Adhyaya 54
ဤအধ্যာယတွင် ပုလတ္စျ၏ဝတ္ထုအရ Tripuṣkara သည် အာဘုဒ (Arbuda) တောင်ပေါ်၌ မည်သို့တည်ထောင်လာသည်ကို ဖော်ပြသည်။ ပဒ္မယောနိ ဘြဟ္မာသည် Puṣkara သို့ သန္ဓျာပူဇာပြုရန် သွားလာနေပြီး လူ့လောက၌ ရှိနေသမျှကာလ Tripuṣkara တွင် သန္ဓျာကို ဂုဏ်ပြုမည်ဟူသော သစ္စာကတိနှင့် ကိုက်ညီကြောင်း ဆိုသည်။ ဝသိဋ္ဌ၏ ယဇ္ဉပွဲကြီး ဆက်လက်ကျင်းပနေစဉ် ဝသိဋ္ဌက ဝင်ရောက်ကာ ကမ္မကာလ (karmakāla) သင့်တော်သောအချိန်ရောက်ပြီ၊ ဘြဟ္မာမပါလျှင် အခမ်းအနား မပြီးမြောက်နိုင်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် ဘြဟ္မာအား Tripuṣkara ကို ယဇ္ဉနေရာသို့ ယူဆောင်လာ၍ ထိုနေရာတွင် သန္ဓျာပူဇာပြုကာ ထို့နောက် ယဇ္ဉ၏ အထက်တန်းတော်ဝင်အာဏာရှင်အဖြစ် ဆက်လက်ဦးစီးပေးရန် တောင်းဆိုသည်။ ဘြဟ္မာသည် စဉ်းစားသုံးသပ်ပြီးနောက် Puṣkara သုံးမျိုး (jyēṣṭha–madhya–kaniṣṭha) ဟူသော Puṣkara tīrtha သုံးပါးကို အာဘုဒပေါ်ရှိ အလွန်ပုဏ္ဏားသော ရေကန်သို့ ယူဆောင်တည်စေသဖြင့် ထိုအချိန်မှစ၍ Tripuṣkara သည် အာဘုဒ၌ ရှိနေသည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့နောက် ဖလश्रုတိအဖြစ် ကာရ္တိက လပြည့်နေ့တွင် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ရေချိုး၍ ဒါနပြုသူသည် တည်မြဲသော လောကများကို ရရှိမည်ဟု ဆိုပြီး မြောက်ဘက်တွင် Sāvitrī-kuṇḍa ဟူသော ကောင်းမြတ်သည့်နေရာရှိကာ ထိုတွင် snāna နှင့် dāna ပြုလျှင် မင်္ဂလာရလဒ် ရရှိမည်ဟု ဖော်ပြသည်။
Shlokas
Verse 1
पुलस्त्य उवाच । ततस्त्रिपुष्करं गच्छेदभीष्टं पद्मजस्य च । ब्रह्मणा तत्समानीतं पर्वतेऽर्बुदसंज्ञके
ပုလတ္စျာ မိန့်တော်မူသည်။ ထို့နောက် ပဒ္မဇ (ဗြဟ္မာ) အလွန်နှစ်သက်သော တြိပုရှ္ကရ သို့ သွားရမည်။ ထိုသန့်ရှင်းရာဌာနကို ဗြဟ္မာက အရ္ဗုဒ ဟုခေါ်သော တောင်ပေါ်သို့ ယူဆောင်တင်ထားခဲ့သည်။
Verse 2
वसिष्ठस्य पुरा सत्रे वर्त्तमाने नराधिप । तस्मिन्नगे समायाता ब्रह्माद्याश्च सुरोत्तमाः
အို မင်းကြီး၊ ရှေးကာလ၌ ဝသိဋ္ဌ၏ စတြ (ရှည်လျားသော ယဇ్ఞပွဲ) ဆောင်ရွက်နေစဉ်၊ ဗြဟ္မာမှစ၍ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဒေဝတားတို့သည် ထိုတောင်ပေါ်၌ စုဝေးလာကြသည်။
Verse 3
प्रतिज्ञातं महाराज ब्रह्मणाऽव्यक्तजन्मना । यावत्स्थास्ये नृलोकेऽस्मिंस्तावत्सन्ध्यां त्रिपुष्करे । वंदयिष्यामि संप्राप्ते संध्याकाले समाहितः
အို မဟာမင်းကြီး၊ မမြင်နိုင်သော မွေးဖွားခြင်းရှိသည့် ဗြဟ္မာက ကတိပြုသည်—“ဤလူ့လောက၌ ငါနေသမျှကာလပတ်လုံး၊ တြိပုရှ္ကရ၌ သင့်တော်သော ဆန္ဓျာအချိန်ရောက်လျှင် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ဆန္ဓျာကို ရိုသေစွာ ပူဇော်မည်” ဟု။
Verse 4
एतस्मिन्नेव काले तु प्रस्थितः पुष्करं प्रति । संध्यार्थं पद्मजो यावद्वसिष्ठस्तावदब्रवीत्
ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ပဒ္မဇ (ဗြဟ္မာ) သည် ဆန္ဓျာကర్మအတွက် ပုရှ္ကရသို့ ထွက်ခွာလေရာ၊ ထိုအခါ ဝသိဋ္ဌက သူ့အား စကားဆို하였다။
Verse 5
वसिष्ठ उवाच । कर्मकालश्च सम्प्राप्तो यज्ञेऽस्मिन्सुरसत्तम । स विना न त्वया देव सिद्धिं यास्यति कर्हिचित्
ဝသိဋ္ဌ မိန့်သည်။ အို ဒေဝတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံး၊ ဤယဇ్ఞ၌ ကర్మအချိန် ရောက်လာပြီ။ အို ဒေဝ၊ သင်မပါလျှင် ဤအမှုသည် မည်သည့်အခါမျှ ပြီးစီးမည်မဟုတ်။
Verse 6
तस्मादानय चात्रैव पद्मयोने त्रिपुष्करम् । संध्योपास्तिं ततः कृत्वा तत्र भूयः सुरेश्वर । ब्रह्मत्वं कुरु देवेश सत्रे चास्मिन्दयानिधे
ထို့ကြောင့် ပဒ္မယောနိ (ကြာပန်းမွေး) အရှင်၊ တြိပုရှ္ကရ (Tripuṣkara) ကို ဒီနေရာတင် ယူဆောင်လာပါ။ ထိုနေရာ၌ သန္ဓျာပူဇာ (Sandhyā-upāsanā) ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ နတ်တို့၏အရှင် ပြန်လည်ကြွလာပါ; ဤစတြ (satra) ယဇ္ဉပွဲ၌ မေတ္တာကရုဏာ၏သမုဒ္ဒရာဖြစ်သော ဒေဝေရှ၊ ဗြဟ္မာယဇ္ဉပုရောဟိတ် အဖြစ် တာဝန်ယူပါ။
Verse 7
एवमुक्तो वसिष्ठेन ब्रह्मा लोक पितामहः । ध्यात्वा तत्रानयामास ज्येष्ठमध्यकनिष्ठिकम् । पुष्करत्रितयं चागात्सुपुण्ये सलिलाशये
ဝသိဋ္ဌက ထိုသို့ မိန့်ကြားသဖြင့် လောကပိတামဟ ဗြဟ္မာသည် သမาธိပြုကာ ပုရှ္ကရ သုံးခု—အကြီး၊ အလယ်၊ အငယ်—ကို ထိုနေရာသို့ ယူဆောင်လာပြီး အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်သော ရေကန်သိုလှောင်ရာသို့ ရောက်ရှိ하였다။
Verse 8
ततःप्रभृति संजातमर्बुदेऽस्मिंस्त्रिपुष्करम्
ထိုအချိန်မှစ၍ အာဗုဒ (Arbuda) ဤဒေသ၌ တြိပုရှ္ကရ (Tripuṣkara) ပေါ်ပေါက်လာ하였다။
Verse 9
तत्र यः कार्तिके मासि पौर्णमास्यां समाहितः । स्नानं करोति दानं च तस्य लोकाः सनातनाः
ကာရ္တိက (Kārttika) လတွင် လပြည့်နေ့၌ စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးကာ ဒါနပြုသူ၏ လောကအကျိုး (အရောက်အလှမ်း) သည် အနန္တတည်မြဲ၏။
Verse 10
तस्य चोत्तरदिग्भागे सावित्रीकुण्डमुत्तमम् । स्नानदानादिकं कुर्वन्यत्र याति शुभां गतिम्
ထိုနေရာ၏ မြောက်ဘက်တွင် အထူးမြတ်သော သာဝိတြီကுண္ဍ (Sāvitrī-kuṇḍa) ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးခြင်း၊ ဒါနပြုခြင်းနှင့် ဆက်စပ်သော ကုသိုလ်ကမ္မများကို ပြုလုပ်သူသည် မင်္ဂလာရှိသော လမ်းဆုံးသို့ ရောက်၏။
Verse 54
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे तृतीयेऽर्बुदखंडे त्रिपुष्करमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुष्पंचाशत्तमोऽध्यायः
ဤသို့ဖြင့် «သရီ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» ၏ «ဧကာသီတိသာဟသရီ သံဟိတာ» အတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၏ တတိယ အရဗုဒခဏ္ဍ၌ «တရိပုရှ္ကရ မဟာတ္မယာ၏ ဖော်ပြချက်» ဟု အမည်ရသော အခန်း ၅၄ ပြီးဆုံး၏။