Adhyaya 129

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अक्षमालेश्वरं परम् । सागरार्कादीशकोणे पंचाशद्धनुषान्तरे

ဣရှ္ဝရက ပြောသည်—“ထို့နောက် အို မဟာဒေဝီ၊ စာဂရာရ္ကနှင့် အာဒီဣရှ အစွန်းထောင့်တွင် တည်ရှိသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အက္ရှမာလေရှ္ဝရ ထံသို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် လေးတံအလျား ငါးဆယ်အကွာတွင် ရှိသည်။”

Verse 2

संस्थितं पापशमनं युगलिंगं महाप्रभम् । अक्षमालेश्वरंनाम पुरा तस्य प्रकीर्तितम् । उग्रसेनेश्वरं नाम ख्यातं तस्यैव साम्प्रतम्

အဲဒီနေရာတွင် အလင်းရောင်တောက်ပ၍ ဂုဏ်တော်ကြီးမားသော ယုဂလင်္ဂ (လင်္ဂနှစ်ပါး) တည်ရှိပြီး အပြစ်ကို သက်သာဖျက်ဆီးပေးသည်။ ရှေးကာလ၌ ၎င်းကို အက္ရှမာလေရှ္ဝရ ဟု ချီးကျူးခေါ်ဝေါ်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ထိုလင်္ဂတော်တစ်ပါးတည်းကို ဥဂ္ရစေနေရှ္ဝရ ဟု ကျော်ကြားသည်။

Verse 3

देव्युवाच । अक्षमालेश्वरं नाम यत्पूर्वं समुदाहृतम् । कथं तदभवद्देव कथयस्व प्रसादतः

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်။ «အို ဒေဝါ၊ ယခင်က ဤနေရာကို ‘အက္ခမာလေရှ္ဝရ’ ဟု ခေါ်ခဲ့ကြသည်ဟု ကြားရ၏။ ထိုနာမည် မည်သို့ ဖြစ်လာသနည်း။ ကရုဏာတော်ဖြင့် မိန့်ကြားပါ»။

Verse 4

ईश्वर उवाच । आसीत्पुरा महादेवि सती चाध मयोनिजा । अक्षमालेति वै नाम्ना सतीधर्मपरायणा

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်။ «အို မဟာဒေဝီ၊ ရှေးကာလ၌ မာယာမှ မွေးဖွားသော (အံ့ဩဖွယ် မူလ) သီလပြည့်ဝသည့် မိန်းမတစ်ဦး ရှိခဲ့၏။ သူမ၏ အမည်မှာ အက္ခမာလာ ဖြစ်၍ ဓမ္မကို အထူးတည်ကြည်စွာ လိုက်နာသူ ဖြစ်သည်»။

Verse 5

कदाचित्समनुप्राप्ते दुर्भिक्षे कालपर्ययात् । ऋषयश्च महादेवि क्षुधाक्रान्ता विचेतसः

တစ်ခါတစ်ရံ ကာလ၏ ပြောင်းလဲမှုကြောင့် အစာခေါင်းပါးမှု ဖြစ်ပွားလာ၏။ အို မဟာဒေဝီ၊ ရှိသမျှ ရှင်ရသီတို့သည် ဆာလောင်မှုကြောင့် ဖိစီးခံရ၍ စိတ်ပူပန်ကာ မသိမသာ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 6

सर्वे चान्नं परीप्संतो गताश्चण्डालवेश्मनि । ज्ञात्वान्नसंग्रहं तस्य प्रार्थयाञ्चक्रुरन्त्यजम्

သူတို့အားလုံး အစာကို ရှာဖွေရန် ချန်ဒာလာ၏ အိမ်သို့ သွားကြ၏။ သူ၌ စားနပ်ရိက္ခာ စုဆောင်းထားသည်ကို သိသဖြင့် ထို အနိမ့်တန်းသူအား အစာပေးရန် တောင်းပန်ကြ၏။

Verse 7

भोभोऽन्त्यज महाबुद्धे रक्षास्मानन्नदानतः । प्राणसंदेहमापन्नान्कृशांगान्क्षुत्प्रपीडितान्

«အို အနိမ့်တန်းသူ၊ အို ဉာဏ်ကြီးသူ၊ အစာပေးလှူခြင်းဖြင့် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ပါ။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာ ပိန်လှီ၍ ဆာလောင်မှုကြောင့် ဖိစီးခံရကာ အသက်ရှင်မည်မရှင်မည် မသေချာ ဖြစ်နေပါသည်»။

Verse 8

अहो धन्योऽसि पूज्योऽसि न त्वमन्त्यज उच्यसे । यदस्मिन्प्रलये याते स्थितं धान्यं गृहे तव

အဟို! သင်သည် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူ၊ ဂုဏ်ပြုထိုက်သူ ဖြစ်၏—သင့်ကို «အန္တျဇ» ဟု မခေါ်သင့်၊ ဤမဟာပျက်စီးမှု ရောက်လာသော်လည်း သင့်အိမ်၌ စပါးအစာ သိုလှောင်ထားသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 9

अनावृष्टिहते देशे सस्ये च प्रलयं गते । एकं यो भोजयेद्विप्रं कोटिर्भवति भोजिता

မိုးခေါင်၍ နိုင်ငံတစ်ပြည် ပျက်စီးကာ စိုက်ပျိုးသီးနှံများ ဆုံးရှုံးသွားသောအခါ၊ ဗြာဟ္မဏ တစ်ဦးတည်းကိုပင် ကျွေးမွေးသူ၏ ကုသိုလ်သည် ကောဋိ (တစ်ကုဋေ၊ ဆယ်သန်း) ကို ကျွေးမွေးသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 10

अन्त्यज उवाच । अहो आश्चर्यमतुलं यदेतद्दृश्यतेऽधुना । यदेतन्मद्गृहं प्राप्ता ऋषयश्चान्नकांक्षिणः

အန္တျဇက ပြော၏—«အဟို! ယခုမြင်ရသည်မှာ နှိုင်းမရသော အံ့ဩဖွယ် ဖြစ်၏။ အစာကို မလိုလားမတောင့်တသော ရှင်ရသီတို့သည် ငါ့အိမ်သို့ ရောက်လာကြသည်!»

Verse 11

शूद्रान्नमपि नादेयं ब्राह्मणैः किमुतान्त्यजात्

«ဗြာဟ္မဏတို့သည် ရှုဒြ၏ အစာကိုပင် မခံယူသင့်၊ အန္တျဇထံမှဆိုလျှင် ပို၍ မသင့်လျော်ပေ!»

Verse 12

आमं वा यदि वा पक्वं शूद्रान्नं यस्तु भक्षति । स भवेच्छूकरो ग्राम्यस्तस्य वा जायते कुले

«အမဲဖြစ်စေ အကျက်ဖြစ်စေ ရှုဒြ၏ အစာကို စားသုံးသူသည် ရွာဇာတ် ဝက်တစ်ကောင် ဖြစ်လာမည်၊ သို့မဟုတ် ထိုသဘောတူသော သတ္တဝါသည် သူ၏ မျိုးရိုးကူလ၌ မွေးဖွားလာမည်»။

Verse 13

अमृतं बाह्मणस्यान्नं क्षत्रियान्नं पयः स्मृतम् । वैश्यान्नमन्नमित्याहुः शूद्रान्नं रुधिरं स्मृतम्

ဗြာဟ္မဏ၏ အစာကို အမృతတော်ဟု သတ်မှတ်ကြ၏။ က္ෂတ္တရိယ၏ အစာကို နို့ဟု မှတ်ယူကြ၏။ ဝိုင်ရှျ၏ အစာကို ရိုးရိုး “အစာ” ဟု ခေါ်ကြ၏။ ရှုဒ္ဒရ၏ အစာကို သွေးဟု မှတ်ကြ၏။

Verse 14

शूद्रान्नं शूद्रसंपर्कं शूद्रेण च सहासनम् । शूद्रादन्नागमश्चैव ज्वलंतमपि पातयेत्

ရှုဒ္ဒရထံမှ အစာ၊ ရှုဒ္ဒရနှင့် ထိတွေ့မှု၊ ရှုဒ္ဒရနှင့် တစ်နေရာတည်း ထိုင်ခြင်း—ထို့အပြင် ရှုဒ္ဒရထံမှ အစာလက်ခံခြင်းတို့ကိုပင် အရေးပေါ်လိုအပ်နေသော်လည်း “လောင်ကျွမ်းနေသကဲ့သို့” ဖြစ်စေကာမူ စွန့်ပစ်ရမည်။

Verse 15

अग्निहोत्री तु यो विप्रः शूद्रान्नान्न निवर्तते । एते तस्य प्रणश्यंति आत्मा ब्रह्म त्रयोऽग्नयः

အဂ္နိဟောတရကို ထိန်းသိမ်းကျင့်သုံးသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် ရှုဒ္ဒရအစာကို မရှောင်ကြဉ်လျှင်—သူ့အတွက် ဤအရာတို့ ပျက်စီးသွားသည်။ အတ္တ၊ ဗြဟ္မတေဇ (သန့်ရှင်းသော အာနုဘော်) နှင့် သုံးပါးသော သန့်ရှင်းမီးတို့ ဖြစ်သည်။

Verse 16

शूद्रान्नेनोदरस्थेन ब्राह्मणो म्रियते यदि । षण्मासाभ्यन्तरे विप्रः पिशाचः सोऽभिजायते

ရှုဒ္ဒရအစာသည် ဝမ်းတွင်း၌ ရှိနေစဉ် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦး သေဆုံးလျှင်၊ ခြောက်လအတွင်း ထိုဗြာဟ္မဏသည် ပိသာချ (အန္တရာယ်ပြုသော ဝိညာဉ်) အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်။

Verse 17

शूद्रान्नेन द्विजो यस्तु अग्निहोत्रं जुहोति च । चण्डालो जायते प्रेत्य शूद्राच्चैवेह दैवतः

ထို့ပြင် ရှုဒ္ဒရအစာကို အသုံးပြု၍ အဂ္နိဟောတရကို ဟောမပြုသော ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် သေပြီးနောက် ခဏ္ဍာလအဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။ ထို့အပြင် ဤလောက၌ပင် သူ၏ “ဒေဝတာ” သည် ရှုဒ္ဒရအဖြစ် ကျဆင်းသွားသည် (ပူဇာ၏ သာသနာတော်တန်ခိုး လျော့နည်းသည်)။

Verse 18

यस्तु भुञ्जति शूद्रान्नं मासमेकं निरन्तरम् । इह जन्मनि शूद्रत्वं मृतः शूद्रोऽभिजायते

ရှုဒ္ဒရအစားအစာကို တစ်လတိတိ မပြတ်မလပ် စားသုံးသူသည် ဤဘဝ၌ပင် ရှုဒ္ဒရအဆင့်သို့ ရောက်ပြီး၊ သေပြီးနောက်လည်း ရှုဒ္ဒရအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွား၏။

Verse 19

राजान्नं तेज आदत्ते शूद्रान्नं ब्रह्मवर्चसम् । आयुः सुवर्णकारान्नं यशश्चर्मावकर्तिनः

မင်းတော်၏အစားအစာသည် တောက်ပမှုကို ယူဆောင်သွား၏။ ရှုဒ္ဒရအစားအစာသည် ဗြဟ္မဝရ္စသ (ဗြဟ္မဏသိရိ) ကို ယူဆောင်သွား၏။ ရွှေသမား၏အစားအစာသည် အသက်တမ်းကို ယူဆောင်သွားပြီး၊ သားရေသမား၏အစားအစာသည် ဂုဏ်သတင်းကို ယူဆောင်သွား၏။

Verse 20

कारुकान्नं प्रजा हन्ति बलं निर्णेजकस्य च । गणान्नं गणिकान्नं च लोकेभ्यः परिकृन्तति

လက်မှုပညာရှင်၏အစားအစာသည် မျိုးဆက်ကို ဖျက်ဆီး၏။ အဝတ်လျှော်သမား၏အစားအစာသည် အင်အားကို ဖျက်ဆီး၏။ ဘုရားကျောင်းအမှုထမ်းတို့၏အစားအစာနှင့် မိန်းမပျော်၏အစားအစာသည် လူကို မြင့်မြတ်သောလောကများမှ ဖြတ်တောက်ပစ်၏။

Verse 21

पूयं चिकित्सकस्यान्नं पुंश्चल्याश्चान्नमिन्द्रियम् । विष्ठा वार्धुषिकस्यान्नं शस्त्रविक्रयिणो मलम्

ဆရာဝန်၏အစားအစာသည် ပြည်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ မိန်းမပျော်၏အစားအစာသည် အင်ဒြိယတို့၏ ကျဆုံးခြင်းကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အတိုးစားချေးငွေရှင်၏အစားအစာသည် မစင်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး၊ လက်နက်ရောင်းသူ၏အစားအစာသည် အညစ်အကြေးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 22

सहस्रकृत्वस्त्वेतेषामन्ने यद्भक्षिते भवेत् । तदेकवारं भुक्तेन कन्याविक्रयिणो भवेत्

ဤအစားအစာတို့ကို တစ်ထောင်ကြိမ် စားသုံးခဲ့သော်လည်း ဖြစ်ပေါ်သောအကျိုးဆက်သည် သမီးကို (အိမ်ထောင်ရေး၌) ရောင်းသူ၏ အစားအစာကို တစ်ကြိမ်သာ စားသုံးခြင်းကြောင့် ဖြစ်သောအကျိုးဆက်နှင့် တူညီ၏။

Verse 23

सहस्रकृत्वस्तस्यैव भुक्तेऽन्ने यत्फलं भवेत् । तदन्त्यजानामन्नेन सकृद्भुक्तेन वै भवेत्

ထိုအစားအစာကို အကြိမ်တစ်ထောင် စားသုံးလျှင် ဖြစ်ပေါ်မည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုသည်၊ အန္တျဇ (လူမှုစည်းကမ်းပြင်ပ) တို့၏ အစားအစာကို တစ်ကြိမ်သာ စားသုံးခြင်းဖြင့်ပင် ထိုအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 24

तत्कथं मम विप्रेन्द्राश्चंडालस्याधमात्मनः । धर्ममेवं विजानन्तो नूनमन्नं जिहीर्षथ

ထိုသို့ ဓမ္မကို သိမြင်နေကြသည့် ဗိပရိန္ဒြာ (ဗြဟ္မဏအထွဋ်) တို့သည်၊ အဘယ်ကြောင့် ယခု ငါ့ထံမှ—အနိမ့်သဘောရှိသော ချဏ္ဍာလ—၏ အစားအစာကို ယူလိုကြသနည်း။

Verse 25

ऋषय ऊचुः । जीवितात्ययमापन्नो योऽन्नमाद्रियते ततः । आकाश इव पंकेन न स पापेन लिप्यते

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်။ အသက်ဆုံးခါနီးသို့ ရောက်သူသည် ထိုနေရာမှ (ထိုကဲ့သို့သော အရင်းအမြစ်မှပင်) အစားအစာကို လက်ခံလျှင်၊ မိုးကောင်းကင်သည် ရွံ့ဖြင့် မလိမ်းမကျန်သကဲ့သို့၊ သူသည် အပြစ်ဖြင့် မကပ်ညှိရ။

Verse 26

अजीगर्तः सुतं हंतुमुपसर्पन्बुभुक्षितः । न चालिप्यत पापेन क्षुत्प्रतीघातमाचरन्

အဇီဂရ္တသည် ဆာလောင်မှုကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်ကာ သားကို သတ်ရန် နီးကပ်လာ၏။ သို့သော် ငတ်မွတ်မှုကို တားဆီးရန်သာ လုပ်ဆောင်သဖြင့် အပြစ်ဖြင့် မကပ်ညှိခဲ့။

Verse 27

भारद्वाजः क्षुधार्तस्तु सपुत्रो विजने वने । बह्वीर्गा उपजग्राह बृहज्ज्योतिर्महामनाः

ဘာရဒ္ဝါဇသည် ဆာလောင်မှုကြောင့် ဒုက္ခရောက်ကာ သားနှင့်အတူ လူမရှိသော တောအတွင်း၌ နွားများစွာကို ဖမ်းယူခဲ့၏။ သူသည် ကြီးမြတ်သော စိတ်ဓာတ်နှင့် ဝိညာဉ်အလင်းတောက်ပသော ရိရှီဖြစ်သော်လည်း။

Verse 28

क्षुधार्तो गीतमभ्यागाद्विश्वामित्रः श्वजाघनीम् । चण्डालहस्तादादाय धर्माधर्मविचक्षणः

ဆာလောင်ဒုက္ခကြောင့် ဗိශ්ဝာမိတ္တရသည် ခွေးအသားကို ယူရန် သွားခဲ့သည်။ ဓမ္မနှင့် အဓမ္မကို ခွဲခြားသိမြင်သူဖြစ်၍ စဏ္ဍာလ၏ လက်မှ လက်ခံယူခဲ့သည်။

Verse 29

श्वमांसमिच्छन्नर्तौ तु धर्मान्न च्ययते स्म सः । प्राणानां परिरक्षार्थं वामदेवो न लिप्तवान्

အစာရှားပါးသည့်ကာလ၌ ခွေးအသားကို လိုလားသော်လည်း သူသည် ဓမ္မမှ မလွဲချော်ခဲ့။ အသက်ရှင်သန်ရန် အသက်ရှုကို ကာကွယ်ခြင်းအတွက် ဝာမဒေဝသည် အပြစ်မကပ်လှုပ်ခဲ့။

Verse 30

एवं ज्ञात्वा धर्मबुद्धे सांप्रतं मा विचारय । ददस्वान्नं ददस्वान्नमस्माकमिह याचताम्

ဤသို့ သိရှိပြီးနောက် ဓမ္မစိတ်ရှိသူရေ၊ ယခု မစဉ်းစားမနေပါနှင့်။ အစာကို ပေးပါ—အစာကို ပေးပါ၊ ဤနေရာ၌ တောင်းခံနေသော ကျွန်ုပ်တို့အား။

Verse 31

चंडाल उवाच । यद्येवं भवतां कार्यमिदमंगीकृतं धुवम् । तदियं मत्सुता कन्या भवद्भिः परिगृह्यताम्

စဏ္ဍာလက ပြောသည်— “ဤအရာသည် သင်တို့၏ အတည်ပြုထားသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြစ်ပြီး ခိုင်မာစွာ လက်ခံပြီးသားဆိုလျှင်၊ ဤမိန်းကလေး—ကျွန်ုပ်၏ သမီးကို သင်တို့က မင်္ဂလာဖြင့် လက်ခံယူကြပါစေ။”

Verse 32

भवतां योग्रणीर्ज्येष्ठः स चेमामुद्वहेद्ध्रुवम् । दास्ये वर्षाशनं पश्चादीप्सितं भवतां द्विजाः

“သင်တို့၏ ခေါင်းဆောင်များအနက် အကြီးဆုံးသူက မဖြစ်မနေ သူမကို လက်ထပ်ပါစေ။ ထို့နောက် အို ဒွိဇတို့၊ သင်တို့လိုအပ်သမျှအတိုင်း တစ်နှစ်ပတ်လုံး စားစရာကို ကျွန်ုပ် ပေးမည်။”

Verse 33

ईश्वर उवाच । इत्युक्ता ऋषयो देवि लज्जयाऽनतकन्धराः । प्रत्यालोच्य यथान्यायं वसिष्ठं समनूद्वहन्

ဣဿဝရက မိန့်တော်မူသည်။ «ဒီလိုဆိုပြီးနောက်၊ အို ဒေဝီ၊ ရှိသမျှ ရှိတော်မူသော ရှိသီတို့သည် အရှက်ဖြင့် ခေါင်းငုံ့ကြသည်။ သင့်တော်သလို ဆင်ခြင်ညှိနှိုင်းပြီးနောက် ဝသိဋ္ဌကို ထိုလမ်းစဉ်ကို လက်ခံရန် တိုက်တွန်းကြသည်»။

Verse 34

वसिष्ठोऽपि समाख्याय आपद्धर्मं महामनाः । कालस्यानन्तरप्रेक्षी प्रोद्ववाहाऽन्त्यजाङ्गनाम् । अक्षमालेति वै नाम्नीं प्रसिद्धा भुवनत्रये

ဝသိဋ္ဌ မဟာစိတ်ရှိသူသည်လည်း အပတ်ဓမ္မ (အရေးအခင်းကာလ၏ ဓမ္မ) ကို ရှင်းပြပြီး၊ အချိန်ကာလ၏ လိုအပ်ချက်ကို ထောက်ရှုကာ သင့်တော်သလို အန္တျဇ လူမျိုးစုမှ မိန်းမတစ်ဦး—အက္ခမလာ ဟု အမည်ရသူ—နှင့် တရားဝင် လက်ထပ်ခဲ့သည်။ ထိုမိန်းမသည် သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 35

यदा स्वकीयतेजोभिरर्कबिंबमरुन्धत । अरुंधती तदा जाता देवदानव वंदिता

သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်တောက်ပမှုဖြင့် နေရောင်ခြည်၏ စက်ဝိုင်းကိုပင် မီးမောင်းထိုးကျော်လွန်သွားသောအခါ၊ ထိုအချိန်မှစ၍ သူမကို “အရုန္ဓတီ” ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ ဒေဝနှင့် ဒါနဝတို့ကပါ တူတူပင် ဂုဏ်ပြုဝတ်ပြုကြ၏။

Verse 36

यादृशेन तु भर्त्रा स्त्री संयुज्येत यथाविधि । सा तादृगेव भवति समुद्रेणेव निम्नगा

မိန်းမတစ်ဦးသည် သတ်မှတ်ထားသည့် အစဉ်အလာအတိုင်း လင်တစ်ဦးနှင့် ပေါင်းစည်းလျှင်၊ လင်၏ သဘောသဘာဝကဲ့သို့ပင် သူမလည်း ထိုသဘောသဘာဝဖြစ်လာသည်—ပင်လယ်နှင့် ပေါင်းဝင်သွားသော မြစ်ကဲ့သို့။

Verse 37

अक्षमाला वसिष्ठेन संयुक्ताऽधम योनिजा । शार्ङ्गीव मन्दपालेन जगाम ह्यर्हणीयताम्

အက္ခမလာသည် မနိမ့်သော မူလမွေးဖွားမှုရှိသော်လည်း ဝသိဋ္ဌနှင့် ပေါင်းစည်းသဖြင့် ဂုဏ်ပြုထိုက်သော အဆင့်သို့ ရောက်ခဲ့သည်—မဏ္ဍပာလနှင့် ပေါင်းစည်းသော ရှာရင်ဂီကဲ့သို့ပင်။

Verse 38

एवं कालक्रमेणैव प्रभासं क्षेत्रमागताः । सप्तर्षयो महात्मानो ह्यरुंधत्या समन्विताः

ဤသို့ ကာလအဆက်ဆက်အတိုင်း သတ္တဋ္ဌိ (ရိရှီ) မဟာတ္တမတို့သည် အရုန္ဓတီနှင့်အတူ ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 39

तीर्थानि प्रेषयामासुः सर्वसिद्धिप्रदानि ताम्

ထိုသူတို့သည် အရာရာသော စိဒ္ဓိကို ပေးသနားသော သန့်ရှင်းသည့် တီရ္ထများသို့ သူမကို စေလွှတ်ကြ၏။

Verse 40

एषामन्वेषमाणानां तव देवी ह्यरुंधती । अपश्यल्लिंगमेकं तु वृक्षजालांतरे स्थितम्

သူတို့ ရှာဖွေနေစဉ် သင်၏ မဟာဒေဝီ အရုန္ဓတီသည် သစ်ပင်အုပ်ကြား၌ ဖုံးကွယ်နေသော ရှိဝလင်္ဂ တစ်ပါးကို မြင်တွေ့하였다။

Verse 41

तं दृष्ट्वा देवदेवेशमेवं जातिस्मराऽभवत् । पूर्वस्मिञ्जन्मनि मया रजोभावांतरस्थया

ထို ဒေဝဒေဝေရှ (ဘုရားတို့၏ ဘုရား) ကို မြင်သောအခါ သူမသည် အတိတ်ဘဝများကို မှတ်မိသူ ဖြစ်လာ၍ စဉ်းစား၏—“အရင်ဘဝတစ်ဘဝ၌ ငါသည် ရာဇ (ကိလေသာ) အခြေအနေတစ်မျိုးအောက်၌ …”

Verse 42

अज्ञानभावाद्देवेशो नूनं चात्रार्चितः ।शिवः । तस्मात्कर्मफलं प्राप्तमन्त्यजत्वं द्विजन्मना

အဝိဇ္ဇာကြောင့် ဤနေရာ၌ အရှင် ရှိဝ (ဒေဝေရှ) ကို မမှန်ကန်စွာ ပူဇော်ခဲ့သည်မှာ သေချာ၏။ ထို့ကြောင့် ကမ္မဖလအဖြစ် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တစ်ဦးသည် အန္တျဇ (အောက်တန်း) အဖြစ်သို့ ရောက်ခဲ့၏။

Verse 43

कस्तेन सदृशो देवः शंभुना भुवनत्रये । राज्यं नियमिनामेवं यो रुष्टोऽपि प्रयच्छति

လောကသုံးပါး၌ သမ္ဘု (Śambhu) နှင့်တူညီသော ဘုရားမည်သူရှိမည်နည်း။ မနှစ်သက်၍ ဒေါသထွက်နေသော်လည်း ကိုယ်ကိုထိန်းသိမ်းသူတို့အား အာဏာအုပ်စိုးမှုကိုပင် ပေးသနားတော်မူ၏။

Verse 44

इति संचिंत्य मनसा तत्रैव निरताऽभवत् । पूजयामास तल्लिंगं दिव्याब्दानां शतं प्रिये

ဤသို့ စိတ်ထဲတွင် ဆင်ခြင်ပြီး ထိုနေရာ၌ပင် သဒ္ဓါဖြင့် တည်ကြည်နေ하였다။ အချစ်တော်ရေ၊ နတ်ဘုရားနှစ်တစ်ရာကာလတိုင်အောင် ထိုလင်္ဂကို ပူဇော်ခဲ့၏။

Verse 45

एवं तस्य प्रभावेन दृश्यते गगनांतरे । अरुंधती सती ह्येषा दृष्टा दुष्कृतनाशिनी

ထိုအာနုဘော်ကြောင့် အာရုန္ဓတီ—သီလသမာဓိပြည့်ဝသော သတီ—ကောင်းကင်အလယ်၌ မြင်ရသည်။ သူမကို မြင်ခြင်းသည် မကောင်းမှုတို့ကို ဖျက်ဆီးပေး၏။

Verse 46

अक्षमालेश्वरस्त्वेवं यथावत्कथितस्तव । ततस्तु द्वापरस्यान्ते कलौ संध्यांशके गते

ဤသို့ အက္ရှမာလေရှွရ (Akṣamāleśvara) ကို သင့်အား မှန်ကန်စွာ ရှင်းပြပြီးပြီ။ ထို့နောက် ဒွာပရယုဂ၏ အဆုံး၌ ကလိယုဂ၏ ဆန်ဓျာအပိုင်း ရောက်လာသောအခါ…

Verse 47

अंधासुरसुतश्चासीदुग्रसेन इति श्रुतः । स प्रभासं समासाद्य पुत्रार्थं लिंगमेयिवान्

အန္ဓာသူရ၏ သားတစ်ဦးရှိ၍ ဥဂ္ရစေန (Ugrasena) ဟု ကြားသိရသည်။ သူသည် ပရဘာသသို့ ရောက်လာကာ သားရလိုသဖြင့် လင်္ဂတော်ထံ ချဉ်းကပ်ခဲ့၏။

Verse 48

अक्षमालेश्वरं नाम ज्ञात्वा माहात्म्यमद्भुतम् । समाराध्य महादेवं नव वर्षाणि पंच च । संप्राप्तवांस्तदा पुत्रं कंसासुरमिति श्रुतम्

အက္ခမာလေဿဝရ ဟူသော ဘုရား၏ အံ့ဖွယ်မဟာတန်ခိုးကို သိရှိပြီးနောက်၊ မဟာဒေဝကို ဆယ့်လေးနှစ်တိုင်တိုင် အလေးအနက် ပူဇော်ကာ ရှိခိုးဆည်းကပ်하였다။ ထို့နောက် ကံဆာ အဆုရဟု ကျော်ကြားသော သားတစ်ဦးကို ရရှိ하였다။

Verse 49

तत्कालान्तरमारभ्य उग्रसेनेश्वरोऽभवत् । पापघ्नं सर्वजंतूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि

ထိုအချိန်မှစ၍ ၎င်းကို “ဥဂ္ရစေနေဿဝရ” ဟု ခေါ်ကြလာပြီး၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ အပြစ်ကို ဖျက်သိမ်းပေးသော အရှင်ဖြစ်ကာ၊ မြင်ရုံဖြင့်လည်းကောင်း ထိတွေ့ရုံဖြင့်လည်းကောင်း အပြစ်ပျောက်စေသည်။

Verse 50

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वंगनागमः । महान्ति पातकान्याहुर्नश्यंति तस्य दर्शनात्

ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း၊ မူးယစ်ရည်သောက်ခြင်း၊ ခိုးယူခြင်း၊ ဆရာ၏ ဇနီးကို လွန်ကျူးခြင်း—ဤတို့ကို မဟာအပြစ်များဟု ဆိုကြသော်လည်း၊ ပရဘာသာရှိ ထိုသန့်ရှင်းသော အရှင်ကို ဒർശနဖြင့် မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 51

तत्रैव ऋषिपञ्चम्यां प्राप्ते भाद्रपदे शुभे । अक्षमालेश्वरं पूज्य मुच्यते नारकाद्भयात्

ထိုနေရာ၌ပင်၊ မင်္ဂလာရှိသော ဘာဒြပဒ လတွင် ရှိသော ရှိသိပဉ္စမီ နေ့ရောက်လာသော်၊ အက္ခမာလေဿဝရကို ပူဇော်သူသည် နရကလောက၏ ကြောက်ရွံ့မှုမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 52

गोप्रदानं प्रशंसंति तत्रान्नमुदकं तथा । सर्वपापविनाशाय प्रेत्यानंतसुखाय च

ထိုနေရာ၌ နွားလှူဒါန်းခြင်းကို ချီးမွမ်းကြပြီး၊ ထို့အတူ အစာနှင့် ရေ လှူဒါန်းခြင်းကိုလည်း ချီးမွမ်းကြသည်—အပြစ်အားလုံး ပျက်စီးစေရန်နှင့် သေပြီးနောက် အဆုံးမဲ့ ချမ်းသာကို ရစေရန် ဖြစ်သည်။

Verse 53

इति ते कथितं देवि ह्यक्षमालेश्वरोद्भवम् । माहात्म्यं पापशमनं श्रुतं दुःखनिबर्हणम्

ဤသို့ဖြင့်၊ ဒေဝီရေ၊ အက္ṣမားလေရှွရ၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံနှင့် မဟာဂုဏ်တော်ကို သင်အား ပြောကြားပြီးပြီ—ဤ မာဟာတ်မယသည် အပြစ်ကို သက်သာစေ၍၊ ကြားနာသော် ဒုက္ခဝေဒနာကို ဖယ်ရှားပေးသည်။

Verse 129

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उग्रसेनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनत्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့်၊ ဂုဏ်တော်မြတ်သော စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စလိုကာပါဝင်သော သံဟိတအတွင်း—သတ္တမ ပရဘာသ ခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ မာဟာတ်မယ အပိုင်းတွင် «ဥဂ္ရစေနေရှွရ၏ မဟာဂုဏ်တော် ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ပါ အခန်း ၁၂၉ သည် ပြီးဆုံး၏။