Adhyaya 10

Verse 1

ईश्वर उवाच । अन्यच्च कथयिष्यामि रहस्यं तव भामिनि । यत्र कस्य चिदाख्यातं तत्ते वच्मि वरानने

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်။ အလင်းရောင်တောက်ပသော မိန်းမရေ၊ သင့်အား နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ငါပြောမည်။ တစ်နေရာရာ၌ တစ်ဦးဦးအားသာ ဖော်ပြခဲ့သော အရာကို ယခု သင့်အား ပြောကြားမည်၊ မျက်နှာလှသောသူမရေ။

Verse 2

पृथ्वीभागे स्थितो ब्रह्मा अपां भागे जनार्द्दनः । तेजोभागस्थितो रुद्रो वायुभागे तथेश्वरः

မြေဓာတ်၏ အပိုင်း၌ ဗြဟ္မာ တည်ရှိ၏။ ရေဓာတ်၏ အပိုင်း၌ ဇနာရ္ဒန (ဗိဿဏု) တည်ရှိ၏။ မီးဓာတ်၏ အပိုင်း၌ ရုဒြ တည်ရှိ၏။ လေဓာတ်၏ အပိုင်း၌လည်း အီရှ್ವರ တည်ရှိ၏။

Verse 3

आकाशभागसंस्थाने स्थितः साक्षात्सदाशिवः

အာကာသ (ākāśa) ၏ နယ်ပယ်၌ သဒာရှိဝ ကိုယ်တော်တိုင် တိုက်ရိုက် ပေါ်ထွန်းလျက် တည်ရှိ၏။

Verse 4

यस्ययस्यैव यो भागस्तस्मिंस्तीर्थानि यानि वै । तस्यतस्य न संदेहः स स एवेश्वरः स्मृतः

ဘုရားတစ်ပါးတစ်ပါးက အုပ်စိုးသော အပိုင်းမည်သည့်အပိုင်းမဆို—ထိုနယ်ပယ်၌ တည်ထောင်ထားသော တီရ္ထ (tīrtha) သန့်ရှင်းရာများ မည်သည့်အရာမဆို—ထိုအကြောင်း၌ သံသယမရှိ။ ထိုအုပ်စိုးသည့် အာဏာတော်ကို အီရှ्वर ကိုယ်တော်တိုင်ဟု မှတ်ယူကြ၏။

Verse 5

छागलंडं दुगण्डं च माकोटं मण्डलेश्वरम् । कालिंजरं वनं चैव शंकुकर्णं स्थलेश्वरम्

ချာဂလဏ္ဍ နှင့် ဒုဂဏ္ဍ၊ မာကိုဋ—မဏ္ဍလေရှ್ವರ ဟု ခေါ်သောအရာ၊ ကာလိံဇရ နှင့် သန့်ရှင်းသော တော၊ ထို့ပြင် ရှင်ကုကဏ္ဏ—သ္ထလေရှ्वर ဟု ခေါ်သောအရာတို့ကို က္ෂೇತ್ರ၏ သန့်ရှင်းသော အာဏာတော်များအဖြစ် ကြေညာထားသည်။

Verse 7

महाकालं मध्यमं च केदारं भैरवं तथा । पवित्राष्टकमेतद्धि जलसंस्थं वरानने

မဟာကာလ၊ မဓျမ၊ ကေဒါရ၊ ထို့အတူ ဘှဲရဝ—ဤသည်ပင် ရေထဲ၌ တည်ထောင်ထားသော ‘ပဝိတ္ရာဩဋ္ဌက’ (Pavitrāṣṭaka) ဖြစ်၏၊ အလှမျက်နှာရှင်။

Verse 8

अमरेशं प्रभासं च नैमिषं पुष्करं तथा । आषाढिं चैव दण्डिं च भारभूतिं च लांगलम्

အမရေးရှ၊ ပရဘာသ၊ နိုင်မိရှ၊ ပုရှ္ကရ၊ ထို့အတူ အာရှာဍ္ဍိ၊ ဒဏ္ဍိ၊ ဘာရဘူတိ၊ လာင်္ဂလ—ဤတို့လည်း က္ෂೇತ್ರအတွင်းရှိ သန့်ရှင်းသော တီရ္ထပေါ်ထွန်းမှုများအဖြစ် ရေတွက်ကြသည်။

Verse 9

आदि गुह्याष्टकं ह्येतत्तेजस्तत्त्वे प्रतिष्ठितम् । गया चैव कुरुक्षेत्रं तीर्थं कनखलं तथा

ဤ «အစဉ်အလာ လျှို့ဝှက် အဋ္ဌက» သည် တေဇသ (တောက်ပသော အာနုဘော်) ၏ တတ္တဝါ၌ အမှန်တကယ် တည်မြဲစွာ တည်ရှိသည်။ ဂယာ၊ ကုရုက္ခေတ္တရ၊ ထို့အတူ ကနခလ တီရ္ထလည်း ထိုအတွင်း ပါဝင်သည်။

Verse 10

विमलं चाट्टहासं च माहेन्द्रं भीमसंज्ञकम् । गुह्याद्गुह्यतरं ह्येतत्प्रोक्तं वाय्वष्टकं तव

ဝိမလနှင့် အာဋ္ဋဟာသ၊ မာဟေန္ဒြနှင့် ဘီမဟု ခေါ်သော အရာ—ဤသည်ကို သင်အား «ဝါယွအဋ္ဌက» ဟူ၍ လျှို့ဝှက်ထက် လျှို့ဝှက်သော အရာအဖြစ် ကြေညာထားသည်။

Verse 11

वस्त्रापथं रुद्रकोटिर्ज्येष्ठेश्वरं महालयम् । गोकर्णं रुद्रकर्णं च वर्णाख्यं स्थापसंज्ञकम्

ဝတ္စရာပထ၊ ရုဒ္ရကိုဋိ၊ ဂျေဋ္ဌေရှွရ၊ မဟာလယ၊ ဂိုကဏ္ဏနှင့် ရုဒ္ရကဏ္ဏ၊ ထို့ပြင် သ္ထာပဟု ခေါ်သော ဝဏ္ဏာချ—ဤတို့လည်း တီရ္ထပေါ်ထွန်းမှုများအဖြစ် ကြေညာထားသည်။

Verse 12

पवित्राष्टकमेतद्धि आकाशस्थं वरानने । एतानि तत्त्वतीर्थानि सर्वाणि कथितानि वै

အို မျက်နှာလှသောသူမ၊ ဤ «ပဝိတြအဋ္ဌက» သည် အာကာသ (ကောင်းကင်) တွင် အမှန်တကယ် တည်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤတတ္တဝါ-တီရ္ထများ အားလုံးကို အမှန်တကယ် ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 13

यो यस्मिन्देवता तत्त्वे सा तन्माहात्म्यसूचिका । औदकं च महातत्त्वं विष्णोश्चातिप्रियं प्रिये

မည်သည့်တတ္တဝ၌ မည်သည့်ဒေဝတာတည်ရှိသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း ထိုတည်နေရာသည် ထိုတတ္တဝ၏ မဟာတန်ခိုးကို ညွှန်ပြသည်။ ထို့ပြင် ရေသဘောရှိသော မဟာတတ္တဝသည် ဗိෂ္ဏုအတွက် အလွန်ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သည်၊ အချစ်တော်ရေ။

Verse 14

जलशायी स्मृतस्तेन नारायण इति श्रुतिः । आप्यतत्त्वं तु तीर्थानि यानि प्रोक्तानि ते मया

ထို့ကြောင့် သူကို “ရေပေါ်၌ လဲလျောင်းသူ” ဟု မှတ်မိကြပြီး ထို့ကြောင့် သြတ္တိ (Śruti) တွင် “နာရာယဏ” ဟူသော နာမတော်ကို ကြားရသည်။ ငါက သင့်အား ပြောကြားခဲ့သော တီရ္ထများသည် အာပျတတ္တဝ—ရေ၏ မူလသဘောတရား—ပေါ်တွင် တည်မြဲနေသည်။

Verse 15

तानि प्रियाणि देवेशि ध्रुवं नारायणस्य वै । औदकं चैव यत्तत्त्वं तस्मिन्प्राभासिकं स्मृतम्

အို ဒေဝေရှီ မယ်တော်၊ ထိုအရာများသည် နာရာယဏအတွက် အမှန်တကယ် ချစ်မြတ်နိုးရာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ရေသဘောရှိသော တတ္တဝ (audaka) မည်သည့်အရာမဆို ထိုပရဘာသဒေသ၌ “ပရာဘာသိက” အနှစ်သာရဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 16

तत्र देवो लयं याति हरिर्जन्मनिजन्मनि । स वासुदेवः सूक्ष्मात्मा परात्परतरे स्थितः

ထိုနေရာ၌ ဟရီ—အရှင်—သည် မွေးဖွားခြင်းတိုင်း၌ ထပ်ခါထပ်ခါ လယ (ပျောက်ကွယ်ခြင်း) သို့ ဝင်ရောက်တော်မူသည်။ ထို ဝာစုဒေဝသည် သဘောသဏ္ဍာန် သေးမွှားသိမ်မွေ့၍ “အလွန်အလွန်ထက်” သော အခြေအနေ၌ တည်နေတော်မူ၏။

Verse 17

स शिवः परमं व्योम अनादिनिधनो विभुः । तस्मात्परतरं नास्ति सर्वशास्त्रागमेषु च

ထိုရှီဝသည် အမြင့်ဆုံးသော ဗျောမ—အသိဉာဏ်၏ အကောင်းဆုံး အာကာသ—ဖြစ်၍ အစမရှိ အဆုံးမရှိသော အလုံးစုံပြန့်နှံ့ အရှင်တော် ဖြစ်သည်။ သာသနာကျမ်း (śāstra) နှင့် အာဂမ (āgama) အားလုံး၌ ကြေညာသကဲ့သို့ ထိုအရှင်ထက် မြင့်သောအရာ မရှိ။

Verse 18

सिद्धांतागमवेदांतदर्शनेषु विशेषतः । तेषु चैव न भिन्नस्तु मया सार्द्धं यशस्विनि

သိဒ္ဓာန္တ၊ အာဂမ၊ ဝေဒာန္တ အမြင်များတွင် အထူးသဖြင့် ဤသစ္စာကို သင်ကြားထားသည်။ ထိုအမြင်များအတွင်း၌ပင် အို ဂုဏ်သရေရှိသူ၊ သူသည် ငါနှင့် လုံးဝ မကွာခြား။

Verse 19

तस्मिन्स्थाने हरिः साक्षात्प्रत्यक्षेण तु संस्थितः । लिंगैश्चतुर्भिः संयुक्तो ज्ञायते न च केनचित्

ထိုနေရာ၌ ဟရီ (Hari) သည် တိုက်ရိုက်ပင် ထင်ရှားစွာ တည်ရှိသည်။ သို့ရာတွင် လိင်္ဂ (liṅga) လေးပါးနှင့် ပေါင်းစည်းနေသော်လည်း မည်သူမျှ အမှန်တကယ် မသိမြင်နိုင်။

Verse 20

मोक्षार्थं नैष्ठिकैर्वर्णैर्व्रतैश्चैव तु यत्फलम् । तत्फलं समवाप्नोति भल्लुकातीर्थदर्शनात्

မောက္ခအတွက် တည်ကြည်သော အကျင့်သီလများ၊ မိမိ၏ ဝဏ္ဏဓမ္မနှင့် ဝရတ (vow) များဖြင့် ရသော အကျိုးဖလအားလုံးကို—ဘဟ္လုကာ တီရ္ထ (Bhallukā Tīrtha) ကို ဒർശန (darśana) ပြုရုံဖြင့်ပင် ထိုအကျိုးကို ရရှိသည်။

Verse 21

गोचर्ममात्रं तत्स्थानं समंतात्परिमण्डलम् । न हि कश्चिद्विजानाति विना शास्त्रेण भामिनि

ထိုနေရာသည် နွားအရေတစ်ချပ်အရွယ်သာရှိပြီး ပတ်လည်ဝိုင်းဝိုင်း ဖြစ်နေသည်။ အို လှပသူ၊ သာသနာစာတမ်း (śāstra) မရှိလျှင် မည်သူမျှ မသိမြင်နိုင်။

Verse 22

विषुवं वहते तत्र नृणामद्यापि पार्वति । पंचलिंगानि तत्रैव पंचवक्त्राणि कानि चित्

အို ပါရဝတီ (Pārvatī)၊ ယနေ့တိုင် လူတို့သည် ထိုနေရာ၌ပင် ဗိသုဝ (equinox) ကို ဆောင်ရွက်ကြသေးသည်။ ထိုနေရာ၌ပင် လိင်္ဂ (liṅga) ငါးပါးလည်း ရှိပြီး အချို့မှာ မျက်နှာငါးပါးပါရှိသည်။

Verse 23

कुक्कुटांडकमानानि महास्थूलानि कानिचित् । सर्पेण वेष्टितान्येव चिह्नितानि त्रिशूलिभिः

အချို့သည် ကြက်ဥအရွယ်အစားဖြင့် တိုင်းတာလောက်အောင် အလွန်ကြီးမားသည်။ မြွေက ပတ်လည်ဝိုင်းထားပြီး သုံးခွားတံ (တ្រីရှူလ) အမှတ်တံဆိပ်ဖြင့် မှတ်သားထားသည်။

Verse 24

तेषां दर्शनमात्रेण कोटिलिंगार्चनफलम् । तस्मादिदं महाक्षेत्रं ब्रह्माद्यैः सेव्यते सदा

ထိုအရာတို့ကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် လင်္ဂတစ်ကုဋေကို ပူဇော်သကဲ့သို့ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ဤမဟာသန့်ရှင်းဒေသကို ဘြဟ္မာနှင့် အခြားဒေဝတားတို့က အစဉ်အမြဲ ရိုသေကာ ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 25

श्रुतिमद्भिश्च विप्रेंद्रैः संसिद्धैश्च तपस्विभिः । प्रतिमासं तथाष्टम्यां प्रतिमासं चतुर्दशीम्

ဝေဒသိပ္ပံကို ကျွမ်းကျင်သည့် ဗြာဟ္မဏခေါင်းဆောင်များနှင့် စိတ်ဓာတ်ပြည့်စုံသော တပသီများသည် လစဉ်လတိုင်း အစဉ်အလာအတိုင်း အထူးသဖြင့် အဋ္ဌမီနေ့နှင့် စတုဒ္ဒသီနေ့တို့တွင် ပူဇော်ကာ ကျင့်ဆောင်ကြသည်။

Verse 26

शशिभानूपरागे वा कार्त्तिक्यां तु विशेषतः । प्रभासस्थानि लिंगानि प्रपूज्यन्ते वरानने

လ သို့မဟုတ် နေ ကြတ်ခြင်းအခါ၌၊ အထူးသဖြင့် ကာတ္တိကလတွင်၊ ပရဘာသ၌ တည်ထားသော ရှိဝလင်္ဂများကို အလွန်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ကြသည်၊ မျက်နှာလှသူရေ။

Verse 27

संनिहत्यां कुरुक्षेत्रे सर्वस्तीर्थायुतैः सह । पुष्करं नैमिषं चैवं प्रयागं संपृथूदकम्

ကူရုက္ခေတ္တရရှိ စန္နိဟတ္ယာတီရ္ထကို သန့်ရှင်းသော တီရ္ထအယုတများနှင့်အတူ၊ ထို့ပြင် ပုရှ္ကရ၊ နိုင်မိရှ၊ နှင့် ရေဝန်းကျယ်သော ပရယာဂတို့ကိုလည်း—ဤစ্তুတိ၌ ချီးမွမ်းကာ ရည်ညွှန်းထားသည်။

Verse 28

षष्टि तीर्थसहस्राणि षष्टिकोटिशतानि च । माघ्यांमाघ्यां समेष्यंति सरस्वत्यब्धिसंगमे

မာဃလတွင် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း စရස්ဝတီမြစ်နှင့် သမုဒ္ဒရာ ဆုံရာ၌ တီရ္ထ ၆သောင်းသာမက ၆ကုဋေတိုင်အောင် စုဝေးလာကြသည်။

Verse 29

स्मरणात्तस्य तीर्थस्य नामसंकीर्तनादपि । मृत्युकालभवाद्वापि पापं त्यक्ष्यति सुव्रते

အို သီလကောင်းသော မိန်းမရေ၊ ထိုတီရ္ထကို သတိရခြင်း၊ သို့မဟုတ် အမည်ကို သီချင်းကာ စံကီර්တနာပြုခြင်းသာမက၊ သေခါနီးအချိန်၌ပင် ပြုလျှင်လည်း အပြစ်ကို စွန့်ပယ်နိုင်သည်။

Verse 30

आनर्त्तसारं सौम्यं च तथा भुवनभूषणम् । दिव्यं पांचनदं पुण्यमादिगुह्यं महोदयम्

၎င်းကို အာနတ်တသာရ ဟုလည်း၊ ဆောမျ ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ထို့အပြင် ဘုဝနဘူရှဏ၊ ဒိဗ္ဗပုဏ္ဏ ပာဉ္စနဒ၊ အာဒိဂုဟျ၊ မဟောဒယ ဟူ၍လည်း အမည်ရသည်။

Verse 31

सिद्ध रत्नाकरं नाम समुद्रावरणं तथा । धर्माकारं कलाधारं शिवगर्भगृहं तथा

၎င်းကို စိဒ္ဓရတ္နာကရ ဟုလည်း၊ သမုဒ္ဒရာဝရဏ ဟုလည်း ခေါ်ကြသည်။ ထို့ပြင် ဓမ္မာကာရ၊ ကလာဓာရ ဟူ၍လည်း၊ ထို့အတူ ရှိဝဂర్భဂృဟ ဟူ၍လည်း အမည်ရှိသည်။

Verse 32

सर्वदेवनिवेशं च सर्वपातकनाशनम् । अस्य क्षेत्रस्य नामानि कल्पे कल्पे पृथक्प्रिये

ဤကွင်းမြေသည် နတ်ဘုရားအားလုံး၏ နေရာတည်ရာ ဖြစ်ပြီး အပြစ်အကုန်လုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသူ ဖြစ်သည်။ အို ချစ်သူမ၊ ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ အမည်များသည် ကလ္ပတိုင်း ကလ္ပတိုင်း မတူကွဲပြားကြသည်။

Verse 33

आयामादीनि जानीहि गुह्यानि सुरसुन्दरि । आद्ये कल्पे पुरा देवि प्रमोदनमिति स्मृतम्

အို ကောင်းကင်နတ်သမီးအလှရှင်၊ ၎င်း၏ အလျားအနံနှင့် အခြားအသေးစိတ်တို့ကို သိမှတ်လော့—ဤအရာတို့သည် လျှို့ဝှက်သည့် သဒ္ဓာတရားဖြစ်၏။ အစဦးကလ္ပ၌ ရှေးကာလတုန်းက အို ဒေဝီ၊ «ပရမောဒန» ဟူ၍ မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ကြ၏။

Verse 34

नन्दनं परितस्तस्य तस्यापि परतः शिवम् । शिवात्परतरं चोग्रं भद्रिकं परतः पुनः

၎င်း၏ ပတ်လည်ကို «နန္ဒန» ဟု ခေါ်ကြ၏။ ထို့အပြင် အဝေး၌ «ရှီဝ»၊ ရှီဝထက် ထပ်မံအဝေး၌ «ဥဂ္ရ»၊ ထို့ထက် ထပ်မံအဝေး၌ «ဘဒ္ရိက» ဟုလည်း ရှိ၏။

Verse 35

समिंधनं परं तस्मात्कामदं च ततः परम् । सिद्धिदं चापि धर्मज्ञं वैश्वरूपं च मुक्तिदम्

ထို့ထက်အဝေး၌ «သမိံဓန» ဟူသော အမည်ရှိ၏။ ထို့ထက်အဝေး၌ «ကာမဒ»—ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးသူ။ ထို့ပြင် «သိဒ္ဓိဒ»—စိဒ္ဓိကို ပေးသူ၊ «ဓမ္မဇ್ಞ»—ဓမ္မကို သိသူ၊ «ဝိုင်ရှဝရူပ»—အလုံးစုံပုံသဏ္ဌာန်၊ နှင့် «မုက္တိဒ»—မောက္ခကို ပေးသူ ဟူ၍လည်း ရှိ၏။

Verse 36

तथा श्रीपद्मनाभं तु श्रीवत्सं तु महाप्रभम् । तथा च पापसंहारं सर्वकामप्रदं तथा

ထို့အတူ «သြရီပဒ္မနာဘ»၊ «သြရီဝတ္စ»—အလွန်တောက်ပမြတ်သောသူ။ ထို့ပြင် «ပါပသံဟာရ»—အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသူ၊ နှင့် «သရ္ဝကာမပြဒ»—ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးသူ ဟူ၍လည်း ရှိ၏။

Verse 37

मोक्षमार्गं वरा रोहे तथा देवि सुदर्शनम् । धर्मगर्भं तु धर्माणां प्रभासं पापनाशनम् । अतः परं भवन्तीह उत्पलावर्त्तिकानि च

ထို့ပြင် «မောက္ခမာရ္ဂ»—လွတ်မြောက်ခြင်းသို့ သွားရာလမ်း၊ «ဝရာရောဟာ» ဟူ၍လည်း ရှိ၏၊ အို ဒေဝီ။ ထို့အတူ «သုဒർശန»—မင်္ဂလာမြင်ကွင်း။ «ဓမ္မဂರ್ಭ»—ဓမ္မတို့၏ အမိဝမ်း၊ «ပရဘာသ»—အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသူ။ ဤတို့ထက်အဝေး၌လည်း ဤနေရာတွင် «ဥတ္ပလာဝတ္တိကာ» ဟူသော သန့်ရှင်းရာဌာနများ ပေါ်ထွန်းလာကြ၏။

Verse 38

क्षेत्रस्य मध्ये यद्देवि मम गर्भगृहं स्मृतम् । तस्य नामानि ते देवि कथितान्यनुपूर्वशः

အို ဒေဝီ၊ ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၏ အလယ်၌ ငါ၏ ဂర్భဂೃಹ (သန့်ရှင်းအတွင်းကမ္ဘာ) ဟု မှတ်ယူထားသော အရာရှိ၏။ အို ဒေဝီ၊ ထို၏ အမည်များကို သင့်အား အစဉ်လိုက် ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 39

श्रुत्वा नामान्यशेषाणि क्षेत्रमाहात्म्यमेव च । तेषां तु वांछिता सिद्धि र्भविष्यति न संशयः

အမည်များအားလုံးနှင့် က္ෂೇತ್ರ၏ မဟာတ್ಮျ (ဂုဏ်မဟာ) ကိုပါ ကြားနာပြီးနောက်၊ သူတို့လိုလားသော အောင်မြင်မှု (စిద్ధိ) သည် မသံသယဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာမည်။

Verse 40

एतत्कीर्त्तयमानस्य त्रिकालं तु महोदयम् । संध्याकालांतरं पापमहोरात्रं विनश्यति

ဤမဟာတ్మျ/အမည်များကို တစ်နေ့သုံးကြိမ် (သုံးကာလ) ကီർത്തနာသူအတွက် မဟာဉာဏ်တိုးတက်မှု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး၊ သန္ဓျာကာလ အကြား၌ တစ်နေ့တစ်ည စုဆောင်းသော အပြစ်များ ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 41

अपि वै दांभिकाश्चैव ये वसंत्यल्पबुद्धयः । मूढा जीवनिका विप्रास्तेऽपि यांति मृता दिवम्

လိမ်လည်ဟန်ဆောင်သူများ၊ ဉာဏ်နည်းသူများ—အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းသာအတွက် နေထိုင်သော မောဟဗြာဟ္မဏများပင်လျှင်၊ သေဆုံးသည့်အခါ ကောင်းကင် (သုဂတိ) သို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 42

अस्य क्षेत्रस्य मध्ये तु रवियोजनमध्यतः । उपक्षेत्राणि देवेशि संत्यन्यानि सहस्रशः

ဤက္ෂೇತ್ರ၏ အလယ်၌—ရဝိယောဇန အလယ်အတိုင်းအတာအတွင်း၊ အို ဒေဝေရှီ—အခြားသော ဥပက္ෂೇತ್ರများသည် ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသည်။

Verse 43

कानिचित्पद्मरूपाणि यवाकाराणि कानिचित् । षट्कोणानि त्रिकोणानि दण्डाकाराणि कानिचित्

အချို့သည် ကြာပန်းပုံသဏ္ဌာန်၊ အချို့သည် မုယောစေ့ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ကြသည်။ အချို့သည် ခြောက်ထောင့်၊ အချို့သည် သုံးထောင့်၊ အချို့သည် တံတားကဲ့သို့ တံတောင်ပုံ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 44

चंद्रबिंबार्द्धभेदानि चतुरस्रप्रभेदतः । ब्रह्मादिदैवतानीशे क्षेत्रमध्ये स्थितानि तु

အချို့သည် လဝက်ပြားပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ခွဲခြားထားပြီး၊ အချို့သည် စတုရန်းပုံသဏ္ဌာန် အမျိုးမျိုးအဖြစ် ခွဲခြားထားသည်။ အို ဣရှေ၊ ဗြဟ္မာမှစသော ဒေဝတားတို့သည် ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ အလယ်၌ တကယ်တမ်း တည်ရှိကြသည်။

Verse 45

कानिचिद्योजनार्द्धानि तदर्धार्धानि कानिचित् । निवर्त्तनप्रमाणेन दण्डमानेन कानिचित्

အချို့သော သန့်ရှင်းရာဒေသများသည် ယောဇနာတစ်ဝက် အတိုင်းအတာရှိပြီး၊ အချို့သည် ထို၏ တစ်ဝက်ထပ်တစ်ဝက် ဖြစ်ကြသည်။ အချို့ကို နိဝတ္တန အတိုင်းအတာဖြင့်၊ အချို့ကို ဒဏ္ဍ အတိုင်းအတာဖြင့် ရေတွက်ကြသည်။

Verse 46

गोचर्ममानमध्यानि कानिचिद्धनुषांतरम् । यज्ञोपवीतमात्राणि प्रभासे संति कोटिशः

အချို့သော တီရ္ထများသည် “နွားအရေ” အတိုင်းအတာဖြင့် အလယ်အလတ်ကျယ်ဝန်းပြီး၊ အချို့သည် မြားပစ်သည့် လေးတံအကွာအဝေးအထိ ကျယ်သည်။ ပရဘာသတွင် ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းကြိုး) အတိုင်းအတာမျှ သေးငယ်သည့် သန့်ရှင်းရာနေရာများပင် ကုဋိပေါင်းများစွာ ရှိသည်။

Verse 47

अंगुल्यष्टम भागोऽपि नभोस्ति कमलेक्षणे । न संति यस्मिंस्तीर्थानि दिव्यानि च नभस्तले

အို ကြာမျက်လုံးရှင်၊ “ကောင်းကင်” ဟူသော အာကာသ၌ လက်ချောင်းအကျယ်၏ အရှစ်ပုံတစ်ပုံမျှတောင် မကျန်ဘဲ၊ ဒိဗ္ဗ တီရ္ထများ မရှိသည့် နေရာမရှိ—ကောင်းကင်မိုးခေါင်ပေါ်၌ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 48

प्रभासक्षेत्रमासाद्य तिष्ठंति प्रलयादनु । केदारे चैव यल्लिंगं यच्च देवि महालये

ပရဘာသ သန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ သို့ ရောက်လျှင်၊ ကမ္ဘာပျက်ကွယ်ပြီးနောက်တောင် ထိုနေရာ၌ တည်မြဲနေကြသည်။ ကေဒါရ၌ရှိသော လင်္ဂနှင့် မဟာလယ၌ရှိသော လင်္ဂကိုလည်း၊ အို ဒေဝီ—

Verse 49

मध्यमेश्वरसंस्थं च तथा पाशुपतेश्वरम् । शंकुकर्णेश्वरं चैव भद्रेश्वरमथापि च

ထို့အပြင် မဓျမေရှွရ၏ အာသနနှင့် ပာရှုပတေရှွရလည်းရှိ၏။ ထို့ပြင် ရှင်ကူကဏ္ဏေရှွရနှင့် ဘဒ္ရေရှွရလည်းရှိသည်။

Verse 50

सोमे श्वरमथैकाग्रं कालेश्वरमजेश्वरम् । भैरवेश्वरमीशानं तथा कायावरोहणम्

ထို့နောက် ဆိုမေရှွရနှင့် ဧကာဂြ၊ ကာလေရှွရနှင့် အဇေရှွရ၊ ဘိုင်ရဝေရှွရနှင့် ဣရှာန၊ ထို့ပြင် ကာယာဝရောဟဏလည်းရှိသည်။

Verse 51

चापटेश्वरकं पुण्यं तथा बदरिकाश्रमम् । रुद्रकोटिर्महाकोटि स्तथा श्रीपर्वतं शुभम्

ပုဏ్యရှိသော စာပဋေရှွရကနှင့် ထို့အတူ ဘဒရိကာအာရှရမ်; ရုဒ္ရကိုဋိနှင့် မဟာကိုဋိ; ထို့ပြင် မင်္ဂလာရှိသော ශ්ရီးပರ್ವတလည်းရှိသည်။

Verse 52

कपाली चैव देवेशः करवीरं तथा पुनः । ओंकारं परमं पुण्यं वशिष्ठाश्रममेव च । यत्र कोटिः स्मृता देवि रुद्राणां कामरूपिणाम्

ကပာလီနှင့် ဒေဝေရှလည်းရှိ၏; ထို့ပြင် ကရဝီရလည်း ထပ်မံရှိ၏။ အလွန်သန့်ရှင်းမြင့်မြတ်သော အိုံကာရ၊ နှင့် ဝသိဋ္ဌအာရှရမ်လည်းရှိ၏—အို ဒေဝီ၊ ထိုနေရာ၌ စိတ်ကြိုက်ရုပ်သဏ္ဍာန်ယူနိုင်သော ရုဒ္ရများ တစ်ကိုဋိ တည်ရှိသည်ဟု မှတ်မိကြ၏။

Verse 53

यानि चान्यानि स्थानानि पुण्यानि मम भूतले । प्रयागं पुरतः कृत्वा प्रभासे निवसंति च

ငါ၏မြေပြင်ပေါ်ရှိ အခြားသော သန့်ရှင်းသော တီရ္ထများအားလုံးသည်—ပရယာဂ (Prayāga) ကို ရှေ့တန်းထား၍—ပရဘာသ (Prabhāsa) တွင်လည်း နေထိုင်ကြ၏။

Verse 54

उत्तरे रविपुत्री तु दक्षिणे सागरं स्मृतम् । दक्षिणोत्तरमानोऽयं क्षेत्रस्यास्य प्रकीर्त्तितः

မြောက်ဘက်တွင် ရဝိပုတြီ (Raviputrī) ရှိ၍ တောင်ဘက်တွင် သမုဒ္ဒရာဟု ဆိုကြ၏။ ထို့ကြောင့် ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၏ မြောက်–တောင် အကျယ်အဝန်းကို ကြေညာထား၏။

Verse 55

रुक्मिण्याः पूर्वतश्चैव तप्ततोयाच्च पश्चिमे । पूर्वपश्चिममानोऽयं प्रभासस्य प्रकीर्त्तितः

အရှေ့ဘက်တွင် ရုက္မိဏီ (Rukmiṇī) တီရ္ထရှိ၍ အနောက်ဘက်တွင် တပ္တတိုယ (Taptatoya) တီရ္ထရှိ၏။ ထို့ကြောင့် ပရဘာသ (Prabhāsa) ၏ အရှေ့–အနောက် အကျယ်အဝန်းကို ကြေညာထား၏။

Verse 56

एतदन्तरमासाद्य तीर्थानि सुरसुन्दरि । पातालादिकटाहांतं तानि तत्र वसंति वै

အို နတ်သမီးတို့အနက် အလှဆုံးသူရေ၊ ဤအကြားအဝေးသို့ ရောက်လာသောအခါ တီရ္ထများသည် အမှန်တကယ် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ကြပြီး—ပာတာလာ (Pātāla) မှ စတင်သော အိုးကြီးကဲ့သို့ အနက်ထိ လျှံ့ဝင်သွားကြ၏။

Verse 57

एवं ज्ञात्वा महादेवि सर्वदेवमयो हरिः । प्रभासक्षेत्रमासाद्य तत्याज स्वं कलेवरम्

ဤသို့ သိမြင်ပြီးနောက် အို မဟာဒေဝီ၊ နတ်အားလုံး၏ အနှစ်သာရဖြစ်သော ဟရီ (Hari) သည် ပရဘာသ-က்ஷೇತ್ರ (Prabhāsa-kṣetra) သို့ ရောက်လာကာ ထိုနေရာ၌ မိမိ၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်တော်မူ၏။

Verse 58

दिव्यं ममेदं चरितं हि रौद्रं श्रोष्यंति ये पर्वसु वा सदा वा । ते चापि यास्यंति मम प्रसादात्त्रिविष्टपं पुण्यजनाधिवासम्

ဤသည်မှာ ငါ၏ သာသနာတော်မြတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် အံ့ဩဖွယ်သော ဇာတ်ကြောင်းဖြစ်၏။ ပွဲနေ့များတွင်ဖြစ်စေ အမြဲတမ်းဖြစ်စေ နားထောင်သူတို့သည် ငါ၏ကရုဏာကြောင့် တြိဝိဋ္ဌပ (ကောင်းကင်) သို့၊ ကုသိုလ်ရှင်အစုအဝေးတို့၏ နေရာသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 59

इति कथितमशेषमेव चित्रं चरितमिदं तव देवि पुण्ययुक्तम् । इतरमपि तवातिवल्लभं यद्वद कथयामि महोदयं मुनीनाम्

ထို့ကြောင့်၊ အို ဒေဝီ၊ အံ့ဩဖွယ်ကောင်း၍ အပြည့်အစုံသော ကုသိုလ်ပြည့်ဝသည့် ဤသန့်ရှင်းသော ဇာတ်ကြောင်းကို သင်အား ပြောပြီးလေပြီ။ ယခုလည်း သင်အလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော၊ မုနိတို့အတွက် အမြင့်တင်ပေးသော အခြားဇာတ်ကြောင်းတစ်ပုဒ်ကို ငါ ပြောမည်။