောက် ဓောမျ ထံသို့ ရောက်၏။ ဓောမျ ထံမှ လက်ခံရရှိသော ယုဓိဋ္ဌိရ သည် မိမိလိုအင်ဆန္ဒ အားလုံး ပြည့်စုံရရှိခဲ့၏။

Verse 19

एतानि कीर्तनीयस्य सूर्यस्यामिततेजसः । नामानि यः पठेन्नित्यं सर्वान्कामानवाप्नुयात्

အမိတတေဇသ်ရှိ၍ ချီးမွမ်းထိုက်သော စူရျ၏ ဤနာမတော်များကို နေ့စဉ် ရွတ်ဖတ်သူသည် မိမိလိုအင်ဆန္ဒ အားလုံး ပြည့်စုံရရှိမည်။

Verse 20

सुरपितृमनुजयक्षसेवितमसुरनिशाचरसिद्धवंदितम् । वरकनकहुताशनप्रभं त्वमपि नम हिताय भास्करम्

သင်၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဘာස්ကရ (နေမင်း) ကို နမസ്കာရ၍ ပူဇော်လော့—ဒေဝတား၊ ပိတೃ (ဘိုးဘွားဝိညာဉ်)၊ လူသားနှင့် ယက္ခတို့က ဆောင်ရွက်ဝတ်ပြုကြပြီး၊ အသူရ၊ ညဉ့်လှည့်သတ္တဝါများနှင့် သိဒ္ဓတို့က ချီးမွမ်းကြသည့်၊ ကောင်းမြတ်သော ရွှေရောင်နှင့် မီးလောင်တောက်ပသကဲ့သို့ ထွန်းလင်းတော်မူသော အရှင်ကို။

Verse 21

सूर्योदये यस्तु समाहितः पठेत्स पुत्रलाभं धनरत्नसंचयान् । लभेत जातिस्मरतां सदा नरः स्मृतिं च मेधां च स विंदते पुमान्

နေထွက်ချိန်၌ စိတ်တည်ငြိမ်၍ ရွတ်ဖတ်သူသည် သားရရှိခြင်းနှင့် ငွေကြေးရတနာ စုဆောင်းခြင်းကို ရရှိမည်။ ထိုသူသည် အတိတ်ဘဝများကို အမြဲမှတ်မိနိုင်ပြီး မှတ်ဉာဏ်နှင့် ဉာဏ်ပညာကိုလည်း ရရှိမည်။

Verse 22

इमं स्तवं देववरस्य यो नरः प्रकीर्त्तयेच्छुद्धमनाः समाहितः । स मुच्यते शोकदवाग्निसाराल्लभेत कामान्मनसा यथेप्सितान्

စိတ်သန့်ရှင်း၍ တည်ငြိမ်သော စိတ်ဖြင့် အမြတ်ဆုံးသော နတ်ဘုရားအား ဤသီချင်းတော်ကို ချီးမွမ်းကြေညာသူသည် ဝမ်းနည်းခြင်း၏ တောမီးမှ လွတ်မြောက်ကာ နှလုံးသား၌ လိုလားသမျှ ဆန္ဒတို့ကို ရရှိမည်။

Verse 279

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये च्यवनादित्यमाहात्म्यसूर्याष्टोत्तरशतनाम माहात्म्यवर्णनंनामैकोनाशीत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စလိုကာပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ခုနစ်မြောက် ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမပိုင်း ပရဘာသက்னေတ္ရမဟာတ္မယ၌၊ «ချျဝန-အာဒိတျယ၏ မဟာတ္မယနှင့် စူရျ၏ ၁၀၈ နာမတော် မဟာတ္မယ ဖော်ပြချက်» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ အခန်း ၂၇၉ သည် ဤနေရာတွင် ပြီးဆုံး၏။