Skanda Purana — Prabhasa Khanda, Shloka 19
न ददासि जलं लिंगे प्रभूतं सुमनोहरम् । पुष्पधूपादिकं वाथ स्तोत्राणि विविधानि च
na dadāsi jalaṃ liṃge prabhūtaṃ sumanoharam | puṣpadhūpādikaṃ vātha stotrāṇi vividhāni ca
“သင်သည် လိင်္ဂပေါ်သို့ အလွန်များ၍ သာယာလှပသော ရေကို မလောင်းကပ်ပါ။ ပန်း၊ နံ့သာ၊ မီးခိုးနှင့် အခြားပူဇာပစ္စည်းများကိုလည်း မဆက်ကပ်၊ မျိုးစုံသော စတောတရ (ဟိမ်း) များကိုလည်း မရွတ်ဆိုပါ။”
Ṛṣayaḥ (Sages)
Tirtha: Arbuda-liṅga (unnamed)
Type: temple
Listener: Veṇu
Scene: Sages gesture toward ritual items—water pot, flowers, incense—unused beside the liṅga, while the king continues circling; the contrast between untouched offerings and active circumambulation becomes the visual focus.
FAQs
External offerings are respected, yet the passage prepares to show that even a single-minded act (like pradakṣiṇā) can become powerful when suffused with devotion and divine grace.
The temple/shrine in the Arbuda Khaṇḍa narrative where the Śiva-liṅga is established and worshiped.
Liṅga-pūjā upacāras: offering water (jala), flowers (puṣpa), incense (dhūpa), and reciting hymns (stotra).