Adhyaya 22

Verse 1

श्रीप्रह्लाद उवाच । शृणुध्वं द्विजशार्दूला यथावत्कथयामि वः । स्नापयित्वा जगन्नाथं तथा गंधैर्विलिप्य च । पूजयित्वा तुलस्या तु भूषयित्वा च भूषणैः

သီရိ ပရဟ္လာဒက ပြော၏— «နားထောင်ကြလော့၊ ဒွိဇရှာဒူလာ ဘရာဟ္မဏတို့၊ ငါသည် သင်တို့အား မှန်ကန်စွာ ပြောမည်။ जगन्नाथ ကို ရေချိုးပေးပြီး နံ့သာအဆီအနှစ်တို့ဖြင့် လိမ်းကာ၊ တူလစီဖြင့် ပူဇော်၍ အလင်္ကာရတို့ဖြင့် တန်ဆာဆင်ပြီး…»

Verse 2

नैवेद्येन च सन्तर्प्य तथा नीराजनादिभिः । दुर्वाससं तथा पूज्य पुंडरीकाक्षमेव च

နైవေဒျ (အာဟာရပူဇာ) ဖြင့်လည်း သန့်ရှင်းစွာ ဆက်ကပ်၍ စိတ်တော်ချမ်းသာစေကာ၊ နီရာဇန (အာရတီ) စသည့် အခမ်းအနားများဖြင့်လည်း ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့ပြင် ဒုర్వာသသကိုလည်း ပူဇော်၍၊ ပုဏ္ဍရီကာක්ෂ (ကြာပန်းမျက်စိရှင်) ကိုလည်း ထိုနည်းတူ ပူဇော်ရမည်။

Verse 3

अनंतं वैनतेयादीन्भक्त्या सम्पूज्य मानवः । दद्याद्दानं स्वशक्त्या च वित्तशाठ्यविवर्जितः

လူသည် အနန္တနှင့် ဝိုင်နတေယ (ဂရုဍ) စသည့်သူတို့ကို ဘက္တိဖြင့် အပြည့်အဝ ပူဇော်ပြီးနောက်၊ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒါန ပေးလှူရမည်။ ငွေကြေးအပေါ် လိမ်လည်ကောက်ကျစ်ခြင်းကင်းရမည်။

Verse 4

दीनांधकृपणांस्तत्र तर्पयेच्च समाश्रितान्

ထိုနေရာ၌ ဆင်းရဲသူ၊ မျက်မမြင်သူ၊ အလွန်ချို့တဲ့သူတို့—ခိုလှုံလာသူများကိုလည်း အာဟာရပေး၍ စိတ်ကျေနပ်အောင် ပြုစေရာ၏။

Verse 5

रुक्मिणीं च ततो गच्छेद्विदर्भतनयां नरः । उपहृत्योपहारांश्च बलिभिर्गंधदीपकैः

ထို့နောက် လူသည် ဝိဒರ್ಭသမီး ရုက္မိဏီ ထံသို့ သွား၍ ပူဇော်သက္ကာများကို ယူဆောင်ကာ ဘလိပူဇာ၊ အနံ့သာနှင့် မီးအလင်းတို့ကိုလည်း တင်ပူဇော်ရမည်။

Verse 6

पीडयंति ग्रहास्तावद्व्याधयोऽभिभवंति च । भक्त्या न पश्यति नरो यावत्कृष्णप्रियां कलौ

ကလိယုဂ်၌ လူသည် ဘက္တိဖြင့် ကృష్ణ၏ချစ်မြတ်နိုးရာ (ရုက္မိဏီ) ကို မမြင်မတွေ့၍ မခိုလှုံသရွေ့ ဂြိုဟ်တို့က နှိပ်စက်၍ ရောဂါတို့ကလည်း အနိုင်ယူလေ၏။

Verse 7

उपसर्गभयं तावद्दुःखं च भूतसंभवम् । भक्त्या न पश्यति नरो यावत्कृष्णप्रियां कलौ

ကလိယုဂ်၌ လူသည် ဘက္တိဖြင့် ကృష్ణ၏ချစ်မြတ်နိုးရာ (ရုက္မိဏီ) ကို မမြင်မတွေ့သရွေ့ အန္တရာယ်ဘေးအပေါင်း၏ ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မကောင်းသောဝိညာဉ်တို့မှ ဖြစ်သော ဒုက္ခတို့ကို ခံနေရလေ၏။

Verse 8

भवेद्दरिद्री दुःखी च तावद्वै परयाचकः । भक्त्या न पश्यति नरो यावत्कृष्णप्रियां कलौ

ကလိယုဂ်၌ လူသည် ဘက္တိဖြင့် ကൃഷ്ണ၏ချစ်မြတ်နိုးရာ (ရုက္မိဏီ) ကို မမြင်မတွေ့သရွေ့ ဆင်းရဲနွမ်းပါး၍ ဝမ်းနည်းဒုက္ခရောက်ကာ အခြားသူတို့အပေါ် မူတည်ရပြီး တောင်းစားရသည့်အထိ ဖြစ်လေ၏။

Verse 9

तावन्मृतप्रजा नारी दुर्भाग्या दुःखसंयुता । भक्त्या न पश्यति यदा नारीकृष्णप्रियां तथा

မိန်းမတစ်ဦးသည် ကံမကောင်း၍ ဝမ်းနည်းမှုနှင့်တွဲလျက် သားသမီးအသက်ရှင်မရှိဘဲ နေရသည်မှာ၊ ဘက္တိဖြင့် ကృష్ణ၏ချစ်မြတ်နိုးရာ ရုက္မိဏီကို မမြင်မချင်း ဖြစ်၏။

Verse 10

तावच्छत्रुभयं पुंसां गृहभंगं च मूर्खता । भक्त्या न पश्यति नरो यावत्कृष्णप्रियां कलौ

ကလိယုဂ်၌ လူတစ်ယောက်သည် ဘက္တိဖြင့် ကృష్ణ၏ချစ်မြတ်နိုးရာ ရုက္မိဏီကို မမြင်မချင်း၊ လူတို့အတွက် ရန်သူကြောက်ရွံ့မှု၊ အိမ်ထောင်ပျက်စီးမှုနှင့် မောဟကြောင့် မိုက်မဲမှုတို့ ဆက်လက်ရှိနေ၏။

Verse 11

संपूज्य क्रृष्णं विधिवद्रुक्मिणीं पूजयेत्ततः । स्नापयेद्दधिदुग्धाभ्यां मधुशर्करया तथा

ကృష్ణကို ထုံးတမ်းအတိုင်း စနစ်တကျ ပူဇော်ပြီးနောက် ရုက္မိဏီကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် ဒဟိ (နို့ချဉ်) နှင့် နို့၊ ထို့တူ ပျားရည်နှင့် သကြားဖြင့် (ရုပ်တော်ကို) အဘိသေက လုပ်၍ ရေချိုးပေးရမည်။

Verse 12

घृतेन विविधैर्गन्धैस्तथैवेक्षुरसेन च । तीर्थोदकेन संस्नाप्य सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ဃြတ (နို့ထောပတ်ဆီ) နှင့် အနံ့အသာမျိုးစုံ၊ ထို့တူ ကြံရည်ဖြင့်လည်း (ရုပ်တော်ကို) ရေချိုးစေပြီး၊ ထို့နောက် တီရ္ထရေသန့်ဖြင့် ထပ်မံ ရေချိုးပေးလျှင် အလိုရှိသမျှ ဆန္ဒအားလုံးကို ရရှိမည်။

Verse 13

एवं यः स्नापये द्देवीं रुक्मिणीं क्रृष्णवल्लभाम् । न तस्य दुर्ल्लभं किंचिदिह लोके परत्र च

ဤသို့ ကృష్ణ၏ချစ်မြတ်နိုးရာ ဒေဝီ ရုက္မိဏီကို အဘိသေကဖြင့် ရေချိုးပေးသူအတွက်၊ ဤလောက၌လည်း နောက်လောက၌လည်း ရယူရန် ခက်ခဲသောအရာ မရှိတော့။

Verse 14

श्रीखण्डकुंकुमेनैव तथा मृगमदेन च । विलेपयेदपुत्रस्तु स पुत्रं लभते धुवम्

နံ့သာစန္ဒနကပ်နှင့် ကုင်္ကုမ၊ ထို့ပြင် မုစ်ခ်အနံ့ဖြင့်ပါ (ဒေဝီကို) လိမ်းပူဇော်လျှင် သားမရှိသူသည် သားကို မလွဲမသွေ ရရှိမည်။

Verse 15

सदा स भोगी भवति रूपवाञ्जनपूजितः । पूजयेन्मालतीपुष्पैः शतपत्रैः सुगन्धिभिः

မလတီပန်းများနှင့် အနံ့မွှေးသော ရာပွင့်ပန်းများဖြင့် ပူဇော်လျှင် သူသည် အမြဲတမ်း စည်းစိမ်ချမ်းသာနှင့် သက်သာပျော်ရွှင်မှုကို ခံစားရသူ ဖြစ်လာပြီး ရုပ်ရည်လှပကာ လူတို့ကလည်း ဂုဏ်ပြုကြမည်။

Verse 16

करवीरैर्मल्लिकाभिश्च चम्पकैस्तु विशेषतः । कमलैर्वारिसंभूतैः केतकीभिश्च पाटलैः

(ဒေဝီကို) ကရဝီရ (oleander) ပန်းများ၊ မလ္လိကာ (jasmine) ပန်းများနှင့် အထူးသဖြင့် ချမ္ပက (campaka) ပန်းများဖြင့်လည်းကောင်း၊ ရေမှပေါက်ဖွားသော ကြာပန်းများ၊ ကေတကီ ပန်းများနှင့် ပါဋလာ ပန်းများဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 17

धूपेनागुरुणा चैव पूजयेद्गौग्गु लेन च । वस्त्रैः सुकोमलैः शुभ्रैर्नानादेशसमुद्भवैः

နံ့သာမီးခိုး (ဓူပ) နှင့် အဂုရုအနံ့မွှေးသစ်သားဖြင့်လည်းကောင်း၊ ဂုဂ္ဂုလုဖြင့်လည်းကောင်း ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် နေရာဒေသမျိုးစုံမှ ယူဆောင်လာသော အလွန်နူးညံ့သည့် အဖြူရောင် သန့်ရှင်းသော အဝတ်အထည်များကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 18

भक्त्या संछाद्य वैदर्भीं रुक्मिणीं कृष्णवल्लभाम् । भूषणैर्भूषयेद्देवीं मणिरत्न समन्वितैः

ဗက်ဒರ್ಭနိုင်ငံ၏ မင်းသမီး ရုက္မိဏီ—ကృష్ణ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ—ကို ဘက်တိဖြင့် အဝတ်အစားဖြင့် ဖုံးအုပ်ဝတ်ဆင်စေပြီး၊ မဏိရတနာများ ပါဝင်သည့် အလှဆင်အဆင်တန်ဆာများဖြင့် ဒေဝီကို တန်ဆာဆင်ရမည်။

Verse 19

तस्मिन्कुले नाऽसुखः स्यान्नाऽधर्मो नाऽधनस्तथा । नाऽपुत्रो न विकर्मस्थः कितवो नीचसेवकः

ထိုမိသားစု၌ ဒုက္ခမရှိ၊ အဓမ္မမရှိ၊ ဆင်းရဲမှုမရှိ။ သားသမီးမရှိခြင်းမရှိ၊ တားမြစ်အပြုအမူလုပ်သူမရှိ၊ လောင်းကစားသမားမရှိ၊ နိမ့်ကျသူတို့ကို အစေခံသူလည်းမရှိ။

Verse 20

यैः पूजिता जगन्माता रुक्मिणी मानवैः कलौ । नैवेद्यैर्भक्ष्यभोज्याद्यैर्देवी मे प्रीयतामिति । तांबूलं च सकर्पूरं भावेन विनिवेदयेत्

ကလိယုဂ၌ လူတို့သည် జగन्मာတာ ရုက္မိဏီကို နైవေဒျ—အစားအစာ၊ မုန့်ချိုနှင့် အစရှိသဖြင့်—ဖြင့် ပူဇော်ကာ “ဒေဝီမေ ပရီးယတမ်—မိမိအပေါ် ဒေဝီပျော်ရွှင်ပါစေ” ဟု ဆုတောင်း၍ စိတ်နှလုံးသဒ္ဓါဖြင့် ကပူရ်ပါသော ကွမ်းကိုလည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 21

गृहीत्वा च फलं शुभ्रं ह्यक्षतैश्च समन्वितम् । मन्त्रेणानेन वै विप्रा ह्यर्घ्यं दद्याद्विधानतः

သန့်ရှင်းတောက်ပသော အသီးတစ်လုံးကို အက္ခတ (မကွဲသော ဆန်စေ့) များနှင့်အတူ ယူ၍၊ ဗြာဟ္မဏတို့ရေ၊ စည်းကမ်းအတိုင်း အောက်ပါမန္တရဖြင့် အရ္ဃျကို ပူဇော်ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 22

कृष्णप्रिये नमस्तुभ्यं विदर्भाधिपनंदिनि । सर्वकामप्रदे देवि गृहाणार्घ्यं नमोऽस्तु ते

ကృష్ణ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ ဒေဝီရေ၊ သင့်အား နမಸ್ಕာရပါ၏။ ဗိဒರ್ಭမင်း၏ သမီးတော်ရေ၊ သင့်အား နမস্কာရပါ၏။ အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ပေးသနားသော ဒေဝီရေ၊ ဤအရ္ဃျကို လက်ခံတော်မူပါ။ သင့်အား နမိုऽસ્તુ။

Verse 23

आरार्तिकं ततः कुर्याज्ज्वलन्तं भावनान्वितः । नीराजनं प्रकर्तव्यं कर्पूरेण विशेषतः

ထို့နောက် သဒ္ဓါနှင့် စိတ်ကူးတရားတော်ကို ထား၍ မီးတောက်လောင်သော အာရာရတိကကို ပြုလုပ်ရမည်။ နီရာဇနကိုလည်း အထူးသဖြင့် ကပူရ်ဖြင့် ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 24

शंखे कृत्वा तु पानीयं भ्रामयेद्भावसंयुतः । भ्रामयित्वा च शिरसा धारणीयं विशुद्धये

ခွံသင်္ခါထဲတွင် ရေထည့်၍ သဒ္ဓါဖြင့် လှည့်ဝှေ့ရမည်။ လှည့်ပြီးနောက် သန့်စင်ခြင်းအတွက် ခေါင်းပေါ်တွင် ထိကပ်ထားရမည်။

Verse 25

दण्डवत्प्रणमेद्भूमौ नमः कृष्णप्रियेति च । विप्रपत्नीश्च विप्रांश्च पूजयेच्छक्तितो द्विजाः

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒဏ္ဍဝတ်ဖြင့် အပြည့်အဝ ပျပ်ဝပ်ကန်တော့၍ «နမော ကృష్ణ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူ» ဟု ဆိုရမည်။ ထို့ပြင် ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ၊ အို ဒွိဇတို့၊ ဗြာဟ္မဏမယားများနှင့် ဗြာဟ္မဏတို့ကိုလည်း ပူဇော်ဂုဏ်ပြုရမည်။

Verse 26

ग्रीवासूत्रकसिन्दूरैर्वासोभिः कञ्चुकैस्तथा । सुगन्धकुसुमैरर्च्य कुंकुमेन विलिप्य च

လည်ပင်းအဆင်တန်ဆာများနှင့် စင်ဒူးရ် (နီရောင်မှုန့်)၊ အဝတ်အစားနှင့် ကန်ချုက (အင်္ကျီ) တို့ဖြင့် ဘုရားကို အာရ္ချနာပြုရမည်။ မွှေးကြိုင်သော ပန်းများကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက် ကုင်ကူမ (ဇာဖရန်ရောင်လိမ်းဆေး) ဖြင့်လည်း လိမ်းပူဇော်ရမည်။

Verse 27

कौसुंभकैः कज्जलेन तांबूलेन च तोषयेत् । भक्ष्यैर्भोज्यैमोदकैश्च इक्षुभिर्मधुसर्पिभिः

ကောသုမ္ဘရောင် အလှူပစ္စည်းများ၊ ကဇ္ဇလ (မျက်ခုံးမည်း) နှင့် တမ်းဘူလ (ကွမ်း) တို့ဖြင့် (ဘုရားကို) ပျော်ရွှင်စေရာ၏။ ထို့ပြင် ကိုက်စားရသော အစာ၊ စားသောက်ရသော အစာများ—မိုဒက၊ ကြံ၊ ပျားရည်နှင့် ဂျီ (သန့်ဘတ်တာ) တို့ဖြင့်လည်း ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 28

प्रीतो भवति देवेशो रुक्मिण्या सह केशवः । विशेषतः फलानीह दातव्यानि द्विजोत्तमाः

ဤသို့ပြုလျှင် ဒေဝေရှ ကေရှဝသည် ရုက္မိဏီနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် အို ဒွိဇအထူးမြတ်တို့၊ ဤနေရာ၌ အထူးသဖြင့် သစ်သီးများကို ဆက်ကပ်ပေးရမည်။

Verse 29

उन्मत्तकं ततो देवं द्वारपालं प्रपूजयेत् । स्नापयित्वा सुगन्धेन कुंकुमेन विलिप्य च

ထို့နောက် တံခါးစောင့် နတ်တော် «ဥန္မတ္တက» ကို သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ အနံ့သာရည်တို့ဖြင့် ရေချိုးပေးပြီး ကုංකုမ (ကေသရ) လိမ်းပေးရမည်။

Verse 30

धूपेन धूपयित्वा तु पुष्पाद्यैः संप्रपूजयेत । नैवेद्यैर्भक्ष्यभोज्यैश्च मांसेन सुरया तथा

မီးခိုး (ဓူပ) ကို ပူဇော်ပြီးနောက် ပန်းများနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းတို့ဖြင့် ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ရမည်။ ထို့ပြင် နైవేద្យ—ကိုက်စားသည့်အစာ၊ စားသောက်သည့်အစာ—နှင့်အတူ အသားနှင့် အရက် (သုရာ) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 31

प्रभूतबलिभिश्चैव पिष्टेन विविधेन च । योगिनीनां चतुःषष्टिं तस्मिन्पीठे प्रपूजयेत्

ဘလိပူဇော်ပွဲများကို များစွာဖြင့်လည်းကောင်း၊ မုန့်နှင့်မုန့်မှုန့်ပတ် (ပိဋ္ဌ) အမျိုးမျိုးဖြင့်လည်းကောင်း၊ ထိုပီဋ္ဌ (ပူဇော်ရာအာසန) ပေါ်တွင် ယောဂိနီ ၆၄ ပါးကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 32

अर्चयेद्धरसिद्धिं च क्षेत्रपालं च सर्वशः । विरूपस्वामिनीं तत्र तथा वै सप्तमातरः

«ဓရသိဒ္ဓိ» ကိုလည်းကောင်း၊ «ခ္ရှေတရပါလ» ကိုလည်းကောင်း အစုံအလင် ပူဇော်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ပင် «ဝိရူပစွာမိနီ» နှင့် «မိခင်နတ်မ ၇ ပါး» ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 33

अष्टमूर्तीः कृष्णपत्नीः पीठे तस्मिन्प्रपूजयेत् । रुक्मिणीं सत्यभामां च शुभां जांबवतीं तथा

ထိုပီဋ္ဌပေါ်တွင် ကృష్ణ၏ မဟာမိဖုရားများ၏ အရှစ်ပါးသော ရုပ်သဏ္ဌာန်တို့ကို ပူဇော်ရမည်—ရုက္မိဏီ၊ သတ္တျဘားမာ၊ သုဘာ၊ ထို့အပြင် ဂျာမ္ဘဝတီ တို့ဖြစ်သည်။

Verse 34

मित्रविन्दां च कालिन्दीं भद्रां नाग्नजितीं तथा । अष्टमीं लक्ष्मणां तत्र पूजयेत्कृष्णवल्लभाः

ထို့နောက် မိတ္တရဝိန္ဒာ၊ ကာလိန္ဒီ၊ ဘဒြာ နှင့် နာဂ္နဇိတီတို့ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ အဋ္ဌမမြောက်အဖြစ် လက္ခ္မဏာကိုလည်း ပူဇော်ရမည်—ကృష్ణ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော မဟေသီများဖြစ်ကြသည်။

Verse 35

एताः संपूज्य विधिवत्संतर्प्य दधिपायसैः । गीतवादित्रघोषेण दीपैर्जागरणेन च

ဤမဟာမိခင်များကို ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း ပူဇော်ပြီးနောက် ဒဓိ (နို့ချဉ်) နှင့် ပါယသ (နို့ဆန်ချို) ဖြင့် စိတ်တော်ပြည့်စေကာ၊ သီချင်းသံနှင့် တူရိယာသံများ၊ မီးအလင်းများ၊ ညလုံးပေါက် ဂျာဂရဏ (နိုးကြားပူဇော်ခြင်း) ဖြင့် ပွဲတော်ကျင်းပရမည်။

Verse 36

पुत्र पौत्रसमायुक्तो धनधान्यसमन्वितः । सर्वान्कामानवाप्नोति तस्य विष्णुः प्रसीदति

ထိုသူသည် သားသမီးနှင့် မြေးမြစ်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံတို့လည်း ကြွယ်ဝမည်။ အလိုရှိသမျှ ဆန္ဒတို့ကို ရရှိပြီး ထိုဘက်တော်သားပေါ်၌ ဗိဿ္ဏုသည် ကရုဏာတော်ပြုတော်မူ၏။

Verse 37

किं तस्य वहुदानैस्तु किं व्रतैर्नियमैस्तथा । येन दृष्टा जगन्माता रुक्मिणी कृष्णवल्लभा

ကမ္ဘာမိခင် (Jagad-mātā) ရုက္မိဏီ—ကృష్ణ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော မဟေသီကို မြင်ဖူးသူအတွက်၊ အလှူဒါနများစွာ သို့မဟုတ် ဝရတ (သီလကတိ) နှင့် နိယမ (စည်းကမ်း) များသည် ဘာလိုအပ်တော့မည်နည်း။

Verse 38

किं यज्ञैर्बहुभिस्तस्य संपूर्णवरदक्षिणैः । येन दृष्टा जगन्माता रुक्मिणी कृष्णवल्लभा

ကမ္ဘာမိခင် (Jagad-mātā) ရုက္မိဏီ—ကൃഷ്ണ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော မဟေသီကို မြင်ဖူးသူအတွက်၊ ဒက္ခိဏာ (ပူဇော်ခ) အပြည့်အစုံဖြင့် စုံလင်သော ယဇ္ဉများစွာသည် ဘာလိုအပ်တော့မည်နည်း။

Verse 39

तेन दत्तं हुतं तेन जप्तं तेन सनातनम् । येन दृष्टा जगन्माता रुक्मिणी कृष्णवल्लभा

ထိုသူအတွက် ဒါနပြုခြင်းလည်း ပြည့်စုံပြီး၊ မီးပူဇော်ဟုတံလည်း ပြည့်စုံပြီး၊ အနန္တ ဇပ (မန္တရ) လည်း ပြည့်စုံ၏—ကမ္ဘာမိခင် (Jagad-mātā) ရုက္မိဏီ၊ ကృష్ణ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူကို မြင်တွေ့ခဲ့သောကြောင့်။

Verse 40

हेलया तेन संप्राप्ताः सिद्धयोऽष्टौ न संशयः । गत्वा द्वारवतीं येन दृष्टा केशववल्लभा

လွယ်ကူစွာပင် ထိုသူသည် အဋ္ဌ စိဒ္ဓိ (siddhi) ရှစ်ပါးကို မသံသယဘဲ ရရှိ၏—ဒွာရဝတီသို့ သွားပြီး ကေသဝ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူ (ရုက္မိဏီ) ကို မြင်တွေ့သူဖြစ်သောကြောင့်။

Verse 41

सफलं जीवितं तस्य सफलाश्च मनोरथाः । कलौ कृष्णपुरीं गत्वा दृष्ट्वा माधववल्लभाम्

ကလိယုဂ၌ ကృష్ణ၏ မြို့တော်သို့ သွားကာ မာဓဝ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူ (ရုက္မိဏီ) ကို မြင်တွေ့သူ၏ ဘဝသည် အကျိုးရှိပြီး၊ စိတ်ကူးဆန္ဒများလည်း ပြည့်စုံ၏။

Verse 42

देव राज्येन किं तस्य तथा मुक्तिपदेन च । न दृष्टा चेज्जगन्माता रुक्मिणी कृष्णवल्लभा

ထိုသူအတွက် နတ်ဘုရားတို့အကြား အာဏာပိုင်ရာဇ်ဖြစ်ခြင်းက ဘာအကျိုးရှိမည်နည်း၊ မောက္ခပဒ (လွတ်မြောက်ရာအဆင့်) ပင်လျှင် ဘာတန်ဖိုးရှိမည်နည်း—ကမ္ဘာမိခင် ရုက္မိဏီ၊ ကృష్ణ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူကို မမြင်ရသေးလျှင်။

Verse 43

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन रुक्मिणी कृष्णवल्लभा । सदाऽर्चनीया मनुजैर्द्रष्टव्या सर्वकामदा

ထို့ကြောင့် လူတို့သည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား၍ ကృష్ణ၏ ချစ်မြတ်နိုးသူ ရုက္မိဏီကို အမြဲပူဇော်ရမည်၊ ထို့ပြင် ဒർശန (မြင်တွေ့ကံ) ကို ရှာဖွေရမည်—အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ပေးသနားသူမဖြစ်သောကြောင့်။

Verse 45

स्नानगन्धादि वस्त्रैस्तु प्रभूतबलिभिस्तथा । गीतवादित्रघोषेण दीपजागरणेन च । तोषिता भीष्मकसुता सर्वान्कामान्प्रयच्छति

ရေချိုးပူဇော်ခြင်း၊ အနံ့သာနှင့် အလှူပစ္စည်းများ၊ အဝတ်အစား၊ ဘလိအလှူများစွာ၊ သီချင်းနှင့် တူရိယာသံများ၊ မီးအလင်းဖြင့် ညလုံးပူဇော်စောင့်ကြပ်ခြင်းတို့ကြောင့် ပီသ္မကသမီး ရုက္မိဏီ မေတ္တာတော်ပျော်ရွှင်လျှင် ဆန္ဒရှိသမျှ အကျိုးအမြတ်အားလုံးကို ပေးတော်မူသည်။

Verse 46

तथा दीपोत्सवदिने चतुर्द्दश्यां समाहितः । पूजयित्वा यथाशास्त्रमीप्सितं लभते फलम्

ထို့အတူ မီးပွဲနေ့၌ လဆန်း/လဆုတ် တစ်ဆယ်လေးရက်နေ့တွင် စိတ်တည်ငြိမ်၍ သာသနာကျမ်းအတိုင်း ပူဇော်သူသည် မိမိလိုလားသော အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 47

माघमासे सिताष्टम्यां कन्दर्प्पजननी तु यैः । पूजिता गन्धपुष्पाद्यैरुपहारैरनेकशः । सफलं जीवितं तेषां सफलाश्च मनोरथाः

မာဃလတွင် လဆန်းရှစ်ရက် (သီတအဋ္ဌမီ) နေ့၌ ကန္ဒర్ప္ပဇနနီ—ကာမ၏ မိခင်—ကို အနံ့သာ၊ ပန်းနှင့် အမျိုးမျိုးသော လက်ဆောင်ပူဇော်မှုများဖြင့် ပူဇော်သူတို့၏ ဘဝသည် အကျိုးရှိလာပြီး စိတ်ကူးဆန္ဒများလည်း ပြည့်စုံသည်။

Verse 48

द्वादश्यां चैत्रमासे तु कृष्णेन सह रुक्मिणीम् । ये पश्यंति नरा देवीं रुक्मिणीं मधुमाधवे । कृष्णेन सह गच्छन्तीं धन्यास्ते मानवा भुवि

သို့သော် ချိုင်တြလတွင် လဆန်း/လဆုတ် တစ်ဆယ်နှစ်ရက်နေ့၌ ကృష్ణနှင့်အတူ ဒေဝီ ရုက္မိဏီကို မြင်တွေ့ရသူများ—မဓုကို သတ်သူ၏ ချစ်သူ ရုက္မိဏီ—ကృష్ణနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်ရသူများသည် မြေပြင်ပေါ်၌ အမှန်တကယ် ကံကောင်းမြတ်နိုးသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 49

पुत्रपौत्रसमायुक्ता धनधान्यसमन्विताः । जीविते व्याधिनिर्मुक्ताः पदं गच्छन्त्यनामयम्

သူတို့သည် သားသမီးနှင့် မြေးမြစ်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ ငွေကြေးနှင့် စပါးအနှံ့အပြား ပိုင်ဆိုင်ပြီး အသက်ရှင်နေစဉ် ရောဂါကင်းလွတ်ကာ အနာမယကင်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 50

ज्येष्ठाष्टम्यां नरैर्यैस्तु पूजिता कुष्णवल्लभा । तेषां मनोरथावाप्तिर्जायते नात्र संशयः

ဇျေဋ္ဌလတွင် အဋ္ဌမီတိထီနေ့၌ ကృష్ణ၏ချစ်မြတ်နိုးရာ ရုက္မိဏီကို ပူဇော်သူတို့အတွက် ဆန္ဒအလိုတော်တို့ ပြည့်စုံလာသည်မှာ သံသယမရှိ။

Verse 51

तथा भाद्रपदे मासि मातुः पूजा कृता तु यैः । सर्वपापविनिर्मुक्ता यांति विष्णुपदे नराः

ထို့အတူ ဘာဒြပဒလတွင် မိခင်ဒေဝီကို ပူဇော်ပွဲ ပြုလုပ်သူတို့သည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကာ ဗိဿနု၏ နေရာတော်သို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 52

कार्त्तिके मासि द्वादश्यां रुक्मिणीं कृष्णसंयुताम् । ये पश्यंति नरास्तेषां न भयं विद्यते क्वचित्

ကာတ္တိကလတွင် ဒွါဒသီတိထီနေ့၌ ကൃഷ്ണနှင့် ပေါင်းစည်းနေသော ရုက္မိဏီကို မြင်တွေ့သူတို့အတွက် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို ကြောက်ရွံ့မှု မရှိတော့။

Verse 53

यस्त्वेकत्र स्थितां पश्येद्रुक्मिणीं कृष्णसंयुताम् । सफलं जीवितं तस्य ह्यक्षया पुत्रसंततिः । अक्षयं धनधान्यं च कदा नैव दरिद्रता

သို့သော် တစ်နေရာတည်း၌ ကృష్ణနှင့်အတူ ရပ်တည်နေသော ရုက္မိဏီကို မြင်တွေ့သူ၏ ဘဝသည် အကျိုးရှိပြည့်စုံလာ၏။ သားသမီးအဆက်အနွယ် မပြတ်တောက်၊ ငွေကြေးနှင့် စားနပ်ရိက္ခာ မကုန်ခန်း၊ ဆင်းရဲမှုလည်း မရောက်လာ။

Verse 54

य एवं रुक्मिणीं पश्येत्पूजयेत्कृष्णवल्लभाम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति

ထို့ကြောင့် ရုက္မိဏီကို မြင်တွေ့၍ ကൃഷ്ണ၏ချစ်မြတ်နိုးရာကို ပူဇော်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်ကာ ဗိဿနုလောကသို့ သွားရောက်သည်။

Verse 55

यः स्नायात्सर्वतीर्थेषु दानं शक्त्या ददाति यः । तस्य पुण्यफलं चैव लोके यज्जायते द्विजाः । कथितं तदशेषेण कलौ कृष्णस्य संस्थितौ

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ သီရ္ထအပေါင်းတို့၌ ရေချိုး၍ ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ ဒါနပြုသူအတွက် ဤလောက၌ ဖြစ်ပေါ်လာသော ကုသိုလ်နှင့် အကျိုးရလဒ်ကို ကလိယုဂတွင် သခင် ကృష్ణ တည်ရှိနေခြင်းနှင့် ဆက်စပ်၍ အပြည့်အစုံ ဟောကြားပြီးဖြစ်သည်။

Verse 56

द्वारावतीं विना विप्रा मुक्तिर्न प्राप्यते कलौ । पुराणसंहितामेतां कृतवान्बलिबन्धनः । ददौ स तु प्रसादेन पूर्वं मह्यं द्विजोत्तमाः

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ကလိယုဂတွင် ဒွာရာဝတီ (ဒွာရကာ) မရှိလျှင် မုက္ခတိ မရနိုင်။ ဤ ပုရာဏသံဟိတာကို ဘလိဗန္ဓန (ဗိෂ္ဏု—ဘလိကို ချည်နှောင်သူ) က စီစဉ်ရေးသားခဲ့ပြီး၊ ယခင်က ကရုဏာတော်ဖြင့် ငါ့အား ပေးအပ်ခဲ့သည်၊ အို နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့။

Verse 57

इहार्थे च पुरा प्रोक्तं इतिहासो द्विजोत्तमाः । प्रद्युम्नेन सुसंवादे मार्कण्डेन महात्मना

အို နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့၊ ဤအကြောင်းအရာနှင့်ပတ်သက်၍ ရှေးကာလက ပဝါဒသမိုင်းတစ်ပုဒ်ကို ယခင်က ဟောကြားခဲ့ဖူးသည်—ပရဒျုမ္နနှင့် မဟာတ్మာ ရှင် မာရ္ကဏ္ဍေယ တို့၏ အလွန်ကောင်းမွန်သော ဆွေးနွေးပွဲအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။