Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 2
तं दृष्ट्वा मानवो देवि मुच्यते पंचपातकैः । सार्द्धद्वादशहस्तं तु योजनत्रितयेन तु । न पश्यंति महादेवि पापिष्ठा ये तु मानवाः
taṃ dṛṣṭvā mānavo devi mucyate paṃcapātakaiḥ | sārddhadvādaśahastaṃ tu yojanatritayena tu | na paśyaṃti mahādevi pāpiṣṭhā ye tu mānavāḥ
ဒေဝီရေ၊ ၎င်းကို မြင်သူသည် မဟာအပြစ်ငါးပါးမှ လွတ်ကင်း၏။ သို့သော် မဟာဒေဝီရေ၊ အပြစ်အလွန်ကြီးသူတို့သည် ၎င်းကို မမြင်နိုင်ကြ—၎င်းသည် လက်တံ တစ်ဆယ့်နှစ်နှင့် တစ်ဝက် အမြင့်ရှိပြီး ယောဇန သုံးခုအကွာအဝေးအတွင်း ထင်ရှားနေသော်လည်း။
Īśvara (Śiva)
Tirtha: Chāyāliṅga
Type: kshetra
Listener: Mahādevī (Pārvatī)
Scene: A large, radiant liṅga stands in open view, yet a few darkened figures pass without seeing it; a devotee with folded hands beholds it and is bathed in light. A subtle measure motif (twelve-and-a-half hastas) is hinted by a staff/scale; the horizon suggests ‘three yojanas’ visibility.
FAQs
Darśana of the sacred purifies profoundly, but moral and spiritual impurity is portrayed as a veil that prevents true perception.
The Chāyāliṅga of Prabhāsakṣetra.
Darśana (beholding) of the liṅga is emphasized as the act yielding liberation from pañcapātaka.