Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 66
त्वया विमोहितात्मानो भ्राम्यन्त्यजभवादयः । सा कथं क्षुभ्यसि त्वं तु किं स्वधाम न बुध्यसे
tvayā vimohitātmāno bhrāmyantyajabhavādayaḥ | sā kathaṃ kṣubhyasi tvaṃ tu kiṃ svadhāma na budhyase
“သင်ကြောင့်ပင် ဗြဟ္မာနှင့် အခြားကြီးမြတ်သူများတောင် မောဟဖြစ်ကာ လှည့်လည်နေကြ၏။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် သင်ကိုယ်တိုင် မည်သို့ စိတ်လှုပ်ရှားရမည်နည်း။ သင်၏ ကိုယ်ပိုင် သာသနာဓာမ (အမှန်တရားနေရာ) ကို မသိသေးသလော။”
Govinda (Śrī Viṣṇu/Kṛṣṇa)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Listener: Devī/Śakti-figure
Scene: Kṛṣṇa points beyond the immediate drama to a cosmic vista: Brahmā and other beings wandering in delusion; then turns back, urging Devī to remember her own abode/nature.
FAQs
The verse stresses that the divine power that deludes the cosmos is itself beyond delusion; spiritual stability comes from knowing one’s svadhāma (true nature).
Dvārakā is the setting of the Māhātmya; the teaching is embedded in Dvārakā’s sacred narrative within Prabhāsa Khaṇḍa.
None here; it is a theological clarification rather than a vrata or tīrtha-ritual instruction.