Adhyaya 276

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि ऋषितीर्थस्य सन्निधौ । कामिकं हि परं क्षेत्रं देविकानाम नामतः

ဣဿဝရက မိန့်တော်မူ၏။ ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ရှိသီတီရ္ထ (Ṛṣi-tīrtha) အနီးသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ကာမိက (Kāmika) ဟုခေါ်သော အမြင့်မြတ်သန့်ရှင်းရာ က్షೇತ್ರ တစ်ခုရှိပြီး ဒေဝိကာ (Devikā) ဟူသော နာမဖြင့်လည်း သိကြသည်။

Verse 2

महासिद्धिवनं तत्र ऋषिसिद्धसमावृतम् । नानाद्रुमलताकीर्णं पर्वतैरुपशोभितम्

ထိုနေရာ၌ “မဟာသိဒ္ဓိတော” ဟုခေါ်သော သစ်တောကြီးရှိ၍ ရှိသီများနှင့် စိဒ္ဓများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သစ်ပင်မျိုးစုံ၊ လျားပင်မျိုးစုံ ထူထပ်ကာ ပတ်လည်ရှိ တောင်တန်းများကလည်း အလှတရားကို တိုးပွားစေသည်။

Verse 3

चंपकैर्बकुलैर्दिव्यैरशोकैः स्तबकैः परैः । पुन्नागैः किंकिरातैश्च सुगन्धैर्नागकेसरैः

ထိုအရပ်သည် ဒိဗ္ဗ ချမ္ပက (campaka) နှင့် ဘကူလ (bakula) သစ်ပင်များ၊ ထင်ရှားသော အရှိုက (aśoka) နှင့် ပန်းအစုအဝေးများဖြင့် တင့်တယ်လှသည်။ ထို့ပြင် ပုန္နာဂ (punnāga) နှင့် ကိင်ကိရာတ (kiṃkirāta) သစ်ပင်များ၊ မွှေးကြိုင်သော နာဂကေသရ (nāgakesara) တို့လည်း ရှိသည်။

Verse 4

मल्लिकोत्पलपुष्पैश्च पाटलापारिजातकैः । चूतचंपकपित्थैश्च श्रीफलैः पनसैस्तथा

၎င်းသည် မလ္လိကာ (jasmine) နှင့် ဥတ္ပလ (lotus) ပန်းများ၊ ပာဋလာ (pāṭalā) နှင့် ပါရိဇာတ (pārijāta) တို့ဖြင့် အလှဆင်ထားသည်။ ထို့ပြင် သရက်၊ ချမ္ပက၊ ကိဋ္ဌ (wood-apple) သစ်ပင်များနှင့်အတူ သရီးဖလ (အုန်း) နှင့် ပနသ (jackfruit) သစ်ပင်များလည်း ရှိသည်။

Verse 5

खर्जूरैर्बदरैश्चान्यैर्मातुलिंगैः सदाडिमैः । जंबीरैश्चैव दिव्यैश्च नारंगैरुप शोभितम्

ထို့ပြင် ၎င်းသည် ချာဇူရ (date palm) နှင့် ဘဒရ (jujube) သစ်ပင်မျိုးစုံ၊ မာတုလိင်္ဂ (citron) နှင့် အမြဲရှိနေသော သဒ္ဓာဒိမ (pomegranate) တို့ဖြင့် ပိုမိုလှပလာသည်။ ဒိဗ္ဗ ဂျမ္ဘီရ (jambīra) နှင့် နာရင်ဂ (orange) သစ်ပင်များလည်း အလှတိုးစေသည်။

Verse 6

शिखिभिः कोकिलाभिश्च गीयमानं तु षट्पदैः । मृगैरृक्षैर्वराहैश्च सिंहैर्व्याघ्रैस्तथा परैः

ထိုနေရာသည် မျောက်တောင် (ပီကော့) နှင့် ကုကူငှက်တို့၏ အော်သံများဖြင့် တုန်လှုပ်ကာ ပျားများက သီချင်းဆိုသကဲ့သို့ မြည်ဟည်းနေသည်။ သမင်၊ ဝက်ဝံ၊ တောဝက်၊ ခြင်္သေ့၊ ကျားနှင့် အခြားတိရစ္ဆာန်များလည်း နေထိုင်ကြသည်။

Verse 7

श्वापदैर्विविधाकारैः कन्दरै र्गह्वरैस्तथा । सुरासुरगणैः सिद्धैर्यक्षगन्धर्वपन्नगैः

ထိုနေရာတွင် ပုံသဏ္ဌာန်မျိုးစုံသော တိရစ္ဆာန်ရိုင်းများနှင့် ဂူများ၊ နက်ရှိုင်းသော ချိုင့်ဝှမ်းများလည်း ရှိသည်။ ထို့ပြင် ဒေဝတားအဖွဲ့များနှင့် အသူရအဖွဲ့များ၊ စိဒ္ဓများ၊ ယက္ခများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗများနှင့် နာဂများလည်း မကြာခဏ လာရောက်ကြသည်။

Verse 8

अप्सरोरगनागैश्च बहुभिस्तु समाकुलम् । केचित्स्तुवंति ईशं तु केचिन्नृत्यंति चाग्रतः

ထိုနေရာသည် အပ്സရာများ အများအပြားနှင့် မြွေများ၊ နာဂများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အချို့က အရှင်ကို ချီးမွမ်းကြပြီး အချို့က သူ့ရှေ့တွင် ကပြကြသည်။

Verse 9

पुष्पैर्वृष्टिं तु मुञ्चंति मुखवाद्यानि चापरे । हसंति चापरे हृष्टा गर्जंति च तथापरे

အချို့က ပန်းမိုးကို ရွာချကြပြီး အချို့က ပါးစပ်ဖြင့် ဖ吹သည့် တူရိယာများကို တီးခတ်ကြသည်။ အချို့က ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောကြပြီး အချို့ကလည်း အသံကြီးကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်ကြသည်။

Verse 10

ऊर्द्ध्वबाहवस्तथा चान्ये अन्ये ध्यायंति तद्गताः । तस्मिन्स्थानं महादेवि देविकायास्तटे शुभे

အချို့က လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်တင်၍ ရပ်နေကြပြီး အချို့က သူ့ထံ၌ စိတ်တည်ကာ သမာဓိဝင်ကြသည်။ ထိုနေရာတည်းဟူသော မဟာဒေဝီရေ၊ ဒေဝိကာမြစ်၏ မင်္ဂလာကမ်းပါးပေါ်၌…

Verse 11

उमापतीश्वरो नाम तत्राहं संस्थितः सदा । युगेयुगे सदा पूर्णे कल्पे मन्वन्तरे तथा

ထိုနေရာ၌ ငါသည် «ဥမာပတီဣශ්ဝရ» ဟူသော နာမဖြင့် အမြဲတမ်း တည်ရှိနေ၏။ ယုဂတိုင်း၊ ကလ္ပပြည့်စုံတိုင်း၊ မန္ဝန္တရတိုင်း၌လည်း ငါသည် ထိုနေရာ၌ပင် ရှိနေ၏။

Verse 12

न त्यजामि सदा देवि देविकायास्तटं शुभम् । दुर्ल्लभं सर्वलोकेऽस्मिन्पवित्रं सुप्रियं हि मे

အို ဒေဝီ၊ ငါသည် ဒေဝိကာမြစ်ကမ်း အလှပဆုံးသော ကမ်းပါးကို အမြဲမစွန့်လွှတ်။ လောကအားလုံးတွင် ရှားပါး၍ သန့်ရှင်းပဝိတ্ৰ၊ ငါ့အတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်၏။

Verse 13

त्वया सह स्थितश्चाहं तस्मि न्स्थाने वरानने । उमया युक्तदेहत्वात्तेन ख्यातं उमापतिः

အို မျက်နှာလှသောသူမ၊ ထိုနေရာ၌ ငါသည် သင်နှင့်အတူ တည်ရှိနေ၏။ ငါ့ကိုယ်တိုင်သည် ဥမာနှင့် ပေါင်းစည်းထားသဖြင့် ထိုနေရာ၌ «ဥမာပတိ» ဟူ၍ ကျော်ကြား၏။

Verse 14

पुष्यमासे त्वमावस्यां दद्याच्छ्राद्धं समाहितः । न पश्यामि क्षयं तस्य तस्मिन्दत्तस्य पार्वति

ပုရှျမားလ၌ အမဝါသျာနေ့တွင် စိတ်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ရှရာဒ္ဓကို ပူဇော်သင့်၏။ အို ပါရဝတီ၊ ထိုနေရာ၌ ပူဇော်သော အကျိုးကုသိုလ်သည် လျော့နည်းသွားသည်ကို ငါမမြင်။

Verse 15

ब्रह्महत्यासहस्रं तु तस्य दर्शनतो व्रजेत् । गोभूहिरण्यवासांसि तत्र दद्याद्विचक्षणः

သူ၏ ဒർശန (မြင်တွေ့ခြင်း) တစ်ခါတည်းဖြင့်ပင် ဘြဟ္မဟတ္တျာ အပြစ် တစ်ထောင်တောင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထိုနေရာ၌ ပညာရှိသည် နွား၊ မြေ၊ ရွှေ၊ အဝတ်အစားတို့ကို ဒါနပေးသင့်၏။

Verse 16

स एकः परमः पुत्रो यो गत्वा तत्र सुन्दरि । ददेच्छ्राद्धं पितॄणां च तस्यांतो नैव विद्यते

အို လှပသောသူမရေ—အဲဒီနေရာသို့ သွား၍ ပိတೃများ (Pitṛs) အတွက် ရှရာဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်သူသာ အမြင့်မြတ်ဆုံး သားတော်ဖြစ်၏။ ထိုကုသိုလ်၏ အဆုံးမရှိချေ။

Verse 17

देवैः सर्वैः समाहूता स्नानार्थं सा सरिद्वरा । देविकेति समाख्याता तेन सा पापनाशिनी

ရေချိုးသန့်စင်ရန်အတွက် နတ်အားလုံးက ခေါ်ယူသဖြင့် ထိုမြစ်မြတ်သည် «ဒေဝိကာ» (Devikā) ဟု အမည်ရလာ၏။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အပြစ်ပျက်စီးစေသူ ဖြစ်၏။

Verse 276

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये देविकायामुमापतिमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्सप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် (၈၁,၀၀၀) သ္လောကပါဝင်သော သံဟိတာ၌၊ ခုနစ်မြောက် ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမပိုင်းဖြစ်သော «ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ မာဟာတ္မ்ய» အတွင်း၊ «ဒေဝိကာ၌ ဥမာပတိ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ အခန်း—အခန်း ၂၇၆—ပြီးဆုံး၏။