Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 84
तं छिन्नशिरसं भूमौ पातितं वीक्ष्य केशवः । चिच्छेद बाहू पादौ च खङ्गेन तिलशस्तथा
taṃ chinnaśirasaṃ bhūmau pātitaṃ vīkṣya keśavaḥ | ciccheda bāhū pādau ca khaṅgena tilaśastathā
ဦးခေါင်းပြတ်လျက် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကေရှဝသည် သူ၏ လက်ခြေတို့ကို ဖြတ်တောက်ပြီး ဓားဖြင့် နှမ်းစေ့ပမာ အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ထစ်လေ၏။
Narrator (contextual Purāṇic narration within Dvārakā-māhātmya)
Tirtha: Dvārakā
Type: kshetra
Scene: Kuśa lies headless; Keśava, sword drawn, reduces the body further—rendered in stylized, non-gory fragments—like sesame scattered, emphasizing utter defeat.
FAQs
The Purāṇic idiom portrays the thorough removal of adharma—symbolically, evil is not merely checked but uprooted.
Dvārakā remains the sanctified setting; the māhātmya ties divine deeds to the place’s spiritual eminence.
None is stated in this verse; it continues the narrative of conflict and divine justice.