Adhyaya 196

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि प्रभासं जलसंस्थितम् । वृद्धप्रभासाद्दक्षिणतो नातिदूरे व्यवस्थितम्

ဣရှ္ဝရက ပြော၏— «ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ သန့်ရှင်းသော ရေဘေး၌ တည်ရှိသော ပရဘာသသို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် ဝృద్ధ-ပရဘာသ၏ တောင်ဘက် မဝေးလှသော အရပ်၌ တည်ရှိ၏»။

Verse 2

तस्यैव देवि देवस्य शृणु माहात्म्यमुत्तमम्

«ဒေဝီရေ၊ ထိုဘုရား၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မာဟာတ္မယ (ဂုဏ်တော်) ကို နားထောင်လော့»။

Verse 3

जामदग्न्येन रामेण यदा क्षत्त्रवधः कृतः । तदाऽस्य परमा जाता घृणा मनसि भामिनि

«ရာမ ဇာမဒဂ္နျ (ပရရှုရာမ) က က္ෂတ္တရိယတို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်အခါ၊ အလင်းရောင်တောက်ပသူမရေ၊ သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အလွန်ပြင်းထန်သော နောင်တရမှု ပေါ်ပေါက်လာ၏»။

Verse 4

ततस्त्वाराधयामास महादेवं सुरेश्वरम् । उग्रं तपः समास्थाय बहून्वर्ष गणान्प्रिये

ထို့နောက် သူသည် ဒေဝတို့၏အရှင် မဟာဒေဝကို ပူဇော်အာရాధနာပြု၏။ ချစ်သူမေ၊ ပြင်းထန်သော တပဿာကို ခံယူကာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆောင်ရွက်လေ၏။

Verse 5

ततस्तुष्टो महादेवस्तस्य प्रत्यक्षतां गतः । अब्रवीद्वरदस्तेऽहं वरं वरय सुव्रत

ထို့နောက် မဟာဒေဝသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ သူ့ရှေ့တွင် ကိုယ်တိုင်ပေါ်ထွန်းလာကာ— “ငါသည် မင်းအတွက် အပေးအယူကောင်းချီးပေးသူ ဖြစ်၏။ သစ္စာတည်ကြည်သူရေ၊ ဆုတောင်းကို ရွေးချယ်လော့” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 6

राम उवाच । यदि तुष्टोऽसि मे देव यदि देयो वरो मम । दर्शयस्व स्वकं लिंगं यज्ञे वज्रेण छादितम्

ရာမက မိန့်သည်— “အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် သဘောကျနှစ်သက်ပါက၊ ကျွန်ုပ်အား ဆုတောင်းတစ်ပါး ပေးမည်ဆိုပါက—ယဇ్ఞတွင် ဝဇ္ရဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော သင်၏ ကိုယ်ပိုင် လိင်္ဂကို ကျွန်ုပ်အား ပြသပါလော့။”

Verse 7

घृणा मे महती जाता हत्वेमान्क्षत्रियान्बहून् । दर्शनात्तव लिंगस्य येन मे नश्यते घृणा

ကွၽန်ုပ်၌ အလွန်ကြီးမားသော နောင်တရမှု ပေါ်ပေါက်လာသည်၊ က္ଷတ္တရိယများစွာကို သတ်ခဲ့သောကြောင့်။ သင်၏ လိင်္ဂကို မြင်တွေ့ခြင်းအားဖြင့် ထိုနောင်တရမှုသည် ပျောက်ကင်းပါစေ။

Verse 8

तथा मे पातकं सर्वं प्रसादात्तव शंकर

ထို့အတူပင်၊ ရှင်သင်္ကရ၊ သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်၏ အပြစ်အကုန်လုံး ပယ်ဖျက်ပျောက်ကင်းပါစေ။

Verse 9

शंकर उवाच । मम लिंगं सहस्राक्ष उत्थितं तु पुनःपुनः । वज्रेणाच्छादयत्येव भयेन महता वृतः

ရှင်ရှင်ကရာက မိန့်တော်မူသည်— «အို သဟသ္ရက္ခ (အိန္ဒြာ)၊ ငါ၏ လိင်္ဂသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ထမြောက်လာ၏။ သို့သော် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့ခြင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော သင်သည် ဝဇ္ဇရ (မိုးကြိုးတံ) ဖြင့် ထပ်မံဖုံးကာထား၏»။

Verse 10

न तेऽहं दर्शनं यास्ये लिंगरूपी कदाचन

«လိင်္ဂရূপဖြင့် သင်၏ မျက်စိရှေ့သို့ ငါ မည်သည့်အခါမျှ မပေါ်လာတော့»။

Verse 11

यन्मां वदसि घृणया वृतोऽहं पातकेन तु । तत्तेऽहं नाशयिष्यामि स्पर्शनात्तु द्विजोत्तम

«သင်က ငါသည် မသန့်ရှင်းမှုနှင့် အပြစ်ကြောင့် ဝိုင်းရံထားသည်ဟု ရွံရှာစိတ်ဖြင့် ပြောသဖြင့်—အို ဒွိဇောတ္တမ—ငါ၏ ထိတွေ့ခြင်းတင်ဖြင့်ပင် သင်၏ ထိုအပြစ်ကို ငါ ဖျက်ဆီးမည်»။

Verse 12

अस्मिञ्जलाश्रये पुण्ये जलमध्ये महामते । उत्थास्यति महालिंगं तस्य त्वं दर्शनं कुरु

«ဤပုဏ္ဏရေကန် သန့်ရှင်းသော ရေအာရှ్రယ၌—အို စိတ်ကြီးမြတ်သူ—ရေထဲအလယ်မှ မဟာလိင်္ဂ ထမြောက်လာမည်။ ထိုကို သင် श्रद्धာဖြင့် ဖူးမြင်လော့»။

Verse 13

गमिष्यति घृणा सर्वा निष्पापस्त्वं भविष्यसि । उक्त्वैवमुदतिष्ठच्च जलमध्याद्वरानने

«သင်၏ ရွံရှာမှု အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားမည်၊ သင်သည် အပြစ်ကင်းစင်သူ ဖြစ်လာမည်» ဟု မိန့်တော်မူပြီး၊ မျက်နှာလှပသော အရှင်သည် ရေအလယ်မှ ထမြောက်လာ၏။

Verse 14

जलप्रभासनामास्य ततो जातं धरातले । तस्यालं स्पर्शनाद्देवि शिवलोकं व्रजेन्नरः

ထိုမှ မြေပြင်ပေါ်တွင် «ဇလပရဘာသာ» ဟူသော တီရ္ထာ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ အို ဒေဝီ၊ ထိုကို ထိတွေ့ရုံဖြင့်ပင် လူသည် ရှိဝလောကသို့ ရောက်နိုင်၏။

Verse 15

एकं भोजयते योऽत्र ब्राह्मणं शंसितव्रतम् । भोजितोऽहं भवेत्तेन सपत्नीको न संशयः

ဤနေရာ၌ ချီးမွမ်းထိုက်သော ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသော ဗြာဟ္မဏ တစ်ဦးကိုပင် အစာကျွေးသူရှိလျှင်၊ ထိုကောင်းမှုကြောင့် ငါလည်း (အစာ) ကျွေးခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ ငါ၏ ဇနီးနှင့်အတူပင် ဖြစ်သည်—သံသယမရှိ။

Verse 16

एषा जलप्रभासस्य संभूतिस्ते मयोदिता । श्रुता पापोपशमनी सर्वकामफलप्रदा

ဤသည်မှာ ငါက သင်အား ပြောပြခဲ့သော «ဇလပရဘာသာ» ၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံ ဖြစ်၏။ ၎င်းကို ကြားနာလျှင် အပြစ်များ သက်သာပျောက်ကင်းစေပြီး လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံး၏ အကျိုးကို ပေးတတ်၏။

Verse 196

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये जलप्रभासमाहात्म्यवर्णनंनाम षण्णवत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ပါဒများပါသော သံဟိတာတွင်၊ သတ္တမ ပုဒ်ဖြစ်သော «ပရဘာသာခဏ္ဍ» အတွင်း၊ ပထမပိုင်း «ပရဘာသာက்ஷೇತ್ರမဟာတ္မ್ಯ» တွင် «ဇလပရဘာသာ၏ မဟာတန်ခိုးကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း၊ အခန်း ၁၉၆ အဖြစ် ပြီးဆုံး၏။