Adhyaya 6

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ वसिष्ठं तपसां निधिम् । यं दृष्ट्वा मानवः सम्यक्कृतार्थत्वमवाप्नुयात्

ပုလஸ္တျက ပြော၏—“ထို့နောက် အို မင်းမြတ်၊ တပသ (တပဿ) ၏ خزာနာ ဖြစ်သော ဝသိဋ္ဌ (Vasiṣṭha) ထံသို့ သွားရမည်။ သူ့ကို မြင်လျှင် လူသည် အမှန်တကယ် ရည်မှန်းချက်ပြည့်စုံမှုကို ရရှိ၏။”

Verse 2

तत्रास्ति जलसम्पूर्णं कुण्डं पापहरं नृणाम् । तस्मिन्कुण्डे नृपश्रेष्ठ वसिष्ठेन महात्मना

ထိုနေရာ၌ ရေပြည့်ဝသော ကုဏ္ဍ (kuṇḍa) တစ်ခု ရှိ၍ လူတို့၏ အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသော သန့်ရှင်းကန် ဖြစ်၏။ ထိုကုဏ္ဍ၌ အို မင်းမြတ်၊ မဟာအာတ္မာ ဝသိဋ္ဌက...

Verse 3

गोमती च समानीता तपसा नृपसत्तम । तत्र स्नातो नरः सम्यक्पातकै र्विप्रमुच्यते

အို မင်းမြတ်၊ တပဿာအာနုဘော်ကြောင့် ဂိုမတီမြစ်ကို ထိုနေရာသို့ ခေါ်ယူလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးသူသည် အပြစ်နှင့် အကျူးလွန်မှုတို့မှ ပြည့်စုံစွာ လွတ်မြောက်၏။

Verse 4

ऋषिधान्येन यस्तत्र श्राद्धं नृप समाचरेत् । स पितृंस्तारयेत्सर्वान्पक्षयोरुभयोरपि

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရှိသီဂျာ (ṛṣi-သီးနှံ) ဟူသော သန့်ရှင်းသီးနှံဖြင့် śrāddha ကို ကျင့်ဆောင်သူသည် အလင်းပက္ခနှင့် အမှောင်ပက္ခ နှစ်ဖက်လုံး၌ပင် မိမိ၏ ဘိုးဘွားပိတೃတို့အားလုံးကို ကယ်တင်ပေးနိုင်၏။

Verse 5

अत्र गाथा पुरा गीता नारदेन महात्म ना । स्नात्वा पुण्योदके तत्र दृष्ट्वा तं मुनिसत्तमम्

ဤနေရာ၌ ရှေးကာလတုန်းက မဟာအတ္ထာ နာရဒ မုနိက သာသနာတော်ဆိုင်ရာ ဂါထာတစ်ပုဒ်ကို သီဆိုခဲ့သည်။ ထိုနေရာ၏ ပုဏ္ဏရေတွင် ရေချိုးပြီး မုနိအထွဋ်အမြတ်ကို တွေ့မြင်ကာ ထိုဂါထာကို ထုတ်ဖော်ဟောကြား하였다။

Verse 6

किं गयाश्राद्धदानेन किमन्यैर्मखविस्तरैः । वसिष्ठस्याश्रमं प्राप्य यः श्राद्धं कुरुते नरः । स पितॄंस्तारयेत्सर्वानात्मना नृपसत्तम

ဂယာ၌ śrāddha-ဒါန ပူဇော်ခြင်းက ဘာလိုသေးသနည်း၊ အခြား မဟာယဇ္ဉများကိုလည်း ဘာလိုသေးသနည်း။ အို မင်းမြတ်၊ ဝသိဋ္ဌ၏ အာရှရမ်သို့ ရောက်ပြီး ထိုနေရာ၌ śrāddha ကို ပြုလုပ်သူသည် မိမိ၏ ကုသိုလ်အာနုဘော်ဖြင့် ဘိုးဘွားပိတೃအားလုံးကို ကယ်တင်ပေးနိုင်၏။

Verse 7

तत्रैवारुंधती साध्वी वसिष्ठस्य समीपतः । पूजनीया विशेषेण सर्वकामप्रदा नृणाम्

ထိုနေရာ၌ပင် ဝသိဋ္ဌ၏ အနီးတွင် သီလဝတီ အရုန္ဓတီ ရှိ၏။ လူတို့အတွက် ကောင်းမွန်သော ဆန္ဒအားလုံးကို ပြည့်စုံစေသောကြောင့် အထူးဂုဏ်ပြု၍ ပူဇော်ထိုက်၏။

Verse 8

बाल्ये वयसि यत्पापं वार्द्धके यौवनेऽपि वा । वसिष्ठदर्शनात्सद्यो नराणां याति संक्षयम्

လူသည် ကလေးဘဝ၊ လူငယ်ဘဝ၊ အိုမင်းဘဝတို့၌ စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်အကုန်လုံးသည် ရှင်ဝသိဋ္ဌကို မြင်ရုံသာဖြင့် လူတို့အတွက် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 9

दीपं प्रयच्छते यस्तु वसिष्ठाग्रे समाहितः । सुखसौभाग्यसंयुक्तस्तेजस्वी जायते नरः

စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်း၍ ရှင်ဝသိဋ္ဌ၏ ရှေ့တွင် မီးအလင်း (ဆီမီး) ကို ပူဇော်သူသည် ချမ်းသာသုခနှင့် ကံကောင်းခြင်းတို့နှင့် ပြည့်စုံကာ တောက်ပထင်ရှားသောသူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 10

उपवासपरो यस्तु तत्रैका रजनीं नयेत् । स याति परमं स्थानं यत्र सप्तर्षयोऽमलाः

အစာရှောင်ခြင်း (ဥပဝါသ) ကို အလေးထား၍ ထိုနေရာ၌ တစ်ညတည်း နေထိုင်သူသည် အညစ်အကြေးကင်းသော ခုနစ်ပါး ရှင်ရသီတို့ နေထိုင်ရာ အမြင့်မြတ်ဆုံး အဘိုဒ်သို့ ရောက်သည်။

Verse 11

त्रिरात्रिं कुरुते यस्तु वसिष्ठाग्रे समाहितः । स याति च महर्लोकं जरामरणवर्जितः

စိတ်ကို စုစည်းတည်ငြိမ်၍ ရှင်ဝသိဋ္ဌ၏ ရှေ့တွင် သုံးညတိုင်တိုင် ဝရတ (သစ္စာကတိ) ကို ကျင့်သူသည် မဟာရ္လောက (Maharloka) သို့ ရောက်ကာ အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းမှ ကင်းလွတ်သည်။

Verse 12

यस्तु मासोपवासं च वसिष्ठाग्रे करोति च । सोऽपि मुक्तिमवाप्नोति न याति स भवार्णवम्

ရှင်ဝသိဋ္ဌ၏ ရှေ့တွင် တစ်လပတ်လုံး အစာရှောင်ခြင်း (မాసဥပဝါသ) ကို ကျင့်သူသည်လည်း မုတ်တိ (လွတ်မြောက်ခြင်း) ကို ရရှိပြီး သံသရာ (saṃsāra) ၏ ပင်လယ်ထဲသို့ မကျရောက်တော့ပါ။

Verse 13

श्रावणस्य सिते पक्षे पौर्णमास्यां समाहितः । ऋषिं तर्पयते यस्तु ब्रह्मलोकं स गच्छति

ရှရဝဏလ၏ အလင်းဘက်၌ ပုဏ္ဏမီနေ့တွင် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ရှိသော်၊ ရှိသီတို့အား တർပဏ ပြုသူသည် ဗြဟ္မလောကသို့ ရောက်၏။

Verse 14

वसिष्ठस्याग्रतो यस्तु गायत्र्यष्टशतं जपेत् । आजन्ममरणात्पापात्सद्यो मुच्येत मानवः

ဝသိဋ္ဌ၏ ရှေ့တွင် ဂါယတရီကို အကြိမ် ၈၀၀ ဂျပသူသည် မွေးကတည်းက သေချိန်တိုင် စုဆောင်းလာသော အပြစ်မှ ချက်ချင်း လွတ်မြောက်၏။

Verse 15

वामदेवं यजेत्तत्र यदि श्रद्धासमन्वितः । अग्निष्टोमफलं राजन्सद्यः प्राप्नोति मानवः

အို မင်းကြီး၊ ယုံကြည်သဒ္ဓါနှင့် ထိုနေရာ၌ ဝာမဒေဝကို ပူဇော်သူသည် အဂ္နိဋ္ဌောမ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးတူ ကုသိုလ်ကို ချက်ချင်း ရရှိ၏။

Verse 16

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन द्रष्टव्योऽसौ महामुनिः । शुचिभिः श्रद्धया युक्तास्ते यास्यंति परं पदम्

ထို့ကြောင့် အားလုံးသော ကြိုးပမ်းမှုဖြင့် ထို မဟာမုနိကို ရှာဖွေ၍ တွေ့မြင်သင့်၏။ သန့်ရှင်း၍ သဒ္ဓါရှိသူတို့သည် အမြင့်ဆုံး အဘောဒ်သို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်။

Verse 17

तस्मात्सर्वात्मना राजन्वामदेवं च पूजयेत्

ထို့ကြောင့် အို မင်းကြီး၊ မိမိတစ်ကိုယ်လုံးတစ်စိတ်လုံးဖြင့် ဝာမဒေဝကို ပူဇော်သင့်၏။