Adhyaya 49

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । रामतीर्थं ततो गच्छेत्पुण्यमृषिनिषेवितम् । तत्र स्नातस्य मर्त्त्यस्य जायते पापसंक्षयः

ပုလတ္စျာ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် ရှင်ရသေ့တို့ လာရောက်နေထိုင်ကြသော သန့်ရှင်းမြတ်သော ရာမတီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်သော လူသားအတွက် အပြစ်ကံများ ပျက်စီးလျော့နည်းခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 2

पितॄणां च परा तुष्टिर्यावदाभूतसंप्लवम् । पुरासीद्भार्गवो रामः सर्वशस्त्रभृतां वरः

ထို့ပြင် ပိတೃတို့အတွက် အလွန်မြင့်မားသော စိတ်ကျေနပ်မှုသည် ကာလအဆုံးတိုင်အောင် တည်တံ့၏။ ရှေးကာလ၌ ဘာရ္ဂဝ ရာမဟူသောသူ ရှိခဲ့ပြီး၊ လက်နက်ကိုင်သူအပေါင်းတို့အနက် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်၏။

Verse 3

तेन पूर्वं तपस्तप्तं शत्रूणामिच्छता क्षयम् । ततः पाशुपतं नाम तस्यास्त्रं परमं ददौ

ယခင်က သူသည် ရန်သူတို့ ပျက်စီးစေလိုသော ဆန္ဒဖြင့် တပသ (အကျင့်တရား) ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် မဟာဒေဝသည် «ပါရှုပတ» ဟူသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အာစတြကို သူ့အား ပေးတော်မူ၏။

Verse 4

तपस्तुष्टो महादेवो गते वर्षशतत्रये । अब्रवीद्वरदोऽस्मीति स वव्रे शत्रुसंक्षयम्

တပဿာကြောင့် မဟာဒေဝ (ရှီဝ) သဘောတူပျော်ရွှင်၍ နှစ်သုံးရာ ပြည့်သွားသောအခါ «ငါသည် ကောင်းချီးပေးသူ ဖြစ်၏» ဟု မိန့်တော်မူပြီး၊ သူသည် ရန်သူတို့ ပျက်စီးခြင်းကို ဆုတောင်းရွေးချယ်하였다။

Verse 5

ततः पाशुपतं नाम तस्यास्त्रं परमं ददौ । स्मरणेनापि शत्रूणां यस्य संजायते क्षयः

ထို့နောက် သူ့အား «ပါရှုပတ» ဟုခေါ်သော အမြင့်မြတ်ဆုံး အာစတြာကို ပေးတော်မူ၏။ ထိုအာစတြာကို သတိရရုံဖြင့်ပင် ရန်သူတို့၏ ပျက်စီးခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

Verse 6

अब्रवीद्वचनं चापि प्रहस्य वृषभध्वजः । जामदग्न्य महाबाहो शृणु मे परमं वचः

နွားတံဆိပ်တော်ကိုင်ရှင် (ရှီဝ) သည် ပြုံးရယ်ကာ မိန့်တော်မူသည်— «ဂျာမဒဂ္နျာ မဟာဗာဟို၊ ငါ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော မိန့်ခွန်းကို နားထောင်လော့»။

Verse 7

अस्त्रेणानेन युक्तस्त्वमजेयः सर्वदेहिनाम् । भविष्यसि न संदेहो मत्प्रसादाद्भृगूद्वह

«ဤအာစတြာဖြင့် သင်သည် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသတ္တဝါ အားလုံးအပေါ် မအနိုင်ယူနိုင်သောသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ သံသယမရှိ—ငါ၏ ကရုဏာကြောင့်ပင်၊ ဘೃဂုတို့အထဲမှ အမြတ်ဆုံးရေ»။

Verse 8

एतज्जलाशयं पुण्यं त्रैलोक्ये सचराचरे । रामतीर्थमिति ख्यातं मत्प्रसादाद्भविष्यति

«ဤပုဏ္ဏရေကန်သည် လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အပါအဝင် သုံးလောကလုံးတွင် ‘ရာမတီရ္ထ’ ဟု ကျော်ကြားလာမည်—ငါ၏ ကရုဏာကြောင့်ပင်»။

Verse 9

येऽत्र श्राद्धं करिष्यंति पौर्णमास्यां समाहिताः । संप्राप्ते कार्त्तिके मासि कृत्तिकायोगसंयुते

ဤနေရာ၌ စိတ်ကိုတည်ငြိမ်စွာ စုစည်းထား၍ လပြည့်နေ့တွင် ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်မည့်သူတို့သည်— ကာရ္တိကလ (Kārttika) လ ရောက်လာပြီး ကృတ္တိကာ-ယောဂ (Kṛttikā-yoga) နှင့် ပေါင်းစည်းသည့်အခါ—

Verse 10

पितृमेधफलं तेषामशेषं च भविष्यति । तथा शत्रुक्षयो राजन्वासः स्वर्गेषु चाक्षयः

သူတို့အတွက် ပိတೃ (pitṛ) ဆိုင်ရာ မေဓယဇ္ဈ (pitṛ‑medha) အကျိုးဖလသည် အပြည့်အဝ မလျော့မနည်း ဖြစ်ပေါ်မည်။ ထို့ပြင် မင်းကြီးရေ၊ ရန်သူတို့ ပျက်စီးခြင်းနှင့် ကောင်းကင်လောကများ၌ မပျက်မယွင်း နေထိုင်ခွင့်လည်း ရရှိမည်။

Verse 11

पुलस्त्य उवाच । एवमुक्त्वा महादेवस्ततश्चादर्शनं गतः । रामोऽप्यसूदयत्क्षत्रं पितृदुःखेन दुःखितः

ပုလஸ္တျ (Pulastya) က ဆိုသည်— «ဤသို့ မဟာဒေဝ (Mahādeva) မိန့်ကြားပြီးနောက် မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့နောက် ရာမ (Paraśurāma) သည် ဖခင်အတွက် ဝမ်းနည်းခြင်းကြောင့် စိတ်နာကျင်လျက် က္ṣတ္ရိယ အာဏာကို ဖျက်ဆီးရန် ထွက်ခွာ하였다»။

Verse 12

त्रिःसप्त तर्पयामास पितॄंस्तत्र प्रहर्षितः । जमदग्नौ मृते तेन प्रतिज्ञातं महात्मना

အဲဒီနေရာ၌ သူသည် ဝမ်းမြောက်လျက် ဘိုးဘွားပိတೃတို့အား တర్పဏ (tarpana) ရေသွန်းပူဇော်ခြင်းကို သုံးကြိမ်ခုနစ် (၂၁) ကြိမ် ပြုလုပ်၍ စိတ်ကျေနပ်စေ하였다။ ဇမဒဂ္နိ (Jamadagni) သတ်ဖြတ်ခံရသောအခါ ထိုမဟာသတ္တဝါသည် ကတိသစ္စာ တည်ခဲ့၏။

Verse 13

दृष्ट्वा मातुः क्षतान्यंगे त्रिःसप्त मनुजाधिप । शस्त्रजातानि विप्राणां समाजे समुपस्थिते

လူတို့၏ အရှင်ရေ၊ မိခင်၏ ကိုယ်အင်္ဂါ၌ အနာတရများကို မြင်ပြီးနောက် သူသည် “သုံးကြိမ်ခုနစ်” ဟူသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်하였다။ ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏ (brāhmaṇa) များ၏ စည်းဝေးရာအလယ်တွင် လက်နက်အမျိုးမျိုးကို စုဆောင်းကာ အသင့်ပြင်ဆင်ထား하였다။

Verse 14

पिता मे निहतो यस्मात्क्षत्रियैस्तापसो द्विजः । अयुध्यमान एवाथ तस्मात्कृत्वा त्रिसप्त वै

ငါ့အဖေ—တပသီ ဘြာဟ္မဏ—ကို က္ෂတ္တရိယများက မတိုက်ခိုက်နေစဉ်ပင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သောကြောင့်၊ ထို့ကြောင့် ငါသည် «သုံးကြိမ် ခုနစ်» ကို အမှန်တကယ် ဆောင်ရွက်မည်။

Verse 15

क्षत्त्रहीनामहं पृथ्वीं प्रदास्ये सलिलं पितुः । तत्सर्वं तस्य संजातं तीर्थमाहात्म्यतो नृप

ငါသည် ကမ္ဘာမြေကို က္ෂတ္တရိယမရှိအောင် ပြုမည်၊ ထို့နောက် အဖေ့အတွက် ရေတర్పဏ ပူဇော်မည်။ အို မင်းကြီး၊ ထိုအရာအားလုံးသည် တီရ္ထ၏ မဟာတန်ခိုးကြောင့် ဖြစ်ထွန်းလာသည်။

Verse 16

तस्मात्सर्वं प्रयत्नेन श्राद्धं तत्र समाचरेत् । क्षत्रियश्च विशेषेण य इच्छेच्छत्रुसंक्षयम्

ထို့ကြောင့် အားထုတ်မှုအပြည့်ဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်သင့်သည်။ ရန်သူပျက်စီးခြင်းကို လိုလားသော က္ෂတ္တရိယသည် အထူးသဖြင့် ထိုသန့်ရှင်းရာ၌ ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 49

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखंडे रामतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनपंचाशत्तमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် ဂုဏ်ထူးမြတ်သော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် စ္လောက ပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—သတ္တမ ပရဘာသခဏ္ဍ၊ တတိယ အရ္ဘုဒခဏ္ဍ၌ «ရာမတီရ္ထ မဟာတ္မယ ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း ၄၉ သည် ပြီးဆုံး၏။