Adhyaya 52

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ ईशानीशिखरं महत् । यत्र गौर्या तपस्तप्तं सुपुण्यं लोकविश्रुतम्

ပုလတ္စျာ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် အို မင်းမြတ်၊ “ဣရှာနီ-ရှိခရ” ဟုခေါ်သော ကြီးမြတ်သည့် တောင်ထိပ်သို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာတွင် ဂေါရီဒေဝီသည် တပဿ (အာစီတပ) ကို ကျင့်သုံးခဲ့ပြီး၊ အလွန်ပုဏ္ဏကောင်း၍ လောကအနှံ့ ကျော်ကြား၏။

Verse 2

यस्य संदर्शनेनापि नरः पापात्प्रमुच्यते । लभते चातिसौभाग्यं सप्तजन्मांतराणि च

ထိုနေရာကို မြင်ရုံသာဖြင့်ပင် လူသည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်၏။ ထို့ပြင် နောက်ဆက်တွဲ မွေးဖွားခြင်း ခုနစ်ဘဝတိုင်တိုင် အလွန်ထူးကဲသော ကံကောင်းခြင်းကိုလည်း ရရှိ၏။

Verse 3

ययातिरुवाच । कस्मिन्काले तपस्तप्तं देव्या तत्र मुनीश्वर । किमर्थं च महत्त्वेतत्कौतुकं वक्तुमर्हसि

ယယာတိ မေးလျှောက်သည်– အို မုနိအရှင်၊ ထိုနေရာ၌ ဒေဝီသည် မည်သည့်ကာလတွင် တပဿကို ကျင့်သုံးခဲ့ပါသနည်း။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၏ ကြီးမြတ်မှုသည် မည်သို့သော အကြောင်းကြောင့်နည်း။ ဤအံ့ဩဖွယ် အကြောင်းအရာကို ရှင်းလင်းမိန့်ကြားပေးပါ။

Verse 4

पुलस्त्य उवाच । शृणु राजन्कथां दिव्यामद्भुतां लोकविश्रुताम् । यस्याः संश्रवणादेव मुच्यते सर्वपातकैः

ပုလတ္စျက မိန့်တော်မူသည်—«အို မင်းကြီး၊ လောကအနှံ့ကျော်ကြားသော သာသနာတော်မြတ်၍ အံ့ဖွယ်ကောင်းသော ဤဒေဝကထာကို နားထောင်လော့။ ထိုကထာကို ကြားရုံဖြင့်ပင် အပြစ်ပေါင်းစုံမှ လွတ်မြောက်၏»။

Verse 6

वीर्यं यदि त्रिनेत्रस्य क्षेत्रे गौर्याः पतिष्यति । अस्माकं पतनं नूनं जगतश्च भविष्यति

«သုံးမျက်စိရှင်၏ ဗီရိယာအာနုဘော်သည် ဂေါရီ၏ သန့်ရှင်းသော က్షేత्र၌ ကျရောက်လျှင်၊ ငါတို့၏ ပျက်စီးခြင်းနှင့် လောက၏ ပျက်စီးခြင်းသည် မလွဲမသွေ ဖြစ်လာလိမ့်မည်»။

Verse 7

संततेस्तु विनाशाय ततो गच्छामहे वयम्

«ထို့ကြောင့် သားစဉ်မြေးဆက်၏ ပျက်စီးခြင်းကို တားဆီးရန် ငါတို့သည် ယခုချက်ချင်း သွားကြမည်»။

Verse 8

एवं संमंत्र्य देवास्ते कैलासं पर्वतं गताः । ततस्तु नंदिना सर्वे निषिद्धाः समयं विना

ထိုသို့ အတူတကွ တိုင်ပင်ပြီးနောက် ထိုဒေဝတော်တို့သည် ကိုင်လာသ पर्वတ သို့ သွားရောက်ကြသည်။ ထို့နောက် အချိန်ချိန်းခြင်းမရှိဘဲ လာကြသဖြင့် နန္ဒိန်က အားလုံးကို တားမြစ်하였다။

Verse 9

पुरा गौर्या समासक्तं ज्ञात्वा देवाः सवासवाः । मंत्रं चक्रुर्भयाविष्टा एकांते समुपाश्रिताः

ယခင်က (ရှီဝ) သည် ဂေါရီအပေါ် အလွန်ချစ်ခင်စွဲလမ်းနေသည်ကို သိကြသဖြင့်၊ ဒေဝတော်တို့သည် အင်ဒြာနှင့်အတူ ကြောက်ရွံ့ခြင်းဝင်ကာ တိတ်ဆိတ်သောနေရာ၌ အကြံပေးတိုင်ပင်ကြ하였다။

Verse 10

अथ देवगणाः सर्वे वञ्चयित्वा च तं गणम् । प्रैषयंस्तत्र वायुं च गुप्तमूचुर्वचस्त्विदम्

ထို့နောက် နတ်အစုအဝေးအားလုံးသည် ထိုအဖော်အစုကို လှည့်စား၍ ဝါယုကို ထိုနေရာသို့ စေလွှတ်ကာ လျှို့ဝှက်စွာ ဤစကားကို ပြောကြသည်။

Verse 11

गत्वा वायो भवं ब्रूहि न कार्या संततिस्त्वया । एवं देवगणा देव प्रार्थयंति भयातुराः

“သွားပါ၊ ဝါယုရေ၊ ဘဝ (ရှီဝ) ထံသို့ ပြောပါ— ‘သင်သည် သားသမီး မဖွားရ’ ဟု။ အို နတ်ဘုရား၊ ကြောက်ရွံ့၍ စိတ်ပူပန်နေသော နတ်အစုအဝေးတို့သည် ဤသို့ တောင်းပန်ကြ၏။”

Verse 12

ततो वायुर्द्रुतं गत्वा स्थितो यत्र महेश्वरः । उच्चैर्जगाद तद्वाक्यं यदुक्तं त्रिदशालयैः

ထို့နောက် ဝါယုသည် အလျင်အမြန် သွား၍ မဟေရှ္ဝရ ရပ်နေသည့်နေရာ၌ ရပ်တည်ကာ ကောင်းကင်နေ နတ်တို့ ပြောခဲ့သည့် သတင်းစကားကို အသံမြင့်မြင့်ဖြင့် ပြောကြားလေ၏။

Verse 13

ततस्तु भगवाञ्छर्वो व्रीडया परया युतः । गौरीं त्यक्त्वा समुत्तस्थौ बाढमित्येव चाब्रवीत्

ထို့နောက် ဘဂဝန် ရှရဝ (ရှီဝ) သည် အလွန်အမင်း ရှက်ကြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ဂေါရီကို ချန်ထား၍ ထရပ်လေပြီး “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟုပဲ ပြောလေ၏။

Verse 14

ततो गौरी सुदुःखार्ता शशाप त्रिदशालयान्

ထို့နောက် ဂေါရီသည် အလွန်အမင်း ဝမ်းနည်းပူဆွေးကာ ကောင်းကင်နေ နတ်တို့ကို ကျိန်စာတင်လေ၏။

Verse 15

गौर्युवाच । यस्मादहं कृता देवैः पुत्रहीना समागतैः । तस्मात्तेऽपि भविष्यन्ति सन्तानेन विवर्ज्जिताः

ဂေါရီမယ်တော် မိန့်တော်မူသည်။ «နတ်တို့ စုပေါင်းလာ၍ ငါ့ကို သားမရှိအောင် ပြုလုပ်ခဲ့သဖြင့် ထိုကြောင့် သူတို့လည်း မျိုးဆက်မရှိဘဲ သားသမီးကင်းမဲ့ကြလိမ့်မည်»။

Verse 16

यस्माद्वायो समायातः स्थानेऽस्मिञ्जनवर्जिते । तस्मात्कायविनिर्मुक्तस्त्वं भविष्यसि सर्वदा

«ထို့ပြင် အို ဝါယု၊ လူမရှိသော တိတ်ဆိတ်ရာဌာနသို့ သင်လာရောက်ခဲ့သဖြင့် ထိုကြောင့် သင်သည် အမြဲတမ်း ကိုယ်ခန္ဓာကင်းမဲ့၍ ရုပ်ခန္ဓာမှ လွတ်မြောက်နေမည်»။

Verse 17

एवमुक्त्वा ततो दीर्घं भर्तुः कोपपरायणा । त्यक्त्वा पार्श्वं गता राजन्नर्बुदं नगसत्तमम्

ထိုသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် မိမိခင်ပွန်းအပေါ် အမျက်တော်ကို ကြာရှည်စွာ ထိန်းထားလျက်၊ အို မင်းကြီး၊ သူ၏ဘေးမှ ထွက်ခွာကာ တောင်တန်းအထွဋ်အမြတ် အာဗုဒ တောင်သို့ သွားလေသည်။

Verse 19

इन्द्राद्यैर्विबुधैः सार्द्धं तदंतिकमुपागमत् । अथ शक्रो विनीतात्मा देवीं ता प्रत्यभाषत

အင်ဒြာနှင့် အခြားနတ်တို့နှင့်အတူ သူမ၏အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။ ထို့နောက် စက္ကရာ (အင်ဒြာ) သည် စိတ်နှိမ့်ချ၍ သဒ္ဓါပြည့်ဝကာ ထိုဒေဝီအား မိန့်ကြားလေသည်။

Verse 20

एष देवः शिवः प्राप्तस्तव पार्श्वं स्वलज्जया । नायाति तत्प्रसादोऽस्य क्रियता महती भव

«ဤပင် သခင်ရှီဝသည် သင်၏အနီးသို့ ရောက်လာပြီ၊ မိမိ၏အရှက်တရားကြောင့် ရှေ့မတိုးနိုင်သေး။ အို မဟာဒေဝီ၊ သူ့အပေါ် သင်၏ကရုဏာတော်ကို ကြီးမြတ်စွာ ပေးသနားပါ»။

Verse 21

देव्युवाच । त्यक्ताऽहं तव वाक्येन पतिना समयान्विता । पुत्रं लब्ध्वा प्रयास्यामि तस्य पार्श्वे सुरेश्वर

နတ်မတော်က မိန့်တော်မူသည်။ “သင်၏စကားကြောင့် အပြန်အလှန်သဘောတူညီချက်ရှိသော်လည်း ကျွန်မကို ခင်ပွန်းက စွန့်ပစ်ခဲ့သည်။ အို နတ်တို့၏အရှင်၊ သားတစ်ယောက်ရပြီးမှသာ သူ၏ဘေးသို့ ပြန်သွားမည်။”

Verse 22

तस्यास्तं निश्चयं ज्ञात्वा स्वयं देवः समाययौ । अब्रवीत्प्रहसन्वाक्यं प्रसादः क्रियतामिति

သူမ၏အဆုံးအဖြတ်ခိုင်မာမှုကို သိမြင်သဖြင့် နတ်အရှင်တော်ကိုယ်တိုင် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာသည်။ ပြုံးလျက် ဤစကားကို မိန့်တော်မူသည်။ “ကရုဏာတော်ကို ပေးတော်မူပါစေ၊ စိတ်ပြေပါစေ။”

Verse 23

दृष्टिदानेन देवेशि भाषणेन वरानने । मया देवहितं कार्यं सर्वावस्थासु पार्वति

အို နတ်မတော်၊ နတ်တို့၏မိခင်၊ မျက်နှာလှသော ပါဝတီရေ—သင်၏ကရုဏာမျက်စိတစ်ချက်နှင့် သင်၏စကားတော်တို့ကြောင့်၊ အခြေအနေအားလုံးတွင် နတ်တို့အကျိုးအတွက် လုပ်ဆောင်ရမည့်ကိစ္စကို ငါ ပြီးမြောက်စေရမည်။

Verse 24

अकाले तेन मुक्ताऽसि निवृत्तिः सुरते कृता । पुत्रार्थं ते समारंभो यतश्चासीत्सुरेश्वरि

အို နတ်တို့၏မဟာမိဖုရား၊ သင့်ကို အချိန်မတိုင်မီ သူက လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး၊ သမဂ္ဂမေတ္တာမှ နုတ်ထွက်ခြင်းကို ပြုခဲ့သည်—အကြောင်းမှာ သင်၏ကြိုးပမ်းမှုသည် သားရရန်အတွက် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

Verse 25

तस्मात्ते भविता पुत्रो निजदेहसमुद्भवः । मत्प्रसादादसंदिग्धं चतुर्थे दिवसे प्रिये

ထို့ကြောင့် ချစ်သူရေ၊ သင်သည် သင့်ကိုယ်ခန္ဓာမှပင် မွေးဖွားလာသော သားတစ်ယောက်ကို အမှန်တကယ် ရရှိမည်။ ငါ၏ကရုဏာတော်ကြောင့် မသံသယဘဲ စတုတ္ထနေ့တွင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 26

निजांगमलमादाय यादृग्रूपं सुरेश्वरि । करिष्यसि न सन्देहस्तादृगेव भविष्यति

အို နတ်ဘုရားမကြီး၊ ကိုယ်အင်္ဂါတို့၏ အညစ်အကြေးကို ယူ၍ မည်သို့သော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဖန်ဆင်းစေကာမူ—သံသယမရှိဘဲ ထိုရုပ်သဏ္ဌာန်အတိုင်းပင် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 27

सद्यो देवगणानां च दैत्यानां च विशेषतः । तथा वै सर्वमर्त्त्यानां सिद्धिदो बहुरूपधृक्

ချက်ချင်းပင် နတ်အဖွဲ့တို့အတွက်လည်းကောင်း၊ အထူးသဖြင့် ဒೈတျယာတို့အတွက်လည်းကောင်း၊ ထို့အတူ လူသားအားလုံးအတွက်လည်းကောင်း၊ သူသည် အောင်မြင်မှုကို ပေးသနားသူဖြစ်၍ ရုပ်သဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးကို ဆောင်တတ်၏။

Verse 28

एवमुक्ता त्रिनेत्रेण परितुष्टा सुरेश्वरी । आलापं पतिना चक्रे सार्द्धं हर्षसमन्विता

သုံးမျက်စိရှင်၏ ဤသို့ မိန့်ကြားခြင်းကို ကြားရသဖြင့် နတ်ဘုရားမကြီးသည် အလွန်ပျော်ရွှင်ကျေနပ်ကာ မိမိခင်ပွန်းနှင့် အားရဝမ်းသာစွာ စကားပြောဆိုလေ၏။

Verse 29

चतुर्थे दिवसे प्राप्ते ततः स्नात्वा शिवा नृप । तदोद्वर्त्तनजं लेपं गृहीत्वा कौतुकात्किल । चतुर्भुजं चकाराऽथ हरवाक्याद्विनायकम्

စတုတ္ထနေ့ ရောက်လာသောအခါ၊ အို မင်းကြီး၊ ရှီဝါသည် ရေချိုးပြီးနောက်၊ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကိုယ်ကို ပွတ်တိုက်ရာမှ ဖြစ်သော လိမ်းဆေးကို ယူကာ၊ ဟရာ၏ မိန့်တော်အတိုင်း လက်လေးဖက်ရှိ ဗိနာယကကို ဖန်ဆင်းလေ၏။

Verse 30

ततः सजीवतां प्राप्य हरवाक्येन तं तदा । विशेषेण महाराज नायकोऽसौ कृतः क्षितौ । सर्वेषां चैव मर्त्यानां ततः ख्यातो बभूव ह

ထို့နောက် ဟရာ၏ မိန့်တော်ကြောင့် သူသည် အချိန်นั้น၌ အသက်ဝင်လာပြီး၊ အို မဟာမင်းကြီး၊ အထူးသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်၌ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ခန့်အပ်ခံရလေ၏။ ထို့နောက် လူသားအားလုံးအကြား၌ နာမည်ကြီးလာလေ၏။

Verse 31

विनायक इति श्रीमान्पूज्यस्त्रैलोक्यवासिनाम् । सर्वेषां देवमुख्यानां बभूव हि विनायकः

ထိုသို့ပင် တောက်ပမြင့်မြတ်သောသူသည် «ဝိနာယက» ဟူ၍ အမည်ရလာကာ လောကသုံးပါးနေထိုင်သူတို့၏ ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် အဓိကဒေဝတားတို့အနက် ဝိနာယကသည် အထွဋ်အမြတ် ဖြစ်လာ၏။

Verse 32

ततो देवगणाः सर्वे देवीप्रियहिते रताः । तस्मै ददुर्वरान्दिव्यान्प्रोचुर्देवीं च पार्थिव

ထို့နောက် ဒေဝတားအစုအဝေးအားလုံးသည် ဒေဝီ၏ နှစ်သက်ရာနှင့် အကျိုးပြုရာကို ရည်ရွယ်လျက် သူ့အား ဒိဗ္ဗကောင်းချီးများ ပေးအပ်ကြပြီး၊ အို မင်းကြီး၊ ဒေဝီကိုလည်း မိန့်ကြားကြ၏။

Verse 33

देवा ऊचुः । तवायं तनयो देवि सर्वेषां नः पुरःसरः । प्रथमं पूजिते चास्मिन्पूजा ग्राह्या ततः सुरैः

ဒေဝတားတို့ မိန့်ကြားကြသည်– «အို ဒေဝီ၊ ဤသည်မှာ သင်၏ သားတော်ဖြစ်၍ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံး၏ ရှေ့ဆောင်ခေါင်းဆောင် ဖြစ်၏။ ဤသူကို ပထမဦးစွာ ပူဇော်ပြီးမှသာ နတ်တို့သည် ထို့နောက် ပူဇော်ခြင်းကို လက်ခံရမည်»။

Verse 34

एतच्छृंगं गिरे रम्यं तव संसेवनाच्छुभे । सर्वपापहरं नृणां दर्शनाच्च भविष्यति

«အို မင်္ဂလာရှိသော ဒေဝီ၊ သင်၏ အနီးကပ်တည်ရှိ၍ ဆည်းကပ်ပြုစုခြင်းကြောင့် ဤလှပသော တောင်ထိပ်သည် လူတို့အတွက် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးမည် ဖြစ်ပြီး၊ မြင်ရုံဖြင့်ပင် ထိုအကျိုး ဖြစ်လာမည်»။

Verse 35

येऽत्र स्नानं करिष्यन्ति सुपुण्ये सलिलाश्रये । ते यांस्यंति परं स्थानं जरामरणवर्जितम्

«ဤနေရာ၌ အလွန်ပုဏ္ဏားမြင့်သော ရေ၏ အားကိုးရာတွင် ရေချိုးမည့်သူတို့သည် အိုမင်းခြင်းနှင့် သေခြင်းကင်းသော အမြင့်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်ကြလိမ့်မည်»။

Verse 36

माघमासे तृतीयायां शुक्लायां ये समाहिताः । सप्तजन्मांतराण्येव भविष्यन्ति सुखान्विताः

မာဃလ၌ လဆန်း တတိယနေ့၌ စိတ်တည်ငြိမ်၍ အာရုံစိုက်နေသူတို့သည် ဆက်တိုက် ခုနစ်ဘဝလုံး ချမ်းသာသုခနှင့် ပြည့်စုံမည်။

Verse 37

एवमुक्त्वा सुराः सर्वे स्वस्थानं तु ततो गताः । देवोऽपि सहितो देव्या कैलासं पर्वतं गतः

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် နတ်အားလုံးသည် မိမိတို့၏ နေရာသို့ ပြန်သွားကြသည်။ အရှင်ဘုရားလည်း နတ်မယ်နှင့်အတူ ကိုင်လာသ पर्वတသို့ သွားတော်မူ၏။

Verse 52

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखण्ड ईशानीशिखरमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपञ्चाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «ဣရှာနီတောင်ထိပ်၏ မဟာဂုဏ်တော် ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၅၂ သည်၊ သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၏ ဧကာရှီတိ-သာဟသရီ သံဟိတာအတွင်း၊ သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၏ တတိယ အရဗုဒခဏ္ဍ၌ ပြီးဆုံး၏။

Verse 918

सुतार्थं सा तपस्तेपे यतवाक्कायमानसा । ततो वर्षसहस्रान्ते देवदेवो महेश्वरः

သားတော်ရရန် အလိုရှိ၍ သူမသည် စကား၊ ကိုယ်၊ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ တပသကို ကျင့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် နှစ်တစ်ထောင် ပြည့်သည့်အခါ နတ်တို့၏နတ် မဟေရှွရ (ပေါ်ထွန်း/ဆောင်ရွက်) လေ၏။