Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 151
ऋषयश्च ततः सप्त वसिष्ठात्रिपुरोगमाः । तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैः स्वस्ति स्वस्तीति वादिनः । वेदोक्तिभिरथाग्र्याभिर्वालखिल्याश्च तुष्टुवुः
ṛṣayaśca tataḥ sapta vasiṣṭhātripurogamāḥ | tuṣṭuvurvividhaiḥ stotraiḥ svasti svastīti vādinaḥ | vedoktibhirathāgryābhirvālakhilyāśca tuṣṭuvuḥ
ထို့နောက် ဝသိဋ္ဌ ဦးဆောင်သော ရှင်ရသီ ခုနစ်ပါးသည် မျိုးစုံသော စတိုးတရများဖြင့် ထိုဘုရားကို ချီးမွမ်းကာ «သုဝတ္တိ! သုဝတ္တိ!» ဟု မင်္ဂလာစကားဆိုကြ၏။ ထို့ပြင် ဝါလခိလျာတို့လည်း ဝေဒမှ ရွေးချယ်ထားသော အထူးမြတ်သော ဝါကျများဖြင့် ချီးမွမ်းကြ၏။
Narrator
Tirtha: Prabhāsa Kṣetra
Type: kshetra
Listener: Devī (implied continuation of address)
Scene: Seven sages led by Vasiṣṭha chant diverse hymns; Vālakhilyas—tiny ascetic seers—join with choice Vedic utterances; the word ‘Svasti’ appears as luminous syllables radiating outward.
FAQs
Auspicious speech (svasti) and Vedic-aligned praise are portrayed as dhārmic responses that invite harmony and protection.
Prabhāsa-kṣetra remains the sacred narrative setting, where cosmic events and divine praise elevate the place’s māhātmya.
Stotra and Vedic recitation (vedokti) are implied; no specific vrata or donation is detailed.