Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 3
कुश उवाच । यथा पूज्यो महादेवो मम त्वं च तथा हरे । एक एव द्विधामूर्तिस्तस्मात्त्वां वरयाम्यहम्
kuśa uvāca | yathā pūjyo mahādevo mama tvaṃ ca tathā hare | eka eva dvidhāmūrtistasmāttvāṃ varayāmyaham
ကုရှက ဆို၏— «မဟာဒေဝကို ငါ ပူဇော်သကဲ့သို့ ဟရေ၊ သင်ကိုလည်း ထိုနည်းတူ ပူဇော်ထိုက်၏။ သင်သည် အတူတကွ တစ်ပါးတည်းဖြစ်၍ ပုံသဏ္ဍာန်နှစ်မျိုးဖြင့် ထင်ရှားသဖြင့် ထိုကြောင့် ငါသည် သင်ကိုပင် ဆုတောင်းအဖြစ် ရွေးချယ်၏» ဟု။
Kuśa
Tirtha: Dvārakā-kṣetra (teaching locus)
Type: kshetra
Listener: Hari (Viṣṇu/Kṛṣṇa)
Scene: Kuśa speaks with composed devotion, declaring Mahādeva and Hari equally worshipful and one reality in two forms; the moment is serene, like a philosophical revelation within a sacred setting.
FAQs
The verse teaches theological unity: Śiva and Viṣṇu are one supreme reality manifesting in two forms, encouraging inclusive devotion.
Within Dvārakā Māhātmya, this teaching sanctifies Dvārakā as a place where unity of Hari and Hara is proclaimed.
No ritual is prescribed; the focus is doctrinal—equal worship of Mahādeva and Hari.