Adhyaya 242

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यत्र देवीकुमारिका । तस्यैव पूर्वदिग्भागे स्थिता रक्षार्थमेव हि

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်— ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ ဒေဝီ ကုမာရိကာ ရှိနေရာသို့ သွားရမည်။ ထိုဒေသ၏ အရှေ့ဘက်အပိုင်း၌ သူမသည် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန်အတွက် တည်ရှိနေသည်။

Verse 2

पुरा रथंतरे कल्पे रुरुर्नाम महासुरः । उत्पन्नः स महाकायः सर्वलोकभयावहः

ရှေးကာလ၌ ရထန္တရ ကလ္ပတွင် ရုရု ဟု အမည်ရသော မဟာအသူရ တစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာခဲ့သည်။ သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမား၍ လောကအားလုံးကို ကြောက်လန့်စေသူ ဖြစ်၏။

Verse 3

तेन देवाः सगन्धर्वास्त्रासितास्त्रिदशा लयात् । तस्य भीत्या ततः सर्वे ब्रह्मलोकमधिस्थिताः

သူကြောင့် နတ်တို့သည် ဂန္ဓဗ္ဗတို့နှင့်အတူ ကြောက်လန့်တုန်လှုပ်ကာ၊ သုံးဆယ်သော ဒေဝတားတို့သည် ထိတ်လန့်၍ ထွက်ပြေးကြ၏။ သူ့ကိုကြောက်သဖြင့် အားလုံးသည် ထို့နောက် ဗြဟ္မာ၏ လောက၌ ခိုလှုံကြ၏။

Verse 4

तथा भूमितले विप्रान्यज्वनोऽथ तपस्विनः । निजघान स दुष्टात्मा ये चान्ये धर्मचारिणः

ထို့အတူ မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း ထိုမကောင်းစိတ်ရှိသူသည် ဗြာဟ္မဏများ၊ ယဇ္ဉပြုသူများ၊ တပသ္ဝီများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး၊ ဓမ္မကိုလိုက်နာသူ အခြားသူများကိုလည်း ထိုးနှက်သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။

Verse 5

निःस्वाध्यायवषट्कारं तदाऽसीद्धरणीतलम् । नष्टयज्ञोत्सवं सर्वं रुरोर्भयनिपीडितम्

ထိုအခါ မြေပြင်သည် ဝေဒသဒ္ဓာန်ဖတ်ကြားသံနှင့် “ဝရှတ်” ဟူသော အော်ဟစ်သံ မရှိတော့ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွား၏။ ရုရု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ဖိနှိပ်မှုကြောင့် ယဇ္ဉပွဲတော်အလုံးစုံ ပျက်စီးသွား하였다။

Verse 6

ततः प्रव्यथिता देवास्तथा सर्वे महर्षयः । समेत्यामंत्रयन्मंत्रं वधार्थं तस्य दुर्मतेः

ထို့ကြောင့် အလွန်တုန်လှုပ်သွားသော နတ်တို့နှင့် မဟာရိရှီတို့ အားလုံး စုဝေးကာ၊ ထိုမကောင်းစိတ်ရှိသူကို သုတ်သင်ရန် ရည်ရွယ်၍ သန့်ရှင်းသော မန္တရကို ဖိတ်ခေါ်ရွတ်ဆိုကြ၏။

Verse 7

ततः कायोद्भवः स्वेदः सर्वेषां समजायत । तेषां चिंतयतां देवि निरोधाज्जगृहुश्च तम्

ထို့နောက်၊ အို ဒေဝီ၊ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ပေါက်ဖွားသော ချွေးသည် သူတို့အားလုံးတွင် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုသူတို့ စဉ်းစားဆင်ခြင်နေစဉ်၊ ထိန်းချုပ်မှုအားဖြင့် ထိုအနှစ်သာရကို စုစည်းကာ ထိန်းသိမ်းထားကြ၏။

Verse 8

तत्र कन्या समुत्पन्ना दिव्या कमललोचना । व्यापयंती दिशः सर्वाः सर्वेषां पुरतः स्थिता

ထိုနေရာ၌ ကညာတစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာ၏—ဒိဗ္ဗ၊ ကြာပန်းမျက်လုံးရှိသူ—သူမ၏တည်ရှိမှုက အရပ်အနှံ့ကို ပြည့်နှက်စေ၍ အားလုံး၏ရှေ့၌ ရပ်နေ၏။

Verse 9

सर्वान्देवांस्ततः प्राह किमर्थं निर्मितास्म्य हम् । तद्वः कार्यं करिष्यामि श्रुत्वा तस्यास्तदा गिरम्

ထို့နောက် သူမသည် နတ်အားလုံးကို မေးမြန်း၍ ပြော၏—“ငါကို ဘာရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖန်ဆင်းသနည်း။ သင်တို့၏ကိစ္စကို ငါ ဆောင်ရွက်မည်” ဟု။ သူမ၏စကားကို ကြားသော် သူတို့သည် အာရုံစိုက်၍ နားထောင်ကြ၏။

Verse 10

आचख्युः संकटं तस्यास्ते देवा रुरुचेष्टितम् । श्रुत्वा जहास सा देवी देवानां कार्य सिद्धये

နတ်တို့သည် သူမအား မိမိတို့၏အန္တရာယ်ကို ပြောကြား၏—ရုရု၏ လုပ်ရပ်ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အန္တရာယ်တည်း။ ထိုအကြောင်းကို ကြားသော် ထိုဒေဝီသည် ရယ်မောကာ နတ်တို့၏ကိစ္စကို အောင်မြင်စေရန် စိတ်ထား၏။

Verse 11

तस्या हसंत्या निश्चेरुर्वरांगाः कन्यकाः पुनः । पाशांकुशधराः सर्वाः पीनश्रोणिपयोधराः

သူမ ရယ်မောနေစဉ် အင်္ဂါရပ်လှပသော ကညာများ များစွာ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာ၏—အားလုံးသည် ကြိုးချည် (ပာရှ) နှင့် ချွန်တံ (အင်္ကူရှ) ကို ကိုင်ဆောင်၍ တင်ပါးပြည့်ဝ၊ ရင်သားပြည့်ဝ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 12

फेत्कारारावमात्रेण त्रास यंत्यश्चराचरम् । अन्वगात्सा रुरुर्यत्र ताभिः सार्द्धं यशस्विनी

သူတို့၏ ကြမ်းတမ်းသော အော်ဟစ်သံတစ်ချက်တည်းဖြင့် လှုပ်ရှားသမျှ မလှုပ်ရှားသမျှ အားလုံးကို ကြောက်လန့်စေကြ၏။ ထိုဂုဏ်သတင်းကြီးသူမသည် သူတို့နှင့်အတူ ရုရုရှိရာသို့ လိုက်သွား၏။

Verse 13

अथाभूत्तुमुलं तासां युद्धं घोरं तु तैः सह । शस्त्रास्त्रैर्विविधैर्घोरैः शत्रुपक्ष क्षयंकरैः

ထို့နောက် မိန်းကလေးတို့နှင့် သူတို့အကြား ဆူညံကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် စစ်ပွဲကြီး ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ရန်သူတပ်ကို ဖျက်ဆီးစေသော ကြမ်းတမ်းသည့် လက်နက်အမျိုးမျိုးနှင့် အစတြာများဖြင့် တိုက်ခိုက်ကြ၏။

Verse 14

ताभिस्तदनुगाः सर्वे प्रहारैर्जर्जरीकृताः । पराङ्मुखाः क्षणेनैव जाताः केचिन्निपातिताः

သူမတို့ကြောင့် သူ၏နောက်လိုက်အားလုံးသည် ထိုးနှက်မှုများဖြင့် ချိုးဖျက်ခံရကာ ပျက်စီးသွားသည်။ ခဏတစ်လောက်အတွင်းပင် နောက်ပြန်လှည့်၍ ထွက်ပြေးကြပြီး အချို့မှာ လဲကျသေဆုံးသွားကြ၏။

Verse 15

ततो हतं बलं दृष्ट्वा रुरुर्मायामथाऽसृजत् । तामसींनाम देवेशि तयामुह्यत नैव सा

မိမိတပ်ဖွဲ့ ပျက်စီးသတ်ဖြတ်ခံရသည်ကို မြင်သော် ဒါနဝ ရုရုသည် “တာမစီ” ဟုခေါ်သော အမှောင်မယာကို လွှတ်လိုက်၏။ သို့ရာတွင် အို နတ်တို့၏အရှင်မ၊ သူမသည် ထိုလှည့်ဖြားမှုကြောင့် လုံးဝ မမူးမောခဲ့။

Verse 16

तमोभूते ततस्तत्र देवी दैत्यं तदा रुरुम् । शक्त्या बिभेद हृदये ततो मूर्छां जगाम ह

အမှောင်ဖုံးလွှမ်းလာသောအခါ နတ်သမီးသည် ဒိုင်တျ ရုရုကို ရှက္တိ (လှံတံ) ဖြင့် နှလုံးထဲသို့ ထိုးဖောက်လေ၏။ ထို့ကြောင့် သူသည် မူးလဲသွား၏။

Verse 17

मुहूर्त्ताल्लब्धसंज्ञोऽथ ज्ञात्वा तस्याः पराक्रमम् । पलायनकृतोत्साहः समुद्राभिमुखो ययौ

ခဏအကြာတွင် သူသည် သတိပြန်ရလာ၏။ သူမ၏ အင်အားကြီးမားမှုကို သိမြင်သဖြင့် ထွက်ပြေးရန် စိတ်ဆုံးဖြတ်ကာ ပင်လယ်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 18

साऽपि देवी जगामाथ पृष्ठतोऽस्य दुरात्मनः । स्तूयमाना सुरगणैः किंनरैः समहोरगैः

နတ်ဘုရားမသည်လည်း နတ်အပေါင်းတို့၊ ကိန်နရာများနှင့် နဂါးကြီးများ၏ ချီးမွမ်းခြင်းကို ခံယူလျက် ထိုလူယုတ်မာ၏ နောက်သို့ လိုက်သွားလေသည်။

Verse 19

ततः प्रविश्य जलधिं तं दृष्ट्वा दानवं रुषा । खङ्गाग्रेण शिरश्छित्त्वा चर्ममुण्डधरा ततः

ထို့နောက် သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ထိုဒါနဝကို မြင်သောအခါ အမျက်ဒေါသဖြင့် ဓားသွားဖြင့် ခေါင်းကို ဖြတ်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် အရေခွံနှင့် ပြတ်သွားသော ခေါင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။

Verse 20

निश्चक्राम पुनस्तस्मात्प्रभासं क्षेत्रमागता । कन्या सैन्येन संयुक्ता बहुरूपेण भास्वता

ထို့နောက် သူမသည် ထိုနေရာမှ ပြန်ထွက်လာပြီး ပရာဘာသ မြင့်မြတ်သော နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာကာ စစ်တပ်နှင့်အတူ တောက်ပသော ပုံသဏ္ဍာန်များစွာဖြင့် အပျိုစင်အဖြစ် ထင်ရှားလေသည်။

Verse 21

देवैः सुविस्मितैर्दृष्टा चर्ममुण्डधरा वरा । ततो देवाः स्तुतिं चक्रुः कृतांजलिपुटाः स्थिताः

အလွန်အံ့သြနေသော နတ်ဘုရားများက မြင့်မြတ်သော Charmamundadhara ကို ဖူးမြော်ကြလေသည်။ ထို့နောက် နတ်ဘုရားများသည် လက်အုပ်ချီလျက် ချီးမွမ်းစကား ဆိုကြလေသည်။

Verse 22

देवा ऊचुः । जय त्वं देवि चामुंडे जय भूतापहारिणि । जय सर्वगते देवि कालरात्रि नमोऽस्तु ते

နတ်ဘုရားများက ဆိုကြသည်မှာ - အို ချာမွန်ဒါ နတ်ဘုရားမ၊ သင့်အား အောင်နိုင်ပါစေ။ မကောင်းဆိုးဝါးများကို ဖယ်ရှားပေးသော အရှင်၊ သင့်အား အောင်နိုင်ပါစေ။ နေရာတိုင်းတွင် ရှိတော်မူသော အို ကာလရာတြီ နတ်ဘုရားမ၊ သင့်အား ရှိခိုးပါ၏။

Verse 23

भीमरूपे शिवे विद्ये महामाये महोदये । महाभागे जये जृम्भे भीमाक्षि भीमदर्शने

ကြောက်မက်ဖွယ်ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ၊ မင်္ဂလာရှိသော ရှိဝသက္တိ၊ သန့်ရှင်းသော ဗိဒ္ဓာ၊ မဟာမာယာ၊ မဟာအုဒယ(အင်အားတက်ကြွမှု) ဖြစ်ပါစေ။ ကံကောင်းကြီးမားသူ—အောင်မြင်ခြင်း၊ ဂျೃမ္ဘ္ဟာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်မျက်စိရှိသူ၊ ကြောက်မက်ဖွယ်မြင်ကွင်းရှိသူ။

Verse 24

महामाये विचित्रांगि गेयनृत्यप्रिये शुभे । विकरालि महाकालि कालिके कालरूपिणि

မဟာမာယာ၊ အင်္ဂါအလှအပထူးခြားသူ၊ သီချင်းနှင့် အကကို နှစ်သက်သော မင်္ဂလာရှိသူ။ ဗိကရာလီ၊ မဟာကာလီ၊ ကာလိကာ—အချိန်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ။

Verse 25

प्रासहस्ते दण्डहस्ते भीमहस्ते भयानने । चामुण्डे ज्वलमानास्ये तीक्ष्णदंष्ट्रे महाबले । शवयानस्थिते देवि प्रेतसंघनिषेविते

အို ဒေဝီ—လှံကိုင်လက်၊ တုတ်ကိုင်လက်; ကြောက်မက်ဖွယ်လက်များနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်မျက်နှာရှိသူ။ ချာမုဏ္ဍာ၊ မျက်နှာတောက်လောင်၍ ထက်မြက်သော အစွယ်ရှိသူ၊ အင်အားကြီးမားသူ။ အို ဒေဝီ၊ အလောင်းတင်ခုံပေါ်၌ နေထိုင်၍ ပရေတအုပ်စုတို့က ဝန်းရံဆောင်ရွက်သူ။

Verse 26

एवं स्तुता तदा देवी सर्वैः शक्रपुरोगमैः । प्रहृष्टवदना भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह

ထိုသို့ အင်္ဒြာကို ဦးဆောင်သော နတ်အပေါင်းတို့က ချီးမွမ်းကြသော်၊ ဒေဝီသည် ဝမ်းမြောက်ပြုံးရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် ဤစကားကို ပြောကြားလေ၏။

Verse 27

वरं वृणुध्वं भद्रं वो नित्यं यन्मनसि स्थितम् । अहं दास्यामि तत्सर्वं यद्यपि स्यात्सुदुर्ल्लभम्

«ကောင်းချီးမင်္ဂလာရှိပါစေ—သင်တို့စိတ်ထဲ အမြဲတည်နေသော ဆုတောင်းကို ရွေးချယ်ကြလော့။ အလွန်ရှားပါးခက်ခဲသော်လည်း ထိုအရာအားလုံးကို ငါပေးမည်» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 28

देवा ऊचुः । कृतकृत्यास्त्वया भद्रे दानवस्य निषूदनात्

နတ်တို့ကဆိုကြသည်– «အို မင်္ဂလာရှိသော မယ်တော်၊ ဒါနဝ (အဆုရ) ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကြောင့် သင်သည် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စကို ပြီးစီးစေခဲ့ပြီ»။

Verse 29

स्तोत्रेणानेन यो देवि त्वां वै स्तौति वरानने । तस्य त्वं वरदा देवि भव सर्वगता सती

«အို မျက်နှာလှပသော ဒေဝီမယ်တော်၊ ဤစတုတ္ထရဖြင့် သင်ကို စိတ်မှန်ကန်စွာ ချီးမွမ်းသူအား သင်သည် ဆုတောင်းပြည့်စေသော မယ်တော်ဖြစ်ပါစေ၊ အလုံးစုံသို့ ပျံ့နှံ့တည်ရှိသော စတီဒေဝီ»။

Verse 30

यश्चेदं शृणुयाद्भक्त्या तव देवि समुद्भवम् । सर्वपापविनिर्मुक्तः स प्राप्नोतु परां गतिम्

«ထို့ပြင် ဒေဝီမယ်တော်၏ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းအကြောင်းကို ယုံကြည်ကိုးကွယ်စိတ်ဖြင့် နားထောင်သူမည်သူမဆို၊ အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ပါစေ»။

Verse 31

अस्मिन्क्षेत्रे त्वया देवि स्थितिः कार्या सदा शुभे

«အို မင်္ဂလာရှိသော ဒေဝီမယ်တော်၊ ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၌ သင်၏ တည်နေမှုကို အစဉ်အမြဲ ပြုလုပ်ပါစေ»။

Verse 32

अत्र त्वां पूजयेद्यस्तु शुक्लपक्षे समाहितः । नवम्यामाश्विने मासि तस्य कार्यं सदा शुभम्

«အကြံစိတ်တည်ငြိမ်၍ ဤနေရာတွင် သင်ကို ပူဇော်သူမည်သူမဆို၊ လပြည့်ဘက် (သုက္လပက္ခ) အတွင်း အာရှွိန်လ၌ နဝမီနေ့၌ ပူဇော်လျှင်၊ ထိုသူ၏ အလုပ်အကိုင်ကိစ္စအားလုံး အစဉ်မပြတ် မင်္ဂလာရှိပါစေ»။

Verse 33

ईश्वर उवाच । एवमुक्ता महादेवी तत्रैव निरताऽभवत् । देवास्त्रिविष्टपं जग्मुः प्रहृष्टा हतशत्रवः

ဣဿဝရ မိန့်တော်မူသည်– «ဤသို့ဆိုလျက် မဟာဒေဝီသည် ထိုနေရာ၌ပင် တရားအလုပ်၌ မပြတ်မနား တည်မြဲနေ၏။ ရန်သူတို့ကို သတ်နှိမ်ပြီးသော ဒေဝတားတို့သည် ဝမ်းမြောက်လျက် တ్రိဝိဋ္ဋပ (ကောင်းကင်ဘုံ) သို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏»။

Verse 242

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कुमारीमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विचत्वारिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ကူမာရီ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း (အဓ್ಯಾಯ) ၂၄၂ သည်၊ သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ခုနစ်မြောက် ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပရဘာသက္ခေတ်ရ မာဟာတ္မ்ய အတွင်း၌ ပြီးဆုံး၏။