Adhyaya 122

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं चित्रांगदेश्वरम् । तस्यैव नैरृते भागे धनुर्विंशतिभिः स्थितम्

ဣရှ္ဝရ မိန့်တော်မူသည်— «ထို့နောက် မဟာဒေဝီရေ၊ စိတ္ရಾಂಗဒေရှ္ဝရ ဟူသော လိင်္ဂသို့ သွားရမည်။ ၎င်းသည် အနောက်တောင်ဘက် (နైరృత) အပိုင်းတွင် ဓနု အနှစ်ဆယ် အကွာ၌ တည်ရှိ၏»။

Verse 2

चित्रांगदेन देवेशि गंधर्वपतिना प्रिये । क्षेत्रं पवित्रं ज्ञात्वा वै लिंगं तत्र प्रतिष्ठितम् । कृत्वा तपो महाघोरं समाराध्य महेश्वरम्

အို ဒေဝေသီ၊ ချစ်သူရေ—ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ အရှင် စိတ္ရಾಂಗဒ သည် ထိုကွင်းမြေ၏ သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်မှုကို သိမြင်၍ ထိုနေရာ၌ လိင်္ဂကို တည်ထောင်하였다။ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော တပသ်ကို ကျင့်ပြီး မဟေရှ္ဝရကို သင့်လျော်စွာ ပူဇော်ပသ하였다။

Verse 3

अथ यो भावसंयुक्तस्तल्लिगं संप्रपूजयेत् । गांधर्वलोकमाप्नोति गन्धर्वैः सह मोदते

ယခု ထိုလိင်္ဂကို စိတ်နှလုံးထဲမှ ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်သူမည်သူမဆို ဂန္ဓဗ္ဗလောကသို့ ရောက်ပြီး ဂန္ဓဗ္ဗတို့နှင့်အတူ ပျော်ရွှင်မြူးတူးလိမ့်မည်။

Verse 4

तत्र शुक्लत्रयोदश्यां संस्नाप्य विधिना शिवम् । पूजयेद्विविधैः पुष्पैर्गंधधूपैरनु क्रमात् । स प्राप्नोत्यखिलं कामं मनसा यद्यदीप्सितम्

ထိုနေရာ၌ လပြည့်ဘက် (သုက္ကပက္ခ) တစ်ဆယ့်သုံးရက်နေ့တွင် ရိုးရာနည်းအတိုင်း ရှိဝကို ရေချိုးပူဇော်ပြီး၊ အမျိုးမျိုးသော ပန်းများ၊ အနံ့သာများ၊ မီးခိုးတိုင် (ဓူပ) တို့ဖြင့် အစဉ်လိုက် ပူဇော်ရမည်။ ထိုသူသည် စိတ်၌ လိုလားသမျှ ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 122

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चित्रांगदेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वाविंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ရှစ်သောင်းတစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၌၊ ပထမ ပရဘာသက்னေတ్రమာဟာတ္မ្យ အတွင်းရှိ «စိတ္ရာင်္ဂဒေရှွရ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၁၂၂ ပြီးဆုံး၏။