Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 66
प्रह्लाद उवाच । ताः कृष्णवचनं श्रुत्वा गोप्यो विध्वस्तबन्धनाः । विमुक्तसंशयक्लेशा दर्शनानन्दसंप्लुताः । ऊचुश्च गोपवध्वस्ताः कृष्णं निर्मलमानसाः
prahlāda uvāca | tāḥ kṛṣṇavacanaṃ śrutvā gopyo vidhvastabandhanāḥ | vimuktasaṃśayakleśā darśanānandasaṃplutāḥ | ūcuśca gopavadhvastāḥ kṛṣṇaṃ nirmalamānasāḥ
ပရဟ္လာဒက ပြောသည်။ ကృష్ణ၏ စကားကို ကြားသော် ဂိုပီတို့၏ ချည်နှောင်မှုများ ပျက်ကွဲသွား၏။ သံသယနှင့် ဒုက္ခကလေသမှ လွတ်မြောက်ကာ၊ သူ့ကို မြင်ရခြင်း၏ အာနန္ဒဖြင့် လွှမ်းမိုးလျက်ရှိကြ၏။ စိတ်ကြည်လင်သန့်ရှင်းသော နွားကျောင်းမိန်းမတို့သည် ကൃഷ്ണအား ပြောကြ၏။
Prahlāda
Tirtha: Dvārakā-kṣetra (contextual)
Type: kshetra
Scene: Prahlāda narrates as the gopīs, newly freed from inner ‘chains,’ stand with folded hands, eyes bright with tears of joy, facing Kṛṣṇa; the atmosphere is charged with relief and bliss.
FAQs
The Lord’s teaching and darśana dissolve inner bondage, doubt, and suffering, producing purity and joy.
The narrative belongs to Dvārakā-māhātmya; the implied glory is the transformative power of meeting the Lord in sacred Dvārakā.
No formal ritual; the “practice” highlighted is śravaṇa (hearing) and darśana (seeing the Lord) as liberating acts.