
ဤအဓျာယတွင် ဣရှ္ဝရသည် ဒေဝီအား ပရဘာသ-က்ஷೇತ್ರ၌ တည်ရှိသော «လိင်္ဂသုံးပါး အလွန်မြင့်မြတ်သော သုံးစု» ကို ကြည့်ရှုရန် ညွှန်ကြားသည်။ လိင်္ဂများကို ဦးတည်ရာအလိုက် တည်ထားပြီး ယဇ္ဉာနှင့်ဆိုင်သော အမည်များဖြင့် ခေါ်ကြသည်။ တောင်ဘက်လိင်္ဂမှာ Śatamedha ဟုခေါ်၍ ယဇ္ဉာ ၁၀၀ ကြိမ် ပြုသကဲ့သို့ အကျိုးပေးကာ ကာတ်တဝီရယ၏ ယဇ္ဉာ ၁၀၀ ပြုခဲ့မှုနှင့် ဆက်နွယ်သည်။ ထိုလိင်္ဂကို တည်ထောင်ခြင်းသည် အပြစ်အကုန် ဖျက်ဆီးသည်ဟု ဆိုသည်။ အလယ်လိင်္ဂသည် Koṭimedha ဟုကျော်ကြားပြီး ဘြဟ္မာ၏ ကောဋိပမာဏ မရေတွက်နိုင်သော ယဇ္ဉာကောင်းများနှင့် ဆက်စပ်ကာ မဟာဒေဝကို «Śaṅkara၊ လောကအကျိုးပြုသူ» အဖြစ် တည်ထောင်ခဲ့သည်ဟု ဖော်ပြသည်။ မြောက်ဘက်လိင်္ဂမှာ Sahasrakratu (Sahasramedha) ဖြစ်၍ Śakra/အိန္ဒြာ၏ ရိတု ၁၀၀၀ ပြုခဲ့မှုနှင့် ဆက်နွယ်ကာ ဘုရားတို့၏ မူလဒေဝတအဖြစ် လိင်္ဂကြီးကို တည်ထားသည်ဟု ဆိုသည်။ ဂန္ဓ (အနံ့) နှင့် ပုဿပ (ပန်း) ဖြင့် ပူဇော်ခြင်း၊ ပဉ္စာမృతနှင့် ရေဖြင့် အဘိသေက ပြုခြင်းတို့ကို ဖော်ပြပြီး၊ ဘက္တများသည် လိင်္ဂအမည်နှင့် ကိုက်ညီသော အကျိုးကို ရရှိမည်ဟု အတည်ပြုသည်။ ယာတရာအကျိုးပြည့်စုံလိုသူများအတွက် go-dāna (နွားလှူ) ကို အကြံပြုကာ၊ «တီရ္ထ ၁၀ သန်း» တည်ရှိပြီး အလယ်ရှိ လိင်္ဂသုံးပါးသည် အပြစ်ဖျက်ဆီးရာ အထွေထွေ သန့်စင်ရာ ဖြစ်ကြောင်းဖြင့် အဆုံးသတ်သည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । तत्रैव संस्थितं पश्येल्लिंगत्रयमनुत्तमम् । शतमेधं सहस्रमेधं कोटिमेधमिति क्रमात्
ဣရှ္ဝရက ပြောသည်—ထိုနေရာ၌ပင် အထူးမြတ်သော လိင်္ဂ သုံးပါးကို မြင်ရမည်။ ထိုလိင်္ဂတို့သည် အစဉ်လိုက် အမည်ဖြင့်—ရှတမေဓ၊ သဟသ္ရမေဓ၊ နှင့် ကိုဋိမေဓ ဟူ၍ တည်ထားကြသည်။
Verse 2
दक्षिणे शतमेधं तु शतयज्ञफलप्रदम् । कार्तवीर्य्येण तत्रैव कृतं यज्ञशतं पुरा
တောင်ဘက်၌ «ရှတမေဓ» ဟူသော လိင်္ဂရှိ၍ ယဇ္ဉတစ်ရာ၏ အကျိုးကို ပေးတတ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ရှေးကာလ၌ ကာရ္တဝီရ္ယ သည် ယဇ္ဉတစ်ရာကို အမှန်တကယ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
Verse 3
प्रतिष्ठाप्य महालिंगं सर्वपातकनाशनम् । मध्यभागेऽत्र यल्लिंगं कोटिमेधेति विश्रुतम्
အပြစ်ပေါင်းစုံကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော မဟာလိင်္ဂကို တည်ထောင်ပြီးနောက်—ဤနေရာ၏ အလယ်ပိုင်းရှိ လိင်္ဂကို «ကိုဋိမေဓ» ဟု ကျော်ကြားကြသည်။
Verse 4
तत्रेष्टा ब्रह्मणा पूर्वं कोटि संख्या मखोत्तमाः । संस्थाप्य तु महादेवं शंकरं लोकशंकरम
ထိုနေရာ၌ ရှေးကာလ၌ ဘြဟ္မာသည် အကောင်းဆုံးသော မခ (ယဇ္ဉ) များကို ကိုဋိ (တစ်ကုဋေ) အရေအတွက်ဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝ—လောကတို့၏ ကောင်းကျိုးရှင် ရှင်ကရကို တည်ထောင်ခဲ့သည်။
Verse 5
तस्य उत्तरभागस्थं सहस्रक्रतुसंज्ञकम् । शक्रश्च देवराजोऽपि सहस्रं यष्टवान्क्रतून्
ထိုနေရာ၏ မြောက်ဘက်တွင် «သဟသ္ရကရတု» ဟု အမည်ရသော လိင်္ဂတော် ရှိ၏။ ထိုနေရာ၌ သက္ကရာ—ဒေဝတို့၏ မင်းတော်—သည် ယဇ္ဉပူဇာ တစ်ထောင်ကို ပြုလုပ်ခဲ့၏။
Verse 6
प्रतिष्ठाप्य महालिंगं देवानामादिदैवतम् । गंधपुष्पादिविधिना पंचामृतरसोदकैः
ဒေဝတို့၏ အာဒိဒေဝတော်ဖြစ်သော မဟာလိင်္ဂတော်ကို ပရတိဋ္ဌာပနာ၍၊ နံ့သာပန်း စသည့် ပူဇာနည်းလမ်းများနှင့် «ပဉ္စာမృత» ရည်ရေတို့ဖြင့် (ပူဇာ) ပြုရမည်။
Verse 7
स प्राप्नुयात्फलं देवि लिंगनामोद्भवं क्रमात् । गोदानं तत्र देयं तु सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः
ဒေဝီမယ်၊ ဤလိင်္ဂတို့၏ အမည်မှ ပေါ်ထွန်းလာသော အကျိုးကို အဆင့်ဆင့် ရရှိနိုင်၏။ ထိုနေရာ၌ ယာထရာဖလ အပြည့်အဝကို လိုလားသူတို့သည် နွားဒါနကို မဖြစ်မနေ ပေးလှူရမည်။
Verse 8
दशलक्षाणि तीर्थानां तत्र तिष्ठंति भामिनि । लिंगत्रयं तथा मध्ये सर्वपातकनाशनम्
အလှတရားရှိသော မိန်းမရေ၊ ထိုနေရာ၌ တီရ္ထ တစ်ဆယ်သန်း တည်ရှိနေ၏။ ထို့ပြင် အလယ်၌ လိင်္ဂ သုံးပါး ရှိ၍ အပြစ်ပာပ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေး၏။
Verse 235
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये दशाश्वमेधमाहात्म्ये शतमेधादि लिंगत्रयमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चत्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «သတ္တမေဓ စသည့် လိင်္ဂသုံးပါး၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း» ဟု အမည်ရသော အခန်း (အဓ္ဓာယ) ၂၃၅ သည်၊ ၈၁,၀၀၀ ဂါထာပါဝင်သည့် «သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၏ ပရဘားသ ခဏ္ဍ အတွင်းရှိ ပရဘားသက்னေတ్రమာဟာတ္မယ (ဒသာအશ્વမေဓ မဟာတ္မယ အပိုင်း) တွင် ပြီးဆုံး၏။