Adhyaya 126

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शांडिल्येश्वरमुत्तमम् । ब्रह्मणः पश्चिमे भागे धनुषां षोडशांतरे

ဣရှွရ မိန့်တော်မူ၏—“ထို့နောက်၊ မဟာဒေဝီရေ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော Śāṇḍilyeśvara သို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် ဘြဟ္မာ၏ (သန့်ရှင်းရာ) အနောက်ဘက်တွင်၊ ဓနုṣ (လေးတံအလျား) ဆယ့်ခြောက်အကွာ၌ တည်ရှိသည်။”

Verse 2

महाप्रभावं लिङ्गं तद्दर्शनात्पापनाशनम्

ထို လိင်္ဂသည် မဟာအာနုဘော်ရှိ၏။ ၎င်းကို ဒർശန (သန့်ရှင်းသော တွေ့မြင်ခြင်း) ပြုရုံဖြင့်ပင် အပြစ်များ ပျက်ကွယ်သွား၏။

Verse 3

शांडिल्योनाम ब्रह्मर्षिः सारथिर्ब्रह्मणः स्मृतः । तपस्वी स महातेजा ज्ञाननिष्ठो जितेन्द्रियः

Śāṇḍilya ဟူသော ဘြဟ္မရ္ṣi တစ်ပါးရှိ၍၊ ဘြဟ္မာ၏ ရထားမောင်း (sārathi) ဟု မှတ်တမ်းတင်ကြ၏။ သူသည် တပသီဖြစ်၍ တေဇောကြီးမားကာ၊ ဉာဏ်၌ တည်ကြည်၍ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူထားသူဖြစ်၏။

Verse 4

स प्रभासं समासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम् । प्रतिष्ठाप्य महालिंगं सोमेशादुत्तरे स्थितम्

သူသည် ပရဘာသ (Prabhāsa) သို့ ရောက်ရှိပြီး အလွန်ပြင်းထန်သော တပဿ (austerities) ကို ကျင့်ဆောင်하였다။ ထို့နောက် စိုးမေရှ (Someśa) ၏ မြောက်ဘက်၌ တည်ရှိသော မဟာလင်္ဂ (Mahāliṅga) ကို တည်ထောင်하였다။

Verse 5

स स्वयं पूजयामास दिव्याब्दानां शतं प्रिये । ततोऽभिलषितं प्राप्य कृतकृत्यो बभूव ह

ချစ်သူရေ၊ သူသည် ထိုလင်္ဂကို ကိုယ်တိုင်ပူဇော်ကာ ဒိဗ္ဗနှစ် တစ်ရာတိုင်အောင် ဆက်လက်ဝတ်ပြု하였다။ ထို့နောက် မိမိလိုလားသမျှကို ရရှိ၍ ကိစ္စပြီးမြောက်သူ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 6

नन्दीश्वरप्रसादेन अणिमादिगुणैर्युतः । तं दृष्ट्वा तु नरः सद्यो विपापः संप्रजायते

နန္ဒီဤရှ္ဝရ (Nandīśvara) ၏ ကရုဏာကြောင့် ထိုသန့်ရှင်းရာဌာနသည် အဏိမာ (aṇimā) စသော သတ္တိများဖြင့် ပြည့်စုံသည်။ ထိုကို မြင်သူ မည်သူမဆို ချက်ချင်း အပြစ်ကင်းစင်လာသည်။

Verse 7

बाल्ये वयसि यत्पापं वार्धक्ये यौवनेऽपि वा । अज्ञानाज्ज्ञानतो वाऽपि यः करोति नरः प्रिये । तत्सर्वं नाशमायाति शांडिल्येश्वरदर्शनात्

ချစ်သူရေ၊ လူတစ်ယောက်က ကလေးဘဝ၊ လူငယ်ဘဝ၊ သက်ကြီးဘဝတို့တွင်—မသိမှုကြောင့်ဖြစ်စေ သိသိသာသာဖြစ်စေ—ပြုမိသော အပြစ်အားလုံးသည် ရှာဏ္ဍိလျေဤရှ္ဝရ (Śāṇḍilyeśvara) ကို ဒർശန (darśana) ပြုမြင်ခြင်းဖြင့် ပျက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 126

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभास क्षेत्रमाहात्म्ये शाण्डिल्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ရှာဏ္ဍိလျေဤရှ္ဝရ၏ မဟိမတော် ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းအမည်ပါသော အခန်း ၁၂၆ သည်၊ သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၊ ပရဘာသခဏ္ဍ (စာအုပ် ၇) အတွင်းရှိ ပရဘာသက்னေတ်ရ-မဟာတ္မယ အပိုင်း၌ ပြီးဆုံး၏။