Adhyaya 148

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कूपं कुंडलसंभवम् । तस्यैव चोत्तरे भागे ब्रह्मकुण्डसमीपतः

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်— «ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ ကုဏ္ဍလသံဘဝ ဟုခေါ်သော ရေတွင်းသို့ သွားရမည်။ ထို၏ မြောက်ဘက်တွင် ဗြဟ္မကුණ္ဍ အနီး၌ (ရှိ၏)»။

Verse 2

यत्र सिद्धो महादेवि रूपकुंडलहारकः । तत्र स्नात्वा नरो देवि मुच्येत्स्तेयकृतादघात्

အို မဟာဒေဝီ၊ “လှပသော နားကပ်ကို ခိုးယူသူ” ဟုခေါ်သော စိဒ္ဓပုဂ္ဂိုလ် အောင်မြင်စွာ စိဒ္ဓိရရှိခဲ့သည့် နေရာ၌၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးလျှင် လူတစ်ဦးသည် ခိုးမှုကြောင့် ဖြစ်သော အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 3

सप्त जन्मानि देवेशि न तस्यान्वयसंभवः । चौरः कश्चिद्भवेत्क्रूरस्तत्र स्नानप्रभावतः

အို ဒေဝီ၊ ဒေဝတို့၏အရှင်မ! မွေးဖွားခြင်း ၇ ကြိမ်တိုင်တိုင် သူ၏မျိုးရိုးမဆက်နိုင်တော့ဘဲ၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်း၏အာနုဘော်ကြောင့် ကြမ်းတမ်းသော သူခိုးတစ်ယောက်ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 4

शिवरात्र्यां विशेषेण पिंडदानादिकां क्रियाम् । कुर्याच्छस्त्रहतानां च पापिनां तत्र मुक्तये

အထူးသဖြင့် ရှိဝရాత్రီနေ့တွင် ထိုနေရာ၌ ပိဏ္ဍဒါန (piṇḍa) ပူဇော်ခြင်းစသည့် ကုသိုလ်ကိစ္စများကို ပြုလုပ်သင့်သည်။ လက်နက်ဖြင့် သတ်ခံရသူများနှင့် အပြစ်ရှိသူများ လွတ်မြောက်ရေးအတွက် ဖြစ်သည်။

Verse 5

देव्युवाच । कथं कुण्डलरूपं तु पृथिव्यां ख्यातिमागतम् । एतत्कथय मे देव विस्तराद्वदतां वर

ဒေဝီက မေးလေ၏ — “ဤ ‘ကுண္ဍလ’ ဟူသော နားကပ်ပုံသဏ္ဍာန်သည် မြေပြင်လောက၌ မည်သို့ နာမည်ကြီးလာသနည်း။ အို ဘုရား၊ ပြောဆိုသူတို့အနက် အကောင်းဆုံး၊ အသေးစိတ် ပြောပြပါ” ဟု။

Verse 6

ईश्वर उवाच । शृणु देवि महापुण्यां कथां पापप्रणाशनीम् । यां श्रुत्वा मुच्यते पापान्नरो जन्मशतार्जितात्

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူ၏ — “နားထောင်လော့ ဒေဝီ၊ ဤသည်မှာ ကုသိုလ်ကြီးမား၍ အပြစ်ပျက်စီးစေသော ပုံပြင်တစ်ပုဒ် ဖြစ်၏။ ၎င်းကို ကြားနာသူသည် မွေးဖွားခြင်း တစ်ရာကြိမ်တိုင်တိုင် စုဆောင်းလာသော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်လိမ့်မည်။”

Verse 7

प्रभासक्षेत्रमाहात्म्याच्छिवरात्र्यामुपोषितः । आसीत्सुदर्शनो राजा पृथिव्यामेकराट् सुधीः

ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ၏ မဟာဂုဏ်တော်ကြောင့်လည်းကောင်း၊ ရှိဝရాత్రီနေ့တွင် ဥပောသ (အစာရှောင်) ပြုခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း၊ မြေပြင်လောက၌ တစ်ပါးတည်းသော အင်ပါယာရှင်၊ ဉာဏ်ပညာရှိသော စုဒർശန မင်းကြီး တစ်ပါး ရှိခဲ့၏။

Verse 8

धन्यो हि स धनाढ्यश्च प्रजां यत्नैरपालयत् । राज्यं तस्य सुसंपन्नं ब्राह्मणैरुपशोभितम् । समृद्धमृद्धिसंयुक्तं विटतस्करवर्जितम्

အမှန်တကယ် သူသည် ကောင်းချီးခံရသူ၊ ငွေကြေးပြည့်စုံသူဖြစ်၍ ကြိုးပမ်းအားထုတ်ကာ ပြည်သူတို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်하였다။ သူ၏နိုင်ငံတော်သည် ပြည့်စုံချမ်းသာ၍ ဗြာဟ္မဏတို့၏ဂုဏ်ရောင်ဖြင့် တင့်တယ်လှပကာ စည်းစိမ်အပေါများနှင့် ပြည့်ဝ၍ လူဆိုးလူမိုက်နှင့် သူခိုးဓားပြကင်းစင်하였다။

Verse 9

तस्मिञ्जनपदे रम्ये पुरी भगवती शुभा । चातुर्वर्ण्यसमायुक्ता पुरप्राकारमंडिता

အဲဒီ ချမ်းမြေ့လှပသော ပြည်နယ်တွင် မင်္ဂလာတင့်တယ်၍ ထွန်းလင်းသော မြို့တော်တစ်မြို့ရှိသည်။ ဝဏ္ဏလေးပါးလုံး စုံလင်စွာ တည်ရှိပြီး မြို့ကာရံတံတိုင်းနှင့် ကာကွယ်ရေးအုတ်တံတိုင်းတို့ဖြင့် လှပစွာ အလှဆင်ထားသည်။

Verse 10

तस्मिन्पुरवरे रम्ये राज्यं निहतकण्टकम् । करोति बान्धवैः सार्द्धमृद्धियुक्तः सुदर्शनः । हिरण्यदत्तस्य सुतो जातो गांधारकन्यया

အဲဒီ လှပ၍ အထူးကောင်းမြတ်သော မြို့တော်တွင် စည်းစိမ်ပြည့်စုံသော သုဒဿနသည် ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ အခက်အခဲကင်းသော (ဆူးကင်းသော) နိုင်ငံတော်ကို အုပ်ချုပ်하였다။ သူသည် ဟိရဏ္ယဒတ္တ၏ သားဖြစ်ပြီး ဂန္ဓာရ အမျိုးသမီးကညာမှ မွေးဖွားလာသူဖြစ်သည်။

Verse 11

तस्य भार्या प्रिया साध्वी भर्तृव्रतपरायणा । सुनंदा नामविख्याता काशिराजसुता शुभा

သူ၏ချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီးသည် သီလရှင်ကောင်းမြတ်၍ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ကာ ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာဝန်ခံသော ဝတ္တရားကို အလွန်အမင်း လိုက်နာသူဖြစ်သည်။ သူမသည် စုနန္ဒာဟု အမည်ကြီးပြီး ကာရှီဘုရင်၏ မင်္ဂလာသမီးတော်ဖြစ်သည်။

Verse 12

तया सार्धं हि राजेन्द्रो भोगान्स बुभुजे सदा । भुंजमानस्य भोगान्वै चिरकालो गतस्तदा

အမှန်တကယ် ဘုရင်မင်းမြတ်သည် သူမနှင့်အတူ အမြဲတမ်း မင်းစည်းစိမ်အပျော်အပါးတို့ကို ခံစားလေ့ရှိ하였다။ ထိုစည်းစိမ်တို့ကို ခံစားနေစဉ်တွင် အချိန်ကာလရှည်ကြာစွာ ကုန်လွန်သွား하였다။

Verse 13

अकरोत्स महायज्ञान्ददौ दानानि भूरिशः । एवं कालो गतस्तस्य भार्यया सह सुव्रते

သူသည် မဟာယဇ္ဈများကို ပြုလုပ်၍ ဒါနကို များစွာ ပေးလှူခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကာလသည် သီလဝတီ မယားနှင့်အတူ သူ့အတွက် အေးချမ်းစွာ ကုန်လွန်သွား하였다။

Verse 14

कदाचिन्माघमासे तु शिवरात्र्यां वरानने । सस्मार पूर्वजातिं स भार्यामाहूय चाब्रवीत्

တစ်ခါတစ်ရံ မာဃလတွင်၊ ရှိဝရာထရီည၌၊ မျက်နှာလှသူမ၊ သူသည် အတိတ်ဘဝကို သတိရလာပြီး မယားကို ခေါ်ယူကာ ပြောဆို하였다။

Verse 15

सुदर्शन उवाच । शिवरात्रिव्रतं देवि मया कार्यं वरानने । व्रतस्यास्य प्रभावेन प्राप्तं राज्यं मया किल

စူဒර්ရှနက ပြောသည်— “ဒေဝီသဖွယ် မိဖုရားရေ၊ မျက်နှာလှသူမ၊ ငါသည် ရှိဝရာထရီ ဝရတကို ထိန်းသိမ်းရမည်။ အမှန်တကယ် ဤဝရတ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ငါသည် နိုင်ငံတော်ကို ရရှိခဲ့သည်။”

Verse 16

राज्ञ्युवाच । महान्प्रभावो राजेन्द्र एवमुक्तं त्वया मम । एतन्मे कारणं ब्रूहि आश्चर्यं हृदि वर्तते

မိဖုရားက ပြောသည်— “အို မဟာဘုရင်၊ သင်က ငါ့အား ပြောသကဲ့သို့ ဤအရာ၏ အာနုဘော်သည် အလွန်ကြီးမားပါသည်။ ထိုအကြောင်းရင်းကို ငါ့အား ပြောပြပါ; ငါ့နှလုံး၌ အံ့ဩခြင်း ပေါ်ထွန်းနေသည်။”

Verse 17

राजोवाच । शृणु तीर्थस्य माहात्म्यं शिवरात्रिमुपोषणात् । तस्मिञ्छिवपुरे रम्ये स्वर्गद्वारे सुशोभने

ဘုရင်က ပြောသည်— “ရှိုဝရာထရီတွင် အစာရှောင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်သော ဤတီရ္ထ၏ မဟာတန်ခိုးကို နားထောင်လော့။ ထိုနေရာသည် ကောင်းမြတ်လှသော ရှိဝပုရမြို့၊ ကောင်းကင်သို့ ဝင်ပေါက်ကဲ့သို့ တင့်တယ်လှ၏။”

Verse 18

आदितीर्थे प्रभासे तु कामिके तीर्थ उत्तमे

ပရဘာသ၌ အာဒိတီရ္ထ၌—အမှန်တကယ် ကာမိက တီရ္ထ ဟူသော အထူးမြတ်သော သန့်ရှင်းရာဌာန၌—

Verse 19

ऋद्धियुक्ते पुरे तस्मिन्नित्यं धर्मानुसेविते । शिवरात्र्यां गतो राज्ञि तिथीनामुत्तमा तिथिः

အို မိဖုရား၊ စည်းစိမ်ပြည့်စုံ၍ ဓမ္မကို အမြဲလိုက်နာကျင့်သုံးသော ထိုမြို့၌ လတိထိများအနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော ရှိဝရာထရီ တိထိသည် ရောက်လာ၏။

Verse 20

मानवास्तत्र ये केचित्पुरराष्ट्रनि वासिनः । तत्रागता वरारोहे शिवरात्र्यामुपोषितुम्

အို ခါးလှမိန်းမ၊ ထိုဒေသရှိ မြို့နှင့် ကျေးလက်တွင် နေထိုင်သူ လူအပေါင်းတို့သည် ရှိဝရာထရီည၌ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုရန် ထိုနေရာသို့ လာရောက်ကြ၏။

Verse 21

धननामा वणिक्कश्चित्तत्रैव वसते सदा । धनाढ्यः स तु धर्मात्मा सदा धर्मपरायणः

ဓန ဟူသော အမည်ရှိ ကုန်သည်တစ်ဦးသည် ထိုနေရာ၌ အမြဲနေထိုင်၏။ သူသည် ငွေကြေးကြွယ်ဝသော်လည်း ဓမ္မစိတ်ရှိ၍ အမြဲ ဓမ္မကို အားထားလျက်ရှိ၏။

Verse 22

स भार्यासहितस्तत्र शिवरात्रिमुपोषितः । तस्य भार्याऽभवत्साध्वी रूपयौवनसंवृता

ထိုနေရာ၌ သူသည် မယားနှင့်အတူ ရှိဝရာထရီ ဥပဝါသကို စောင့်ထိန်း၏။ သူ၏ မယားသည် သီလရှင်ကဲ့သို့ သန့်ရှင်းကောင်းမြတ်၍ အလှအပနှင့် ယောဝနပြည့်စုံသူ ဖြစ်၏။

Verse 23

प्रचलन्मेखलाहारा सर्वाभरणभूषिता । स तया भार्यया सार्धं कामक्रोधविवर्जितः

ခါးပတ်နှင့်လည်ဆွဲ လှုပ်ယိမ်းလျက် အလှဆင်ပစ္စည်းအပေါင်းဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော သူမသည် ရပ်နေ၏။ ထိုအခါ သူသည် ထိုဇနီးနှင့်အတူ ကာမနှင့် ဒေါသကင်းစင်နေ၏။

Verse 24

प्रभासस्याग्रतो भूत्वा स्नातः शुक्लांबरः शुचिः । यथोक्तेन विधानेन भक्त्या निद्राविवर्जितः

ပရဘာသ၏ရှေ့၌ ရပ်လျက် ရေချိုးကာ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်၍ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နေ၏။ သတ်မှတ်ထားသည့်နည်းလမ်းအတိုင်း ဘက္တိဖြင့် လိုက်နာကာ အိပ်ငိုက်ခြင်းကင်းစင်အောင် ထိန်းထား၏။

Verse 25

तत्राहं चौररूपेण पापः स्तैन्यं समाश्रितः । सच्छूद्राणां कुले जातो देवब्राह्मणपूजकः

အဲဒီနေရာမှာ ငါသည် အပြစ်ရှိသူဖြစ်၍ သူခိုးရုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ခိုးယူခြင်းကို အားကိုးနေခဲ့၏။ ငါသည် သမာသမတ်ရှိသော ရှူဒြာမိသားစု၌ မွေးဖွားသော်လည်း နတ်ဘုရားတို့ကို ပူဇော်ကာ ဗြာဟ္မဏတို့ကို ဂုဏ်ပြုသူဖြစ်၏။

Verse 26

पूर्वकर्मानुसंयोगाद्विकर्मणि रतः सदा । तस्यां रात्र्यामहं तत्र जनमध्ये तु संस्थितः

အတိတ်ကံ၏အကျိုးနှင့် ဆက်စပ်မှုကြောင့် ငါသည် အမြဲတမ်း မကောင်းသောအမှုများ၌ ပါဝင်နေခဲ့၏။ သို့သော် ထိုညတွင် ငါသည် လူအစုအဝေးအလယ်၌ ရပ်နေကာ အဲဒီနေရာတွင် ရှိနေခဲ့၏။

Verse 27

कुण्डलीनः स्थितस्तत्र रंध्रापेक्षी वरानने । वणिजस्तस्य भार्यायाश्छिद्रान्वेषणतत्परः

အို မျက်နှာလှသော မိန်းမရေ၊ ငါသည် အဲဒီနေရာမှာ ကွေးကောက်ထိုင်ကာ အပေါက်အလမ်းကို စောင့်နေခဲ့၏—ကုန်သည်၏ဇနီးတွင် အားနည်းချက်တစ်ခုကို ရှာဖွေရန် အာရုံစိုက်နေခဲ့၏။

Verse 28

सा रात्रिर्जाग्रतस्तस्य गता मे विजने तथा । गीतनृत्यादिनिर्घोषैर्वेदमंगलपाटकैः

ထိုညသည် သီချင်းဆိုခြင်း၊ ကခုန်ခြင်းနှင့် မင်္ဂလာရှိသော ဗေဒကျမ်းစာရွတ်ဆိုသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လူသူကင်းမဲ့သည့်နေရာတွင် သူနှင့်ကျွန်ုပ်အတွက် နိုးကြားလျက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

Verse 29

तालशब्दैस्तथा बन्धैः पुस्तकानां च वाचकैः । एवं रात्र्यां तु शेषायां यावत्तिष्ठति तत्र वै

စည်းချက်ညီသော လက်ခုပ်သံများ၊ ဂီတသံစဉ်များနှင့် စာအုပ်ဖတ်သူများ၏ အသံများဖြင့် ထိုည၏ ကျန်ရှိသောအချိန်များတွင် သူသည် ထိုနေရာ၌ ဆက်လက်နေထိုင်ခဲ့သည်။

Verse 30

निरोधेन समायुक्ता पीड्यमाना शुचिस्मिता । धनिभार्या निरोधार्ता देवागाराद्बहिर्गता

ခန္ဓာကိုယ် မသက်မသာဖြစ်မှုနှင့် နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသော သူဌေး၏ဇနီးသည် ဖြူစင်သောအပြုံးရှိသော်လည်း ထိုအကျပ်အတည်းကြောင့် ဘုရားကျောင်းဝင်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

Verse 31

तस्याः कर्णौ त्रोटयित्वा पुप्लुवेऽहं जले स्थितः । ततः कोलाहलस्तत्र कृतस्तत्पुरवासिभिः

သူမ၏ နားရွက်များကို ဆွဲဖြတ်ပြီးနောက် ကျွန်ုပ်သည် ရေထဲသို့ ခုန်ဆင်းကာ နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် မြို့သူမြို့သားများကြောင့် ထိုနေရာတွင် ဆူညံသံကြီး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

Verse 32

श्रुत्वा कोलाहलं शब्दं कर्णत्रोटनजं तदा । धाविता रक्षकास्तत्र राजशासनकारकाः

နားရွက်များ စုတ်ပြဲခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထိုဆူညံသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဘုရင့်အမိန့်ကို လိုက်နာဆောင်ရွက်ရသော အစောင့်များသည် ထိုနေရာသို့ ပြေးသွားကြသည်။

Verse 33

तैरहं शस्त्रहस्तैश्च उल्काहस्तैः समंततः । निरीक्षितोऽथ न प्राप्तं सुवर्णं मन्मुखे स्थितम्

လက်နက်ကိုင်သူများနှင့် မီးတိုင်ကိုင်သူများက အရပ်ရပ်မှ ဝိုင်းရံကာ ကျွန်ုပ်ကို စစ်ဆေးရှာဖွေကြ၏။ သို့ရာတွင် ကျွန်ုပ်၏ ပါးစပ်အတွင်း တည်ရှိနေသော ရွှေကို မရရှိကြ။

Verse 34

खड्गेन तीक्ष्णधारेण छित्त्वा शीर्षं तदा मम । उल्काहस्ता निरीक्षन्तो नापश्यन्स्वर्णमण्वपि

ထို့နောက် အစွန်းထက်မြက်သော ဓားဖြင့် ကျွန်ုပ်၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်ကြ၏။ မီးတိုင်ကိုင်ကာ ရှာဖွေကြသော်လည်း ရွှေကို အနည်းငယ်မျှပင် မမြင်ကြ။

Verse 35

हित्वा मां ते गताः सर्वे गत्वा राज्ञे न्यवेदयन् । न किञ्चित्तत्र संप्राप्तं हतोऽस्माभिश्च तत्क्षणात्

ကျွန်ုပ်ကို ထားခဲ့ပြီး သူတို့အားလုံး သွားကာ မင်းထံ သတင်းပို့ကြ၏—“အဲဒီမှာ ဘာမျှ မရခဲ့ပါ; သူကို ကျွန်ုပ်တို့က ထိုခဏချင်း သတ်လိုက်ပါပြီ” ဟု။

Verse 36

कथयित्वा तु ते सर्वे यथादेशं गताः पुनः । ततो वै बन्धुना तत्र भयभीतेन चेतसा

သတင်းပို့ပြီးနောက် သူတို့အားလုံး အမိန့်အတိုင်း မိမိတို့တာဝန်သို့ ပြန်သွားကြ၏။ ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ ဆွေမျိုးတစ်ဦးသည် ကြောက်ရွံ့သောစိတ်ဖြင့် (လာရောက်) သည်။

Verse 37

निखातं मम तत्रैव शिरः कायेन संयुतम् । खातं कृत्वा प्रिये तत्र ब्रह्मतीर्थस्य चोत्तरे

ထိုနေရာ၌ပင် ကျွန်ုပ်၏ ခေါင်းကို ကိုယ်ခန္ဓာနှင့် ဆက်စပ်လျက် မြှုပ်နှံထားကြ၏။ ချစ်သူရေ၊ ထိုနေရာ၌ တွင်းတူးကာ ဗြဟ္မာတီရ္ထ (Brahma-tīrtha) ၏ မြောက်ဘက်တွင် (မြှုပ်နှံ) ခဲ့သည်။

Verse 38

पिहितोऽहं तु तत्रैव प्रभासे तीर्थ उत्तमे । शिवरात्रिप्रभावेन तज्जातिस्मरतां गतः

ဤသို့ဖြင့် အမြတ်ဆုံးသော ဘုရားဖူးနေရာဖြစ်သည့် ပရာဘာသ တွင် မြှုပ်နှံခံရပြီးနောက်၊ သီဝရာတြီ ၏ တန်ခိုးတော်ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ယခင်ဘဝကို ပြန်လည်အမှတ်ရခဲ့ပါသည်။

Verse 39

राज्यं निष्कण्टकं प्राप्तं समृद्धं वरवर्णिनि । एतत्प्रभासमाहात्म्यं शिवरात्रेरुपोषणात् । एतत्फलं मया लब्धं गत्वा तस्मादुपोषये

အို အဆင်းလှသူ၊ ဆူးငြောင့်ကင်းစင်သော (ဒုက္ခကင်းသော) စည်ပင်ဝပြောသည့် တိုင်းပြည်ကို ငါရရှိခဲ့သည်။ ဤသည်ကား သီဝရာတြီ တွင် ဥပုသ်စောင့်ခြင်းဖြင့် ရရှိသော ပရာဘာသ ၏ ကြီးမြတ်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ဤအကျိုးကို ငါရရှိခဲ့ပြီဖြစ်၍ ထိုဥပုသ်ကို သွားရောက်စောင့်ထိန်းအံ့။

Verse 40

राज्ञ्युवाच । गच्छावस्तत्र यत्रैव कपालं पतितं तव । स्फोटिते च कपाले च हिरण्यं दृश्यते यदि । प्रत्ययो मे भवेत्पश्चात्तव वाक्यं न संशयः

မိဖုရားက ဆိုလေသည် - "အရှင်၏ ဦးခေါင်းခွံ ကျခဲ့သော နေရာသို့ သွားကြပါစို့။ ထိုဦးခေါင်းခွံကို ခွဲလိုက်၍ အတွင်း၌ ရွှေကို တွေ့ရပါက ကျွန်ုပ် ယုံကြည်ပါမည်။ ထိုအခါ အရှင့်စကားသည် သံသယဖြစ်ဖွယ် ရှိတော့မည် မဟုတ်ပါ။"

Verse 41

राजोवाच । कल्पं हि तिष्ठते चास्थि यावद्भूमिविपर्ययः । उत्तिष्ठ व्रज भद्रं ते प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम्

ဘုရင်က ဆိုလေသည် - "အမှန်စင်စစ် ထိုအရိုးသည် ကမ္ဘာပျက်သည့်တိုင်အောင် တစ်ကပ်လုံး တည်ရှိနေပေသည်။ ထလော့၊ ငါတို့ သွားကြစို့။ သင့်အား ဘေးရန်ကင်းပါစေ။ အမြတ်ဆုံးသော နယ်မြေဖြစ်သည့် ပရာဘာသ သို့ သွားကြစို့။"

Verse 42

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा यद्राज्ञा समुदीरितम् । गमनाय मतिं चक्रे शिवरात्र्या उपोषणे

ဘုရင် မိန့်ကြားသော ထိုစကားများကို ကြားရပြီးနောက်၊ သူမသည် သီဝရာတြီ ညတွင် ဥပုသ်စောင့်ထိန်းလျက် လိုက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

Verse 43

ततोऽश्वैर्जवनैयुर्क्तं रथं हेमविभूषितम् । आस्थाय सह पत्न्या च प्रभासं क्षेत्रमेयिवान्

ထို့နောက် ရွှေဖြင့်အလှဆင်ထား၍ မြန်ဆန်သောမြင်းများချည်ထားသော ရထားကို တက်စီးကာ မိဖုရားနှင့်အတူ ပရဘာသ (Prabhāsa) သန့်ရှင်းသောဒေသသို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 44

व्रतं कृत्वा प्रभासे तु यथोक्तं वरवर्णिनि । ब्रह्मतीर्थे समागत्य उद्धृत्य सकलं ततः

အို အလှတရားရှိသောမိန်းမရေ၊ ပရဘာသ၌ ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ ဝရတကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဘြဟ္မတီရ္ထ (Brahma-tīrtha) သို့ ရောက်လာကာ ထိုနေရာမှ အားလုံးကို မြှောက်ယူ၍…

Verse 45

हिरण्यं दर्शयामास स्फोटयित्वा शवं स्वयम्

သူသည် ရွှေကို ထင်ရှားစေခဲ့၏—ကိုယ်တိုင် အလောင်းကို ခွဲဖောက်၍။

Verse 46

ईश्वर उवाच । जातसंप्रत्यया भार्या तस्य राज्ञो बभूव ह । जगाम परमं स्थानं यत्र कल्याणमुत्तमम्

ဣရှွရက မိန့်တော်မူသည်—ထိုဘုရင်၏ မိဖုရားသည် ယုံကြည်ချက် အခိုင်အမာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီးနောက် အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘောဒ်သို့ ရောက်ရှိသွား၏၊ ထိုနေရာ၌ အမြတ်ဆုံး မင်္ဂလာရှိ၏။

Verse 47

जनोऽपि विस्मितः सर्वो दृष्ट्वा चित्रं तदद्भुतम्

လူအပေါင်းတို့လည်း ထိုအံ့ဩဖွယ် အံ့မခန်းကို မြင်၍ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

Verse 48

नदी चित्रपथानाम तत्रोत्पन्ना वरानने । चित्रादित्यस्य पूर्वेण ब्रह्मतीर्थस्य चोत्तरे

အို မျက်နှာလှပသောသူမရေ၊ ထိုနေရာ၌ «စိတ္ရာပထာ» ဟူသော မြစ်တစ်စင်း ပေါ်ထွန်းလာ၏—«စိတ္ရာဒိတျယ» ၏ အရှေ့ဘက်၌၊ «ဗြဟ္မတီရ္ထ» ၏ မြောက်ဘက်၌ ဖြစ်၏။

Verse 49

तस्यां तत्तिष्ठते तत्र सर्वपापप्रणाशनम्

ထိုနေရာ၌၊ ထိုမြစ်အတွင်း၌ပင် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော သန့်ရှင်းသည့် အာနုභာဝတန်ခိုး တည်ရှိနေ၏။

Verse 50

श्रावणे मासि संप्राप्ते तस्मिन्कूपे विधानतः । यः स्नानं कुरुते देवि श्राद्धं तत्र विशेषतः

အို ဒေဝီ၊ «ရှရဝဏ» လရောက်လာသောအခါ၊ သတ်မှတ်ထားသည့် ဝိဓိအတိုင်း ထိုကူးပ၌ ရေချိုးသူမည်သူမဆို၊ ထို့ပြင် အထူးသဖြင့် ထိုနေရာ၌ «ရှရဒ္ဓ» ကို ပြုလုပ်သူသည် ထူးကဲသော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိ၏။

Verse 51

चित्रादित्यं तु संपूज्य शिवलोके महीयते

«စိတ္ရာဒိတျယ» ကို ထိုက်တန်စွာ ပူဇော်ကန်တော့လျှင်၊ «ရှီဝ» ၏ လောက၌ ဂုဏ်တင်ချီးမြှောက်ခံရ၏။

Verse 52

एतत्ते कथितं सर्वं शिवरात्र्या महत्फलम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं पुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्

ဤသို့ «ရှီဝရာထရီ» ၏ မဟာဖလကို သင့်အား အပြည့်အစုံ ပြောကြားပြီးပြီ။ ၎င်းသည် ပုဏ္ဏသီလအကျင့်တရားဖြစ်၍ လောကီအကျိုး (ဘုက္ခိ) နှင့် မောက္ခ (မုက္ခိ) ကို ပေးကာ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီး၏။

Verse 53

य इदं पठते नित्यं शृणुयाद्वापि मानवः । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोके महीयते

ဤဂါထာကို နေ့စဉ်ရွတ်ဖတ်သူ သို့မဟုတ် နားထောင်သူ မည်သူမဆို အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ ရုဒ္ဒရ၏ လောက၌ ဂုဏ်ပြုခံရသည်။