
ဣရှွရသည် ဒေဝီအား မန်ကီဣရှွရ (Mankīśvara) ဟူသော ထင်ရှားသန့်ရှင်းရာဌာနကို သတိပြုစေသည်။ ထိုသန့်ရှင်းရာဌာနသည် တြိသင်္ဂမ (Trisaṅgama) အနီးတွင် တည်ရှိပြီး အပြစ်ပယ်ရှင်းစေသော နေရာဟု ချီးမွမ်းထားသည်။ အမည်ပေါ်ပေါက်လာပုံအဖြစ် မန်ကီ မဟာရိရှီသည် တပဿီတို့အနက် အထူးမြတ်သူဟု ဖော်ပြထားပြီး ပရဘာသ (Prabhāsa) သည် သင်္ကရာ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ မဟာပုဏ္ဏကေတ္တရ (သန့်ရှင်းမြေ) ဖြစ်ကြောင်း သိမြင်ကာ အမြစ်၊ ဥ၊ သစ်သီးတို့ဖြင့်သာ အသက်မွေး၍ ပြင်းထန်သော တပဿာ ပြုလုပ်သည်။ ကာလရှည်ကြာပြီးနောက် မဟာဒေဝကို လင်္ဂရূপဖြင့် တည်ထောင် (pratiṣṭhāpya) လုပ်သည်။ မဟာဒေဝ ပီတိဖြစ်၍ အလှူတော် (ဗရ) ပေးရာတွင် ရိရှီက မိမိအမည်ဖြင့် အမှတ်တံဆိပ်ရှိသော လင်္ဂအဖြစ် အချိန်ကာလရှည်လျားစွာ ထိုနေရာ၌ တည်နေစေလိုကြောင်း ဆုတောင်းသည်။ ရှိဝသည် သဘောတူကာ မိမိကိုယ်ကို ဖုံးကွယ်၍ ထိုလင်္ဂကို မန်ကီဣရှွရ ဟု ခေါ်လာကြသည်။ ထို့နောက် မာဃ (Māgha) လတွင် လဆန်း/လဆုတ် ၁၃ ရက် သို့မဟုတ် ၁၄ ရက်နေ့၌ ဥပစာရ ၅ မျိုးဖြင့် ပူဇော်လျှင် လိုရာဆန္ဒ ပြည့်စုံမည်ဟု ဆိုသည်။ ယာတရာဖလ အပြည့်အဝ ရလိုသူများသည် ထိုနေရာ၌ ဂို-ဒါန (go-dāna) ပြုလုပ်ရန် ညွှန်ကြားထားသည်။
Verse 1
ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि मंकीश्वरमनुत्तमम् । त्रिसंगमसमीपस्थं सर्वपातकनाशनम्
ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်– “ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ တြိသင်္ဂမအနီး၌ တည်ရှိသော အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည့် မံကီဣရှ္ဝရ အထွတ်အထိပ်သို့ သွားရမည်။”
Verse 2
मंकीनाम ऋषिः पूर्वमासीत्स तपतां वरः । स च ज्ञात्वा महाक्षेत्रं प्रभासं शंकरप्रियम्
အတိတ်ကာလ၌ မံကီ ဟူသော ရှိတစ်ပါး ရှိခဲ့ပြီး တပသီတို့အနက် အထွတ်အထိပ် ဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် သင်္ကရ (ရှီဝ) ချစ်မြတ်နိုးသော မဟာသန့်ရှင်းဒေသ ပရဘာသကို သိရှိလျက်၊
Verse 3
अतपद्वै तपो घोरं कन्दमूलफलाशनः । वर्षाणामयुतं साग्रं प्रतिष्ठाप्य महेश्वरम्
သူသည် အမြစ်၊ ဥ၊ သစ်သီးတို့ကိုသာ စားသုံးကာ ကြမ်းတမ်းသော တပဿာကို ပြုလုပ်하였다။ ထို့နောက် နှစ်တစ်သောင်းကျော်ကြာ မဟေရှ္ဝရ (မဟာဒေဝ) ကို ထိုနေရာ၌ တည်ထောင်၍ ပူဇော်ခဲ့သည်။
Verse 4
ततस्तुष्टो महादेवो ददौ प्रीतो वरं तदा । स वव्रे यदि तुष्टोऽसि अस्मिन्स्थाने स्थितो भव
ထို့နောက် မဟာဒေဝသည် ကျေနပ်နှစ်သက်၍ ဝမ်းမြောက်စွာ ဆုတောင်းအကျိုး (ဝရ) ကို ပေးတော်မူ၏။ ဥပသကသည် “သင်နှစ်သက်ပါက ဤနေရာ၌ပင် တည်နေပါစေ” ဟု ရွေးချယ်တောင်းဆို하였다။
Verse 5
मन्नामांकितलिंगस्तु वस कल्पायुतायुतम् । एवमस्त्वित्यथेत्युक्त्वा तत्रैवान्तरधीयत
“ကျွန်ုပ်နာမဖြင့် အမှတ်တံဆိပ်ထားသော လိင်္ဂသည် ကလ္ပအနန္တများစွာ (သောင်းသောင်းကလ္ပ) တိုင်အောင် တည်နေပါစေ” ဟုဆို၏။ “အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်စေ” “ဟုတ်၏” ဟု မိန့်တော်မူပြီး ထိုနေရာ၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော်မူ၏။
Verse 6
तदाप्रभृति तल्लिंगं मंकीश्वरमिति श्रुतम् । माघे मासे त्रयोदश्यां चतुर्दश्यामथापि वा
ထိုအချိန်မှစ၍ ထိုလိင်္ဂကို “မံကီဣရှ္ဝရ” ဟု ခေါ်ကြသည်ဟု ကြားရ၏။ မာဃလတွင် တိသီ ၁၃ ရက် သို့မဟုတ် ၁၄ ရက်တွင်လည်းကောင်း။
Verse 7
पूज्याः पंचोपचारेण प्राप्नुयादीप्सितं फलम् । गोदानं तत्र वै देयं सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः
ပဉ္စဩပစာရ (ပူဇော်သကာ ၅ မျိုး) ဖြင့် ပူဇော်ရမည်၊ ထိုသို့ပြုလျှင် လိုလားသော အကျိုးကို ရနိုင်သည်။ ထို့ပြင် ယာတရာအကျိုးပြည့်စုံခြင်းကို လိုလားသူတို့သည် ထိုနေရာ၌ အမှန်တကယ် နွားလှူ (ဂိုဒါန) ကို ပေးလှူရမည်။
Verse 184
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये मंकीश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुरशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः
ဤသို့ပင် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမစာအုပ် ပရဘာသခဏ္ဍ၏ ပထမပိုင်း «ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ မာဟာတ္မ்ய» တွင် «မံကီဣရှွရ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းအမှတ် ၁၈၄ သည် ပြီးဆုံး၏။