Adhyaya 62
Prabhasa KhandaArbudha KhandaAdhyaya 62

Adhyaya 62

ပုလတ္စျာက သာသနာရေးခရီးစဉ်ကို ဖော်ပြပြီး လိင်္ဂနှစ်ပါးကို သွားရောက်ဖူးမြော်ရန် ညွှန်ကြားသည်။ တစ်ပါးမှာ ဂေါရီ (ဥမာ) ပြုလုပ်ထားသည်ဟု ဆိုသော ကာဋေရှ္ဝရ လိင်္ဂ၊ တစ်ပါးမှာ မြစ်ဒေဝီ ဂင်္ဂါ ပြုလုပ်ထားသည်ဟု ဆိုသော ဂင်္ဂေရှ္ဝရ လိင်္ဂ ဖြစ်သည်။ ဥမာနှင့် ဂင်္ဂါတို့အကြား အိမ်ထောင်ရေးကံကောင်းခြင်း (saubhāgya) အကြောင်း အရင်က ဖြစ်ခဲ့သော အငြင်းပွားမှုက ဇာတ်ကြောင်းကို လှုံ့ဆော်ပေးသည်။ ဂင်္ဂါသည် လိင်္ဂတည်ရာကို ရှာဖွေနေစဉ် ဂေါရီက လိင်္ဂပုံသဏ္ဍာန်တူသော တောင်တန်းအလှကို တွေ့မြင်ပြီး ကာဋက (လက်စွပ်ကဲ့သို့) သဏ္ဍာန်ရှိသဖြင့် စိတ်ရှည်သဒ္ဓါဖြင့် ပူဇော်ကန်တော့သည်။ မဟာဒေဝသည် နှစ်သက်၍ ဒർശနပေးကာ ဆုတောင်းပြည့်စုံစေသော အပေးအယူကို ချီးမြှင့်သည်။ ဂေါရီက ထိုသန့်ရှင်းရာကို ကာဋေရှ္ဝရဟု အမည်ပေးပြီး ဖလသရုတိကို ကြေညာသည်—မယားတစ်ယောက်အပေါ် မယားတစ်ယောက် ပြိုင်ဆိုင်မှု သို့မဟုတ် ခွဲခွာနေရခြင်းကြောင့် စိတ်ပင်ပန်းသော မိန်းမများသည် ထိုသန့်ရှင်းရာကို မြင်ရုံဖြင့် ဖျားနာမှု/ဒုက္ခကို ပျောက်ကင်းစေကာ ကျန်းမာချမ်းသာမှုနှင့် အိမ်ထောင်ရေးကံကောင်းခြင်းကို ပြန်လည်ရရှိစေသည်ဟု ဆိုသည်။ နောက်တစ်ဖက်တွင် ဂင်္ဂါလည်း ပူဇော်ကန်တော့၍ ဆုတောင်းကို ရရှိကာ ဂင်္ဂေရှ္ဝရကို တည်ထောင်သည်။ ထို့ကြောင့် လိင်္ဂနှစ်ပါးကို အတူတကွ ဖူးမြော်ရမည်ဟု သတ်မှတ်ပြီး “sapatnī-doṣa” ကို ဖြေရှင်းလိုသော မိန်းမများအတွက် အထူးအရေးပါကြောင်း ထင်ရှားစေသည်။ အခန်းအဆုံးတွင် အာဗုဒ သန့်ရှင်းမြေပြင်အတွင်း ဤအကျိုးကျေးဇူးများကို သဒ္ဓါတရားဖြင့် လှုံ့ဆော်သည့် အမြဲတမ်းကတိတော်အဖြစ် အတည်ပြုထားသည်။

Shlokas

Verse 1

पुलस्त्यस्य उवाच । ततः कटेश्वरं गच्छेल्लिंगं गौरीविनिर्मितम् । तथा गंगेश्वरं चान्यद्गङ्गया निर्मितं स्वयम्

ပုလတ္စျက မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ဂေါရီက တည်ဆောက်ထားသော လိင်္ဂဖြစ်သည့် ကဋေရှွရ သို့ သွားရမည်။ ထို့အတူ ဂင်္ဂါမယ်တော်က ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ထားသော အခြားလိင်္ဂ ဂင်္ဂေရှွရ သို့လည်း သွားရမည်။

Verse 2

पुरा समभवद्युद्धमुमायाः सह गंगया । सौभाग्यं प्रति राजेन्द्र ततो गौरीत्यभाषत

အို မင်းတို့၏ အရှင်ကြီး၊ ရှေးကာလ၌ ဥမာဒေဝီနှင့် ဂင်္ဂါဒေဝီတို့အကြား ကံကောင်းမင်္ဂလာအကြောင်းကြောင့် အငြင်းပွားမှုတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ဂေါရီက ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။

Verse 3

यया संपूजितः शंभुः शीघ्रं यास्यति दर्शनम् । सा सौभाग्यवती नूनभावयोः संभविष्यति

«ရှမ္ဘုကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်ကာ မကြာမီ သူ၏ ဒർശနကို ရရှိသူမသည်—ကျွန်ုပ်တို့နှစ်ဦးအနက် အမှန်တကယ် ကံကောင်းမင်္ဂလာရှိသူ ဖြစ်လာမည်» ဟု ဆို၏။

Verse 4

एवमुक्ता ततो गंगा सत्वरैत्यात्र पर्वते । लिंगमन्वेषयामास चिरकालादवाप सा

ဤသို့ ပြောဆိုခံရသဖြင့် ဂင်္ဂါသည် အလျင်အမြန် ဤတောင်သို့ လာရောက်ကာ လိင်္ဂကို ရှာဖွေ하였다။ အချိန်ကြာမြင့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းကို တွေ့ရှိ၍ ရရှိ하였다။

Verse 5

दृष्ट्वा गौर्याथ कटकं पर्वतस्य मनोहरम् । लिंगाकारं महाराज पूजयामास सा तदा

အို မဟာရာဇာ၊ ထို့နောက် ဂေါရီသည် တောင်၏ လှပသော ကဋကကို မြင်၍—လိင်္ဂပုံသဏ္ဌာန်ရှိသဖြင့်—ထိုအချိန်တည်းက ပူဇော်လျက် ရှိ၏။

Verse 6

सम्यक्छ्रद्धासमोपेता ततस्तुष्टो महेश्वरः । प्रददौ दर्शनं तस्या वरदोऽस्मीति चाब्रवीत्

သင့်လျော်သော ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ပြည့်စုံလာသောအခါ မဟေရှဝရသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ သူမအား မိမိ၏ ဒർശနကို ပေးတော်မူကာ «ငါသည် အပေးအလှူ (ဗရဒ) ဖြစ်၏» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 7

गौर्युवाच । सापत्न्यजेर्ष्यया देव मया लिंगं प्रकल्पितम् । तस्मात्कटेश्वराख्या च लोके चास्य भविष्यति

ဂေါရီက မိန့်တော်မူသည်— «အရှင်ဘုရား၊ မယားတစ်ဦးနှင့် ပြိုင်ဆိုင်ရသော မနာလိုစိတ်ကြောင့် ငါသည် ဤလိင်္ဂကို တည်ဆောက်ခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် လောက၌လည်း ‘ကဋေရှဝရ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ကျော်ကြားလာလိမ့်မည်»။

Verse 8

या नारी पतिना मुक्ता सपत्नीदुःखदुःखिता । अस्य संदर्शनादेव सा भविष्यति विज्वरा । सुतसौभाग्यसंपन्ना भर्तृप्राणसमा तथा

ခင်ပွန်းက စွန့်ပစ်ထား၍ မယားပြိုင်ကြောင့် ဖြစ်သော ဝမ်းနည်းဒုက္ခဖြင့် ညှဉ်းဆဲခံရသော မိန်းမမည်သူမဆို—ဤသန့်ရှင်းသော အရာကို မြင်ရုံဖြင့်ပင် ရောဂါကင်းစင်၍ ဒုက္ခကင်းမည်။ သားသမီးကံကောင်းခြင်းနှင့် ပြည့်စုံကာ ခင်ပွန်းအတွက် အသက်တမျှ ချစ်မြတ်နိုးခံရမည်။

Verse 9

गंगयाराधितो देव एवमेव वरं ददौ । तस्माल्लिंगद्वयं तच्च द्रष्टव्यं मनुजाधिप

ဂင်္ဂါက အာရాధနာပြုသော ထိုဘုရားသည် ထိုနည်းတူပင် ဤဗရကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် လူတို့၏ အရှင်မင်းကြီး၊ ထိုလိင်္ဂနှစ်ပါးကို သွားရောက်ကြည့်ရှု ဒർശနပြုသင့်၏။

Verse 10

विशेषतश्च नारीभिः सपत्नीदोषहानिदम् । सुखसौभाग्यदं नित्यं तथाऽभीष्टप्रदं नृणाम्

အထူးသဖြင့် မိန်းမတို့အတွက် ရှာဖွေသင့်သော အရာဖြစ်၏၊ မယားပြိုင်နှင့် ဆက်နွယ်သော အပြစ်အနာအဆာနှင့် ဒုက္ခကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ အမြဲတမ်း ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှုနှင့် ကံကောင်းခြင်းကို ပေးကာ လူတို့၏ ဆန္ဒကိုလည်း ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 62

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे कटेश्वरगंगेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विषष्टितमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၊ အရှစ်သောင်းတစ်ထောင် စလိုက စံဟိတာ၌၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ တတိယ အရ္ဗုဒခဏ္ဍ အတွင်းရှိ «ကဋေရှ္ဝရ နှင့် ဂင်္ဂေရှ္ဝရ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၆၂ သည် ပြီးဆုံး၏။