Adhyaya 204

Verse 1

देव्युवाच । भगवन्देवदेवेश संसारार्णवतारक । सरस्वत्याश्च माहात्म्यं विस्तरात्कथयस्व मे

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်။ အို ဘဂဝန်၊ ဒေဝတို့၏ ဒေဝေရှ၊ သံသာရသမုဒ္ဒရာကို ကူးမြောက်စေသော ကယ်တင်ရှင်၊ သရஸဝတီ၏ မဟာတန်ခိုးကို အသေးစိတ် မိန့်ကြားပါ။

Verse 2

यात्रागतानां देवेशि पुरुषाणां जितात्मनाम् । मुखद्वारे तु किं पुण्यं स्नानदाने च शंकर

အို ဒေဝေရှ၊ ယာတရာသို့ ရောက်လာသော ကိုယ်စိတ်ထိန်းသိမ်းသူ ပုရုသတို့အတွက် မုခဒွာရ၌ ဘုန်းကံအကျိုးသည် အဘယ်နည်း။ ထို့ပြင် ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်း၏ ကုသိုလ်သည် အဘယ်နည်း၊ အို ရှင်ကရ။

Verse 3

अवगाहनेन चान्यत्र फलं किंस्वित्प्रजायते । श्राद्धस्य किं विधानं तु के मंत्रास्तत्र के द्विजाः

အခြားနေရာတွင် ရေချိုးခြင်းဖြင့် ဘာအကျိုးရလဒ် ပေါ်ပေါက်သနည်း။ ထိုနေရာ၌ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ၏ စနစ်တကျ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းသည် အဘယ်နည်း—မည်သည့် မန္တရများကို အသုံးပြုရမည်နည်း၊ မည်သည့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) များကို ဖိတ်ခေါ်ရမည်နည်း။

Verse 4

किं ग्राह्यं किञ्च भोक्तव्यं ब्राह्मणैः श्राद्धकर्मणि । कानि दानानि देयानि नृभिर्यात्रा फलेप्सुभिः

ရှရဒ္ဓကర్మ၌ ဘြာဟ္မဏတို့သည် ဘာကို လက်ခံယူနိုင်သနည်း၊ ဘာကို စားသုံးသင့်သနည်း။ ထို့ပြင် ယာတရာ၏ အကျိုးကို လိုလားသူ လူတို့က မည်သည့် ဒါနများကို ပေးအပ်သင့်သနည်း။

Verse 5

ईश्वर उवाच । शृणु देविप्रवक्ष्यामि दानश्राद्धविधिक्रमम् । सरस्वत्याश्च माहात्म्यं कीर्त्यमानं निबोध मे

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ နားထောင်လော့ ဒေဝီ၊ ဒါနနှင့် ရှရဒ္ဓ၏ အစီအစဉ်တကျ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ငါရှင်းပြမည်။ ထို့ပြင် ချီးမွမ်းလျက်ရှိသော သရஸဝတီ၏ မဟာတန်ခိုးကို ငါထံမှ သိမှတ်လော့။

Verse 6

पुण्यं सारस्वतं तोयं यत्र तत्रावगाह्यते । सागरेण तु संमिश्रं देवानामपि दुर्लभम्

သရသ္ဝတီ၏ သန့်ရှင်းသော ရေသည် မည်သည့်နေရာတွင် မည်သို့ပင် ရေချိုးဝင်ရောက်သော်လည်း ကုသိုလ်ပွားစေသည်။ ပင်လယ်နှင့် ပေါင်းစည်းသည့် ဆုံရာသည် နတ်တို့အတွက်တောင် ရှားပါးလှ၏။

Verse 7

सरस्वती सर्वनदीषु पुण्या सरस्वती लोकसुखावगाहा । सरस्वतीं प्राप्य न दुःखिता नराः सदा न शोचंति परत्र चेह वा

သရသ္ဝတီသည် မြစ်အားလုံးအနက် အလွန်သန့်ရှင်းမြတ်သော မြစ်ဖြစ်၏။ သရသ္ဝတီ၌ ရေချိုးဝင်ရောက်ခြင်းသည် လောကတို့၏ ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှုထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းပင်။ သရသ္ဝတီသို့ ရောက်ရှိသူတို့သည် ဝမ်းနည်းမှုမခံရ၊ ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း မမြည်တမ်းကြ။

Verse 8

पुण्यं सारस्वतं तीर्थं पुण्यकृल्लभते नरः । दुर्लभं त्रिषु लोकेषु वैशाख्या सोमपर्वणि

သရသ္ဝတ တီရ္ထသည် ကုသိုလ်ပြည့်ဝသော သန့်ရှင်းရာဌာနဖြစ်၏။ ကုသိုလ်ပြုထားသူသာ ထိုသန့်ရှင်းရာကို ရရှိနိုင်သည်။ လောကသုံးပါး၌ပင် ထိုအခွင့်အလမ်းသည် ရှားပါးပြီး၊ အထူးသဖြင့် ဝိုင်ရှာခ မာသ၌ ဆိုမပွဲနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်သော် ပို၍ရှားလှ၏။

Verse 9

अमा सोमेन संयुक्ता यदि तत्रैव लभ्यते । तत्र किं क्रियते देवि पर्वकोटिशतैरपि

အို ဒေဝီ၊ ထိုတီရ္ထ၌ပင် ဆိုမနှင့် ပေါင်းစည်းသော အမావာသျာနေ့ကို ရရှိနိုင်လျှင်၊ အခြားနေရာများတွင် ပွဲနေ့ ကုဋိရာချီဖြင့်ပင် ဘာကို အောင်မြင်နိုင်မည်နည်း။

Verse 10

चान्द्रायणानि कृच्छ्राणि महासां तपनानि च । प्रायश्चित्तानि दीयन्ते यत्र नास्ति सरस्वती

သရသ္ဝတီ မရှိသောနေရာ၌ လူတို့သည် အပြစ်ဖြေသန့်စင်မှုများကို အားကိုးကြသည်—ချန်ဒြာယဏ ဝတ်ကတိများ၊ ကೃစ္ဆြ အတင်းအကျပ် တပသ်များနှင့် အခြား ပြင်းထန်သော သာသနာရေးကျင့်စဉ်များ။ (သို့ရာတွင် ဤနေရာ၌ သရသ္ဝတီကိုယ်တိုင် သန့်စင်မှုကို ပေးတော်မူ၏)

Verse 11

यावदस्थि शरीरस्य तिष्ठेत्सारस्वते जले । तावद्वर्षसहस्राणि विष्णुलोके वसे न्नरः । जात्यन्धैस्ते समा ज्ञेया मृतैः पंगुभिरेव च

လူတစ်ယောက်၏ ကိုယ်ခန္ဓာအရိုးများပင် စာရသွဝတ (တီရ္ထ) ရေထဲ၌ ကျန်ရှိနေသမျှကာလတိုင်အောင်၊ ထိုကာလအတိုင်း အနှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ဗိဿဏု၏ လောက၌ နေထိုင်ရ၏။ စွမ်းနိုင်သော်လည်း ဤအာရုံကို မယူသူတို့ကို မွေးရာပါ မျက်ကန်းနှင့်တူကြောင်း၊ အမှန်တကယ် သေသူနှင့် ခြေမသန်သူကဲ့သို့ဟု သိမှတ်ရမည်။

Verse 12

समर्था ये न पश्यन्ति प्रभासस्थां सरस्वतीम् । ते देशास्तानि तीर्थानि आश्रमास्ते च पर्वताः

စွမ်းနိုင်သော်လည်း ပရဘာသ၌ တည်ရှိသော စာရသွဝတီကို မမြင်မတွေ့သူတို့အတွက်၊ သူတို့သွားလာနေသော နိုင်ငံဒေသများ၊ တီရ္ထများ၊ အာရှရမ်များနှင့် တောင်တန်းများသည် (ဤအရာနှင့်နှိုင်းယှဉ်လျှင်) အရေးမပါလှ။

Verse 13

येषां सरस्वती देवी मध्ये याति सरिद्वरा । त्रैलोक्यपावनीं पुण्यां संश्रिता ये सरस्वतीम् । संसारकर्दमामोदमाजिघ्रन्ति न ते पुनः

မိမိတို့အလယ်မှတစ်ဆင့် မြစ်တို့အထက်မြတ်သော နတ်မ စာရသွဝတီ စီးဆင်းသွားသူတို့၊ သုံးလောကကို သန့်စင်ပေးသော ပုဏ္ဏမြတ် စာရသွဝတီကို အားကိုးခိုလှုံသူတို့သည်၊ လောကီသံသရာ၏ ရွံ့ညစ်ကန့်ကွက်သော အနံ့ဆိုးကို နောက်တစ်ဖန် မရှူရှိုက်ရတော့။

Verse 14

शब्दविद्येव विस्तीर्णा मतैव जगतः प्रिया । सतां मतिरिव स्वच्छा रमणीया सरस्वती

စာရသွဝတီသည် အသံဗေဒကဲ့သို့ ကျယ်ပြန့်၏၊ မှန်ကန်သော အမြင်ကဲ့သို့ လောက၏ ချစ်ခင်ရာဖြစ်၏၊ သီလရှိသူတို့၏ သဘောဉာဏ်ကဲ့သို့ ကြည်လင်သန့်ရှင်း၏—အမှန်တကယ် စာရသွဝတီသည် ရမဏီယာ၊ နှလုံးချမ်းမြေ့ဖွယ် ဖြစ်၏။

Verse 15

त्रैलोक्यशोभितां देवीं दिव्य तोयां सुनिर्मलाम् । स नीचो यः पुमानेतां न वन्देत सरस्वतीम्

စာရသွဝတီသည် သုံးလောကကို အလှဆင်တင့်တယ်စေသော နတ်မဖြစ်၍၊ သူမ၏ ရေသည် ဒိဗ္ဗသန့်စင်၍ အလွန်ပင် သန့်ရှင်း၏။ ဤစာရသွဝတီကို မကန်တော့မဝတ်ပြုသူ ယောက်ျားသည် အလွန်နိမ့်ကျသူ ဖြစ်၏။

Verse 16

स्वर्गनिश्रेणिसंभूता प्रभासे तु सरस्वती । नापुण्यवद्भिः संप्राप्तुं पुंभिः शक्या महानदी

ပရဘာသတွင် သရஸဝတီဒေဝီသည် ကောင်းကင်သို့တက်ရာ လှေကားကဲ့သို့ ပေါ်ထွန်းလာသည်။ ကုသိုလ်မရှိသူတို့သည် ဤမဟာမြစ်ကို မရောက်နိုင်ကြ။

Verse 17

चन्द्रभागा च गंगा च तथा यत्र सरस्वती । देवास्ते न मनुष्यास्ते तिस्रो नद्यः पिबन्ति ये

ချန္ဒြဘာဂါနှင့် ဂင်္ဂါ၊ ထို့အပြင် သရஸဝတီရှိရာ၌—ဤမြစ်သုံးစင်း၏ ရေကို သောက်သူတို့သည် လူမဟုတ်၊ ဒေဝတားတို့ပင် ဖြစ်ကြသည်။

Verse 18

सत्यमेव मया देवि जाह्नवी शिरसा धृता । याः काश्चित्सरितो लोके तासां पुण्या सरस्वती

အမှန်တကယ်ပင်၊ ဒေဝီရေ၊ ဂင်္ဂါဟုခေါ်သော ဇာဟ္နဝီမြစ်ကို ငါသည် ခေါင်းပေါ်တွင် ထမ်းဆောင်ခဲ့၏။ သို့သော် လောကရှိ မြစ်အပေါင်းတို့အနက် သရஸဝတီသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး သန့်ရှင်း၍ ကုသိုလ်ပေးအလွန်ဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 19

दर्शनेन सरस्वत्या राजसूयो न राजते । गंडूषश्चाश्वमेधाद्वै सर्व क्रतुवरं पयः

သရஸဝတီကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် ရာဇသူယယဇ္ဉ်သည် မတောက်ပတော့။ ထို့ပြင် သူမ၏ရေကို ပါးစပ်တစ်ခွက်သာ သောက်လျှင်ပင် အရှွမေဓယဇ္ဉ်ထက် မြင့်မြတ်၏—သူမ၏ရေသည် ယဇ္ဉ်အကျိုးအမြတ်တို့အနက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 21

वहन्ति येषां कालेन ते न काल वशा नराः । देवि किं बहुनोक्तेन वर्णितेन पुनःपुनः । सरस्वत्याः परं तीर्थं न भूतं न भविष्यति

အချိန်ကာလကိုယ်တိုင် သူတို့အတွက် စီးဆင်းသကဲ့သို့ ဖြစ်သူတို့သည် ကာလ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်သော လူမဟုတ်ကြ။ ဒေဝီရေ၊ ထပ်ခါထပ်ခါ ချီးမွမ်း၍ အများကြီး ပြောဆိုခြင်းသည် အဘယ်အကျိုးရှိသနည်း။ သရஸဝတီထက် မြင့်မြတ်သော တီရ္ထ မရှိခဲ့၊ မရှိမည်လည်း မရှိနိုင်။

Verse 22

तत्रैव दुर्लभं स्नानं यत्र सागरसंगमः । तत्र स्नानेन दानेन कोटियज्ञफलं लभेत्

ထိုနေရာ၌ပင် ရေချိုးခြင်းသည် ရှားပါး၍ အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်—မြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌။ ထိုနေရာတွင် ရေချိုးကာ ဒါနပြုလျှင် ယဇ్ఞ ကုဋိပေါင်းများ၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 23

यत्र सारस्वतं तोयं सागरोर्मिसमाकुलम् । तत्र स्नास्यंति ये मर्त्या भाग्यवन्तो युगेयुगे

စရஸဝတီ၏ ရေသည် သမုဒ္ဒရာလှိုင်းများကြောင့် လှုပ်ရှားကာ ရောယှက်နေသော နေရာ၌၊ ထိုနေရာတွင် ယုဂတစ်ခုချင်းစီ၌ ရေချိုးသူ မရဏာတို့သည် အမှန်တကယ် ကံကောင်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 24

ते धन्यास्ते नमस्कार्यास्तेषां स्फीततरं यशः । येषां कलेवरं नॄणां सिक्तं सारस्वतैर्जलैः

သူတို့သည် ကံကောင်းသူများ၊ ဦးညွှတ်ကန်တော့ထိုက်သူများ ဖြစ်ကြပြီး၊ သူတို့၏ ဂုဏ်သတင်းသည် ပိုမိုတိုးပွားလျက် ရှင်သန်သည်။ စရஸဝတီရေဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာ စိုစွတ်သန့်စင်ခံရသော လူတို့သည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။