Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 7
सरस्वती सर्वनदीषु पुण्या सरस्वती लोकसुखावगाहा । सरस्वतीं प्राप्य न दुःखिता नराः सदा न शोचंति परत्र चेह वा
sarasvatī sarvanadīṣu puṇyā sarasvatī lokasukhāvagāhā | sarasvatīṃ prāpya na duḥkhitā narāḥ sadā na śocaṃti paratra ceha vā
သရသ္ဝတီသည် မြစ်အားလုံးအနက် အလွန်သန့်ရှင်းမြတ်သော မြစ်ဖြစ်၏။ သရသ္ဝတီ၌ ရေချိုးဝင်ရောက်ခြင်းသည် လောကတို့၏ ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှုထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းပင်။ သရသ္ဝတီသို့ ရောက်ရှိသူတို့သည် ဝမ်းနည်းမှုမခံရ၊ ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း မမြည်တမ်းကြ။
Śiva (Īśvara)
Tirtha: Sārasvata-tīrtha (Sarasvatī at Prabhāsa)
Type: ghat
Scene: A serene riverbank at Prabhāsa: Sarasvatī personified as a luminous goddess-river; pilgrims descending steps for snāna; the atmosphere conveys relief from grief and a promise of auspicious afterlife.
FAQs
Association with a great tīrtha transforms the pilgrim’s inner state—Sarasvatī is praised as removing grief in this life and beyond.
Sarasvatī-tīrtha (the Sarasvatī river as a sacred ford), within the Prabhāsa-kṣetra māhātmya setting.
Avagāha (immersion/bathing) is implied by “avagāhā,” indicating tīrtha-snāna as the central practice.