Adhyaya 140

Verse 1

ततो गच्छेन्महादेवि नदीं चित्रपथां ततः । ब्रह्मकुण्डसमीपस्थां चित्रादित्यस्य मध्यतः

ထို့နောက်၊ မဟာဒေဝီရေ၊ စိတ္ရပထာ ဟူသော မြစ်သို့ သွားရမည်။ ထိုမြစ်သည် ဘြဟ္မကුණ္ဍအနီးတွင် တည်ရှိပြီး စိတ္ရာဒိတျ၏ သန့်ရှင်းရာဝန်းအလယ်၌ ရှိ၏။

Verse 2

यदा च चित्रः संनीतो यमदूतैः सुरप्रिये । सशरीरो महाप्राज्ञो यमादेशपरायणैः

ထို့ပြင်၊ နတ်တို့၏ ချစ်မြတ်နိုးရာသူရေ၊ စိတ္ရသည် ယမ၏ အမိန့်ကို လိုက်နာသော ယမဒူတတို့က ခေါ်ဆောင်သွားသောအခါ—မဟာပညာရှိဖြစ်သူသည် ကိုယ်ခန္ဓာနှင့်တကွ ခေါ်ဆောင်ခံရ၏။

Verse 3

एवं ज्ञात्वा तु तत्रस्था भगिनी तस्य दुःखिता । चित्रा नदी ततो भूत्वा स्वसा तस्य महात्मनः

ဤသို့ သိမြင်ပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ ရပ်နေသော သူ၏အစ်မသည် ဝမ်းနည်းကြေကွဲလျက် နောက်တစ်ဖန် မဟာစိတ်ရှိသူ၏ အစ်မအဖြစ် “စိတ္ရာ” မြစ်တစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား하였다။

Verse 4

प्रविष्टा सागरे देवि अन्वेषन्ती च बांधवम् । ततश्चित्रपथानाम तस्याश्चक्रुर्द्विजातयः

အို ဒေဝီ၊ သူမသည် ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ကာ မိမိ၏ ဆွေမျိုးကို ရှာဖွေလျက်ရှိသော်၊ ထို့နောက် ဒွိဇာတများ (ဗြာဟ္မဏ) တို့က သူမကို “စိတ္ရပထာ” ဟု အမည်ပေးကြ၏။

Verse 5

एवं तत्र समुत्पन्ना सा नदी वरवर्णिनि

ဤသို့ဖြင့် အို အရောင်အဆင်းလှသော မိန်းမရေ၊ ထိုမြစ်သည် ထိုနေရာ၌ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

Verse 6

तस्यां स्नात्वा नरो यस्तु चित्रादित्यं प्रपश्यति । स याति परमं स्थानं यत्र देवो दिवाकरः

ထိုမြစ်၌ ရေချိုးပြီး “စိတ္ရာဒိတျ” ကို ဖူးမြင်သော လူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘိုဒ်သို့ ရောက်၏—အဲဒီမှာ ဒိဝါကရ (နေမင်း) သည် တည်ရှိ၏။

Verse 7

अस्मिन्कलियुगे देवि अंतर्धानं गता नदी । प्रावृट्काले च दृश्येत दुर्लभं तत्र दर्शनम्

ဤကလိယုဂ၌ အို ဒေဝီ၊ ထိုမြစ်သည် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ မိုးရာသီ၌သာ မြင်ရတတ်ပြီး ထိုအခါတောင် ဖူးမြင်ရခြင်းသည် အလွန်ရှားပါး၏။

Verse 8

स्नानं दानं विशेषेण सर्वपातकनाशनम्

ရေချိုးခြင်းနှင့် ဒါနပြုခြင်းသည် အထူးသဖြင့် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 9

भुक्तो वाप्यथवाऽभुक्तो रात्रौ वा यदि वा दिवा । पर्वकालेऽथवाऽकाले पवित्रोऽप्यथवाऽशुचिः

စားပြီးဖြစ်စေ မစားရသေးစေ; ညဖြစ်စေ နေ့ဖြစ်စေ; ပွဲတော်ကာလဖြစ်စေ မဟုတ်ကာလဖြစ်စေ; သန့်ရှင်းသူဖြစ်စေ မသန့်ရှင်းသူဖြစ်စေ—

Verse 10

यदैव दृश्यते तत्र नदी चित्रपथा प्रिये । प्रमाणं दर्शनं तस्या न कालस्तत्र कारणम्

ချစ်သူမ၊ ထိုနေရာ၌ စိတြာပထာ မြစ်ကို မြင်သည့်အခါတိုင်း ထိုမြင်ခြင်းပင် အဆုံးအဖြတ်အထောက်အထား ဖြစ်၏; အချိန်ကာလသည် ထိုနေရာ၌ အကြောင်းမဟုတ်။

Verse 11

दृष्ट्वा नदीं महादेवि पितरः स्वर्गसंस्थिताः । गायंति तत्र सामानि नृत्यन्ति च हसंति च

မဟာဒေဝီမ၊ မြစ်ကို မြင်လျှင် ကောင်းကင်၌ တည်နေသော ပိတೃတို့သည် ထိုနေရာ၌ သာမန်ဂီတသီချင်းများကို သီဆိုကြ၏; ကကြပြီး ရယ်မောကြလည်း ရှိ၏။

Verse 12

अस्माकं वंशजः कश्चिच्छ्राद्धमत्र करिष्यति । यावत्कल्पं तथाऽस्माकं प्रीतिमुत्पादयिष्यति

‘ကျွန်ုပ်တို့ မျိုးရိုးမှ ဆက်နွယ်သူ တစ်ဦးဦးက ဤနေရာ၌ ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်လိမ့်မည်; ကလ္ပတစ်ခေတ် တည်သမျှကာလပတ်လုံး ထိုသူသည် ကျွန်ုပ်တို့အား ဝမ်းမြောက်နှစ်သက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေလိမ့်မည်။’

Verse 13

एवं ज्ञात्वा नरस्तत्र स्नानं श्राद्धं च कारयेत् । सर्वपापविनाशार्थं पितॄणां प्रीतये तथा

ဤသို့ သိရှိပြီးနောက် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းနှင့် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ပွဲကို ပြုလုပ်စေရာ၏။ အပြစ်အားလုံး ပျက်စီးစေရန်နှင့် ဘိုးဘွားပိတೃတို့ စိတ်ကျေနပ်စေရန် ဖြစ်၏။

Verse 14

इत्येतत्कथितं देवि यथा चित्रपथा नदी । प्रभासक्षेत्रमासाद्य संस्थिता पापनाशिनी

ဤသို့ပင်၊ ဒေဝီမယ်တော်၊ စိတ္ရပထာ မြစ်သည် ပရဘာသ က్షೇತ್ರသို့ ရောက်လာပြီး ထိုနေရာ၌ အပြစ်ဖျက်သမားအဖြစ် တည်နေခဲ့ပုံကို ရှင်းလင်းပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 140

इति श्रीस्कांदे महापुराण एका शीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चित्रपथानदीमाहात्म्यवर्णनंनाम चत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စ్కန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ မာဟာတ္မ்ய အပိုင်းအတွင်းရှိ «စိတ္ရပထာ မြစ်၏ မဟာတ္မ್ಯ ဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရ အခန်း ၁၄၀ ပြီးဆုံး၏။