
ဤအဓ್ಯಾಯတွင် ပုလတ်စျာ ရှင်သည် မင်းတော်နားထောင်သူအား “ဂင်္ဂါဓရ” ဟူသော အလွန်အကျိုးကြီးသော တီရ္ထ (ရေသန့်ရာ) ကို သင်ကြားတော်မူသည်။ ထိုနေရာကို စုပုဏ္ဏ (အလွန်ပုဏ္ဏာ) နှင့် သန့်ရှင်းကြည်လင်သော ရေ (vimala-udaka) ရှိသည့်နေရာဟု ဖော်ပြပြီး၊ ၎င်း၏ သန့်မြတ်မှုကို ရှိုင်ဝ သာသနာဆိုင်ရာ သရုပ်ပေါ်ထွန်းမှုနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။ ဟရီ/ရှီဝ ဟူသော အမည်ဖြင့် ခေါ်ဆိုသည့် ဘုရားသည် အစလေရှ္ဝရ (Acalēśvara) အဖြစ် ပုံသဏ္ဍာန်ယူကာ ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော ဂင်္ဂါဒေဝီကို “ထိန်းထား” သောသူဟု ချီးမွမ်းကာ ထိုဒေသကို ကရုဏာဖြင့် သန့်မြတ်စေသည်။ ထို့နောက် လက်တွေ့ကျင့်စဉ်ကို သတ်မှတ်သည်—အဋ္ဌမီနေ့တွင် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ (samāhita) ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုး (snāna) ရမည်။ အကျိုးဖလမှာ အလွန်မြင့်မား၍ နတ်တို့တောင် ရောက်ရန်ခက်သော အမြင့်ဆုံး အနေအထားကို ရရှိမည်ဟု ဆိုကာ အချိန်၊ နေရာ၊ စိတ်ရည်ရွယ်ချက် တို့ တိကျမှန်ကန်စွာ ပေါင်းစည်းလျှင် ထူးကဲသော ပုဏ္ဏာ ဖြစ်ပေါ်ကြောင်း ပြသသည်။
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । गंगाधरं ततो गच्छेत्सुपुण्यं विमलोदकम् । येन गंगा धृता राजन्निपतन्ती नभस्तलात्
ပုလတ္စျာ မိန့်တော်မူ၏—ထို့နောက် သန့်ရှင်း၍ အလွန်ပုဏ္ဏကောင်းသော ရေရှိသည့် «ဂင်္ဂါဓရ» သို့ သွားရမည်။ အို မင်းကြီး၊ မိုးကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာသော ဂင်္ဂါကို ထိုသူက ထမ်းဆောင်ထိန်းထားခဲ့၏။
Verse 2
आहूता देव देवेन ह्यचलेश्वररूपिणा । हरेण रभसा राजन्यत्पुरा कथितं तव
အို မင်းကြီး၊ နတ်တို့၏ နတ်တော် ဟရီသည် အချလေရှွရ ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ခံယူကာ အလျင်အမြန် ခေါ်ယူခဲ့သည်ဟု ယခင်က သင့်အား ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင်။
Verse 3
तत्र यः कुरुते स्नानमष्टम्यां च समाहितः । स गच्छेत्परमं स्थानं देवै रपि सुदुर्लभम्
အဲဒီနေရာတွင် အဋ္ဌမီ (လဆန်း/လဆုတ် ၈ ရက်) နေ့၌ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ရေချိုးသူသည် နတ်တို့တောင်မှ ရခဲလှသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘောဒ်သို့ ရောက်လိမ့်မည်။
Verse 61
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयऽर्बुदखण्डे गंगाधरतीर्थमाहात्म्य वर्णनंनामैकषष्टितमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာအတွင်းရှိ သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ပရဘာသခဏ္ဍ (အပိုင်း ၇) ထဲက တတိယ အာဗုဒခဏ္ဍတွင် «ဂင်္ဂါဓရ တီရ္ထ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၆၁ သည် ပြီးဆုံး၏။