Adhyaya 107

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ पूजाविधानं ते कथयामि समासतः । भक्तिभेदान्पृथक्तस्य ब्रह्मणो बालरूपिणः

ဣရှ္ဝရက မိန့်တော်မူသည်—ယခု ငါသည် သင်အား အကျဉ်းချုပ်၍ ပူဇော်နည်းလမ်းကို ပြောကြားမည်။ ထို့ပြင် အားလုံးထက် သီးခြားမြင့်မြတ်သော ကလေးတော်ရုပ်ဖြင့် ပူဇော်ခံရသော ဗြဟ္မန်၏ ဘက္တိပုံစံကွဲများကိုလည်း ဖော်ပြမည်။

Verse 2

रथयात्राविधानं तु स्तोत्रमंत्रविधिक्रमम् । विविधा भक्तिरुद्दिष्टा मनोवाक्कायसंभवा

ရထယာတြာ (ရထားပွဲ) ၏ စည်းကမ်းနည်းလမ်းနှင့် စတိုးတရ (သီချင်းချီးမွမ်း) မန္တရတို့၏ မှန်ကန်သော အစဉ်အလာကိုလည်း ဆိုမည်။ ထို့ကြောင့် ဘက္တိသည် စိတ်၊ စကား၊ ကိုယ်ကာယမှ ပေါ်ထွန်းလာသော အမျိုးမျိုးဖြစ်ကြောင်း သင်ကြားထားသည်။

Verse 3

लौकिकी वैदिकी चापि भवेदाध्यात्मिकी तथा । ध्यानधारणया या तु वेदानां स्मरणेन च । ब्रह्मप्रीतिकरी चैषा मानसी भक्तिरुच्यते

ဘက္တိသည် လောကီ၊ ဝေဒိက နှင့် အာဓျာတ္မိက ဟူ၍လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သမาธိဓျာန်နှင့် စိတ်တည်ကြည်မှုဖြင့် လေ့ကျင့်ကာ ဝေဒတို့ကို အမြဲအမှတ်ရခြင်းကြောင့် ဗြဟ္မန်ကို ပီတိပေးသော ဘက္တိကို «မနသီ ဘက္တိ» (စိတ်ဘက္တိ) ဟု ခေါ်သည်။

Verse 4

मंत्रवेदनमस्कारैरग्निश्राद्धविधानकैः । जाप्यैश्चारण्यकैश्चैव वाचिकी भक्तिरुच्यते

မန္တရားများ၊ ဝေဒသုတ်ဖတ်ခြင်း၊ နမസ്കာရပြုခြင်း၊ အဂ္နိနှင့် သြရဒ္ဓ (śrāddha) အခမ်းအနားများကို စည်းကမ်းတကျပြုခြင်း၊ ထို့ပြင် ဇပ (japa) နှင့် တောဝနာကျင့်စဉ်တို့ဖြင့်—ဤသည်ကို ဝါစိကီ ဘက္တိ (နှုတ်ဖြင့်သော ဘက္တိ) ဟု ခေါ်သည်။

Verse 5

व्रतोपवासनियमैश्चितेंद्रियनिरोधिभिः । कृच्छ्र सांतपनैश्चान्यैस्तथा चांद्रायणादिभिः

ဝရတ (vow) များ၊ အစာရှောင်ခြင်းနှင့် အင်ဒြိယများကို ထိန်းချုပ်စေသော နိယမများဖြင့်; ကೃચ્છရ (kṛcchra) နှင့် သာံတာပန (sāṃtāpana) ကဲ့သို့သော တပသ်အကျင့်များဖြင့်; ထို့ပြင် ချန္ဒြာယဏ (cāndrāyaṇa) စသည့် ဝရတများဖြင့်—(ကိုယ်ကာယအလေ့အကျင့်ဖြင့် ဘက္တိကို ဖော်ပြသည်)။

Verse 6

ब्रह्मोक्तैश्चोपवासैश्च तथान्यैश्च शुभव्रतैः । कायिकी भक्तिराख्याता त्रिविधा तु द्विजन्मनाम्

ဗြဟ္မဝစနဖြင့် ချမှတ်ထားသော အစာရှောင်ခြင်းများနှင့် အခြားသော မင်္ဂလာဝရတများဖြင့်လည်း—ဤသည်ကို ကာယိကီ ဘက္တိ (ကိုယ်ကာယဘက္တိ) ဟု ကြေညာထားပြီး၊ ဒွိဇ (twice-born) များအတွက် သုံးမျိုးရှိသည်။

Verse 7

गोघृतक्षीरदधिभिर्मध्विक्षुसुकुशोदकैः । गंधमाल्यैश्च विविधैर्वस्तुभिश्चोपपादिभिः

နွားဂျီ (ghee)၊ နွားနို့နှင့် ဒဓိ (curd) တို့ဖြင့်; ပျားရည်၊ ကြံနှင့် သန့်ရှင်းသော ကုရှရေ (kuśa-water) ဖြင့်; အမျိုးမျိုးသော အနံ့သာနှင့် ပန်းကုံးများ၊ ထို့ပြင် သင့်လျော်သော ပူဇော်ပစ္စည်း အမျိုးမျိုးဖြင့်—(ပူဇော်ဝတ်ပြုခြင်းကို ပြုလုပ်သည်)။

Verse 8

घृतगुग्गुलधूपैश्च कृष्णागुरुसुगंधिभिः । भूषणै हैमरत्नाद्यैश्चित्राभिः स्रग्भिरेव च

ဂျီနှင့် ဂုဂ္ဂုလု (guggulu) သစ်စေးဖြင့် ပြုလုပ်သော သုတ် (incense) များ၊ ကృష్ణာဂုရု (kṛṣṇāguru) အနံ့ဖြင့် မွှေးကြိုင်သောအရာများဖြင့်; ရွှေ၊ ရတနာ စသည့် အလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့်; ထို့ပြင် လှပသော ပန်းကုံးများဖြင့်လည်း—(ပူဇော်ခြင်းကို ဆက်ကပ်သည်)။

Verse 9

न्यासैः परिसरैः स्तोत्रैः पताकाभिस्तथोत्सवैः । नृत्यवादित्रगीतैश्च सर्ववस्तूपहारकैः

န്യാസ (nyāsa) အစီအမံများ၊ ပတ်လည်လှည့်ဝတ်ပြုခြင်း၊ စတိုးတရ (hymn) များ၊ အလံပန်းတိုင်များနှင့် ပွဲတော်များဖြင့်; အက၊ တူရိယာတီးခတ်သံနှင့် သီချင်းများဖြင့်; အရာဝတ္ထုအမျိုးမျိုးကို ပူဇော်သကာဖြင့်—ပူဇော်ပွဲကို ကျင်းပကြသည်။

Verse 10

भक्ष्यभोज्यान्न पानैश्च या पूजा क्रियते नरैः । पितामहं समुद्दिश्य सा भक्तिर्लौकिकी मता

လူတို့က မုန့်ချို၊ ချက်ပြုတ်အစားအစာ၊ စပါးနှံနှင့် သောက်စရာတို့ဖြင့် ပူဇော်ကာ ပိတာမဟ (Pitāmaha) အဖြစ် ဘြဟ္မာကို ရည်ညွှန်း၍ ပြုလုပ်သော ပူဇော်မှုသည် လောကီဘက္တိ (laukikī bhakti) ဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

Verse 11

वेदमंत्रहविर्भागैः क्रिया या वैदिकी स्मृता

«ဝေဒိက» ဟု မှတ်ယူထားသော ကရိယာသည် ဝေဒမန်တရများနှင့် ဟဝိစ် (မီးပူဇော်အလှူ) ၏ သင့်တော်သော အပိုင်းအဝေတို့ဖြင့် ဆောင်ရွက်သော အခမ်းအနားဖြစ်သည်။

Verse 12

दर्शे च पौर्णमास्यां च कर्त्तव्यं चाग्निहोत्रजम् । प्राशनं दक्षिणादानं पुरोडाश इति क्रिया

လကွယ်နေ့ (အမဝါသျာ) နှင့် လပြည့်နေ့ (ပေါုဏ္ဏမាសီ) တွင် အဂ္နိဟောတရနှင့် ဆက်စပ်သော ကရိယာကို ဆောင်ရွက်ရမည်—အလှူကို အနည်းငယ် စားသုံးခြင်း (ပရာရှန), ဒက္ခိဏာ ပေးခြင်း၊ နှင့် ပူရိုဍာသ ကိတ်ကို မီးပူဇော်ခြင်း—ဤသည်ပင် သတ်မှတ်ထားသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းဖြစ်သည်။

Verse 13

इष्टिर्धृतिः सोमपानं याज्ञियं कर्म सर्वशः । ऋग्यजुः सामजाप्यानि संहिताध्ययनानि च । क्रियते ब्रह्माणमुद्दिश्य सा भक्तिर्वेदिकोच्यते

အိဋ္ဌိ (ယဇ္ဉပူဇာ), ဓြတိ (တည်ကြည်မှု), ဆိုမရည်သောက်ခြင်းနှင့် ယဇ္ဉကర్మ အမျိုးမျိုး; ရစ်၊ ယဇုစ်၊ သာမ မန္တရများကို ဂျပ (japa) ပြုခြင်းနှင့် သံဟိတာများကို လေ့လာဖတ်ရှုခြင်း—ဤအရာတို့ကို ဘြဟ္မာကို ရည်ညွှန်း၍ ဆောင်ရွက်လျှင် «ဝေဒိကဘက္တိ» ဟု ခေါ်သည်။

Verse 14

प्राणायामपरो नित्यं ध्यानवान्विजितेंद्रियः । भैक्ष्यभक्षी व्रती चापि सर्वप्रत्याहृतेंद्रियः

ပရာဏာယာမကို နေ့စဉ်အမြဲတမ်း အထူးအာရုံစိုက်၍ သမาธိရှိကာ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူသူ၊ ဆွမ်းခံစား၍ ဝရတကို ထိန်းသိမ်းကာ အင်ဒြိယအားလုံးကို ပြန်လည်ဆုတ်ခွာထားသူ—ဤသူသည် စည်းကမ်းတကျ သာဓကဖြစ်၏။

Verse 15

धारणं हृदये कृत्वा ध्यायमानः प्रजेश्वरम् । हृत्पद्मकर्णिकासीनं रक्तवर्णं सुलोचनम्

နှလုံးအတွင်း၌ ဓာရဏာကို တည်စေပြီး၊ သတ္တဝါတို့၏ အရှင် ပရာဇာပတိ/ဗြဟ္မာကို သမาธိဖြင့် စဉ်းစားတရားထိုင်သည်။ ထိုအရှင်သည် နှလုံးကြာပန်း၏ အလယ်၌ ထိုင်၍ အနီရောင်တောက်ပကာ မျက်စိလှပသူဖြစ်၏။

Verse 16

पश्यन्नुद्द्योतितमुखं ब्रह्माणं सुकटीतटम् । रक्तवर्णं चतुर्बाहुं वरदाभयहस्तकम् । एवं यश्चिंतयेद्देवं ब्रह्मभक्तः स उच्यते

မျက်နှာတောက်ပသော ဗြဟ္မာကို မြင်သကဲ့သို့ စိတ်တွင်ထား၍၊ ခါးနှင့် တင်ပါးလှပကာ အနီရောင်ဖြစ်ပြီး လက်လေးဖက်ရှိ၍၊ ကောင်းချီးပေးသော လက်နှင့် အကြောက်ကင်းပေးသော လက်ကို ဆောင်ထားသည်။ ဤသို့ နတ်ဘုရားကို စဉ်းစားသူသည် ဗြဟ္မာဘက္တ (ဗြဟ္မာကို ချစ်မြတ်နိုးသူ) ဟု ခေါ်၏။

Verse 17

विधिं च शृणु मे देवि यः स्मृतः क्षेत्रवासिनाम्

အို ဒေဝီ၊ ငါ့ထံမှ ကြားနာလော့—ဤကွက်ရှေတရ (သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ) တွင် နေထိုင်သူတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အကျင့်စည်းကမ်းကို ငါ ပြောမည်။

Verse 18

निर्ममा निरहंकारा निःसंगा निष्परिग्रहाः । चतुर्वर्गेपि निःस्नेहाः समलोष्टाश्मकांचनाः

“ငါ့ဟာ” ဟူသော စိတ်ကင်း၍ အဟင်္ကာရကင်း၊ ကပ်ငြိမှုမရှိ၊ စုဆောင်းပိုင်ဆိုင်မှုမရှိကြ; ဘဝ၏ ရည်မှန်းချက်လေးပါးအပေါ်တွင်ပင် မကပ်ငြိဘဲ မြေတုံး၊ ကျောက်တုံးနှင့် ရွှေကို တူညီသကဲ့သို့ မြင်ကြ၏။

Verse 19

भूतानां कर्मभिर्नित्यं त्रिविधैरभयप्रदाः । प्राणायामपरा नित्यं परध्यानपरायणाः

သတ္တဝါတို့အား ကမ္မသုံးမျိုးဖြင့် အမြဲ အကြောက်ကင်းခြင်း ပေးတတ်ကြ၏။ ပရాణာယာမကို အမြဲ အားထုတ်၍ အမြင့်မြတ်သော ဘုရားတော်ကို သာမန်မဟုတ်သည့် ဓျာနဖြင့် အပြည့်အဝ အပ်နှံကြ၏။

Verse 20

जापिनः शुचयो नित्यं यतिधर्मक्रियापराः । सांख्ययोगविधिज्ञा ये धर्मविच्छिन्नसंशयाः

သူတို့သည် ဂျပ (japa) ကို လေ့ကျင့်သူများ၊ အမြဲ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သူများ ဖြစ်ကြ၏။ ယတိတို့၏ ဓမ္မနှင့် စည်းကမ်းအကျင့်များကို အားထုတ်၍ စာံခယနှင့် ယောဂ၏ နည်းလမ်းများကို သိကျွမ်းကာ ဓမ္မအပေါ် သံသယတို့ ပြတ်တောက်ပြီးသား ဖြစ်ကြ၏။

Verse 21

ब्रह्मपूजारता नित्यं ते विप्राः क्षेत्रवासिनः । तैर्यथा पूजनीयो वै बालरूपी पितामहः

ဤကေတ္တရ (kṣetra) သန့်ရှင်းရာ၌ နေထိုင်သော ဗိပၸရ (ဗြာဟ္မဏ) တို့သည် ဘြဟ္မာဘုရားကို အမြဲ ပူဇော်ရာ၌ ရင်ခုန်ပျော်ရွှင်ကြ၏။ ထိုသူတို့ကပင် ကလေးရုပ်ဖြင့် ထင်ရှားသော ပိတామဟ (ဘြဟ္မာ) ကို သင့်လျော်သကဲ့သို့ ပူဇော်ရမည်။

Verse 22

तथाहं कीर्त्तयिष्यामि शृणुष्वैकमनाः प्रिये । स्नात्वा तु विमले तीर्थे शुक्लांबरधरः शुचिः । पूजोपहारसंयुक्तस्ततो ब्रह्माणमर्चयेत्

ထို့ကြောင့် ငါဖော်ပြမည်—ချစ်သူရေ၊ စိတ်တစ်ချက်တည်းဖြင့် နားထောင်လော့။ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး၊ အဖြူရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ကာ သန့်စင်၍၊ ပူဇော်သကာများ ပြင်ဆင်လျက် ထို့နောက် ဘြဟ္မာဘုရားကို အာရ္ချနာ (ပူဇော်) ပြုရမည်။

Verse 23

पूर्वं संस्नाप्य विधिना पंचामृतरसोदकैः । गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधि सर्पिः कुशोदकम्

အရင်ဆုံး နည်းတကျအတိုင်း ပဉ္စာမృత (pañcāmṛta) ရည်များဖြင့် (ဘုရားရုပ်/ဒေဝတား) ကို ရေချိုးပေးရမည်။ အဆိုပါရည်များမှာ နွားဆီး၊ နွားချေး၊ နို့၊ ဒဟိ (ယိုဂတ်/နို့ချဉ်)၊ ဆီကြည် (ဂျီ) နှင့် ကုရှမြက်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေ ဖြစ်သည်။

Verse 24

गायत्र्या गृह्य गोमूत्रं गंधद्वारेति गोमयम् । आप्यायस्वेति च क्षीरं दधिक्राव्णेति वै दधि

«ဂါယတ္ရီ» မန္တရဖြင့် နွားဆီးကို ယူ၍၊ «ဂန္ဓဒ္ဝါရ» ဖြင့် နွားချေးကို ယူ၏။ «အာပျာယသွ» ဖြင့် နို့ကို ယူ၍၊ «ဒဓိက్రာဝ» ဖြင့် ဒဓိ (နို့ချဉ်) ကို ယူ၏—ဤသို့ပင် ပူဇော်ပွဲ ဆက်လက်ပြု၏။

Verse 25

तेजोऽसि शुक्रमित्याज्यं देवस्य त्वा कुशोदकम् । आपोहिष्ठेति मंत्रेण पंचगव्येन स्नापयेत्

«တေဇော’သိ ရှုကရမ်» ဖြင့် ဂျီ (ghee) ကို သုံး၏။ «ဒေဝသျ တ္ဝာ» ဖြင့် ကုရှရေကို သုံး၏။ ထို့နောက် «အာပေါဟိဋ္ဌ» မန္တရဖြင့် ပဉ္စဂဗျ (pañcagavya) ဖြင့် ဘုရားတော်ကို ရေချိုးပေးရမည်။

Verse 26

कपिलापंचगव्येन कुशवारियुतेन च । स्नापयेन्मंत्रपूतेन ब्रह्मस्नानं हि तत्स्मृतम्

ကပိလာနွား၏ ပဉ္စဂဗျနှင့် ကုရှရေ ပေါင်းစပ်၍၊ မန္တရဖြင့် သန့်စင်ထားသဖြင့် ဘုရားတော်ကို ရေချိုးပေးရမည်။ ဤသည်ကို «ဗြဟ္မာ-သ္နာန» ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 27

वर्षकोटिसहस्रैस्तु यत्पापं समुपार्जितम् । सुरज्येष्ठं तु संस्नाप्य दहेत्सर्वं न संशयः

နှစ်ကာလ ကောဋိထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း စုဆောင်းလာသော အပြစ်ဟူသမျှကို «စူရ-ဇျေဋ္ဌ» (နတ်တို့၏ အမြတ်ဆုံး) ကို ရေချိုးပူဇော်လျှင် အကုန်လုံး မီးလောင်ပျောက်ကွယ်သွားမည်—သံသယမရှိ။

Verse 28

एवं संस्नाप्य विधिना ब्रह्माणं बालरूपिणम् । कर्पूरागरुतोयेन ततः संस्नापयेद्द्विजः

ဤသို့ နည်းလမ်းအတိုင်း ကလေးရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော ဗြဟ္မာကို ရေချိုးပြီးနောက်၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် ကမ္ဖော်နှင့် အဂရု အနံ့သင်းသော ရေဖြင့် ထပ်မံ ရေချိုးပေးရမည်။

Verse 29

एवं कृत्वार्च्चयेद्देवं गायत्रीन्यासयोगतः । मूर्ध्नः पादतलं यावत्प्रणवं विन्यसेद्बुधः

ဤသို့ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဂါယတ္ရီ-ညာသ (Gāyatrī-nyāsa) အလေ့အကျင့်အတိုင်း ဒေဝတাকে ပူဇော်ရမည်။ ပညာရှိသည် ပရဏဝ (အိုမ်) ကို ခေါင်းထိပ်မှ ခြေဖဝါးအထိ ညာသချထားရမည်။

Verse 30

तकारं विन्यसेन्मूर्ध्नि सकारं मुखमण्डले । विकारं कंठदेशे तु तुकारं चांगसंधिषु

ပညာရှင်သည် ‘ta’ ကို ခေါင်းထိပ်၌၊ ‘sa’ ကို မျက်နှာဝိုင်းအပိုင်း၌ ထားရမည်။ ‘vi’ ကို လည်ချောင်းဒေသ၌၊ ‘tu’ ကို ကိုယ်အင်္ဂါအဆစ်အမြစ်များပေါ်၌ ညာသချထားရမည်။

Verse 31

वकारं हृदि मध्ये तु रेकारं पार्श्वयोर्द्वयोः । णिकारं दक्षिणे कुक्षौ यकारं वामसंज्ञिते

‘va’ ကို နှလုံးအလယ်၌ ထား၍ ‘ra’ ကို ကိုယ်ဘက်နှစ်ဖက် (နံဘေး) တွင် ထားရမည်။ ‘ṇa’ ကို ဝမ်းဗိုက်ညာဘက်၌၊ ‘ya’ ကို ဘယ်ဘက်ဟု ခေါ်သော အပိုင်း၌ ထားရမည်။

Verse 32

भकारं कटिनाभिस्थं गोकारं पार्श्वयोर्द्वयोः । देकारं जानुनोर्न्यस्य वकारं पादपद्मयोः

‘bha’ ကို ခါးနှင့် နာဗီဒေသ၌ ထားရမည်။ ‘go’ ကို ကိုယ်ဘက်နှစ်ဖက်တွင် ထား၍ ‘de’ ကို ဒူးနှစ်ဖက်၌ ညာသချပြီးနောက် ‘va’ ကို ကြာပန်းကဲ့သို့သော ခြေတော်များပေါ်၌ ထားရမည်။

Verse 33

स्यकारमंगुष्ठयोर्न्यस्य धीकारमुरसि न्यसेत् । मकारं जानुमूले तु हि कारं गुह्यमाश्रितम्

‘sya’ ကို လက်မနှစ်ဖက်ပေါ်၌ ထားပြီး ‘dhī’ ကို ရင်ဘတ်၌ ထားရမည်။ ထို့နောက် ‘ma’ ကို ဒူးအရင်း၌ ထား၍ ‘hi’ ကို လျှို့ဝှက်ဒေသ (လိင်အင်္ဂါ) သို့ ချထားရမည်။

Verse 34

धिकारं हृदये न्यस्य योकारं चाधरोष्ठके । योकारं च तथैवान्यमुत्तरोष्ठे न्यसेत्सुधीः

ပညာရှိသည် «dhi» သရကို နှလုံး၌ ထား၍ «yo» ကို အောက်နှုတ်ခမ်း၌ တင်ရမည်။ ထို့အတူ «yo» အခြားတစ်လုံးကို အပေါ်နှုတ်ခမ်း၌ ထားရမည်။

Verse 35

नकारं नासिकाग्रे तु प्रकारं नेत्रमाश्रितम् । चोकारं च भ्रुवोर्मध्ये दकारं प्राणमाश्रितम्

«na» သရကို နှာခေါင်းထိပ်၌ ထားရမည်။ «pra» ကို မျက်စိ၌ အာရုံစိုက်၍ ထားရမည်။ «co» ကို မျက်ခုံးကြား၌ ထား၍ «da» ကို အသက်ရှူသက်တမ်း (ပရာဏ) ၌ အာရုံတင်ရမည်။

Verse 36

यात्कारं च ललाटांते विन्यसेद्वै सुरेश्वरि । न्यासं कृत्वाऽत्मनो देहे देवे कुर्यात्तथा प्रिये

ထို့နောက် «yāt» သရကို နဖူးအဆုံး၌ တင်ရမည်၊ အို နတ်တို့၏ မဟာမိခင်။ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်၌ နျာသ (nyāsa) ပြုလုပ်ပြီးလျှင်၊ ချစ်မြတ်နိုးရသူမ၊ နတ်တော်ပေါ်၌လည်း ထိုနည်းတူ ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 37

सर्वोपहारसंपन्नं कृत्वा सम्यङ्निरीक्षयेत् । कुंकुमागरुकर्पूरचंदनेन विमिश्रितम्

ပူဇော်ပစ္စည်းအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ စီစဉ်ပြီးလျှင် သေချာစွာ စိစစ်ကြည့်ရှုရမည်။ ၎င်းတို့သည် ကုင်ကူမ (saffron)၊ အဂရုသစ် (aloe-wood)၊ ကပ်ပူရ (camphor) နှင့် စန္ဒန် (sandalwood) တို့နှင့် ရောနှောထားသည်။

Verse 38

गंधतोयैरुपस्कृत्य गायत्र्या प्रणवेन च । प्रोक्षयेत्सर्वद्रव्याणि पश्चादर्चनमारभेत्

အနံ့ရေဖြင့် ပစ္စည်းများကို သန့်စင်ကာ၊ ဂါယတ္ရီ မန္တရနှင့် ပရဏဝ (Om) ဖြင့်လည်း ကောင်းချီးပေး၍၊ ပူဇော်ပစ္စည်းအားလုံးကို ရေဖြန်း (prokṣaṇa) ပြုလုပ်ပြီးနောက် ပူဇော်ခြင်းကို စတင်ရမည်။

Verse 39

दिव्यै पुष्पैः सुगंधैश्च मालतीकमलादिभिः । अशोकैः शतपत्रैश्च बकुलैः पूजयेत्क्रमात्

နတ်သမီးကဲ့သို့ သန့်ရှင်းမွှေးကြိုင်သော ပန်းများ—မလတီပန်း၊ ကြာပန်းတို့နှင့်တကွ အရှိုကပန်း၊ ရာပွင့်ပန်း၊ ဘကူလပန်းတို့ဖြင့် အစဉ်လိုက် ပူဇော်ရမည်။

Verse 40

कृष्णागरुसुधूपेन घृतदीपैस्तथोत्तमैः । ततः प्रदापयेत्तत्र नैवेद्यं विविधं क्रमात्

အနက်ရောင် အဂရု၏ အထူးမွှေးကြိုင်သော သုပ်ပင် (ဓူပ) နှင့် အကောင်းဆုံး ဂျီမီးအလင်းများဖြင့်၊ ထို့နောက် အစဉ်လိုက် ထိုနေရာ၌ နైవေဒျ (အာဟာရပူဇာ) အမျိုးမျိုးကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 41

खण्डलड्डुकश्रीवेष्टकांसाराशोकपल्लवैः । स्वस्तिकोल्लिपिकादुग्धा तिलवेष्टकिलाटिकाम्

ခဏ္ဍလဒ္ဒုက (လဒ္ဒုအပိုင်းများ)၊ သုဘမင်္ဂလာ အဝတ်အုပ် (ශ්ရီဝေဋ္ဌက)၊ ပစ္စည်းအိုးအခွက်များနှင့် အရှိုကပင် အရွက်ပေါက်များကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ဆွတ်စတိက အမှတ်အသားရေးရန် ပြင်ဆင်ထားသော နို့နှင့် နှမ်းဖြင့် ပတ်ထားသော ကီလာဋိကာ မုန့်ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 42

फलानि चैव पक्वानि मूलमंत्रेण दापयेत् । ऋग्वेदं च यजुर्वेदं सामवेदं च पूजयेत्

အမြစ်မန္တရ (မူလမန္တရ) ဖြင့် ဖျော်ဖြေကာ အမှည့်သီးများကို ဆက်ကပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ရိဂ္ဝေဒ၊ ယဇုရ္ဝေဒ၊ စာမဝေဒတို့ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 43

ज्ञानं वैराग्यमैश्वर्यं धर्मं संपूजयेद्बुधः । ईशानादिक्रमाद्देवि दिशासु विदिशासु च

ပညာရှိသော ပူဇော်သူသည် ဉာဏ်ပညာ၊ ဝိရာဂျ (ကပ်ငြိမှုကင်းခြင်း)၊ အိုင်ශ්ဝရျ (အာဏာတော်/သီရိ) နှင့် ဓမ္မကို ပြည့်စုံစွာ ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။ အို ဒေဝီ၊ ထိုအမှုကို ဣရှာန (အရှေ့မြောက်) မှ စ၍ အဓိကဦးတည်ရာများနှင့် အလယ်ဦးတည်ရာများတွင် အစဉ်လိုက် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 44

चतुर्द्दशविद्यास्थानानि ब्रह्मणोऽग्रे प्रपूजयेत् । हृदयानि ततो न्यस्य देवस्य पुरतः क्रमात्

ပထမဦးစွာ ဗြဟ္မာရှေ့၌ ဗိဒ္ယာဌာန ဆယ့်လေးပါးကို ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် «ဟృဒယ» မန္တရများကို အစဉ်လိုက် ထား၍ ဒေဝတားရှေ့၌ တင်ထားရမည်။

Verse 45

आपोहिष्ठेति ऋगियं हृदयं परिकीर्त्तितम् । ऋतं सत्यं शिखा प्रोक्ता उदुत्यं नेत्रमादिशेत्

«အာပို ဟိ ဋ္ဌာ…» ဟူသော ရိဂ္ဝေဒ ဂါထာကို «ဟృဒယ» (နှလုံး) ဟု ကြေညာထားသည်။ «ဋတံ သတျံ…» ကို «ရှိခါ» (ထိပ်ဆံ) ဟု သင်ကြားပြီး «ဥဒု တျံ…» ကို «နေတရ» (မျက်စိ) အဖြစ် သတ်မှတ်ရမည်။

Verse 46

चित्रं देवानामित्येवं सर्वलोकेषु विश्रुतम् । ब्रह्मंस्ते छादयामीति कवचं समुदाहृतम्

«စိတ္ရံ ဒေဝာနာမ်…» ဟူသည်မှာ လောကအားလုံးတွင် ကျော်ကြားသောကြောင့် «ကဝစ» (ကာကွယ်အာမော်) ဟု ကြေညာသည်။ ထို့ပြင် «ဗြဟ္မံස් တေ ခာဒယာမိ» ကို ကာကွယ်ဖုံးအုပ် မန္တရအဖြစ် ရွတ်ဆိုသည်။

Verse 47

भूर्भुवः स्वरितीरेश पूजनं परिकीर्तितम् । गायत्र्या पूजयेद्देवमोंकारेणाभिमंत्रितम्

အို ကမ်းပါး၏ အရှင် (တီရ)၊ «ဘူရ် ဘုဝဟ် စွဟ်» ဖြင့် ပူဇော်ခြင်းကို သင်ကြားထားသည်။ «အိုံ» ဖြင့် အဘိမန္တရ ပြု၍ သန့်စင်ပြီးနောက် ဂါယတ္ရီ မန္တရဖြင့် ဒေဝတားကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 48

प्रणवेनापरान्सर्वानृग्वेदादीन्प्रपूजयेत् । गायत्री परमो मंत्रो वेदमाता विभावरी

«ပရဏဝ» (အိုံ) ဖြင့် ရိဂ္ဝေဒ စသည့် အခြားဝေဒများအားလုံးကိုလည်း ထိုက်တန်စွာ ပူဇော်ရမည်။ ဂါယတ္ရီသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး မန္တရ၊ ဝေဒမိခင်၊ တောက်ပသော အရှင်မ ဖြစ်သည်။

Verse 49

गायत्र्यक्षरतत्त्वैस्तु ब्रह्माणं यस्तु पूजयेत् । उपोष्य पंचदश्यां तु स याति परमं पदम्

ဂါယတ္ရီ၏ အက္ခရာတတ္တဝများဖြင့် ဗြဟ္မာကို ပူဇော်၍ လပြည့်နေ့ (၁၅ ရက်) တွင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြုသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပဒသို့ ရောက်၏။

Verse 50

संसारसागरं घोरमुत्तितीर्षुर्द्विजो यदि । प्रभासे कार्त्तिके मासि ब्रह्माणं पूजयेत्सदा

ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် လောကသံသရာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် သမုဒ္ဒရာကို ကူးဖြတ်လိုလျှင်၊ ပြဘာသ၌ ကာတ္တိကလတွင် ဗြဟ္မာကို အမြဲပူဇော်သင့်၏။

Verse 51

यस्य दर्शनमात्रेण अश्वमेध फलं लभेत् । कस्तं न पूजयेद्विद्वान्प्रभासे बालरूपिणम्

သူ၏ ရုပ်မြင်ခြင်းတစ်ခါတည်းဖြင့်ပင် အશ્વမေဓယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို ရနိုင်သူ—ပြဘာသ၌ ကလေးရုပ်ဖြင့် ထင်ရှားသော ထိုအရှင်ကို ပညာရှိမည်သူ မပူဇော်မည်နည်း။

Verse 52

यस्यैकदिवसप्रांते सदेवासुरमानवाः । विलयं यांति देवेशि कस्तं न प्रतिपूजयेत्

သူ၏ တစ်နေ့တည်း၏ အဆုံးတွင်ပင် နတ်၊ အသူရ၊ လူတို့ အားလုံး ပျက်လယ်ဝင်သွားကြသည်—အို နတ်တို့၏ မဟာဒေဝီ၊ မည်သူက ထိုအရှင်ကို အလွန်အမင်း ရိုသေစွာ မပူဇော်မည်နည်း။

Verse 53

पिता यः सर्वदेवानां भूतानां च पितामहः । यस्मादेष स तैः पूज्यो ब्राह्मणैः क्षेत्रवासिभिः

သူသည် နတ်အားလုံး၏ အဖေ၊ သတ္တဝါအားလုံး၏ ပိတామဟ (အဘိုးကြီး) ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ထိုအရှင်ကို သူတို့ကလည်းကောင်း၊ ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ နေထိုင်သော ဗြာဟ္မဏများကလည်းကောင်း ပူဇော်သင့်၏။

Verse 54

रुद्ररूपी विश्वरूपी स एव भुवनेश्वरः । पौर्णमास्यामुपोषित्वा ब्रह्माणं जगतां पतिम् । अर्चयेद्यो विधानेन सोऽश्वमेधफलं लभेत्

ထိုဘုရားသည် ရုဒ္ဒရ၏ရုပ်၊ စကြဝဠာ၏ရုပ်—အမှန်တကယ် လောကအရှင်တော် ဖြစ်၏။ လပြည့်နေ့တွင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်) ပြု၍၊ စကြဝဠာ၏အရှင် ဘြဟ္မာကို သာသနာတော်နည်းလမ်းအတိုင်း ပူဇော်သူသည် အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိ၏။

Verse 55

कार्त्तिके मासि देवस्य रथयात्रा प्रकीर्त्तिता । यां कृत्वा मानवो भक्त्या याति ब्रह्मसलोकताम्

ကာတ္တိကလတွင် ဘုရား၏ ရထားယာထရာ (ရထားလှည့်ပွဲ) ကို ကြေညာထား၏။ ယင်းကို ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ပြုလုပ်သူသည် ဘြဟ္မာလောကသို့ ရောက်၏။

Verse 56

कार्त्तिके मासि देवेशि पौर्णमास्यां चतुर्मुखम् । मार्गेण चर्मणा सार्द्धं सावित्र्या च परंतपः

အို နတ်တို့၏ မိခင်တော် (ဒေဝေရှီ)၊ ကာတ္တိကလ၏ လပြည့်နေ့တွင် မျက်နှာလေးပါးရှင် (ဘြဟ္မာ) ကို၊ သန့်ရှင်းသော လမ်းကြောင်းနှင့် အရေပြားအဖုံး (ချမ်းမဏာ) တို့နှင့်အတူ၊ ထို့ပြင် သာဝိတြီနှင့်လည်းကောင်း—အို ရန်သူနှိမ်နင်းသူ—ဂုဏ်ပြုရ၏။

Verse 57

भ्रामयेन्नगरं सर्वं नानावाद्यैः समन्वितम् । स्थापयेद्भ्रामयित्वा तु सकलं नगरं नृपः

ဘုရင်သည် မြို့တစ်မြို့လုံးကို အမျိုးမျိုးသော တူရိယာသံများနှင့်အတူ လှည့်လည်ပရဒက္ခိဏာ (ပရိုစက်ရှင်) ပြုစေသင့်၏။ လှည့်လည်ပြီးနောက် မြို့တစ်မြို့လုံးကို ထိုက်တန်စွာ ပြန်လည်တည်ငြိမ်စေသင့်၏။

Verse 58

ब्राह्मणान्भोजयित्वाग्रे शांडिलेयं प्रपूज्य च । आरोपयेद्रथे देवं पुण्यवादित्रनिःस्वनैः

အရင်ဦးစွာ ဘြာဟ္မဏတို့ကို အစာကျွေးကာ၊ ရှာဏ္ဍိလေယကို ထိုက်တန်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ ကောင်းမြတ်သော သာသနာတူရိယာသံများကြားတွင် ဘုရားကို ရထားပေါ်သို့ တင်ရ၏။

Verse 59

रथाग्रे शांडिलीपुत्रं पूजयित्वा विधानतः । ब्राह्मणान्वाचयित्वा च कृत्वा पुण्याहमंगलम्

ရထားရှေ့တွင် ရှာဏ္ဍိလီ၏ သားကို စည်းကမ်းတကျ ပူဇော်ပြီး၊ ဗြာဟ္မဏများအား မင်္ဂလာမంత్రများ ရွတ်ဖတ်စေကာ၊ ထို့နောက် «ပုဏ္ယာဟ» မင်္ဂလာကర్మကို ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 60

देवमारोपयित्वा तु रथे कुर्यात्प्रजागरम् । नानाविधैः प्रेक्षणकैर्ब्रह्मशेषैश्च पुष्कलैः

ထို့နောက် နတ်တော်ကို ရထားပေါ်သို့ တင်ပြီး၊ တစ်ညလုံး သတိပဋိပက္ခဖြင့် ပရဇာဂရ (ညလုံးနိုးကြားပူဇော်) ကို ကျင်းပရမည်။ အမျိုးမျိုးသော သာသနာရေးပြသမှုများနှင့် ဗြဟ္မ-ရှေသ (ဗြာဟ္မဏတို့က သန့်စင်ပေးသော အစာ) ကို ပေါများစွာ ပူဇော်ရမည်။

Verse 61

नारोढव्यं रथे देवि शूद्रेण शुभमिच्छता । नाधर्मेण विशेषेण मुक्त्वैकं भोजकं प्रिये

အို ဒေဝီ၊ မင်္ဂလာကို လိုလားသော ရှုဒ္ဒရသည် ရထားပေါ် မတက်သင့်။ ထို့ပြင် အဓမ္မဖြင့် မပြုလုပ်ရ—ချစ်သူရေ၊ ဤပွဲအတွက် သတ်မှတ်ထားသော «ဘောဇက» အမှုထမ်းတစ်ဦးကိုသာ ခြွင်းချက်အဖြစ် ခွင့်ပြုသည်။

Verse 62

ब्रह्मणो दक्षिणे पार्श्वे सावित्रीं स्थापयेत्प्रिये । भोजकं वामपार्श्वे तु पुरतः पंकजं न्यसेत्

ချစ်သူရေ၊ ဗြဟ္မာ၏ ညာဘက်တွင် ဆာဝိတြီကို တင်ထားရမည်။ ဘယ်ဘက်တွင်တော့ «ဘောဇက» အမှုထမ်းကို ထား၍၊ ရှေ့ဘက်တွင် ကြာပန်းတစ်ပွင့်ကို ချထားရမည်။

Verse 63

एवं तूर्यनिनादैश्च शंखशब्दैश्च पुष्कलैः । भ्रामयित्वा रथं देवि पुरं सर्वं च दक्षिणम् । स्वस्थाने स्थापयेद्भूयः कृत्वा नीराजनं बुधः

ထို့သို့ တူရိယသံများနှင့် သံခေါင်းသံများ အလွန်ပေါများစွာကြားတွင်၊ အို ဒေဝီ၊ ရထားကို မြို့တစ်မြို့လုံး ပတ်လည်လှည့်ကာ မင်္ဂလာရှိသော ညာဘက်လမ်းကြောင်းဖြင့် သွားပြီးနောက်၊ ပညာရှိသည် နီရာဇန (အာရတီ) ကို ပြုလုပ်ကာ ရထားကို မူလနေရာ၌ ပြန်လည်တင်ထားရမည်။

Verse 64

य एवं कुरुते यात्रां भक्त्या यश्चापि पश्यति । रथं वाऽकर्षयेद्यस्तु स गच्छेद्ब्रह्मणः पदम्

ဤသို့ ယာဉ်လှည့်ပွဲကို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ဆောင်ရွက်သူ၊ ထိုပွဲကို မြင်ရုံသာဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ရထားကို ဆွဲသူမည်သူမဆို ပရဟ္မာ၏ နေရာတော်သို့ ရောက်၏။

Verse 65

यो दीपं धारयेत्तत्र ब्रह्मणो रथपृष्ठगः । पदेपदेऽश्वमेधस्य स फलं विंदते महत्

ထိုနေရာ၌ ပရဟ္မာ၏ ရထားပေါ်၌ ရပ်လျက် (သို့) လိုက်ပါလျက် မီးအိမ်ကို ကိုင်ဆောင်သူသည် ခြေလှမ်းတိုင်း၌ အရှွမေဓ ယဇ်၏ အကျိုးကြီးကို ရရှိ၏။

Verse 66

यो न कारयते राजा रथयात्रां तु ब्रह्मणः । स पच्यते महादेवि रौरवे कालमक्षयम्

အို မဟာဒေဝီ၊ ပရဟ္မာ၏ ရထားယာဉ်ပွဲကို မကျင်းပစေသော မင်းသည် ရော်ရဝ နရက၌ မကုန်ခန်းသော ကာလတစ်လျှောက် နှိပ်စက်ခံရ၏။

Verse 67

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन राष्ट्रस्य क्षेममिच्छता । रथयात्रां विशेषेण स्वयं राजा प्रवर्त्तयेत्

ထို့ကြောင့် နိုင်ငံ၏ ချမ်းသာကောင်းကျိုးကို လိုလားသူ မင်းသည် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် အထူးသဖြင့် ဤရထားယာဉ်ပွဲကို ကိုယ်တိုင် စတင်ဆောင်ရွက်သင့်၏။

Verse 68

प्रतिपद्ब्राह्मणांश्चापि भोजयेद्वि धिवत्सुधीः । वासोभिरहतैश्चापि गन्धमाल्यानुलेपनैः

ပရတိပဒ်နေ့၌ ပညာရှိသည် စည်းကမ်းတကျ ဘြာဟ္မဏတို့ကို အစာကျွေးကာ မဝတ်ရသေးသော အဝတ်အစားများနှင့် အနံ့သာ၊ ပန်းကုံး၊ လိမ်းဆေးအနံ့သာတို့ဖြင့်လည်း ဂုဏ်ပြုသင့်၏။

Verse 69

कार्त्तिके मास्यमावास्यां यस्तु दीपप्रदीपनम् । शालायां ब्रह्मणः कुर्यात्स गच्छेत्परमं पदम्

ကာတ္တိကလ၌ အမဝါသီနေ့တွင် ဗြဟ္မာ၏ မဏ္ဍပ၌ မီးပူဇော် မီးထွန်းသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 70

उत्सवेषु च सर्वेषु सर्वकाले विशेषतः । पूजयेयुरिमं विप्रा ब्रह्माणं जगतां गुरुम्

ပွဲတော်အားလုံး၌လည်းကောင်း၊ အချိန်အားလုံး၌လည်းကောင်း အထူးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏများသည် လောကတို့၏ ဂုရုဖြစ်သော ဤဗြဟ္မာကို ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 71

यथाकृत्यप्रयोगेण सम्यक्छ्रद्धा समन्विताः । पूज्यो दिव्योपचारेण यथावित्तानुसारतः

သတ်မှတ်ထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း မှန်ကန်သော သဒ္ဓါဖြင့် ပြည့်စုံကာ မိမိအင်အားအလျောက် သာသနာတော်ဆိုင်ရာ အလှူအတန်း (ဒိဗ္ယဥပစာရ) ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 72

एवं ते कथितं देवि पूजामाहात्म्यमुत्तमम् । प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यं ब्रह्मणः बालरूपिणः

ဤသို့၊ ဒေဝီရေ၊ ကလေးရုပ်ဖြင့် တည်ရှိသော ဗြဟ္မာ၏ ပရဘာသက்ஷೇತ್ರ၏ မဟာတန်ခိုးနှင့် ပူဇော်ခြင်း၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မဟာတန်ခိုးကို သင်အား ငါ ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 73

तस्याहं कथयिष्यामि नाम्नामष्टोत्तरं शतम् । प्रदत्त्वा च पठित्वा च यज्ञायुतफलं लभेत्

ယခု ငါသည် သူ၏ နာမတော် ၁၀၈ ပါးကို ကြေညာမည်။ ထိုကို သင့်တော်သူအား ပေးလှူခြင်းနှင့် ရွတ်ဖတ်ခြင်းဖြင့် ယဇ్ఞ တစ်သောင်းပြုသကဲ့သို့ အကျိုးကုသိုလ်ကို ရလိမ့်မည်။

Verse 74

गायत्र्या लक्षजाप्येन सम्यग्जप्तेन यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति स्तोत्रस्यास्य उदीरणात्

ဂါယတ်ရီမန္တရားကို မှန်ကန်စွာ တစ်သိန်းကြိမ် ဂျပ်သကဲ့သို့ ရရှိသော ကုသိုလ်အကျိုးသည်၊ ဤစတုတ္တရကို ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့်လည်း ထိုအကျိုးတူ ရရှိသည်။

Verse 75

इदं स्तोत्रवरं दिव्यं रहस्यं पापनाशनम् । न देयं दुष्टबुद्धीनां निन्दकानां तथैव च

ဤအထူးကောင်းမြတ်သော စတုတ္တရသည် သာသနာတော်ဆန်၍ လျှို့ဝှက်ကာ အပြစ်ကို ဖျက်သိမ်းတတ်သည်။ မကောင်းသောစိတ်ရှိသူများနှင့် အပြစ်တင်စော်ကားသူများအား မပေးသင့်။

Verse 76

ब्राह्मणाय प्रदातव्यं श्रोत्रियाय महात्मने । विष्णुना हि पुरा पृष्टं ब्रह्मणः स्तोत्रमुत्त्मम्

ဤစတုတ္တရကို ဝေဒပညာကျွမ်းကျင်သော ဘြာဟ္မဏာ၊ မဟာစိတ်ရှိသူထံ ပေးအပ်သင့်သည်။ အတိတ်ကာလ၌ ဗိဿနုသည် ဘြဟ္မာ၏ အထူးမြတ်သော စတုတ္တရကို မေးမြန်းခဲ့သည်။

Verse 77

केषुकेषु च स्थानेषु देवदेव पितामह । संचिन्त्यस्तन्ममाचक्ष्व त्वं हि सर्वविदुत्तम

အို နတ်တို့၏နတ်တော်၊ အို ပိတာမဟာ၊ မည်သည့်နေရာများ၊ မည်သည့်သန့်ရှင်းသောဌာနများတွင် သင်ကို စိတ်ကူးသတိပြုရမည်နည်း။ ထိုအရာကို စဉ်းစား၍ ကျွန်ုပ်အား ပြောကြားပါ—သင်သည် သိမြင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။

Verse 78

ब्रह्मोवाच । पुष्करेऽहं सुरश्रेष्ठो गयायां प्रपितामहः । कान्यकुब्जे वेदगर्भो भृगुक्षेत्रे चतुर्मुखः

ဘြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်— ပုရှ္ကရ၌ ငါသည် «သုရရှ္ရေဋ္ဌ» ဟု ခေါ်ကြ၏; ဂယာ၌ «ပရပိတာမဟာ» ဟု ခေါ်ကြ၏။ ကာနျယကုဗ္ဇ၌ ငါသည် «ဝေဒဂರ್ಭ» ဖြစ်ပြီး၊ ဘೃဂုခ္ရှေတ၌ ငါသည် «စတုရ္မုခ» ဖြစ်၏။

Verse 79

कौबेर्यां सृष्टिकर्ता च नन्दिपुर्यां बृहस्पतिः । प्रभासे बालरूपी च वाराणस्यां सुरप्रियः

ကောဘေရီ (Kauberī) တွင် ငါသည် ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်၏; နန္ဒီပူရီ (Nandīpurī) တွင် ငါသည် ဗြဟ္စပတိ (Bṛhaspati) ဖြစ်၏။ ပရဘာသ (Prabhāsa) တွင် ငါသည် ကလေးရုပ်ဖြင့် တည်၏; ဝါရာဏသီ (Vārāṇasī) တွင် ငါသည် သုရပရိယ (Surapriya) ဖြစ်၏။

Verse 80

द्वारावत्यां चक्रदेवो वैदिशे भुवनाधिपः । पौंड्रके पुण्डरीकाक्षः पीताक्षो हस्तिनापुरे

ဒွာရာဝတီ (Dvārāvatī) တွင် ငါသည် စက္ကရဒေဝ (Cakradeva) ဖြစ်၏; ဝိုင်ဒိရှ (Vaidiśa) တွင် ငါသည် ဘုဝနာဓိပ (Bhuvanādhipa) ဖြစ်၏။ ပေါဏ္ဍရက (Pauṇḍraka) တွင် ငါသည် ပုဏ္ဍရီကာက္ခ (Puṇḍarīkākṣa) ဖြစ်၍; ဟஸ္တိနာပူရ (Hastināpura) တွင် ငါသည် ပီတာက္ခ (Pītākṣa) ဖြစ်၏။

Verse 81

जयंत्यां विजयश्चासौ जयन्तः पुरुषोत्तमे । वाडेषु पद्महस्तोऽहं तमोलिप्ते तमोनुदः

ဇယန္တီ (Jayantī) တွင် ငါကို ဗိဇယ (Vijaya) ဟု ခေါ်ကြ၏; ပုရုရှောတ္တမ (Puruṣottama) တွင် ငါသည် ဇယန္တ (Jayanta) ဖြစ်၏။ ဝါဍ (Vāḍa) တွင် ငါသည် ကြာပန်းလက်ကိုင်သူ ဖြစ်၍; တမိုလိပ္တ (Tamolipta) တွင် ငါသည် အမှောင်ကို ဖယ်ရှားသူ ဖြစ်၏။

Verse 82

आहिच्छत्र्यां जनानंदः काञ्चीपुर्यां जनप्रियः । कर्णाटस्य पुरे ब्रह्मा ऋषिकुण्डे मुनिस्तथा

အာဟိစ္ဆတ်ရာ (Āhicchatrā) တွင် ငါသည် လူထုကို ပျော်ရွှင်စေသော ဇနာနန္ဒ (Janānanda) ဖြစ်၏; ကာဉ္စီပူရီ (Kāñcīpurī) တွင် ငါသည် လူထုချစ်ခင်သော ဇနပရိယ (Janapriya) ဖြစ်၏။ ကර්ဏာဋ (Karṇāṭa) မြို့တွင် ငါသည် ဗြဟ္မာ (Brahmā) ဖြစ်၍; ရိရှိကုဏ္ဍ (Ṛṣikuṇḍa) တွင် ငါကို မုနိ—သံဃာတော် (Sage) ဟု ရိုသေကြ၏။

Verse 83

श्रीकण्ठे श्रीनिवासश्च कामरूपे शुभंकरः । उच्छ्रियाणे देवकर्त्ता स्रष्टा जालंधरे तथा

သရီကဏ္ဌ (Śrīkaṇṭha) တွင် ငါသည် သရီနိဝာသ (Śrīnivāsa) ဖြစ်၏; ကာမရူပ (Kāmarūpa) တွင် ငါသည် သုဘင်္ကရ (Śubhaṅkara) — မင်္ဂလာပေးသူ ဖြစ်၏။ ဥစ္ဆြိယာဏ (Ucchriyāṇa) တွင် ငါသည် ဒေဝကတ္တೃ (Devakartṛ) — ဒေဝတားတို့ကို ဖန်ဆင်းသူ ဖြစ်၍; ဇာလန္ဓရ (Jālandhara) တွင်လည်း ငါသည် ဖန်ဆင်းရှင် ဖြစ်၏။

Verse 84

मल्लिकाख्ये तथा विष्णुर्महेन्द्रे भार्गवस्तथा । गोनर्दः स्थविराकारे ह्युज्जयिन्यां पितामहः

ထိုနည်းတူ မလ္လိကာချျ၌ ငါသည် ဗိဿဏု ဖြစ်၏; မဟိန္ဒြ၌ ငါသည် ဘာရ္ဂဝ ဖြစ်၏။ ဂိုနရ္ဒ၌ ငါသည် အိုမင်းသူ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်း၏; ဥဇ္ဇယိနီ၌ ငါသည် ပိတာမဟ (အဘိုးကြီး) ဖြစ်၏။

Verse 85

कौशांब्यां तु महादेवो ह्ययोध्यायां तु राघवः । विरंचिश्चित्रकूटे तु वाराहो विन्ध्यपर्वते

ကောသాంగ္ဘီ၌ ငါသည် မဟာဒေဝ ဖြစ်၏; အယောဓျာ၌ ငါသည် ရာဃဝ (ရာမ) ဖြစ်၏။ စိတ္ရကူဋ၌ ငါသည် ဝိရဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) ဖြစ်၏; ဗိန္ဓျတောင်၌ ငါသည် ဝရာဟ ဖြစ်၏။

Verse 86

गंगाद्वारे सुरश्रेष्ठो हिमवन्ते तु शंकरः । देहिकायां स्रुचाहस्तः पद्महस्तस्तथाऽर्बुदे

ဂင်္ဂာဒ္ဝါရ၌ ငါသည် နတ်တို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံး ဖြစ်၏; ဟိမဝန္တ၌ ငါသည် ရှင်ကရ (သင်္ကရ) ဖြစ်၏။ ဒေဟိကာ၌ ငါသည် စရုချာလက် (လှည်းဇွန်းကိုင်သူ) ဖြစ်၏; အရ္ဘုဒ၌လည်း ငါသည် ပဒ္မလက် (ကြာပန်းကိုင်သူ) ဖြစ်၏။

Verse 87

वृन्दावने पद्मनेत्रः कुश हस्तश्च नैमिषे । गोपक्षेत्रे च गोविन्दः सुरेन्द्रो यमुनातटे

ဝೃန္ဒာဝန၌ ငါသည် ကြာပန်းမျက်စိရှိသူ ဖြစ်၏; နৈမိષ၌ ငါသည် ကုရှမြက်ကိုင်သူ ဖြစ်၏။ ဂိုပက္ခေတ္ရ၌ ငါသည် ဂိုဝိန္ဒ ဖြစ်၏; ယမုနာကမ်း၌ ငါသည် သုရေန္ဒြ (နတ်တို့၏ အရှင်) ဖြစ်၏။

Verse 88

भागीरथ्यां पद्मतनुर्जनानन्दो जनस्थले । कौंकणे च स मध्वक्षः काम्पिल्ये कनकप्रभः

ဘာဂီရထီမြစ်၌ ငါသည် ပဒ္မတနု—ကြာပန်းကဲ့သို့ ရုပ်သဏ္ဍာန်ရှိသူ ဖြစ်၏; ဇနသ္ထလ၌ ငါသည် ဇနာနန္ဒ ဖြစ်၏။ ကိုင်္ကဏ၌ ငါသည် မဓ္ဝက္ṣ ဖြစ်၏; ကာမ္ပိလျ၌ ငါသည် ကနကပြဘ—ရွှေရောင်တောက်ပသူ အဖြစ် ထွန်းလင်း၏။

Verse 89

खेटके चान्नदाता च शंभुश्चैव क्रतुस्थले । लंकायां चैव पौलस्त्यः काश्मीरे हंसवाहनः

ခေဋက၌ ငါသည် အန္နဒာတာ—အစာပေးရှင် ဖြစ်၏။ ကရတုသ္ထလ၌ ငါသည် သမ္ဘု (Śambhu) ဖြစ်၏။ လင်္ကာ၌ ငါသည် ပေါလස්တျ (Paulastya) ဖြစ်၏။ ကာရှ္မီရ၌ ငါသည် ဟံသဝါဟန—ဟင်္သာစီးရှင် ဖြစ်၏။

Verse 90

वसिष्ठश्चार्बुदे चैव नारदश्चोत्पलावने । मेधके श्रुतिदाता च प्रयागे यजुषां पतिः

အရ္ဗုဒ၌ ငါသည် ဝသိဋ္ဌ (Vasiṣṭha) ဖြစ်၏။ ဥတ္ပလာဝန၌ ငါသည် နာရဒ (Nārada) ဖြစ်၏။ မေဓက၌ ငါသည် သြုတိဒာတာ—သဒ္ဓမ္မဗေဒပညာ ပေးရှင် ဖြစ်၏။ ပရယာဂ၌ ငါသည် ယဇုစ် (Yajus) ၏ အရှင် ဖြစ်၏။

Verse 91

शिवलिंगे सामवेदो मर्कटे च मधुप्रियः । नारायणश्च गोमन्ते विदर्भायां द्विज प्रियः

ရှိဝလင်္ဂ၌ သူသည် သာမဝေဒ (Sāmaveda) ဟူ၍ ချီးမွမ်းခံရ၏။ မရ္ကဋ၌ သူသည် မဓုပြိယ (Madhupriya)—ချိုမြိန်မှုကို ချစ်သူ ဟူ၍ သိကြ၏။ ဂိုမန္တ၌ သူသည် နာရာယဏ (Nārāyaṇa) ဖြစ်၏။ ဝိဒရ္ဘ၌ သူသည် ဒွိဇပြိယ (Dvijapriya)—နှစ်ကြိမ်မွေးသူတို့ကို ချစ်သူ ဟူ၍ ထင်ရှား၏။ ထို့ကြောင့် တစ်ပါးတည်းသော အရှင်ကို တီရ္ထများစွာ၌ ချီးမြှောက်ကြ၏။

Verse 92

अंकुलके ब्रह्मगर्भो ब्रह्मवाहे सुतप्रियः । इन्द्रप्रस्थे दुराधर्षश्चंपायां सुरमर्दनः

အင်္ကူလက၌ သူသည် ဘြဟ္မဂರ್ಭ (Brahmagarbha) ဟူ၍ ခေါ်၏။ ဘြဟ္မဝါဟ၌ သူသည် သုတပြိယ (Sutapriya)—သီလရှိသော သားသမီးကို ချစ်သူ ဖြစ်၏။ အိန္ဒြပရသ္ထ၌ သူသည် ဒုရာဓရ္ဩ (Durādharṣa)—မတော်မတရား မနိုင်သူ ဟူ၍ ထင်ရှား၏။ စံပာ၌ သူသည် သုရမရ္ဒန (Suramardana)—ရန်သူအင်အားကို ချေမှုန်းသူ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် တီရ္ထများက သူ၏ အာနုဘော်နှင့် ကရုဏာကို ကြေညာကြ၏။

Verse 93

विरजायां महारूपः सुरूपो राष्ट्रवर्धने । कदंबके जनाध्यक्षो देवाध्यक्षः समस्थले

ဝိရဇာ၌ သူသည် မဟာရူပ (Mahārūpa)—အလွန်ကြီးမားသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသူ ဖြစ်၏။ ရာဋ္ဌဝර්ဓန၌ သူသည် သုရူပ (Surūpa)—မင်္ဂလာလှပသူ ဖြစ်၏။ ကဒမ္ဘက၌ သူသည် ဇနာဓျက္ခ (Janādhyakṣa)—သတ္တဝါတို့၏ အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်၏။ သမသ္ထလ၌ သူသည် ဒေဝာဓျက္ခ (Devādhyakṣa)—ဒေဝတားတို့၏ အုပ်စိုးရှင် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် တီရ္ထများက သူ၏ စကြဝဠာအုပ်ချုပ်မှုကို ကြေညာကြ၏။

Verse 94

गंगाधरो रुद्रपीठे सुपीठे जलदः स्मृतः । त्र्यंबके त्रिपुरारिश्च श्रीशैले च त्रिलोचनः

ရုဒြပီဋ္ဌ၌ သီဝသည် «ဂင်္ဂါဓရ» (ဂင်္ဂါမြစ်ကို ဆောင်ထားသူ) ဟုခေါ်ကြ၏; စုပီဋ္ဌ၌ «ဇလဒ» ဟုမှတ်မိကြ၏။ တြျမ္ဗက၌ «တြိပုရာရီ» (တြိပုရာ၏ ရန်သူ) ဖြစ်ပြီး၊ သြရီရှိုင်လ၌ «တြိလိုစန» (မျက်စိသုံးပါးရှင်) ဟုခေါ်ကြသဖြင့်၊ ဘုရားကျောင်းတိုင်းသည် သီဝ၏ မတူညီသော ဂုဏ်တော်ကို ကြေညာလျက်ရှိသည်။

Verse 95

महादेवः प्लक्षपुरे कपाले वेधनाशनः । शृङ्गवेरपुरे शौरिर्निमिषे चक्रधारकः

ပလက္ခပုရ၌ သီဝကို «မဟာဒေဝ» ဟုအလေးအနက်ပူဇော်ကြ၏; ကပါလ၌ «ဝေဓနာရှန» (ထိုးဖောက်သော ဝေဒနာကို ဖျက်သိမ်းသူ) ဟုခေါ်ကြ၏။ သೃင်္ဂဝေရပုရ၌ «ရှောရီ» ဖြစ်ပြီး၊ နိမိෂ၌ «စက္ကရဓာရက» (စက္ကရကို ကိုင်ဆောင်သူ) ဟုခေါ်ကြသဖြင့်၊ ဓမ္မယာတရာ၏ မြေပုံသည် သာသနာ့နာမတော်များဖြင့် တောက်ပလျက်ရှိသည်။

Verse 96

नन्दिपुर्यां विरूपाक्षो गौतमः प्लक्षपादपे । माल्यवान्हस्तिनाथे तु द्विजेन्द्रो वाचिके तथा

နန္ဒိပူရီ၌ သီဝသည် «ဝိရူပါက္ခ» ဖြစ်၏; ပလက္ခပင်အောက်၌ «ဂေါတမ» ဟုခေါ်၏။ ဟஸ္တိနာထ၌ «မာလျဝါန်» ဖြစ်ပြီး၊ ဝါစိက၌လည်း ထိုနည်းတူ «ဒွိဇေန္ဒြ» (နှစ်ကြိမ်မွေးသူတို့၏ အရှင်) ဟုခေါ်ကြသဖြင့်၊ မတူညီသော သန့်ရှင်းရာဌာနများသည် အရှင်၏ အလေးအမြတ်ပြု မျက်နှာတော်များကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။

Verse 97

इन्द्रपुर्यां दिवानाथो भूतिकायां पुरंदरः । हंसबाहुश्च चन्द्रायां चंपायां गरुडप्रियः

အိန္ဒြပူရီ၌ သီဝသည် «ဒိဝါနာထ» (နေ့၏ အရှင်) ဖြစ်၏; ဘူတိကာ၌ «ပုရန္ဒရ» ဖြစ်၏။ စန္ဒြာ၌ «ဟံသဗာဟု» ဖြစ်ပြီး၊ စမ္ပာ၌ «ဂရုဍပရိယ» (ဂရုဍ၏ ချစ်မြတ်နိုးခံ) ဖြစ်သဖြင့်၊ တီရ္ထများသည် အရှင်၏ ကောင်းကင်ဆန်သော တောက်ပမှုကို ကြေညာလျက်ရှိသည်။

Verse 98

महोदये महायक्षः सुयज्ञः पूतके वने । सिद्धेश्वरे शुक्लवर्णो विभायां पद्मबोधकः

မဟောဒယ၌ သီဝသည် «မဟာယက္ခ» ဖြစ်၏; ပူတကတော၌ «သုယဇ္ဉ» ဖြစ်၏။ စိဒ္ဓေရှွရ၌ «ရှုကလဝဏ္ဏ» (တောက်ပသော အဖြူရောင်) ဖြစ်ပြီး၊ ဝိဘာ၌ «ပဒ္မဗောဓက» (ပဒ္မ—ကြာပန်း၏ ဉာဏ်ဖြင့် နိုးကြားစေသူ) ဖြစ်သဖြင့်၊ သန့်ရှင်းသော မြေဒေသသည် သန့်စင်မှုနှင့် သဘောပေါက်ခြင်းကို သင်ကြားပေးသည်။

Verse 99

देवदारुवने लिंगी उदकेथ उमापतिः । विनायको मातृस्थाने अलकायां धनाधिपः

ဒေဝဒါရုတော၌ သခင်သည် လိင်္ဂီ (လိင်္ဂအဖြစ် တည်ရှိ) ဖြစ်တော်မူ၏။ ဥဒကေထ၌ သခင်သည် ဥမာပတိ (ဥမာ၏ ခင်ပွန်း) ဖြစ်တော်မူ၏။ မာတೃသ္ထာန၌ ဝိနာယက ဖြစ်တော်မူ၍၊ အလကာ၌ သခင်သည် ဓနာဓိပ (ဓန၏ အရှင်) ဖြစ်တော်မူ၏—ထို့ကြောင့် တီရ္ထများသည် ရောဂလောကနှင့် ဓမ္မဝိညာဉ် အစီအစဉ်ကို ထိန်းသိမ်းသော သီဝနှင့် ဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်ဂုဏ်ပြုကြ၏။

Verse 100

त्रिकूटे चैव गोविंदः पाताले वासुकिस्तथा । कोविदारे युगाध्यक्षः स्त्रीराज्ये च सुरप्रियः

ထရိကူဋ၌ သခင်သည် ဂోవိန္ဒ ဖြစ်တော်မူ၏။ ပာတာလ၌ သခင်သည် ဝါသုကိ ဖြစ်တော်မူ၏။ ကိုဝိဒါရ၌ သခင်သည် ယုဂာဓျက္ษ (ယုဂများ၏ အုပ်စိုးရှင်) ဖြစ်တော်မူ၍၊ စ္တရီရာဇျ၌ သခင်သည် သုရပရိယ (ဒေဝတားတို့၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ) ဖြစ်တော်မူ၏—ဤပုရာဏသည် တောင်တန်းမှ နက်ရှိုင်းသော အောက်လောကအထိ၊ အံ့ဖွယ်ပြည်များအနှံ့ သခင်၏ တည်ရှိမှုကို မြေပုံကဲ့သို့ ဖော်ပြ၏။

Verse 101

पूर्णगिर्यां सुभोगश्च शाल्मल्यां तक्षकस्तथा । अमरे पापहा चैव अंबिकायां सुदर्शनः

ပူර්ဏဂိရိ၌ ငါသည် သုဘောဂ ဟု ခေါ်ကြ၏။ ရှာလ္မလီ၌ တက္ษက ဟုလည်းကောင်း။ အမရ၌ ပာပဟာ—အပြစ်ဖျက်ရှင်းသူ—ဖြစ်၏။ အမ္ဗိကာ၌ သုဒർശန ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 102

नरवाप्यां महावीरः कान्तारे दुर्गनाशनः । पद्मवत्यां पद्मगृहो गगने मृगलाञ्छनः

နရဝာပီ၌ ငါသည် မဟာဝီရ ဖြစ်၏။ ကာန္တာရ၌ ငါသည် ဒုರ್ಗနာရှန—အခက်အခဲဖျက်ရှင်းသူ—ဖြစ်၏။ ပဒ္မဝတီ၌ ငါသည် ပဒ္မဂృဟ ဖြစ်၏။ ဂဂန၌ ငါသည် မృဂလാഞ္ଛန ဖြစ်၏။

Verse 103

अष्टोत्तरं नामशतं यत्रैतत्परिपठ्यते । तत्रैव मम सांनिध्यं त्रिसंध्यं मधुसूदन

ဤ အမည်တစ်ရာရှစ်ပါးကို အပြည့်အစုံ ရွတ်ဖတ်ရာ နေရာတိုင်း၌—အို မဓုသူဒန—ငါ၏ သာနိဓျ (နီးကပ်တည်ရှိမှု) သည် နေ့၏ သုံးဆုံချိန်၊ မနက်၊ မွန်းတည့်၊ ညနေ တို့တွင် အမြဲတည်၏။

Verse 104

तेषामपि यस्त्वेकं पश्येद्वै बालरूपिणम् । सर्वेषां लभते पुण्यं पूर्वोक्तानां च वेधसाम्

ထိုရုပ်သဏ္ဍာန်များထဲမှပင် ကလေးရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ထင်ရှားသော တစ်ရုပ်တည်းကို မြင်တွေ့သူသည် ယခင်ဖော်ပြခဲ့သော သန့်ရှင်းသည့် ထင်ရှားမှုအားလုံး၏ ကုသိုလ်ကို ရရှိသည်။

Verse 105

एतैर्यो नामभिः कृष्ण प्रभासे स्तौति मां सदा । स्थानं मे विजयं लब्ध्वा मोदते शाश्वतीः समाः

အို ကృష్ణာ၊ ပရဘာသတွင် ဤနာမများဖြင့် အမြဲတမ်း ငါ့ကို ချီးမွမ်းသူသည် ငါ၏ အောင်မြင်သော နေရာတော်ကို ရောက်ရှိပြီးနောက် အနန္တနှစ်များတိုင် ပျော်ရွှင်မြူးတူးနေ၏။

Verse 106

मानसं वाचिकं चैव कायिकं चैव दुष्कृतम् । तत्सर्वं नाशमायाति मम स्तोत्राऽनु कीर्तनात्

စိတ်ဖြင့်ဖြစ်သော၊ စကားဖြင့်ဖြစ်သော၊ ကိုယ်ကာယဖြင့်ဖြစ်သော အပြစ်အကုသိုလ်အားလုံးသည် ငါ့၏ စတုတ္ထရ (ဟိမ်း) ကို သဒ္ဓါဖြင့် ဆက်တိုက်ရွတ်ဆိုခြင်းကြောင့် ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 107

पुष्पोपहौरर्धूपैश्च ब्राह्मणानां च तर्पणैः । ध्यानेन च स्थिरेणाशु प्राप्यते यत्फलं नरैः । तत्फलं समवाप्नोति मम स्तोत्रानु कीर्तनात्

ပန်းပူဇော်ခြင်း၊ လှူဒါန်းခြင်းနှင့် နံ့သာမီးပူဇော်ခြင်း၊ ဗြာဟ္မဏများကို တရ্পဏပြု၍ စိတ်ကျေနပ်စေခြင်း၊ တည်ငြိမ်သော ဓ్యာနဖြင့် လူတို့ အလျင်အမြန် ရရှိသော အကျိုးफलသည်—ငါ့၏ စတုတ္ထရကို ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့်လည်း ထိုအကျိုးफलတူတူကို ရရှိသည်။

Verse 108

ब्रह्महत्यादिपापानि इह लोके कृतान्यपि । अकामतः कामतो वा तानि नश्यंति तत्क्षणात्

ဗြဟ္မဟတ္တျာ စသည့် အပြစ်ကြီးများနှင့် အခြားအပြစ်များသည် ဤလောက၌ ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း မသိမသာဖြစ်စေ သိသိသာသာဖြစ်စေ ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 109

इदं स्तोत्रं ममाभीष्टं शृणुयाद्वा पठेच्च वा । स मुक्तः पातकैः सर्वैः प्राप्नुयान्महदीप्सितम्

ဤစတုတ္တရဟာ မိမိအလွန်နှစ်သက်သော သီချင်းတော်ဖြစ်၏။ နားထောင်သော်လည်းကောင်း၊ ရွတ်ဆိုသော်လည်းကောင်း၊ အပြစ်အကုန်မှ လွတ်မြောက်၍ မဟာလိုလားသည့် အကျိုးတော်ကို ရရှိမည်။

Verse 110

अन्यद्रहस्यं ते वच्मि शृणु कृष्ण यथार्थतः

နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်သင်ခန်းစာတစ်ရပ်ကို သင့်အား ငါပြောမည်။ အို ကృష్ణာ၊ အမှန်တကယ်ဖြစ်သကဲ့သို့ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ နားထောင်လော့။

Verse 111

आग्नेयं तु यदा ऋक्षं कार्तिक्यां भवति क्वचित् । महती सा तिथिर्ज्ञेया प्रभासे मम वल्लभा

ကာတိကီဝရတ၌ အဂ္နေယ နက္ခတ် ပေါ်ထွန်းလာသည့်အခါတိုင်း၊ ထိုနေ့ကို မဟာမြတ်သော တိထိဟု သိမှတ်ရမည်။ အထူးသဖြင့် ပရဘာသ၌ ထိုနေ့သည် ငါ့အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်၏။

Verse 112

प्राजापत्यं यदा ऋक्षं तिथौ तस्यां भवेद्यदि । सा महाकार्तिकी पुण्या देवानामपि दुर्लभा

ထိုတိထိတည်းတွင် ပရာဇာပတျယ နက္ခတ် ပေါ်ထွန်းလာပါက၊ ထိုကာတိကီသည် အလွန်မဟာမြတ်၍ သန့်ရှင်းသော မဟာကာတိကီ ဖြစ်လာသည်—နတ်တို့အတွက်တောင် ရှားပါး၏။

Verse 113

मंदे वार्के गुरौ वाऽपि कार्तिकी कृत्तिकायुता । तत्राश्वमेधिकं पुण्यं दृष्ट्वा वै बालरूपिणम्

ကာတိကီသည် ကృတ္တိကာ နက္ခတ်နှင့် ပေါင်းစည်းသည့်အခါ—စနေ၊ နေ၊ သို့မဟုတ် ဂုရု အောက်၌ဖြစ်စေ—ထိုအချိန်၌ ကလေးရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြင့် ထင်ရှားသော ဘုရားသခင်ကို မြင်တွေ့ခြင်းကြောင့် အရှွမေဓ ယဇ్ఞနှင့် တူညီသော ကုသိုလ်ကို ရရှိမည်။

Verse 114

विशाखासु यदा सूर्यः कृत्तिकासु च चन्द्रमाः । स योगः पद्मको नाम प्रभासे दुर्लभो हरे

နေသည် ဝိသာခာ၌ ရှိ၍ လသည် ကೃတ္တိကာ၌ ရှိသောအခါ ထိုကြယ်ယောဂကို «ပဒ္မက-ယောဂ» ဟု ခေါ်ကြ၏။ ပရဘားသ၌ ရရှိရန် အလွန်ရှားပါး၏၊ ဟရိဘုရား။

Verse 115

तस्मिन्योगे नरो दृष्ट्वा प्रभासे बालरूपिणम् । पापकोटियुतो वाऽपि यमलोकं न पश्यति

ထိုယောဂ၌ ပရဘားသ၌ ကလေးရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော အရှင်ကို မြင်တွေ့သူသည် အပြစ်ကောဋိများစွာ ထမ်းပိုးထားသော်လည်း ယမလောကကို မမြင်ရ။

Verse 116

ईश्वर उवाच । इत्येवं कथितं स्तोत्रं ब्रह्मणा हरये पुनः । मया तव समाख्यातं माहात्म्यं ब्रह्मदैवतम्

ဣශ්ဝရက ပြော၏—ဤသို့ပင် ဗြဟ္မာသည် ဟရိဘုရားထံသို့ ထပ်မံ၍ ဤစတုတ္ထရကို ဆိုခဲ့၏။ ဗြဟ္မာအာဏာတော်ဖြင့် သန့်ရှင်းသော မဟာတန်ခိုးကို ငါသည် သင့်အား ရှင်းပြခဲ့ပြီ။

Verse 117

सर्वपापहरं नृणां श्रुतं सर्वार्थसाधकम् । भूमिदानं च दातव्यं तत्र यात्राफलेप्सुभिः

လူတို့အတွက် ဤကို ကြားနာခြင်းသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှား၍ အကျိုးကောင်းသမျှကို ပြည့်စုံစေသည်။ ထိုနေရာသို့ ယာထရာအကျိုးကို လိုလားသူတို့သည် မြေဒါနကိုလည်း ပေးလှူရမည်။

Verse 118

कमंडलुः श्वेतवस्त्रं महादानानि षोडश । तत्रैव देवि देयानि ब्रह्मणे बालरूपिणे

ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်)၊ အဖြူရောင်အဝတ်နှင့် မဟာဒါန ၁၆ မျိုးတို့ကို—ဒေဝီရေ—ထိုနေရာ၌ပင် ကလေးရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိသော အရှင်အတွက် ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးအား ပေးလှူရမည်။

Verse 119

महापर्वणि संप्राप्ते कुर्युः पारायणं द्विजाः । सर्वे ते ब्राह्मणा देवि क्षेत्रमध्यनिवासिनः

မဟာပွဲတော် ရောက်လာသောအခါ ဒွိဇတို့သည် ပါရာယဏ (စာတော်အပြည့်အစုံ ရွတ်ဖတ်ခြင်း) ကို ပြုကြရမည်။ ဒေဝီမယ်တော်၊ ဗြာဟ္မဏတို့အားလုံးသည် သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ အလယ်ဗဟို၌ နေထိုင်ကြသည်။